Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LXXIX

a pto trāſtuliſti: eiēciſti gētes plātaſti. Dux itinerꝭ fuidiſti ī cōſpectu eiꝰ: plātaſti raē dices eius etrimplēuit terrā.

Oꝑuit mōtes vmbra eiꝰ: arbuſta eiꝰ cedros dei. Extēditf palmites ſuos vſqꝫ ad mare: vſqꝫ ad flumē ꝓpagīes eiꝰ.

moyſen aarō. a Eieciſti gētes: chananęos pherecęos cęteras gētes. b Et plataſti ī t̓ra ꝓmiſſiōis. cDuxitinerꝭ fuiſti ī cōſpectu eiꝰ/ ī colūna nubis diē: colūnaignis noctē. d Et plātaſti radices eiꝰ .i. moyſen aarō ꝓphetas. Et impleuit terrā/ ꝓmiſſiōis. f Oꝑuitmōtes .i. ꝓphetas.g UAmbra eiꝰ .i. cerimonialia figurę: qꝛ īfiguris locuti ſūt. Velmoyſen aaron: qui īfigura obtulerūt ſabbatum obſeruauerūt.Uel vmbra eius .i.ſollicitudo cura vineę. Operuit mōtes .ſ. moyſē et aarō: ml̓tū erāt ſolliciti de iudęis. Un̄ dixit moyſes/ Exo. xxxij..Aut dimitte eis hāc noxā: aut ſi facis/ deleme de libro tuoquē ſcripſiſti. h. Et arbuſta eius .i. excremēta .ſ. multitudoppl̓i. i¶Cędros .ſ. moyſen aarō. Cędros dico/ ſuꝑbię.ſꝫ dei: k Extēdit hęc vinea: Paimites ſuos/ filioſ:m Uſqꝫ ad mare/ mediterraneū: qd̓ ē ꝓpe iudęos. Occupauert etiā vrbes philiſtinoꝝ: vt gazā acharon/ q̨̄ ſt̓ maritima.Uel mare omniū gentium. n Et vſqꝫ ad flumen iordanis. o Proꝑagines eius .ſ. generationes. Vel quiaparū eſſet habere a mari mediterraneo vſqꝫ ad flumen iordanis: poteſt dici vſqꝫ ad flumen euphraten: quia ſubiugauerūtſibi moabitas āmonitas. Sed licet ita eſſet dilatata: tn̄ propter peccata ſua male tractata fuit ab inimicis: Vnde quęrit: Vt quidceſſare cęperūt tribulatiōes/ ꝓſperitates creſcere/ minusfructificauit. Un̄ dn̄s cōquerens de vinea iſta dicit Eſa. xxvij. b. In pręlio gradiar ſuꝑ/ ſuccendā pariter. q. d. parūfructificat in ꝓſperitate: ſed ego faciā eam fructificare ī aduerſitate. Et tangit cōſuetudinē quarūdā regionū. In aluerniaem̄ in aliquibus locis ita qn̄qꝫ multiplicant̉ vineę qͣſi in ſiluas degenerāt̉: Et tūc homīes cōburunt eas: poſtea optimefructificāt. Tertia ratio eſt: qꝛ ſola vinea vinū habet: Sic ſolaeccleſia vinū doctrinę ſalutaris. Un̄ dicit eccleſia Cantꝭ. viij.a. Dabo tibi poculū ex vino cōdito. Uinū conditū dulce eſt etmedicinale. Matth̓. vij. c. Nūqͥd colligūt ſpinis vuas? q. d. habet̉ ſalutaris doctrina a iudęis aut gentibꝰ aūt hęreticis:ſed tm̄ ab eccleſia: qꝛ de illis dicit̉ Deut̓. xxxij. e. Fel draconūvinū eoꝝ. Quarta: qꝛ ex pinguedine debilitat̉ vinū luxuriat̉vinea: Sic in eccleſia ex abundātia tēporaliū naſcit̉ luxuria inpalmitibus .i. in clericis p̨̄latis. Et ex hoc debilitat̉ inſipi fit vinū .i. doctrina eccleſię: qꝛ poteſt dici ml̓tis ex eis illudRoma. ij. c. Qui p̨̄dicas furandū furaris: qui dicischandū męcharis ⁊cͣ. Eſa. j. f. Uinum tuū mixtum eſt aqua .i.carnali voluptate inſipidū factū. Sed olim dicebat̉/ Cantꝭ.vij. c. Guttur tuū ſicut vinū optimū. Guttur ſunt p̨̄dicatores.Sed vtinā eſſet bonū guttur eccleſię: qd̓ tūc fuit optimū.Quinta eſt: qꝛ vinea radicata inter petras/ in eminēti loco/ inradio ſolis/ meliꝰ vinū facit: Sic illi eccleſia fundati firmati ſūt in duricia pęnitētię/ in eminētia vitę/ in feruore charitatis/ melius docēt operant̉. Hiere. xxxj. a. Adhuc plātabisvineā in mōtibus ſamarię. Samaria interp̄tat̉ cuſtos dn̄i velꝯiunctio dn̄o: pęnitētia charitas cōiungūt hominē deo:deū habitū cuſtodiūt. Matth̓. iiij. c. Pęnitentiā agite: appropinquabit em̄ regnū cęloꝝ. Ioh̓. xiiij. c. Si qͥs diligit me ſermonē meū ſeruabit: pater meꝰ diliget: ad euꝫ veniemꝰEcce ꝯiūctio dn̄o: Et māſionē apud faciemꝰ/ Ecce cuſtosdn̄i. Sexta: qꝛ ſicut vinea paxillis baculis: ita eccleſia dei eiſanctorū adiutorio cęleſtiū deſiderioꝝ alligata erecta tenet̉.Unde Cantꝭ. ij. a. ſponſa loquēs ſanctis .i. amicis ſpōſi/ dicit:Fulcite me floribꝰ/ ſtipate me malis. Deſideria ęt̓noꝝ ſūt flores ex quibꝰ fructꝰ bonorū operū ſequit̉: Ecc̄ͣi. vj. d. Vinculailliꝰ alligatura ſalutarꝭ. De hac vinea dic̄: Uineā de ęgypto trāſtuliſti .ſ. de infidelitate in fidē: de errore in veritatē:de prauis moribꝰ in ſanctā cōuerſationē. a Eięciſti genles. l. ſuꝑbos voluptuoſos idolatras auaricię reprobaſti:b Et plātaſti/ ex hūilibꝰ abiectis. j. Corꝭ. j. d. Uidetevocationē veſtrā fratres: quia multi ſapiētes ẜm carnē

