Pſalmus
a Ut qͥd rdeſtruxiſti maceriaꝫyeius: ⁊ vindemiāt eam om̄squi p̨̄tergrediūt̉ viam. Exeterminauit eā aper de ſilua:
⁊ ſingularis ferꝰ depaſtꝰ ē eā.Deꝰ v̓tutū cōuertere: reſpicede cęlo ⁊ vide̓ ⁊ viſita vineāj iſtā. Et ꝑfice̓ eā quā plātauit
a ¶ Ut qͥd deſtruxiſti maceriā eiꝰ vineę/ cū tuā ſubtraxiſti ꝓtectionē exponēdo eā gentibꝰ? Maceriā/ vocat maioresd̓ ppl̓o/ ſiue eorūdē defēſionē. b ¶ Et/ deſtructa maceria: vindemiāt eā/ ſpoliādo ⁊ diripiēdo: c ¶Oēs qͥ p̨̄tergrēdiūt̉viā .i. gentes q̨̄ iuxta eā ſunt. Sic ergo deplorat deſtructioneppl̓i iudaici/ ⁊ t̓rę eoꝝ:Quę ꝯſiſtit qͣſi ī qͣttuor. Primo ī deſtruction fortitudinis. Secūdo in ablatiōe ⁊ ex-poliatiōe oīm bonoꝝ:quę duo notant̉ ī hocꝟſu. Primū cū dicit:Deſtruxiſti maceriā eiꝰ. Secūdū/ cū dicit: Uindemiāt⁊cͣ. Tertiū/ in quo ꝯſiſtit eoꝝ deſtructio/ fuit eoꝝ captiuitasUn̄ ſequit̉: d ¶ Extermiauit eā .i. extra termīos t̓rę ſuę poſuit: e ¶ Aper de ſilua .i. veſpaſianꝰ veniēs de ſilua gentiū.Quartu fuit occiſio eoꝝ. Un̄ addit: f Et ſingularis ferꝰ:id eſt/ titus filiꝰ veſpaſiani: g ¶Dępaſtus eſt eā .i. ꝯſumpſit⁊ in morte concluſit.R eccleſię. Incipit em̄ a flumīe baptiſmi/ ⁊ termīat̉ in marepęnitētię. Qui hos termīos nō hꝫ nō ē ītra limites eccl̓ię. Exqͦ gͦ tal̓ ē vinea/ bn̄ deberet cuſtodiri. Sꝫ qꝛ male cuſtodit̉/ cōq̄rit̉: a Ut qͥd dn̄e/ deſtruxiſti maceriā eiꝰ .i. p̨̄latoſ qͥ eādebēt circūire ꝑ ſollicitudinē: ⁊ defendere ꝑ tutelā: qͥ deſtruunt̉ꝑmiſſiue a dn̄o/ cū de cōgregatiōe ⁊ cōi vtilitate ppl̓i ſeꝑant̉ vtq̨̄rāt ꝓpria. Charitas em̄: q̨̄/ vt dicit apl̓s. j. Corꝭ. xiij. b. nō q̨̄rit q̨̄ ſua ſt̓: ita eos deberet ꝯſtruere ⁊ ꝯiūgere gregi ſuo: vt necꝓ morte vitāda gregē derelinq̄rēt: Sꝫ faciētes ⁊ q̨̄rētes q̨̄ ſuaſunt/ oues derelinquūt: ſic̄ dr̄ Ioh̓. x. b. Mercēnariꝰ ⁊ qͥ nō eſtpaſtor/ videt lupū venientē/ ⁊ dimittit oues ⁊ fugit: Et ſic deſtruit̉ maceria. Un̄ dic̄ Ezech̓. xiij. a. Nō aſcēdiſtis ex aduerſo: nec oppoſuiſtis murū ꝓ domo iſrl̓. Ex hͦ ſequit̉ qd̓ hic dr̄:bi Et vindemiāt eā .i. vaſtāt mēbra eccl̓ię: c OOēs qͥ p̨̄tergrediūt̉ viā .