IXXX
g Buccinate ī neomeniar tucba: in inſigni die ſolēnitatisd̓ veſtrę. Quia p̨̄ceptūt ī iſraeltͦ eſt: ⁊ iudiciū deo iacob. Te̓ſꝫ ſtimoniū ī ioſeph poſuit illd̓:
a uccinate ī neomenia tuba. Vel in initio mēſis:qd̓ idē eſt. Neomenia em̄ gręce/ noua luna latine: q̨̄ eſt initiummēſis. Et poſſunt hęc ad litterā exponi de iudęis vſqꝫ ad finēhuiꝰ pͥmę partis. Sed qꝛ ſatis planū eſt: nō oportet explanarenec ꝓſequi niſi inquātū lr̄a neceſſaria ē myſterio. Erat p̨̄cęptūiudęis vt a pͥmo die ſeptimi mēſis/ ſepteꝫdiebus canerēt tuba. Sic gͦ ⁊ in eccl̓ia gr̄aſeptiformis nūc clariꝰ ⁊ ꝯfidētiꝰ indicit̉ p̨̄dicāda. Un̄ Eſa. lviij. a. Clama ne ceſſes:qͣſi tuba exalta vocem tuā. Qd̓ faciūt quimanifeſtis oꝑbꝰ ⁊ altis clamoribꝰ annūciant alijs nouā vitā. Hoc ē qd̓ dicit: Huccinate ī neomenia tuba .i. ī noua vitaī vr̄a eandē nouitatē alijs declarate. b ¶ Tuha p̄dicatiōis. Triplex eſt aūt vſus tubaꝝ: ſic̄ dicit̉ Numerix. a. Fac tibi duas tubas argēteas ductiles: qͥbꝰ cōuocare poſſis multitudinē. Vtebant̉ em̄ tubis/ ī epulis in bellis/ in feſtis:Sic p̨̄dicatio cōuocat ad epulas euchariſtię: ⁊ ad feſtū ęternęglorię: de quibꝰ Eſa. xxv. c. Faciet dn̄s in monte hoc cōniuiūpinguiū ⁊cͣ. Ad iſtaſ epulas ꝯuocat tuba p̨̄dicatiōis. Prouer.ix. a. Sapiētia ędificauit ſibi domū excidit colūnaſ ſeptē: īmolauit victimas ſuas/ miſcuit vinū/ ꝓpoſuit mēſā ſuā: miſit ancillas ſuas vt vocarēt ad arcē ⁊ ad męnia ciuitatꝭ: Si qͥs ꝑuulꝰ ēveniat ad me: ⁊ īſipiētibꝰ locuta ē: venite comedite panē meū:et bibite vinū qd̓ miſcui vob̓. Cōuocat ⁊ excitat ad bellū ꝯtramūdū/ carnē diabolū. j. Corinth̓. xiiij. b. Si incertū ſonitū dettuba/ qͥs ſe p̨̄parabit ad bellū? Nūeri. x. a. Si exieritꝭ ad bellūde terra vr̄a ꝯͣ hoſtes qͥ dimicāt aduerſū vos/ clāgetis vlulātibus tubis: ⁊ erit recordatio veſtri corā dn̄o. Itē inuitat ad feſtū: vt in p̨̄ſenti faciamꝰ ſabbatū quieſcētes a peccato ⁊ a ſtrepitu mūdano: ⁊ p̨̄paremꝰ nos ad ęternū ſabbatū: qꝛ erit ſabbatū ex ſabbato: Eſa. lxvj. g. Nūeri. x. b. Si qn̄ habebitis epulū et dies feſtos ⁊ calendas/ canetis tubis. De hͦ tertio vſu tubę hic agit̉. Un̄ ſubiūgit: c ¶ In inſigni die ſolēnitatisvrę. Iudęis p̨̄cipuę ſolēnitates ⁊ inſignes erāt tres .