multi potentes multi nobiles: ſꝫ q̨̄ ſtulta ſunt mūdi/ elegitdeꝰ ⁊cͣ. Eſa. ix. c. Lateres ceciderūt: ſed quadris lapidibꝰ ędificabimus: ſycomoros ſucciderūt: ſꝫ cedros īmutabimꝰ. Dehac plātatiōe/ Hiere. ij. d. Ego plātaui te vineā ſoreth/ om̄eſemē verū. Soreth genꝰ ē vineę elegātiſſimę. Sed ſtatī cōq̄rit̉ bn̄ fructificatvinea ſua/ dicēſ: Quōcōuerſa es mihi ī pra vinea aliena? Certehoc eſt mirū cuꝫ dn̄splantauerit vineā electā electis vitibus/quō conuerſa eſt: itadegenerauit ī prauā vineā. Sed faciūt cultores vineę. Int̓eſt cultoꝝ .ſ. p̨̄latoꝝ qͦrū officiū ē vineas ꝓpagare: mortuisvitibꝰ bonas vites ſupponere: bonos palmites dirigere. Sꝫ ſupponūt̉ ī eccl̓ia peſſimi hoīes in multis locis: p̨̄ficiūt̉in dignitatibꝰ. Iſti vineā naboth viri iuſti .i. chriſti cōmutāt īhortū oleꝝ: plātātes olera .i. indoctas ꝑſonas: q̨̄ ſic̄ olera herbarū cito decidūt peccatū. Qn̄qꝫ etiā in vinea dn̄i afferūt̉plātant̉ vites de vinea ſodomoꝝ: et de ſuburbanis gomorrę.Quō aūt creuit fructificauit iſta vinea/ ſubiūgit: Duxitineris fuiſti ī ꝯſpectu eiꝰ. Sꝫ quō gradit̉ vinea? Paulatim aſcēdit vlmos etiā ſepes. Sꝫ vinitores āputāt ramosmaloſ bonos ꝓducūt: Sic faciet deꝰ agricola huiꝰ vineę: cuius chriſtꝰ caput ē vitis: mēbra aūt .i. fideles ſunt palmites.Ioh̓. xv. a. Ego ſum vitis vera pr̄ meꝰ agricola eſt: omnēpalmitē in me ferentē fructū/ tollet: omnē qui fert fructū purgabit vt fructū plus afferat: Ecce iter ꝓfectꝰ vineę. De quo etiā manifeſtiꝰ ſubiūgit. dE Et plātaſti radicęs eiꝰ .ſ. apl̓os. Oſee. xiiij. c. Erūpet radix eiꝰ. e Et īp̄ieuit terrā: ad litterā. Vel dr̄ impleſſe: qꝛ illi ad deū ſuntꝯuerſi/ nihil ſūt: nihil implent. Eſa. xl. d. Oēs gentes qͣſi ſint/ ſic ſt̓ an̄: qͣſi nihil inane reputatę ſt̓ ei. fOperuit mōtes vmbra eiꝰ. Mōtes ſūt reges/ magni hoīesqͦs fides eccl̓ię gr̄a ſpūſſctī obūbrauit. Lucꝭ. j. d. Spūſſanctus obūbrabit tibi. h Et arbuſta eiꝰ cedros dei.dri ſunt viri ſublimes: vincunt̉ ſuꝑant̉ qn̄qꝫ: p̨̄cipue tꝑeapl̓oꝝ hūilē p̨̄dicationē eccl̓ię. Act̉. vj. c. poterāt reſiſtere ſapiētię ſpūi loq̄bat̉. Loquit̉ aūt hic de illa ſuꝑatiōe ſolū victi: ſꝫ cōuerſi ſūt: qd̓ notat̉ dicit̉: dei .ſ. a deoordinatas ad fidē/ et vitā. Act̉. xiij. g. Et crediderūt qͦtqͦt erātp̨̄ordinati ad vitā ęt̓nā. k Extēdit ꝑalmites ſuos vſqꝫad mare/ pęnitētię. n Et vſqꝫ ad flūme iordanis .ſ. baptiſmi. Propagines eiꝰ. Iſti em̄ ſunt termini vineę dn̄i .i.eccleſię: Incipita Eieciſti gētes .i. motꝰ brutales vitia q̨̄ erāt ibi qͣſiſpinę in vinea/ extirpaſti b Et plātaſti bonis plātis diuerſaꝝ otutū: vt ī ꝟtutibꝰ ꝓficeret: ꝟtutes ī opꝰ exirēt. cDux itinerꝭ fuiſti ī ꝯſpectu eiꝰ. Dux. Hiere. iij. b. Ergoſaltē amodo voca me pr̄ meꝰ: dux ꝟ̓ginitꝭ meę tu eſ. Itinerꝭ.Uinea recto itinere vadit: ſꝫ amfractuoſe creſcit naturā:Ita corruptibilis: ſꝫ dn̄s rectificat: Eſa. xl. a. Erūt prauain directa. Iob. xxiiij. c. ābulet viā vineaꝝ. d EEt plātaſti radices eiꝰ .i. ſtabiliuiſti ī charitate. Eph̓. iij. d. Incharitate radicati fundati. e E Et īpleuit tra/ oꝑbꝰ miſericordię: ẜm dr̄ ī Psͣ. Miſcd̓ia dn̄i plena ē t̓ra. Sic̄ em̄ dic̄Augꝰ. Charitas magna oꝑat̉ ſi ē: ſi aūt oꝑari renuit/ charitaſ ē. Hoc ē qd̓ addit̉. fOOꝑuit mōtes vmbra eiꝰ .i. altoſī ꝟtutibꝰ ſuꝑauit. h Et arbuſta eiꝰ cedros dei .i. fortesodore bonę famę fragrātes. q. d. tātę fuit charitatꝭ et pietatis oībꝰ p̨̄minebat: Ita deberet aīa/ p̨̄cipue clerici religioſi. Et de ipſa religiōe ml̓ti bibūt de vinea ſodomoꝝ: ſic̄ dr̄Deut̓. xxxij. e. De vinea ſodomoꝝ vua eoꝝ: de ſuburbanisgomorrę. Huiꝰ vineę vmbra mōtes .i. magnos viros qn̄qꝫobūbrauit .i. infamauit: ſic̄ Gen̄. ix. c. Noe inebriatꝰ nudatꝰ ē.Scd̓m aūt pͥmū bonū ſenſum ꝓcedamꝰ. k Extēdit palmites ſuos vſqꝫ ad mare .i. amaritudinē pęnitētię compaſſiōis. Deut̓. xxxiij. c. Inundatiōes marꝭ qͣſi lac fugēt. Sꝫne de his oībꝰ ſuꝑbiat: debet etiā extēdere/ n Uſqꝫ ad flu ꝓpagines eiꝰ .i. vſqꝫ ad hūilitatē. Iordanis em̄ interX pretat̉ humilis

17

ex. 13. d.

Iiā feciſti

Al̓. Extēdiſti

aſ

3. Regꝭ. 21. a.

Deutꝭ. 32. e.

Myſtice

Moraliter

Psͣ. .32.1