ſ. dęmones hęretici/ ⁊ iudęi/ ⁊ pagani: a quibꝰoībꝰ hodie ꝓpter defectū p̨̄latoꝝ vindemiat̉ eccl̓ia. Hoc ē qd̓Ioh̓. x. b. dr̄ poſt illa v̓ba q̨̄ p̨̄diximꝰ: Uidet lupū veniētē/ ⁊ dimittit oues ⁊ fugit: ⁊ lupꝰ rapit ⁊ diſꝑgit ouēs. Et qꝛ ita dimittunt p̨̄lati cuſtodiā ſpūaliū: ⁊ intēdūt cuſtodię tꝑaliū: iuſto deiiudicio amittūt ⁊ tꝑalia: ſic̄ iudęi/ ⁊ locum/ ⁊ gentē: Ioh̓. xj. f.Unde ſequit̉: di Extermīauit .i. extra termīos poſſeſſionūpoſuit: e ¶ Eā aper de ſilua .i. pͥnceps ⁊ tyrannꝰ de ſęculo.Et quō: ſubiūgit: fi Et ſingularis ferꝰ .i. tyrannꝰ/ bedellꝰ:et tales qͥ ſunt ſingulares ꝑ ſuꝑbiā/ feri ꝑ crudelitatē: g ¶ Depaſtus eſt eā: comedēs bona eiꝰ. Eccl̓ia em̄ ⁊ religio in qͥbꝰhodie exponit bona ſua et tꝑalia/ ꝓ maiori ꝑte niſi in paſcēdispͥncipibꝰ militibꝰ/ ⁊ bedellis/ ⁊ diuitibꝰ hoībꝰ: īmo bn̄ dic̄: exterminauit: qꝛ reuera iā nō ē eccl̓ia vel religio dn̄a reddituūſuoꝝ: ſed tm̄ procuratrix vel diſpēſatrix. Eſa. v. d. Deſerta invbertatē verſa aduenę comedēt. Deſerta in vbertatē verſa ſūteccleſia ⁊ religio: q̨̄ fundatę ſunt in deſerto pauꝑtatis: ſed ꝑ diuitias additas ſunt in vbertatem verſę: et ideo comedunt easaduenę .i. hoīes mali ⁊ diſcholi.rX p̄tat̉ hūilis deſcēſus vel riuus iudicij. Lucꝭ. xvij. c. Cumfeceritis oīa q̨̄ p̨̄cępta ſunt vobis/ dicatis/ ſerui inutiles ſumꝰ.Hic eſt riuꝰ iudicij in qͦ lauat ſordes. Sed qꝛ ſūt quidā qͥ ſe nōhūiliāt: ſꝫ extollēdo ſe ꝑdunt qͥcqͥd boni faciūt: bn̄ ſubiūgit detalibꝰ: a Ut qͥd deſtruxiſti maceriā eiꝰ .ſ. hūilitate/ queꝓhibet beſtias ne intrēt .ſ. dęmones ⁊ motus vanęgl̓ię: ſine q̄nō poſſūt arceri: ſꝫ ſtatim intrāt ⁊ oīa vaſtāt. Un̄ Gregꝰ. Quicęteras virtutes ſine hūilitate cōgregat: qͣſi puluerē in ventūportat. Hoc ē qd̓ ſb̓iūgit: b ¶ Et deſtructa maceria hūilitatꝭ.vindemiāt eā .i. bona eiꝰ cōſumūt: c. ¶ Oēs qͥ p̨̄tergrediunt̉ viā .i. motꝰ vanęgl̓ię: Qui vt dic̄ beatꝰ Gregꝰ. in oꝑeqͣſi in via ſe nob̓ qͣſi ſocios adiūgunt/ vt nos dep̨̄dari poſſint.Dep̨̄dari gͦ deſiderat qͥ theſaurū quē portat oſtētat. Eſa. v. b.Nūc on̄dā vobis qͥd ego faciā vineę meę: auferā ſepē eius/ eterit in direptionē: diruā maceriā eiꝰ/ ⁊ erit ī ꝯculcationē: ⁊ ponam eā deſertā: non putabit̉ et nō fodietur: et aſcendent ſupeream vepres ⁊ ſpinę: ⁊ nubibus mandabo ne pluant ſuper eam
