Pſalmus
s Dn̄ē deus v̓tutū: rqu̓ouſqꝫciraſcerisᶻ ſuꝑ orationeꝫ ſeruiZ tui? Cibabis nos pane laf chrymarū: ⁊ potū dabis nogbis in lachrymis in mēſura.
18ficauit ſe ⁊ ī delitijs fuit/ tantū date illi tormētū ⁊ luctū. Sedcū homīes cōuertunt ſe ad pęnitentiā/ ꝑſecutionē inueniūt: eta temptatiōibus ⁊ ab hominibꝰ. Un̄ addit: h¶ Poſuiſtinos ī cōtradictionē vicinis nr̄is .ſ. mūdo/ carni/ diabolo/ vel malis homībꝰ. k ¶ Et inimici noſtri ſubſānauerūt nos: vocādonos papelardos. SedPoſuiſti nos ī ꝯͣdictionē vihͦ non curāt boni viri.kcinis nr̄is: et inimici nr̄i ſubIob. xxxiiij. a. Qui biſ ſānauerūt nos. Deꝰ virtutūbit ſubſānationē quaſin̄ ꝯuerte nos: ⁊ on̄dę faciē tuāaquam. iiij. Regꝭ. xix.g ⁊ ſalui erimꝰ. Uineār de̓ ęgyd. Spreuit te o ſennacherib .i. diabole: ſubſannauit te virgo filiaſion ⁊cͣ. Ita etiā poſſūt dicere qͥ aliquā correctionē volūt ꝓcurare in curia romana: Ibi em̄ ſedent in circūitū qͣſi e vicinoꝯtradictores. Poſſunt etiā hoc dicere qui in theologia rectevolūt dicere vel p̨̄dicare funditꝰ veritatē. Cū em̄ aliqͥd dicūtqd̓ aliquos tangat/ ſtatim habent qͥ eis ꝯtradicūt/ vel ore/ velcorde. Sꝫ qͥ ſunt qͥ cōtradicūt? Uicini .i. p̄ſeudo theologi vl̓decretiſtę: qui ſunt lacedęmones ſparciatę cognati iudeoꝝ: qͥinterp̄tant̉ accincti .i. armati legibus: cōtra ſimplices ſeruosdei. Sed gad accinget̉ retrorſum: Gen̄. xlix. c. id eſt manꝰ retro dorſum cinget̉ funibus.Caro pęnitētię: hęc ē vxor iob: de qͣ Iob. ij. c.Quaſi vna de ſtultꝭ mulieribꝰ locuta es.Mūdꝰ/ iuſticię. ij. Regꝭ. x. b. Uidētes filij amōꝙ iniuriā feciſſent dauid: miſerūt ⁊ cōduxerūtmercede ſyrū roob ⁊ ſyrū ſoba ⁊cͣ.Noī anuū Diabolꝰ/ ſpietati: pharao ſacrificijs: Exo. v. b.ꝙ ꝯͣdicitUulgus/ p̨̄lationi. Oſee. iiij. a. Populꝰ tuus ſic̄hi qui cōtradicūt ſacerdoti.Iudęꝰ/ chriſto. Heb̓. xij. a. Recogitate eū qͥ talē ſuſtinuit aduerſus ſemetipſū a pctōribꝰ ꝯͣdiU ctionē. Ro. x. d. Ad ppl̓m nō credentē ſꝫ ꝯͣdicē¶Iuſtꝰ/ diabolo: Iudith. j. d. Oēſ ꝯtra (tē mihi.dixerūt ei. m ¶ Deꝰ virtutū cōuerte nos ⁊cͣ. Iſte ꝟſusſupra poſitus eſt ⁊ expoſitꝰ. Ter autē ponit̉ in hͦ pſalmo: ꝓpt̓triplicē cōuerſionē: ⁊ ꝓpt̓ triplicē faciē chriſti ⁊ noſtrā: de qͥbꝰſupra dictū eſt. o ¶ Uineā de ęgypto. Secūda ꝑs: ī quaagit de eccleſia ſub typo vineę. Sed notandū ꝙ Caſſiodorꝰlegit iſtos ſex verſus/ ⁊ ad litterā/ ⁊ myſtice de eccleſia: vt ſit h̓differētia int̓ ſynagogā ⁊ eccl̓iā. De ſynagoga gͦ ad lr̄aꝫ pͥmotrāſcurramꝰ. o Uinea .i. ſynagogā: d̓ qua Eſa. v. b. Uineadn̄i exercituū domꝰ iſrl̓ eſt. p De ęgypto trāſtuliſti/ permoyſen ⁊Myſtice/ de eccleſia: ¶ Uineā de ęgypto trāſtuliſti.Uinea dn̄i/ eſt eccleſia: de qua Matth̓. xx. a. Exijt pͥmo mane cōducere oꝑarios in vineā ſuā. Ioh̓. xv. a. Ego ſum vitisvos palmites. Et pͥmo