Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a Ut qͥd rdeſtruxiſti maceriaꝫyeius: vindemiāt eam om̄squi p̨̄tergrediūt̉ viam. Exeterminauit aper de ſilua:

ſingularis ferꝰ depaſtꝰ ē.Deꝰ v̓tutū cōuertere: reſpicede cęlo vide̓ viſita vineāj iſtā. Et ꝑfice̓ quā plātauit

a Ut qͥd deſtruxiſti maceriā eiꝰ vineę/ tuā ſubtraxiſti ꝓtectionē exponēdo gentibꝰ? Maceriā/ vocat maiores ppl̓o/ ſiue eorūdē defēſionē. b Et/ deſtructa maceria: vindemiāt/ ſpoliādo diripiēdo: c ¶Oēs p̨̄tergrēdiūt̉viā .i. gentes q̨̄ iuxta ſunt. Sic ergo deplorat deſtructioneppl̓i iudaici/ t̓rę eoꝝ:Quę ꝯſiſtit qͣſi ī qͣttuor. Primo ī deſtruction fortitudinis. Secūdo in ablatiōe ex-poliatiōe oīm bonoꝝ:quę duo notant̉ ī hocꝟſu. Primū dicit:Deſtruxiſti maceriā eiꝰ. Secūdū/ dicit: Uindemiāt⁊cͣ. Tertiū/ in quo ꝯſiſtit eoꝝ deſtructio/ fuit eoꝝ captiuitasUn̄ ſequit̉: d Extermiauit .i. extra termīos t̓rę ſuę poſuit: e Aper de ſilua .i. veſpaſianꝰ veniēs de ſilua gentiū.Quartu fuit occiſio eoꝝ. Un̄ addit: f Et ſingularis ferꝰ:id eſt/ titus filiꝰ veſpaſiani: g ¶Dępaſtus eſt .i. ꝯſumpſit in morte concluſit.R eccleſię. Incipit em̄ a flumīe baptiſmi/ termīat̉ in marepęnitētię. Qui hos termīos hꝫ ē ītra limites eccl̓ię. Ex tal̓ ē vinea/ bn̄ deberet cuſtodiri. Sꝫ qꝛ male cuſtodit̉/q̄rit̉: a Ut qͥd dn̄e/ deſtruxiſti maceriā eiꝰ .i. p̨̄latoſdebēt circūire ſollicitudinē: defendere tutelā: deſtruunt̉ꝑmiſſiue a dn̄o/ de cōgregatiōe cōi vtilitate ppl̓i ſeꝑant̉ vtq̨̄rāt ꝓpria. Charitas em̄: q̨̄/ vt dicit apl̓s. j. Corꝭ. xiij. b. q̨̄rit q̨̄ ſua ſt̓: ita eos deberet ꝯſtruere ꝯiūgere gregi ſuo: vt nec morte vitāda gregē derelinq̄rēt: Sꝫ faciētes q̨̄rētes q̨̄ ſuaſunt/ oues derelinquūt: ſic̄ dr̄ Ioh̓. x. b. Mercēnariꝰ eſtpaſtor/ videt lupū venientē/ dimittit oues fugit: Et ſic deſtruit̉ maceria. Un̄ dic̄ Ezech̓. xiij. a. aſcēdiſtis ex aduerſo: nec oppoſuiſtis murū domo iſrl̓. Ex ſequit̉ qd̓ hic dr̄:bi Et vindemiāt .i. vaſtāt mēbra eccl̓ię: c OOēs p̨̄tergrediūt̉ viā .