Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LXXIX

a intende: qui deducis vēlutroueꝫ iōſeph. Qui ſedes ſue per cherubin⁊ manifeſtareg corā ephraim/ beniamin eth manaſſe. Excita potentiamtuā et veni: vt ſaluos faciasin nos. Deusˣ conuerte nos:Iron̄de̓ fāciē tuā ſalui erimꝰ.

ppl̓m iudeoꝝ. a Intēde deſiderio petitioni ſanctoꝝ aduentū tuū deſiderant. Eſa. lxiiij. a. Vtinā dirūperes cęlospeſcenderes. Intēde īfundēdo lumē fidei incarnationē.De ſecūdo dic̄/ b Qui deducis .i. deduces apl̓os tuos.c UUelut ouem/ ſimplicē obedientē. d. Ioſeph. i. ppl̓mcredētē de gētibꝰ ſignificatū ioſeph/ interptat̉ augmētū:ppl̓us gentiū auctus adiūctꝰ eſt ppl̓o iudeoꝝ credenti: et itaſūt augmentū eccleſię. Deduxit dominus has oues per apoſtolos/ de deſerto infidelitatis ad gregem fideliū: de deſertohuiꝰ mūdi ad caulas regni cęleſtis. Un̄ ipſe loquēs ad iudęosdicit/ Ioh̓. x. c. Alias oues habeo q̨̄ non ſunt ex ouili: illasoportet me adducere: vocem mea audiēt: vt fiat vnū ouilevnꝰ paſtor. eui ſedes ſuꝑ cherubin .i. ſuꝑ illas ꝟtuteſangeloꝝ: f¶Manifeſtare/ in carne: g ¶Cora ep̄hraimꝰbeniamin manaſſe .i. omnibꝰ iudęis. Sors em̄ beniam inerat in meditullio terrę: alię duę erāt in termīs: Et ita hastres tribꝰ/ totū cōprehēdit: Et corā his māifeſtauit ſe chriſtꝰ: ad hos fuit miſſus: ſic̄ dicit Matth̓. xv. c. ſū miſſus niſiad oues q̨̄ ꝑierūt domꝰ iſrl̓. Eſa xlvj. d. Dabo ī ſion ſalutē .i. īiudęis. Sed qꝛ incarnationē eſt ſolū inchoata ſalꝰ: ideo petit reſurrectionē aſcēſionē/ q̨̄ ē ꝯſūmata/ dicēs: h Excitapotentiā tuā/ ī reſurrectiōe aſcēſiōe .i. ſac vt videat̉ potētia tua obdormiſſe vl̓ perijſſe/ q̨̄ ī paſſiōe viſa ē perijſſe. Inreſurrectiōe aūt excita: in aſcēſiōe excitatior: in iudicio aūt eritexcitatiſſima. i Et veni/ pͥmo ī carne: vt ꝯſequēt̉ alia facias:Ut ſaluos facias nos. Et veneris/ Deꝰ ꝯuertead fidē tuā: Et ſic loqͥt̉ ad filiū. Ul̓ ad pr̄eꝫ ſic: lDeꝰ ꝯuertenos ad filiū tuū. m Oſtēde nobis fidē: niacie tua:id eſt filiū tuū quē cogͦͥſceris. Ioh̓. j. b. Deū nemo vidit vnqꝫſꝫ vnigenitꝰ ē in ſinu pr̄is ip̄e enarrauit. Ioh̓. xiiij. b. Qui videt me videt patrē. Et ſi facis: o Salui erimꝰ/ fidē/ q̨̄ſaluat credētes. Lucꝭ. vij. g. Fides tua te ſaluā fec̄. Optat aūtaduētū chriſti: tm̄ vt veniat: ſed vt cito veniat. Un̄ addit:Dn̄e deusaſſintende .