ſ. paſchapentecoſte/ ſcęnophegia. Et hoc ī figura nr̄i/ qͥ gaudere debemꝰ ⁊ tuba p̨̄dicatiōis ⁊ laudis clamare: qꝛ paſcha noſtrū īmolatus ē chriſtꝰ: ⁊ in ipſo reſurgimꝰ: Et qꝛ in pentecoſte ꝑ ſpm̄ſctm̄ remiſſionē accępimꝰ: Et qꝛ ī ſcęnophegia domꝰ nr̄ę ꝯſcientię innouata ē poſt ruinā. Sic aūt ē buccinādū: d ¶ Quiap̨̄cęptū in iſrl̓ eſt .i. dn̄s p̨̄cępit vidētibꝰ deū .i. ſapiētibꝰ: vtp̨̄dicarēt fidelibꝰ: ſꝫ ⁊ oībꝰ hoībꝰ qͥ ad fidē poſſēt ꝯuerti. Mar.vlti. d. Prędicate euāgeliū omī creaturę. Nō eſt etiā tm̄ p̨̄cęptū vt buccinet̉: ſed vt voci tubę obediat̉. Deut̓. xviij. c. Prophetā de gente tua ſuſcitabit tibi dn̄s: ipſum audies. Vel ſic:Buccinate qꝛ p̨̄cęptū. q. d. dn̄s fec̄ p̨̄cępta ſua ppl̓o chriſtiano/ q̄ ppl̓us ſimplex ignorat: et ideo p̨̄dicāda ſunt eis p̨̄cępta. Ad hoc ſunt p̨̄lati ⁊ doctores inſtituti in eccl̓ia vt p̨̄dicentꝑ̄cępta dei: nō fabulas vel fictiōes. Vn̄ Psͣ. Ego aūt cōſtitutus ſū rex ab eo ſuꝑ ſion mōtē ſāctū eiꝰ p̨̄dicās p̨̄cęptū eiꝰ. Dicit aūt ſingularit̓ p̨̄cęptū: qꝛ oīa ad p̨̄ceptū de dilectiōe reducunt̉. Roma. xiij. c. Qui diligit ꝓximū legē impleuit. Gal̓. v.c. Oīs lex in vno ſermone implet̉: diliges ꝓximū tuū ſicut teipſū. Qui aūt p̨̄cępto dn̄i/ ſiue non p̨̄dicādo/ ſiue non faciēdoobedire noluerit/ nō īpune feret: Quia e ¶ Et iudiciū/ ē/ deoiacob .i. chriſto deo chriſtianoꝝ/ qͥ trāſgreſſores iudicabit iudicio ꝯdēnatiōis. Ioh̓. v. d. Pat̓ nō iudicat quēqͣꝫ: ſꝫ om̄e iudiciū dedit filio. Nos gͦ qͥ ꝑ p̨̄cęptū ligamur: ꝑ iudiciū terreamur. Hęc aūt p̨̄dicatio in veris ⁊ pͥmis p̄dicatoribꝰ .ſ. in apoſtolis feruēs fuit/ ⁊ frugē magnā attulit. Un̄ ſequit̉: h ¶ Teſtimoniū in ioſeph poſuit illud. Dn̄s em̄ p̨̄ceptū ſuum qd̓apl̓i p̨̄dicabant/ poſuit in corde ioſeph .ſ. ſanctoꝝ martyꝝ: qͥ ſic̄ioſeph multa dura ⁊ aſpera ꝑtulerūt. Et poſuit nō tm̄ vt crederent: ſed ⁊ vt confiterentur/ ⁊ prędicantes teſtarentur. Hoceſt qd̓ dicit: poſuit teſtimoniū. Un̄ martyr ⁊ teſtis idē eſt.Un etiā ita poſſumus dicere/ ꝙ dn̄s ꝑcęptū ſuū poſuit teſtimoniū .i. martyriū: qꝛ apl̓i ⁊ alij multi ꝓpter p̨̄cęptū dn̄i qd̓ nolebat trāſgredi/ ſꝫ facere ⁊ p̨̄dicare: martyrio ſūt afflicti. Beneaūt per ioſeph ſignificant̉ martyres: quia ioſeph multa paſſus eſt ꝓ iuſticia qua fratres accuſauit: ⁊ ꝓ pudicitia ⁊ fidelita-