ſ. dęmones hęretici/ iudęi/ pagani: a quibꝰoībꝰ hodie ꝓpter defectū p̨̄latoꝝ vindemiat̉ eccl̓ia. Hoc ē qd̓Ioh̓. x. b. dr̄ poſt illa v̓ba q̨̄ p̨̄diximꝰ: Uidet lupū veniētē/ dimittit oues fugit: lupꝰ rapit diſꝑgit ouēs. Et qꝛ ita dimittunt p̨̄lati cuſtodiā ſpūaliū: intēdūt cuſtodię tꝑaliū: iuſto deiiudicio amittūt tꝑalia: ſic̄ iudęi/ locum/ gentē: Ioh̓. xj. f.Unde ſequit̉: di Extermīauit .i. extra termīos poſſeſſionūpoſuit: e aper de ſilua .i. pͥnceps tyrannꝰ de ſęculo.Et quō: ſubiūgit: fi Et ſingularis ferꝰ .i. tyrannꝰ/ bedellꝰ:et tales ſunt ſingulares ſuꝑbiā/ feri crudelitatē: g Depaſtus eſt: comedēs bona eiꝰ. Eccl̓ia em̄ religio in qͥbꝰhodie exponit bona ſua et tꝑalia/ maiori ꝑte niſi in paſcēdispͥncipibꝰ militibꝰ/ bedellis/ diuitibꝰ hoībꝰ: īmo bn̄ dic̄: exterminauit: qꝛ reuera ē eccl̓ia vel religio dn̄a reddituūſuoꝝ: ſed tm̄ procuratrix vel diſpēſatrix. Eſa. v. d. Deſerta invbertatē verſa aduenę comedēt. Deſerta in vbertatē verſa ſūteccleſia religio: q̨̄ fundatę ſunt in deſerto pauꝑtatis: ſed diuitias additas ſunt in vbertatem verſę: et ideo comedunt easaduenę .i. hoīes mali diſcholi.rX p̄tat̉ hūilis deſcēſus vel riuus iudicij. Lucꝭ. xvij. c. Cumfeceritis oīa q̨̄ p̨̄cępta ſunt vobis/ dicatis/ ſerui inutiles ſumꝰ.Hic eſt riuꝰ iudicij in lauat ſordes. Sed qꝛ ſūt quidā ſehūiliāt: ſꝫ extollēdo ſe ꝑdunt qͥcqͥd boni faciūt: bn̄ ſubiūgit detalibꝰ: a Ut qͥd deſtruxiſti maceriā eiꝰ .ſ. hūilitate/ queꝓhibet beſtias ne intrēt .ſ. dęmones motus vanęgl̓ię: ſine poſſūt arceri: ſꝫ ſtatim intrāt oīa vaſtāt. Un̄ Gregꝰ. Quicęteras virtutes ſine hūilitate cōgregat: qͣſi puluerē in ventūportat. Hoc ē qd̓ ſb̓iūgit: b Et deſtructa maceria hūilitatꝭ.vindemiāt .i. bona eiꝰ cōſumūt: c. Oēs p̨̄tergrediunt̉ viā .i. motꝰ vanęgl̓ię: Qui vt dic̄ beatꝰ Gregꝰ. in oꝑeqͣſi in via ſe nob̓ qͣſi ſocios adiūgunt/ vt nos dep̨̄dari poſſint.Dep̨̄dari deſiderat theſaurū quē portat oſtētat. Eſa. v. b.Nūc on̄dā vobis qͥd ego faciā vineę meę: auferā ſepē eius/ eterit in direptionē: diruā maceriā eiꝰ/ erit ī ꝯculcationē: ponam deſertā: non putabit̉ et fodietur: et aſcendent ſupeream vepres ſpinę: nubibus mandabo ne pluant ſuper eam