ſ. in adiutorium. Psͣ. Deus in adiutorium meūintēde. Ab iſto actu eſt intēdere/ dr̄ ep̄us: qd̓ nomē interp̄tat̉ſuꝑintendēs/ eo intentꝰ debet ep̄us curę aīaꝝ ſaluti eaꝝ:ſicut chriſtꝰ ita fuit intentꝰ: vn̄ ep̄us appellat̉ .j. Pet̓. ij. d.vbi dicit̉: Eratis ſic̄ oues errātes: ſed cōuerſi eſtis nūc ad paſtorē ep̄m aīaꝝ veſtraꝝ. Et Heb̓. iiij. d. Habētes pōtificemmagnū penetrauit cęlos: ieſū filiū dei: teneamꝰ ſpei nr̄ę confeſſionē. Et allegat debet intendere/ dicit: Qui regis:q. d. qꝛ tu es rex meꝰ: ideo intēde ī adiutoriū meū. Eſa. xxxiij.d. On̄s iudex noſter/ dn̄s legifer nr̄: ipſe veniet ſaluabit nos.Psͣ. Dn̄s regit me nihil mihi deerit. Hoc eſt: qui regisiſrl̓ ītēde. Ecōtrario dr̄ Prouer. xj. b. Ubi ē gubernatorppl̓us corruit. Notandū aūt dn̄s ppl̓m ſuū/ p̨̄cipue religioſos ꝓprie dicunt̉ iſrl̓: qꝛ cōtemplationi magis inſiſtūt regitmuls modis. Regit enim eos:Rex regnū vel vrbem: Apocꝭ. xix. c. Rex regum dominus dominantiūNauta/ nauem. Psͣ. Deduxit eos in portum volūtatisSeſſor/ equū. j. Corinth̓. vj. d. Glorificate et por (eoꝝ.tate deū in corpore veſtro.Dux bellum ſiue exercitū. Prouer. xx. c. Gubernaculistractanda ſunt bella. Exod̓. xiiij. d. Dominꝰ pugnabit vobis vos tacebitis.(mihi deerit.Pater familias familiā. Psͣ. Dominꝰ regit me nihilOgr̄i ſcholares. Matth̓. xxiij. b. Vnꝰ ē mgr̄ vr̄ chriſtꝰ.Ductor/ cęcū. Matth̓. ix. b. ē opꝰ valētibꝰ medicꝰ:Paſtor oues. Ioh̓. x. a. ꝓprias (ſed male hn̄tibꝰ.oues emiſerit/ an̄ eas vadit. Propͥas oues .i. p̨̄dicatores emittit ad p̨̄dicādū: an̄ eas vadit p̨̄parās eis viā.Abbas vl̓ pͥor clauſtrū. Ro. viij. c. In clamamꝰ: abAīa/ mēbra. Phil̓. ij. b. Oꝑat̉ in nobis velle (ba pater. ꝑficere. Ipſe em̄ eſt ſpūs pris nr̄i chriſtꝰ/ captuseſt in peccatis noſtris: Thren̄. iiij. d.Ratio/ cor. Prouer xxj. a. Cor regis in manu dn̄i: quocūqꝫ voluerit inclinabit illud.Sacerdos eccleſiā. Heb̓. vij. d. Ieſus aūt eo mane-