notādū ꝙ eccl̓ia cōparat̉ vineę ſex decauſis. Prima eſt ꝓpter inutilitatē ligni abſciſi: Nō em̄ vtile eſt lignū vitis abſciſum niſi ad cōbuſtionē: ſic nec hō abſciſus ab eccleſia. Ezech̓. xv. a. Fili homīs qͥd fiet de ligno vitisex oībꝰ lignis nemoꝝ q̨̄ ſunt inter ligna ſiluaꝝ? Nunquid tollet̉ d̓ ea lignū vt fiat opꝰ: aut fabricabit̉ de ea paxillꝰ vt depedeat in eo qd̓cūqꝫ vas? Ecce igni datū eſt in eſcā. Secūda rōeſt: qꝛ vinea tormēto fructificat .ſ. in foſſiōe terrę ⁊ abſciſioneramuſculoꝝ. Si autē in pace d̓mittit̉/ tūc degenerat ⁊ nō facitfructū: Sic eccl̓ia tribulatiōibꝰ ⁊ oppreſſiōibꝰ magis magiſefructificauit. Psͣ. In tribulatiōe dilataſti mihi. Sed poſtqͣꝫ 1ceſſare cęperuntMMoraliter/ poſſet totū legi de aīa viri iuſti vel de religione. o ¶ Uineā de ęgypto tranſtuliſti. Vinea em̄ electaeſt religio quā trāſtulit dn̄s de ęgypto id ē de mūdo. Et ſatꝭpoſſet defacili ꝓſequi qͥ vellet de religiōe: ſic̄ priꝰ dictū ē deeccl̓ia. Vinea etiā cuiuſlibet homīs eſt ꝓpria aīa quā excolere debet: de qua dicit̉ Prouer. xxiiij. d. Per agrū hoīs pigri trāſiui: ⁊ ꝑ vineā viri ſtulti: ⁊ ecce totum repleuerāt vrticę⁊cͣ. Cantꝭ. j. d. Poſuerūt me cuſtodē in vineis ⁊cͣ. Hāc trāſfert dn̄s de ęgypto .i. de tenebris peccatoꝝ ad lumē gratię.X Ei eciſti gentes.
I.a ¶ Dn̄e deus virtutū/ hūanaꝝ ⁊ angelicaꝝ. b Quouſqꝫ iraſceris .i. iratꝰ apparebis. c Suꝑ orationē ſerui tui aſaph: ꝑ quē intelligit̉ cetus ſanctoꝝ patꝝ deſiderātiūchriſtū: Qd̓ oſtēdebāt duobꝰ modis .ſ. ꝑ orationē: Un̄ dicit:Suꝑ orationē. Et ꝑ gemitū aūt fletū: Un̄ addit: d ¶ Cibabis/ qͣſi quouſqꝫ cicabis: e ¶ Nos pane lachrymaꝝ .i. lachrymis quaſi pane.Un̄ alibi: Fuerūt mis hi lachrymę meę panes die ac nocte: dumdr̄ mihi quotidie vbi ēdeꝰ tuꝰ. f¶ Et qͦuſqꝫpotū dabis nobis ī lachrymis: idē eſt qd̓ pͥus: ſꝫ repetēdo notat abūdantiā deſiderij ⁊ lachrymaꝝ. g ¶ In meſura. Hoc dic̄ ad differētiā lachrymaꝝ q̨̄ ſūt ex deſꝑatiōe. Illeem̄ ſunt ſine mēſura. Alit̓ ẜm Glo. petierat aduentū chriſti vtſaluꝰ fieret. Et poſſet credere aliqͥs ꝙ poſt chriſti aduētū nullatribulationē vel ꝑſecutionē haberēt chriſtiani. Unde oſtēdit ꝙīmo. Et pͥmo oſtēdit ꝙ habebūt flagella: Et hoc ē qd̓ dic̄: a¶ Dn̄e deꝰ virtutū qͦuſqꝫ iraſceris ſuꝑ or̄onē ſerui tui:id eſt quouſqꝫ oſtēdes irā tuā ꝑualere or̄onibꝰ ſanctoꝝ. Oronibus em̄ pugnamꝰ ꝯͣ flagella. Sꝫ cū dn̄s flagella nō aufert/ tūcp̨̄ualet ira ſua nr̄is or̄onibꝰ. Poſtea on̄dit ꝙ nō tm̄ exteriꝰ flagellabunt̉: ſꝫ etiā interiꝰ patient̉ ⁊ cōterent̉. Un̄ dic̄: d ¶ Cibabis nos pane lachrymaꝝ ⁊ potū dabis nobis in lachrymis ī mēſura: vt .