imbrē. Extermīauit .i. extra debitostmīos poſuit.e Aper de ſilua .i. ſuꝑbia de mūdo. Termini debiti int̓ qͦshabitare debet aīa viri iuſti: ſunt timor ſpes: vt de bonisfacit/ ſemꝑ ſil̓ ſperet timeat. Gen̄. xlix. c. Iſachar aſinꝰ fortis accubas int̓ termīos. Sꝫ ſuꝑbia extermīat quoſdā .i. extrahos termīos ponitp̨̄ſumptionem. Etingularis ferus: ē qd̓ aper: g Depaſtꝰ ē: cōſumēsomnia bona eiꝰ. Hocfacit ſuꝑbia: de dicitAugꝰ. Suꝑbia bonispibꝰ inſidiat̉ vt ꝑeāt. Notādū aūt porcꝰ ſiluaticꝰ quēſuꝑbia ītelligit̉/ triplici noīe appellat̉: videlicet aper / ſingularꝭ ferus. Aper em̄ cōiter ab omībꝰ dr̄: a vulgo aūt appellat̉ ſingularis .ſ. ſenglier: a poetis ꝟo appellat̉ ferꝰ. Et cōpetit/ ẜmtriplicē morē ſuꝑboꝝ. Suꝑbus em̄ eſt aper .i. aſper in dn̄atione: ẜm illud: Aſperiꝰ nihil eſt hūili ſurgit in altū. Itē ſingularꝭ ē in opiniōe: Ferꝰ in diſputatiōe ſiue locutiōe. De histribꝰ Gen̄. xvj. d. Hic erit ferꝰ/ Ecce ferus: Manꝰ eiꝰ ꝯtraoēs/ Ecce ſingularis: Et manꝰ omniū cōtra ⁊cͣ. Ecce aperſiue aſper qui omniū manꝰ pungit. h Deꝰ virtutūuerterę. Supra aſaph ęgit de deſtructiōe vineę: Hic aūtuertit ſermonē ſuū ad deū: orat reliquijs iſrl̓. Et petit illispͥmo remiſſionē pctōꝝ/ dic̄: Deꝰ v̓tutū/ ſolꝰ potes pctādimittere. i Cōuertere ad nos remiſſionē pctōꝝ / esauerſus a nobis pctm̄. Vel cōuertere/ ab ira ad miſcd̓iā:ſaltē in fine ſęculi/ ſaluę fient reliqͥę iſrl̓. k Reſpice intuitu miſcd̓ię. l De cęlo/ vbi ē ſedes tua. Eſa. vlt̓. a. Cęlū mihi ſedes eſt. m Et vide qͦt quātis p̨̄ſſuris tribulationūpctōꝝ ſubiaceat. Ul̓ vide infūdēdo gr̄aꝫ: vt cogͦſcat te peccata ſua. n Et viſita/ gr̄a cooꝑāte/ vt ꝓcedat ꝟtute ī ꝟtu. o Uineā iſtā .ſ. eccl̓iā. p Et ꝑfice ea/ de reliquijs iſrl̓q̨̄ in fine ſaluę fiēt: Vel q̨̄ inchoata ē de iudęis/ ꝑfice de gentibus: aliam inchoa: q Quā plantauit .i. inchoauit deiudęis.MMoraliter: ¶Deꝰ v̓tutū. Hic inſtruit nos qͥd ī tēptationibꝰ facere debeamꝰ/ p̨̄cipue ꝯͣ ſuꝑbiā: p̄miſerat ext̓minauerat vineā .i. aīaꝫ ml̓toꝝ. Sūmū eiꝰ remediū ē orare: qꝛ vtdic̄ Hteroꝰ. or̄one ſanant̉ peſtes mentis. ij. Paral̓. xx. c.ignoremꝰ qͥd agere debeamꝰ hoc ſolū refugij habemꝰ vt oculos nr̄os dirigamꝰ ad te. Sic orās debet dicere: Deꝰ v̓tu/ dator: vitioꝝ etiā punitor. Sed illud maluit dicere: hocem̄ ē ꝓpriꝰ ſub̓alis actꝰ dei .ſ. punire: ſꝫ dare v̓tutē pctādimittere. Un̄ Eſa. xxviij .f. Alienū ē opus eiꝰ vt oꝑet̉ opusſuū. Ibi Glo. Opꝰ ꝓpriū dei ē/ miſereri/ parcere/ ꝯdonare:ſuū/ ſꝫ alienū ē iraſci/ punire. i Cōuertere ad nos de vnolatere ī alid̓: ſiniſtro ī dextꝝ. Pͣsͣ. Deꝰ tu ꝯuerſus viuificabnos. Quō aūt cōuertat̉ ad nos/ docet Zach̓. j. a. Cōuertimiad me ego cōuertar ad vos. Ecōtrario dicit malis/ Hiere.xviij. c. Dorſū faciē on̄dā eis. q. d. ꝯuertar donec deficiāt. Reſpicę oculo miſcd̓ię. De cęlo: ſic̄ reſpexiſtipetrū de t̓ra. Luc̄. xxij. g. Cōuerſꝰ dn̄s reſpexit petꝝ. i Etvide ad puniēdū: ſꝫ ad delēdū. Thren̄. iij. c. Recordarepauꝑtatꝭ meę trāſgreſſiōis ⁊cͣ. Thren̄. j. d. Uide dn̄e ꝯſidera qm̄ facta ſū vilis. Daniel̓. ix. e. Aꝑi dn̄e oculos tuos videdeſolationē noſtrā. Et quia ſine pęna dimiittit̉ culpa: Bn̄addit: Et viſita/ flagellādo. o Uineā iſtā .ſ. aīaꝫ quępeccauit ſuꝑbiā. Psͣ. Uiſitabo ī ꝟga īiqͥtates eoꝝ ⁊c̄. Iob̓x. c. Uiſitatio tua cuſtodiuit ſpm̄ meū. Psͣ. Uiſita nos ī ſalutari tuo: plębs tua lętabit̉ ī te. Chryſo. Aīa vinea eſt: vitesſunt vires/ palmites virtutes. Hanc viſita et ſic ꝑcutiēdo tribulatiōe infirmitate: p Perfice eam vineā. q Quaplatauit dextera tua .i. filiꝰ tuus. Psͣ. Dextera dn̄i fecit.virtutē: dextera dn̄i exaltauit me. Plātauit/ plātis virtutū.ij. Corꝭ. xij. c. Uirtus in infirmitate ꝑficit̉. Neceſſe eſt aūt vtipſe īcępit / ꝑficiat. Plātat̉ aūt aīa ī bona volūtate: ꝑficit̉ inbona oꝑatiōe. Plātā/ ꝑfectionē videbat̉ dicere ſe habereapl̓s: Ro. vij. c. dicebat: Velle adiacet mihi: ꝑficere aūt boX inuenio:

V

Al̓. depoſuiſti

Al̓. Itrā ſeūtesal̓. PDeuaſtauit

Dorcusſtris qubia intetriplici noappellatu-

Myſtice

Myſtice

Ro. 9. f.

Moralit.

Psͣ .34.

Moraliter

ęb Psͣ .88.u Psͣ. 105.

Psͣ .117.