LXXIX
a intende: qui deducis vēlutroueꝫ iōſeph. Qui ſedes ſue per cherubin⁊ manifeſtareg corā ⁊ ephraim/ beniamin eth manaſſe. Excita potentiamtuā et veni: vt ſaluos faciasin nos. Deusˣ conuerte nos: ⁊Iron̄de̓ fāciē tuā ⁊ ſalui erimꝰ.
ppl̓m iudeoꝝ. a Intēde deſiderio ⁊ petitioni ſanctoꝝ qͥ aduentū tuū deſiderant. Eſa. lxiiij. a. Vtinā dirūperes cęlos ⁊peſcenderes. Intēde gͦ īfundēdo lumē fidei ꝑ incarnationē.De ſecūdo dic̄/ b ¶ Qui deducis .i. deduces ꝑ apl̓os tuos.c ¶ UUelut ouem/ ſimplicē ⁊ obedientē. d. ¶ Ioſeph. i. ppl̓mcredētē de gētibꝰ ſignificatū ꝑ ioſeph/ qͥ interptat̉ augmētū: ⁊ppl̓us gentiū auctus ⁊ adiūctꝰ eſt ppl̓o iudeoꝝ credenti: et itaſūt augmentū eccleſię. Deduxit dominus has oues per apoſtolos/ de deſerto infidelitatis ad gregem fideliū: ⁊ de deſertohuiꝰ mūdi ad caulas regni cęleſtis. Un̄ ipſe loquēs ad iudęosdicit/ Ioh̓. x. c. Alias oues habeo q̨̄ non ſunt ex hͦ ouili: ⁊ illasoportet me adducere: ⁊ vocem mea audiēt: vt fiat vnū ouile ⁊vnꝰ paſtor. eui ſedes ſuꝑ cherubin .i. ſuꝑ illas ꝟtuteſangeloꝝ: f¶Manifeſtare/ in carne: g ¶Cora ep̄hraimꝰbeniamin ⁊ manaſſe .i. omnibꝰ iudęis. Sors em̄ beniam inerat in meditullio terrę: ⁊ alię duę erāt in termīs: Et ita ꝑ hastres tribꝰ/ totū cōprehēdit: Et corā his māifeſtauit ſe chriſtꝰ:⁊ ad hos fuit miſſus: ſic̄ dicit Matth̓. xv. c. Nō ſū miſſus niſiad oues q̨̄ ꝑierūt domꝰ iſrl̓. Eſa xlvj. d. Dabo ī ſion ſalutē .i. īiudęis. Sed qꝛ ꝑ incarnationē eſt ſolū inchoata ſalꝰ: ideo petit⁊ reſurrectionē ⁊ aſcēſionē/ ꝑ q̨̄ ē ꝯſūmata/ dicēs: h ¶ Excitapotentiā tuā/ ī reſurrectiōe ⁊ aſcēſiōe .i. ſac vt nō videat̉ potētia tua obdormiſſe vl̓ perijſſe/ q̨̄ ī paſſiōe viſa ē perijſſe. Inreſurrectiōe aūt excita: in aſcēſiōe excitatior: in iudicio aūt eritexcitatiſſima. i Et veni/ pͥmo ī carne: vt ꝯſequēt̉ alia facias:Ut ſaluos facias nos. Et cū veneris/ ¶ ¶ Deꝰ ꝯuertead fidē tuā: Et ſic loqͥt̉ ad filiū. Ul̓ ad pr̄eꝫ ſic: lDeꝰ ꝯuertenos ad filiū tuū. m ¶ Oſtēde nobis ꝑ fidē: niacie tua:id eſt filiū tuū ꝑ quē cogͦͥſceris. Ioh̓. j. b. Deū nemo vidit vnqꝫſꝫ vnigenitꝰ qͥ ē in ſinu pr̄is ip̄e enarrauit. Ioh̓. xiiij. b. Qui videt me videt ⁊ patrē. Et ſi hͦ facis: o ¶ Salui erimꝰ/ ꝑ fidē/ q̨̄ſaluat credētes. Lucꝭ. vij. g. Fides tua te ſaluā fec̄. Optat aūtaduētū chriſti: nō tm̄ vt veniat: ſed vt cito veniat. Un̄ addit:Dn̄e deusaſſintende .ſ. in adiutorium. Psͣ. Deus in adiutorium meūintēde. Ab iſto actu qͥ eſt intēdere/ dr̄ ep̄us: qd̓ nomē interp̄tat̉ſuꝑintendēs/ eo ꝙ intentꝰ debet eē ep̄us curę aīaꝝ ⁊ ſaluti eaꝝ:ſicut chriſtꝰ qͥ ita fuit intentꝰ: vn̄ ⁊ ep̄us appellat̉ .j. Pet̓. ij. d.vbi dicit̉: Eratis ſic̄ oues errātes: ſed cōuerſi eſtis nūc ad paſtorē ⁊ ep̄m aīaꝝ veſtraꝝ. Et Heb̓. iiij. d. Habētes pōtificemmagnū qͥ penetrauit cęlos: ieſū filiū dei: teneamꝰ ſpei nr̄ę confeſſionē. Et allegat ꝙ debet intendere/ cū dicit: Qui regis:q. d. qꝛ tu es rex meꝰ: ideo intēde ī adiutoriū meū. Eſa. xxxiij.d. On̄s iudex noſter/ dn̄s legifer nr̄: ipſe veniet ⁊ ſaluabit nos.Psͣ. Dn̄s regit me ⁊ nihil mihi deerit. Hoc eſt: qui regisiſrl̓ ītēde. Ecōtrario dr̄ Prouer. xj. b. Ubi nō ē gubernatorppl̓us corruit. Notandū aūt ꝙ dn̄s ppl̓m ſuū/ ⁊ p̨̄cipue religioſos qͥ ꝓprie dicunt̉ iſrl̓: qꝛ cōtemplationi magis inſiſtūt regitmuls modis. Regit enim eos:Rex regnū vel vrbem: Apocꝭ. xix. c. Rex regum ⁊ dominus dominantiūNauta/ nauem. Psͣ. Deduxit eos in portum volūtatisSeſſor/ equū. j. Corinth̓. vj. d. Glorificate et por (eoꝝ.tate deū in corpore veſtro.Dux bellum ſiue exercitū. Prouer. xx. c. Gubernaculistractanda ſunt bella. Exod̓. xiiij. d. Dominꝰ pugnabitꝓ vobis ⁊ vos tacebitis.(mihi deerit.Pater familias familiā. Psͣ. Dominꝰ regit me ⁊ nihilOgr̄i ſcholares. Matth̓. xxiij. b. Vnꝰ ē mgr̄ vr̄ chriſtꝰ.Ductor/ cęcū. Matth̓. ix. b. Nō ē opꝰ valētibꝰ medicꝰ:Paſtor oues. Ioh̓. x. a. Cū ꝓprias (ſed male hn̄tibꝰ.oues emiſerit/ an̄ eas vadit. Propͥas oues .i. p̨̄dicatores emittit ad p̨̄dicādū: an̄ eas vadit p̨̄parās eis viā.Abbas vl̓ pͥor clauſtrū. Ro. viij. c. In qͦ clamamꝰ: abAīa/ mēbra. Phil̓. ij. b. Oꝑat̉ in nobis velle (ba pater.⁊ ꝑficere. Ipſe em̄ eſt ſpūs pris nr̄i chriſtꝰ/ qͥ captuseſt in peccatis noſtris: Thren̄. iiij. d.Ratio/ cor. Prouer xxj. a. Cor regis in manu dn̄i: quocūqꝫ voluerit inclinabit illud.Sacerdos eccleſiā. Heb̓. vij. d. Ieſus aūt eo ꝙ mane-
at in ęt̓nū/ ſempiternū hꝫ ſacerdotiū. Et. sͣ. c. Tu es ſacerdosin ęt̓nū. b¶ Qui deducis/ de virtute in virtutē. d¶ Ioſeph .i. creſcentē ī virtutibꝰ ⁊ oꝑibꝰ: qͥ ſic̄ ioſeph aduerſis nōfrangit̉/ nec ꝓſperꝭ eleuat̉. Ioſeph etiā ī ęgypto multū auctꝰē: Gen̄. xlv. g. Ioſeph filiꝰ tuus viuit/ et ipſe dn̄at̉ in oī terraęgypti .i. opibꝰ mundiabūdat: Et tn̄ viuit vita gr̄ę: Hoc mirū eſt.Nec poſſet fieri ī homine niſi dn̄s deduceret eū: Sap̄. x. b. Iuſtū deduxit dn̄s ꝑ vias rectas: ⁊ oſtēdit illiregnū dei. Et. jͣ. c. Uēditū iuſtū nō dereliqͥtc Uelut ouem .i. inīnocētia. Exo. xiij. b.Primogenitum aſinimutab̓ oue. Gregꝰ. Primogenitū aſini in ouē mutat: qͥ pͥorisvitę īmūdiciā ī innocētiā mutat. Velut ouis fuit ille lr̄alis ioſeph: qn̄ iniuſte venditꝰ qn̄ iniuſte īcarceratꝰ īnocentiā ſeruauit. Quis qͦꝫ ⁊ nō aries videbat̉: qn̄ recuſauit meretricꝭ p̄ces.Sꝫ nec pͥncipatꝰ eiꝰ potuit eū facere nō ouē qͥ ꝯſueuit agnosmutare ī viperas ⁊ leones. Ecc̄i. iiij. d. Noli eē qͣſi leo in domo tua: euertēs domeſticos tuos ⁊ opprimēs ſubditos tuos.Nūc ꝟo non ſuꝑeſt ioſeph: qꝛ nō eſt ſil̓is ei in talibꝰ. Un̄ pōtdicere iacob .i. chriſtꝰ: Fera peſſima deuorauit filiū meū ioſeph. e QQui ſedes ſuꝑ cherubin: qͣſi nō in cherubin .i.in