ſ. ipſa tribulatio ⁊ fletꝰ mēſura ſit cōſolatiōis ⁊ retributiōis: ẜm illud Psͣ. Scd̓m multitudinē doloꝝ meoꝝ in corde meo: cōſolatiōes tuę lętificauer̄t aīaꝫ meā.Poſtea on̄dit ꝙ lachrymę erūt ex cōꝑaſſiōe ⁊ charitate/ dicēſ:h ¶ Poſuiſti nos .i. pones: i IIn ꝯtradictionē vicinisnr̄is .i. ꝓximis iudęis qͥ ꝯͣdixerūt apl̓is. Act̉. xiij. g. Iudęi repleti c̨elo ꝯͣdicebāt his q̨̄ a paulo dicebāt̉. Et etiā gentibꝰ ex qͥbus multi ꝯtradixerūt p̨̄dicatiōi apl̓oꝝ. Un̄ Act̉. xvij. d. dicebāt de paulo: Nouoꝝ dęmonioꝝ videt̉ annūciator eē. k Etinimici nr̄i .ſ. iudęi ⁊ tyrāni. ¶Subſānauerūt nos: quiacolebamꝰ chriſtū quē mortuū audierāt. Sꝫ hoc faciebāt: qꝛ eūreſurrexiſſe nō credebāt. Et int̓ iſta/ m ¶ Deꝰ virtutū cōuerte nos .i. verte nos totos ad te: vt te ex toto corde diligamꝰ.Et licꝫ ꝓ te poſt aduentū tuū tot ⁊ tanta ſimꝰ paſſuri: tn̄ oramus: n ¶ Oſtēde faciē tuā ⁊ ſalui erimꝰ. Hoc vt. sͣ. Hicverſus eſt interſcalaris ⁊ frequenter repetit̉: qꝛ bonę rei nunqͣꝫeſt ſatietas.X tua dn̄e ꝯcępimꝰ: ⁊ qͣſi parturiuimꝰ ſpm̄ ſalutꝭ .i. volūtatē⁊ ꝓpoſitū q̨̄rēdi ſalutē aīaꝝ ꝑ pęnitētiā. Eſt aūt triplex facieschriſti ⁊ cuiuſlibet nr̄m: videlicet facies natiuitatis/ facies paſſiōis vel mortꝭ/ facies iudicij. Per on̄ſionē pͥmę faciei cōuertitnos deꝰ a vanitate mūdi: qꝛ ī natiuitate ſua hūiliauit ſe formāſerui accipiēs: ⁊ nos de vili materia naſcimur. Per oſtenſionēſecūdę faciei .ſ. paſſiōis vel mortis nr̄ę/ ꝯuertit nos a voluptate carnis. Per oſtenſionē faciei tertię .ſ. iudicij/ cōuertit nos abomni pctō. Exquo gͦ hͦ peto/ qͣre non das dn̄e? Hoc eſt qd̓ ſequit̉: a ¶ Dn̄e deꝰ virtutū: dator ⁊ auctor: nō vitioꝝ qͦrūes vltor. b ¶ Quouſqꝫ iraſceris ſuꝑ or̄onē ſerui tui: nōcōcedendo qd̓ p̄cor: qꝛ nō eſt dignꝰ ꝓ quo fit poſtulatio. Hiere. vij. d. Noli orare ꝓ ppl̓o hoc: nec aſſumas ꝓ eis laudē ⁊ orationē. Hiere. xv. a. Si ſteterint moyſes ⁊ ſamuel corā me: nō ēaīa mea ad ppl̓m iſtū. Hoc aūt non q̨̄rit qͣſi deſperās: ſꝫ vt cūdeſiderio ſperās: Un̄ affirmādo ſubiūgit: d ¶ Cibabis nospane lachrymaꝝ: ⁊ potū dabis nobis ī lachrymis:q. d. certꝰ ſū ꝙ tu cōuertes nos ad pęnitētiā ⁊ cōpunctionē: vtin fletu ꝓ peccatis delectemur/ ſic̄ in cibo ⁊ ī potu. Iob. vj. b.Quę pͥus nolebat tangere aīa mea: nūc p̨̄ anguſtia cibi mei ſt̓.Et addit: g ¶ IIn mēſura .ſ. peccati: vt quātitas pęnę rn̄deatqͣntitati culpę. Eſa. xxvij. b. In mēſura ꝯͣ menſurā cū abiectafuerit iudicabit eā .ſ. deꝰ animā vel hō ꝯſcientiā. Ro. vj. d. Sic̄exhibuiſtis mēbra vr̄a ſeruire īmundicię ad iniqͥtatē: ita nuncexhibete membra veſtra ſeruire iuſticię in ſanctificationē. Inpęna etiā ęterna erit iſta mēſura. Apocꝭ. xviij. b. Quātū glori
57
Al̓. rvſqꝫ quoAl̓. τinPs. 41.Al̓. ſpotabisnos
Al̓. PderiſAl̓. PDn̄c
Al̓. lex
Psͣ .93.
Notandūꝙ ꝯͣdicit
Litteralit.
MoraliterTriplex facieschriſti et cuiuſlibet noſtrūPhil̓. 2. a.
Myſtice
Exeleſia. cjj.vinee ſex decauſis
Psͣ. 4.
tPopaltt