at in ęt̓nū/ ſempiternū hꝫ ſacerdotiū. Et.. c. Tu es ſacerdosin ęt̓nū. Qui deducis/ de virtute in virtutē. Ioſeph .i. creſcentē ī virtutibꝰ oꝑibꝰ: ſic̄ ioſeph aduerſisfrangit̉/ nec ꝓſperꝭ eleuat̉. Ioſeph etiā ī ęgypto multū auctꝰē: Gen̄. xlv. g. Ioſeph filiꝰ tuus viuit/ et ipſe dn̄at̉ in terraęgypti .i. opibꝰ mundiabūdat: Et tn̄ viuit vita gr̄ę: Hoc mirū eſt.Nec poſſet fieri ī homine niſi dn̄s deduceret: Sap̄. x. b. Iuſtū deduxit dn̄s vias rectas: oſtēdit illiregnū dei. Et.. c.ditū iuſtū dereliqͥtc Uelut ouem .i. inīnocētia. Exo. xiij. b.Primogenitum aſinimutab̓ oue. Gregꝰ. Primogenitū aſini in ouē mutat: pͥorisvitę īmūdiciā ī innocētiā mutat. Velut ouis fuit ille lr̄alis ioſeph: qn̄ iniuſte venditꝰ qn̄ iniuſte īcarceratꝰ īnocentiā ſeruauit. Quis qͦꝫ aries videbat̉: qn̄ recuſauit meretricꝭ p̄ces.Sꝫ nec pͥncipatꝰ eiꝰ potuit facere ouē ꝯſueuit agnosmutare ī viperas leones. Ecc̄i. iiij. d. Noli qͣſi leo in domo tua: euertēs domeſticos tuos opprimēs ſubditos tuos.Nūc ꝟo non ſuꝑeſt ioſeph: qꝛ eſt ſil̓is ei in talibꝰ. Un̄ pōtdicere iacob .i. chriſtꝰ: Fera peſſima deuorauit filiū meū ioſeph. e QQui ſedes ſuꝑ cherubin: qͣſi in cherubin .i.in ſcīa: qꝛ cherubin interp̄tat̉ plenitudo ſcię: Sed ſuꝑ .i. vltrain ſeraphin/ ī ardore charitatis: ibi dn̄s ſedet .i. requieſcit. Vn̄magis laborandū eēt ad habēdū charitatē qͣꝫ ſciētiā. fMPanifeſtare .i. peccatum amoue a cordibꝰ: qd̓ abſcōdit te ne cognoſcaris. Eſa. lix. a. Peccata nr̄a diuiſerunt inter vos deūveſtrū. g Coram ep̄hraim/ beniamin manaſſe.Ephraim ſūt laici: fructificationi tēporaliū lucroꝝ generationi carnali intendūt: in operibꝰ actiuę vitę fęcūdi debēteſſe. Ephraim em̄ interp̄tat̉ fructificās. Beniamin ſunt clerici: debēt eſſe filij dextrę .ſ. fortes: vt nulli temptatiōi ſuccūbāt: ſed fortiter pugnent eccleſia. Un̄ tonſi ſunt in rotundūſic̄ pugiles. Itē filij dextrę/ vt recipiāt nec diligāt hęreditatē ſiniſtrę .ſ. iſta tꝑalia: ſed hęreditatē dextrę .ſ. ęterna. Prouerb̓. iij. b. Lōgitudo dierū in dextra eius: in ſiniſtra illiusdiuitię gloria. Vnde clerici in receptiōe clericę dicūt: Dn̄sꝑs hęreditatis meę. Manaſſe/ ſunt viri religioſi: debēt poſterioꝝ obliuiſci .i. tēporaliū omniū: vt ad anteriora .i. ad ęterna ſe extendāt: ſicut apl̓us Phil̓. iij. Un̄ eis ꝓprie dicit dn̄s:Lucꝭ. vj. ę. Qui aufert q̨̄ tua ſunt/ ne repetas. Sed qꝛ itaimportune etiā litigando repetūt: bn̄ oſtēdūt ſunt poſterioꝝ obliti. Quia tam laici clerici qͣꝫ religioſi peccatūmanifeſtā dei cognitionē amiſerūt: deꝰ ſe ab ipſis abſcōdit:orat ꝓpheta vt manifeſtet̉ corā ep̄hraim/ beniamin etmanaſſe. Magnū aūt eſt peccatū amouere ab hoīe peccatorē iuſtificare: Un̄ petit/ h Excita/ dn̄e/ potētiā tuā.ſ. ad ſuſcitādos mortuos peccatū. Gregꝰ. Maiꝰ eſt animāſuſcitare in ęternū victurā: qͣꝫ corpꝰ iterū moriturū. Vel potētiā .i. miſericordiā: q̨̄ ē magna dei potētia: ſic̄ dr̄ ī collecta:Deꝰ oīpotētiā tuā parcēdo maxīe miſerādo manifeſtas.i Et veni/ gratiā: Ioh̓. xiiij. c. Ad veniemꝰ māſionēapud faciemꝰ ⁊cͣ. k Ut ſaluos facias nos/ a pctō: dimittēdo pctm̄. Hiere. xvij. b. Sana me dn̄e ſanabor: ſaluūme fac ſaluꝰ ero ⁊cͣ. Hęc aūt ſaluatio fit pęnitētiā. Un̄ ſubiūgit: l Deꝰ cōuerte nos ad te pęnitētiā/ auerſi ſumus a te peccatū. Eſa. xlv. d. Cōuertimī ad me ſalui eritꝭoēs fines terrę. Thren̄. v. d. Cōuerte nos dn̄e ad te cōuertemur. Propoſitū autē pęnitētię frequēter cōcipit̉ a timore:Un̄ addit: m Oſtēde̓ faciē tuā .ſ. p̨̄oſtēde faciē quā oſtēdes in iudicio: de Apocꝭ. vj. d. Dicēt mōtibꝰ petris: cadite ſuꝑ nos et abſcondite nos a facie ſedētis ſuꝑ thronū: ab iraagni ⁊cͣ. Ex hac autē oſtēſione ſequit̉ ꝓpoſitū pęnitētię ſaluat̉. Un̄ addit: o. Et ſalui erimꝰ. Eſa. xxvj. d. A facieX tua dn̄e cōcępimꝰ

x

Al̓. rouesAl̓. rappareAl̓. rephrem

Al̓. ⁊virtutūAl̓. Fillumina

Gen̄. 37. g.

ter XPsͣ. 69.

Psͣ. 22.

Ps. 106.

Bs. 22.

Ut