te domini ſui. Sed tandē glorioſus factus eſt/ ⁊ exiuit de ęgypto/ non viuus ſed mortuꝰ: qꝛ oſſa eius delata ſūt: Exo. xiij.d. Ita martyres pro iuſticia qua accuſabāt alios de criminepeſſimo idolatrię: et quia nolebāt fornicari a deo ſuo: nec fidēchriſti dimittere/ grauiter ſunt afflicti: ſed per mortem carnisglorioſi victoresuauē faciūt melodiā: ⁊ ſuꝑ vtraqꝫ lingua ſuauis. a ¶ Buccinate in neomēnia tuba. Hoc ē thema ī natiuitate beatę ꝟginis: q̨̄ etiā ē in ſeptēbri. Tūc em̄ qn̄nata eſt beata virgo/ ꝓgreſſa ē noua lunaCantꝭ. vj. d. Quę ē iſta q̨̄ ꝓgredit̉ qͣſi aurora ꝯſurgēs: pulchra vt luna .ſ. bicornis:Vt nauis ampla/ q̨̄ nos portat ī cęlū: Un̄de ipſa muliere forti dr̄ Prouer. xxxj. b. Facta ē qͣſi nauis inſtitorꝭ: delōge portās panē ſuū .i. chriſtū qͥ ē panis viuꝰ qͥ delōge venit/ qͥ d̓ cęlo deſcēdit: Ioh̓. vj. e. Ego ſū panis viuꝰ qͥde cęlo deſcēdi. In hac neomenia debemꝰ buccinare tuba: vteandē beatiſſimā virginē p̄dicemꝰ ⁊ laudemꝰ: q̨̄ eſt omī laudedigniſſima. c In īſigni die ſolēnitatꝭ vr̄ę. Dies illa inſignis ē: qꝛ ml̓tis ꝓph̓aꝝ oracl̓is p̨̄ſignata. Un̄ Nūe. xxiiij. c.Oriet̉ ſtella ex iacob ⁊ ꝯſurget ꝟga ex iſrl̓. Psͣ. Uirgā v̓tutistuę emittet dn̄s ex ſion. Nūe. xvij. c. Inuenit germīaſſe ꝟgāaaron. Itē eo tꝑe ſol ē in ſigno qd̓ dr̄ virgo: ⁊ ſol iuſticię chriſtus deꝰ nr̄ in beata ꝟgine hītauit. d. ¶ Quia p̨̄cęptū ī iſrl̓eſt. Feſtū em̄ beatę ꝟ̓ginis cęlebrādū: ⁊ laus ipſiꝰ p̨̄cipit iſrl̓:id eſt ꝯtēplatiuis .ſ. clericis ⁊ religioſis. Ppl̓us aūt qͥ buccinare neſciūt .i. p̨̄dicare/ qͣſi bonę pecudes debēt eis ī laude beatęvirginis cōgaudere ⁊ aſſentire eis. Vn̄ addit: e ¶ Et iudiciū approbatiōis. f¶ Deo .i. ad honorē dei. Eſt in g ¶ Iacob .i. in actiuis: et in ppl̓o. q. d. qd̓ iſrael de beata virgine ꝑdicat: iacob approbare debet. Hoc vtrūqꝫ ſignificatū eſt Iudith. xv. c. vbi dr̄ ꝙ ioachim ſummꝰ pōtifex de hierl̓m venit ībethuliā cū vniuerſis p̨̄ſbyteris vt videret iudith. Per hieruſalē qd̓ interp̄tat̉ viſio pacis/ aut timor ꝑfectꝰ qd̓ etiā erat locus adorādi: pōt ſignificari honor deo exhibitꝰ: ẜm qd̓ quotidie fit ī eccl̓ia. Sꝫ de hͦ honore debēt mīſtri eccl̓ię īterdū venire