ſcīa: qꝛ cherubin interp̄tat̉ plenitudo ſcię: Sed ſuꝑ .i. vltrain ſeraphin/ ī ardore charitatis: ibi dn̄s ſedet .i. requieſcit. Vn̄magis laborandū eēt ad habēdū charitatē qͣꝫ ſciētiā. fMPanifeſtare .i. peccatum amoue a cordibꝰ: qd̓ abſcōdit te ne cognoſcaris. Eſa. lix. a. Peccata nr̄a diuiſerunt inter vos ⁊ deūveſtrū. g ¶ Coram ep̄hraim/ beniamin ⁊ manaſſe.Ephraim ſūt laici: qͥ fructificationi tēporaliū lucroꝝ ⁊ generationi carnali intendūt: ⁊ in operibꝰ actiuę vitę fęcūdi debēteſſe. Ephraim em̄ interp̄tat̉ fructificās. Beniamin ſunt clerici: qͥ debēt eſſe filij dextrę .ſ. fortes: vt nulli temptatiōi ſuccūbāt: ſed fortiter pugnent ꝓ eccleſia. Un̄ tonſi ſunt in rotundūſic̄ pugiles. Itē filij dextrę/ vt nō recipiāt nec diligāt hęreditatē ſiniſtrę .ſ. iſta tꝑalia: ſed hęreditatē dextrę .ſ. ęterna. Prouerb̓. iij. b. Lōgitudo dierū in dextra eius: ⁊ in ſiniſtra illiusdiuitię ⁊ gloria. Vnde clerici in receptiōe clericę dicūt: Dn̄sꝑs hęreditatis meę. Manaſſe/ ſunt viri religioſi: qͥ debēt poſterioꝝ obliuiſci .i. tēporaliū omniū: vt ad anteriora .i. ad ęterna ſe extendāt: ſicut apl̓us Phil̓. iij. Un̄ eis ꝓprie dicit dn̄s:Lucꝭ. vj. ę. Qui aufert q̨̄ tua ſunt/ ne repetas. Sed qꝛ mō itaimportune ⁊ etiā litigando repetūt: bn̄ oſtēdūt ꝙ nō ſunt poſterioꝝ obliti. Quia gͦ tam laici ⁊ clerici qͣꝫ religioſi ꝑ peccatūmanifeſtā dei cognitionē amiſerūt: ⁊ deꝰ ſe ab ipſis abſcōdit:orat ꝓpheta vt manifeſtet̉ corā ep̄hraim/ beniamin etmanaſſe. Magnū aūt eſt peccatū amouere ab hoīe ⁊ peccatorē iuſtificare: Un̄ petit/ h ¶ Excita/ dn̄e/ potētiā tuā.ſ. ad ſuſcitādos mortuos ꝑ peccatū. Gregꝰ. Maiꝰ eſt animāſuſcitare in ęternū victurā: qͣꝫ corpꝰ iterū moriturū. Vel potētiā .i. miſericordiā: q̨̄ ē magna dei potētia: ſic̄ dr̄ ī collecta:Deꝰ qͥ oīpotētiā tuā parcēdo maxīe ⁊ miſerādo manifeſtas.i ¶ Et veni/ ꝑ gratiā: Ioh̓. xiiij. c. Ad eū veniemꝰ ⁊ māſionēapud eū faciemꝰ ⁊cͣ. k Ut ſaluos facias nos/ a pctō: dimittēdo pctm̄. Hiere. xvij. b. Sana me dn̄e ⁊ ſanabor: ſaluūme fac ⁊ ſaluꝰ ero ⁊cͣ. Hęc aūt ſaluatio fit ꝑ pęnitētiā. Un̄ ſubiūgit: l ¶ Deꝰ cōuerte nos ad te ꝑ pęnitētiā/ qͥ auerſi ſumus a te ꝑ peccatū. Eſa. xlv. d. Cōuertimī ad me ⁊ ſalui eritꝭoēs fines terrę. Thren̄. v. d. Cōuerte nos dn̄e ad te ⁊ cōuertemur. Propoſitū autē pęnitētię frequēter cōcipit̉ a timore:Un̄ addit: m Oſtēde̓ faciē tuā .ſ. p̨̄oſtēde faciē quā oſtēdes in iudicio: de qͣ Apocꝭ. vj. d. Dicēt mōtibꝰ ⁊ petris: cadite ſuꝑ nos et abſcondite nos a facie ſedētis ſuꝑ thronū: ⁊ ab iraagni ⁊cͣ. Ex hac autē oſtēſione ſequit̉ ꝓpoſitū pęnitētię qͣ ſaluat̉ hō. Un̄ addit: o. ¶ Et ſalui erimꝰ. Eſa. xxvj. d. A facieX tua dn̄e cōcępimꝰ
x
Al̓. rouesAl̓. rappareAl̓. rephrem
Al̓. ⁊virtutūAl̓. Fillumina
Gen̄. 37. g.
ter XPsͣ. 69.
Psͣ. 22.
Ps. 106.
Bs. 22.
Ut