imbrē. d¶ Extermīauit eā .i. extra debitostmīos poſuit.e ¶ Aper de ſilua .i. ſuꝑbia de mūdo. Termini debiti int̓ qͦshabitare debet aīa viri iuſti: ſunt timor ⁊ ſpes: vt de bonis q̄facit/ ſemꝑ ſil̓ ⁊ ſperet ⁊ timeat. Gen̄. xlix. c. Iſachar aſinꝰ fortis accubas int̓ termīos. Sꝫ ſuꝑbia extermīat quoſdā .i. extrahos termīos ponit ꝑp̨̄ſumptionem. f¶ Etingularis ferus:dē ē qd̓ aper: g Depaſtꝰ ē eā: cōſumēsomnia bona eiꝰ. Hocfacit ſuꝑbia: de qͣ dicitAugꝰ. Suꝑbia bonispibꝰ inſidiat̉ vt ꝑeāt. Notādū aūt ꝙ h̓ porcꝰ ſiluaticꝰ ꝑ quēſuꝑbia ītelligit̉/ triplici noīe appellat̉: videlicet aper / ſingularꝭ⁊ ferus. Aper em̄ cōiter ab omībꝰ dr̄: a vulgo aūt appellat̉ ſingularis .ſ. ſenglier: a poetis ꝟo appellat̉ ferꝰ. Et hͦ cōpetit/ ẜmtriplicē morē ſuꝑboꝝ. Suꝑbus em̄ eſt aper .i. aſper in dn̄atione: ẜm illud: Aſperiꝰ nihil eſt hūili cū ſurgit in altū. Itē ſingularꝭ ē in opiniōe: Ferꝰ in diſputatiōe ſiue locutiōe. De histribꝰ Gen̄. xvj. d. Hic erit ferꝰ hō/ Ecce ferus: Manꝰ eiꝰ ꝯtraoēs/ Ecce ſingularis: Et manꝰ omniū cōtra eū ⁊cͣ. Ecce aperſiue aſper qui omniū manꝰ pungit. h ¶ Deꝰ virtutū cōuerterę. Supra aſaph ęgit de deſtructiōe vineę: Hic aūt cōuertit ſermonē ſuū ad deū: ⁊ orat ꝓ reliquijs iſrl̓. Et petit illispͥmo remiſſionē pctōꝝ/ cū dic̄: Deꝰ v̓tutū/ qͥ ſolꝰ potes pctādimittere. i ¶ Cōuertere ad nos ꝑ remiſſionē pctōꝝ / qͥ esauerſus a nobis ꝑ pctm̄. Vel cōuertere/ ab ira ad miſcd̓iā:ſaltē in fine ſęculi/ cū ſaluę fient reliqͥę iſrl̓. k ¶ Reſpice intuitu miſcd̓ię. l De cęlo/ vbi ē ſedes tua. Eſa. vlt̓. a. Cęlū mihi ſedes eſt. m ¶ Et vide qͦt ⁊ quātis p̨̄ſſuris tribulationū ⁊pctōꝝ ſubiaceat. Ul̓ vide infūdēdo gr̄aꝫ: vt cogͦſcat te ⁊ peccata ſua. n ¶ Et viſita/ gr̄a cooꝑāte/ vt ꝓcedat d̓ ꝟtute ī ꝟtutē. o Uineā iſtā .ſ. eccl̓iā. p ¶ Et ꝑfice ea/ de reliquijs iſrl̓q̨̄ in fine ſaluę fiēt: Vel q̨̄ inchoata ē de iudęis/ ꝑfice de gentibus: nō aliam inchoa: q ¶ Quā plantauit .i. inchoauit deiudęis.MMoraliter: ¶Deꝰ v̓tutū. Hic inſtruit nos qͥd ī tēptationibꝰ facere debeamꝰ/ p̨̄cipue ꝯͣ ſuꝑbiā: d̓ qͣ p̄miſerat ꝙ ext̓minauerat vineā .i. aīaꝫ ml̓toꝝ. Sūmū eiꝰ remediū ē orare: qꝛ vtdic̄ Hteroꝰ. or̄one ſanant̉ peſtes mentis. ij. Paral̓. xx. c. Cūignoremꝰ qͥd agere debeamꝰ hoc ſolū refugij habemꝰ vt oculos nr̄os dirigamꝰ ad te. Sic gͦ orās debet dicere: Deꝰ v̓tutū/ dator: ⁊ vitioꝝ etiā punitor. Sed illud maluit dicere: hocem̄ nō ē ꝓpriꝰ ⁊ ſub̓alis actꝰ dei .ſ. punire: ſꝫ dare v̓tutē ⁊ pctādimittere. Un̄ Eſa. xxviij .f. Alienū ē opus eiꝰ vt oꝑet̉ opusſuū. Ibi Glo. Opꝰ ꝓpriū dei ē/ miſereri/ parcere/ ꝯdonare: nōſuū/ ſꝫ alienū ē iraſci/ punire. i ¶ Cōuertere ad nos de vnolatere ī alid̓: d̓ ſiniſtro ī dextꝝ. Pͣsͣ. Deꝰ tu ꝯuerſus viuificabnos. Quō aūt cōuertat̉ ad nos/ docet Zach̓. j. a. Cōuertimiad me ⁊ ego cōuertar ad vos. Ecōtrario dicit malis/ Hiere.xviij. c. Dorſū ⁊ nō faciē on̄dā eis. q. d. nō ꝯuertar donec deficiāt. k¶ Reſpicę oculo miſcd̓ię. l¶ De cęlo: ſic̄ reſpexiſtipetrū de t̓ra. Luc̄. xxij. g. Cōuerſꝰ dn̄s reſpexit petꝝ. i Etvide nō ad puniēdū: ſꝫ ad delēdū. Thren̄. iij. c. Recordarepauꝑtatꝭ meę ⁊ trāſgreſſiōis ⁊cͣ. Thren̄. j. d. Uide dn̄e ⁊ ꝯſidera qm̄ facta ſū vilis. Daniel̓. ix. e. Aꝑi dn̄e oculos tuos ⁊ videdeſolationē noſtrā. Et quia ſine pęna nō dimiittit̉ culpa: Bn̄addit: n¶ Et viſita/ flagellādo. o ¶ Uineā iſtā .ſ. aīaꝫ quępeccauit ꝑ ſuꝑbiā. Psͣ. Uiſitabo ī ꝟga īiqͥtates eoꝝ ⁊c̄. Iob̓x. c. Uiſitatio tua cuſtodiuit ſpm̄ meū. Psͣ. Uiſita nos ī ſalutari tuo: ⁊ plębs tua lętabit̉ ī te. Chryſo. Aīa vinea eſt: vitesſunt vires/ palmites virtutes. Hanc viſita et ſic ꝑcutiēdo tribulatiōe ⁊ infirmitate: p ¶ Perfice eam vineā. q Quaplatauit dextera tua .i. filiꝰ tuus. Psͣ. Dextera dn̄i fecit.virtutē: dextera dn̄i exaltauit me. Plātauit/ plātis virtutū.ij. Corꝭ. xij. c. Uirtus in infirmitate ꝑficit̉. Neceſſe eſt aūt vtipſe qͥ īcępit / ꝑficiat. Plātat̉ aūt aīa ī bona volūtate: ꝑficit̉ inbona oꝑatiōe. Plātā/ ⁊ nō ꝑfectionē videbat̉ dicere ſe habereapl̓s: Ro. vij. c. cū dicebat: Velle adiacet mihi: ꝑficere aūt boX nū nō inuenio:
V
Al̓. ⁊ depoſuiſti
Al̓. Itrā ſeūtesal̓. PDeuaſtauit
Dorcusſtris ꝑ qubia intetriplici noappellatu-
Myſtice
Myſtice
Ro. 9. f.
Moralit.
Psͣ .34.
Moraliter
ęb Psͣ .88.u Psͣ. 105.
Psͣ .117.