ad honorē beatę ꝟgīs: q̨̄ ꝑ bethuliā ⁊ ꝑ iudith deſignat̉.Bethulia em̄ interp̄tat̉ ꝟgo dn̄i/ ſiue domꝰ ꝑturiēs dn̄m: ſiuedomꝰ dolēs dn̄o. Beata ꝟgo fuit ꝟgo dn̄i ſemꝑ: domꝰ ꝑturiens dn̄m in natiuitate dn̄i: domꝰ dolēs dn̄o ī paſſiōe: ẜm illd̓Lucꝭ. ij. e. Et tuā ipſiꝰ aīaꝫ ꝑtrāſibit gladiꝰ. Iudith etiā beatā virginē tā facto qͣꝫ interp̄tatiōe deſignat. Interp̄tat̉ em̄ cōfitēs ſiue glorificās deū. Debēt gͦ venire ī bethuliā .i. in adorationē ⁊ honorē beatę ꝟginis vt videāt iudith .i. ipſā beatā virginē: ⁊ virtutes eiꝰ imitent̉/ dicētes id qd̓ ibi ſequit̉: Tu gl̓iahierl̓m/ tu lęticia iſrl̓ tu honorificentia ppl̓i nr̄i q̨̄ feciſti virilit̓.Et dr̄ ibi ꝙ hͦ dixerūt cū exiſſet iudith ad eos. Dicit̉ em̄ ibi:Quę cum exiſſet ad illū bn̄dixerūt eā oēs vna voce/ dicētes:Tu gloria hieruſalē ⁊cͣ. Per iſtū autē exitū iudith/ ſignificat̉natiuitas beatę virginis: ⁊ exitus eiꝰ de vtero matris ſuę. Etin hoc exitu laudanda eſt ab iſrael: Quia p̨̄cęptū in iſraeleſt. Et ad hoc debēt cōcordare populi: qꝛ et iudiciū deoiacob. Un̄ ibi ſequit̉ ꝙ cū in cōcluſione laudis eius dixiſſent ſacerdotes: Bn̄dicta eris in ęternū/ dixit omīs ppl̓us: fiatfiat. Oēs em̄ in laudē beatę virginis cōuenire debēt: qꝛ om̄seius bn̄ficia participāt. Ideo dic̄ beatus Bern̄. Ille ſolus alaude eiꝰ taceat/ qui eā fideliter aduocatā in neceſſitatibꝰ ſenſerit defuiſſe. h ¶ Teſtimoniū ī ioſeph poſuit illd̓. Ioſeph filiꝰ accreſces ⁊ patri chariſſimꝰ/ religioſus ē: in quo poſuit dn̄s teſtimoniū honoris beatę virginis: quia ꝑ votū caſtitatis eius virginitatē honorat: per votū obediētię obediētiā ancillę dn̄i: ꝑ votū paupertatꝭ illius etiā paupertatē: q̨̄ vtdicit Hieroꝰ: ita pauper erat ꝙ manu ⁊ acu acquirebat vn̄ ſeet ſaluatorē mūdi paſcebat. Poſuit etiā teſtimoniū ī ioſeph:quia ipſa beata virgo eſt teſtis ⁊ aduocata ī cauſa eorum quieam honorant: ſicut frequenter cantamus de ipſa: Eia ergoaduocata noſtra ⁊cͣ. De hoc teſtimonio dicit in Psͣ. deuspater. Et thronus eius ſicut ſol in conſpectu meo: id eſt beatavirgo: quę eſt thronus veri ſalomonis chriſti: et ſicut luna
Sx a
AliterDe beata virgine et p̄cipue infeſto natiuitatꝭ
Tuba ca8xnj c
aAtitriplex
Dḡ. 193
i. Corꝭ. 5. c.
Psͣ .2.
Psͣ .88.