Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalpong

generationē: annūciabimꝰlaudē tuā. In finē his cōmutabunt̉ Psͣ aſſyrijs teſtimoniū aſaph. ¶Ui regi iſrl̓ LXXIX.

ūa Et redde vicinis nr̄is .i. gentibꝰ quę nos ꝑſecutę ſūt:Septuplū .i. pęnā ꝑfectā ī p̨̄ſenti/ ne in futuro puniant̉.c In ſinu eoꝝ .i. ī ſecreto: qn̄qꝫ em̄ punit̉ extra in corpore: tn̄ cogitat neqꝫ recognoſcit virgā dei: ſic punit̉ ī ſinu mētꝭ nec erubeſcit pctō. Sil̓e dr̄ de bonis/ Lucꝭ.vj .ſ. Mēſurā bonā etcōfertā coagitatā etſupereffluentē dabūtī ſinū vr̄m. Reddeinquā d Improperiū ipſoꝝ .i. pęn īproꝑio: e Qd̓exprobrauer̄t tibꝰdn̄ę .i. tuis: Improperiū em̄ qd̓ fit ſuis:reputat ſibi fieri. Matth̓. xxv. d. Qd̓ vni ex minimis meisfeceritꝭ: mihi feciſtis.uerterꝭ. Un̄ eis īprecat̉ dicēſ: a Et redde viciniſ nr̄is: nos ad pctm̄ traxerūt: b Septuplū .i. ꝑfectā pęnā etpunitionē in corꝑe aīa. Eccͣj. vij. a. ſeminabis mala inſulcꝭ iniuſticię/ mētes ea in ſeptuplū .i. ī aīę tribꝰ viribꝰ/ corꝑis qͣttuor elemētis. Gen̄. iiij. c. Qui occiderit cain ſeptuplū pūiet̉. Et.. d. Septuplū vltio dabit̉ cain: lamechē ꝟo ſeptuagies ſeptieſ. Pctm̄ em̄ ſeptem īduxit pęnas. Prima eſt hebetatio ītellectꝰ/ ī vi rōnabili. Scd̓a/ corruptio affectus ī vi ꝯcupiſcibili. Tertia/ obduratio/ in vi iraſcibili.tres ſūt īteriꝰ ī aīa. Exteriꝰ aūt ſt̓ qͣttuor. Prima ē pauꝑtaſ:Scd̓a / moleſtia: Tertia/ ignominia: Quarta/ mors/ ſiue tꝑalis ſiue ęt̓na: vtraqꝫ em̄ ex pctō ſequit̉. c In ſinu eoꝝ.ī ſecreto ꝯſciētię: qꝛ ſic̄ ꝯſciētia ē culpę: ita pęnę. d Improꝑiū ip̄oꝝ qd̓ exprobrauer̄t tibi dn̄e. Impropiūfacit dn̄o peccat: ꝓpt̓ pctā nr̄a ſuſtinuit opprobriū ī cruce paſſiōe: ſic̄ dic̄ ī Pͣsͣ. Opprobria exprobratiū tibi cecider̄t ſuꝑ me. Un̄ iterū peccat/ qͣꝫtū ī eo eſt/ facit deo opprobriū. Heb̓. vj. a. Rurſū crucifigētes ſibimetip̄is filiū dei etoſtētui habētes. f Nos aūt. Tertia ꝑs: vbi ī exultatiōeīcludit lamētationē. Un̄ dic̄: Nos aūt. q. d. tu ita illis facies: nos aūt ppl̓s: quē tibi peculiarē elegiſti. Deut̓. vij. b.et. xxvj. d. Te elegit dn̄s/ vt ſis ei ppl̓s peculiaris de cūctisppl̓is ſūt ſuꝑ terrā. h Et oues: qͣs deduxiſti deſertū.Psͣ. Deduxiſti ſic̄ oues ppl̓m tuū: in manu moyſi aaron.i Paſcuę tuę: qꝛ nos pauiſti ī deſerto māna qͣdragītaannos. Nos inquā tales/ k Cōfitebimur tibi: ꝯfeſſiōelaudis: l In ſęcl̓m .i. ſemper. m In generatiōegenerationē .i. illis ſūt pręſentes/ illis qui ſunt futuri.n Annūciabimꝰ laudē tuā/ prędicando.Moralit̓ dic̄ vir iuſtꝰ vl̓ eccl̓ia: f Nos aūt ppl̓s tuꝰ:qͦs ꝓprio ſanguīe redemiſti. h Et oues paſcuę tuę: qͦsꝓprio corꝑe paſcꝭ. Ul̓ ſic: f Nos aūt ppl̓s: ꝯcordiā:g Tuꝰ obediētiā: h Et oues: innocētiā: Paſcuę tuę: doctrinā. k Cōfitebimur tibi corde oreoꝑe/ gͣtitudinē. l In ſeculū: ꝑſeuerātiā. Paſcua dn̄ieſt ſacra ſcpͥtura/ vbi paſcūt̉ oues ſuę. Un̄ Ezech̓. xxxiiij. d.In paſcuis vberrimis paſcā eas: ī mōtibꝰ excelſis iſrl̓ erūtpaſcuę eaꝝ. Mōtes/ p̨̄lati: Herbę mōtiū/ exēpla verba eo. Sꝫ Iob .xl. c. dr̄: Huic mōtes herbas fer̄t .i. diabolo: qꝛexēpla p̨latoꝝ plures acqͥrunt diabolo. Un̄ addit IobꝫOēs beſtię agri ludēt ibi .i. oēs demones vl̓ vitia cuiuſlibetgenerꝭ ibi ſecure hītāt ludūt/ illudūt. Bn̄ aūt dic̄: Cōfitebimur ī ſęculū .ſ. pn̄s: qꝛ ꝯfeſſio pctī debet fieri ī ſęculo: et habebit finē. Ecc̄j .xvij. d. An̄ mortē ꝯfitere: a mortuoqͣſi nihil perit ꝯfeſſio. Cōfeſſio aūt laudis īfinita ęt̓na erit/ī ſęculū ſęcl̓i: Et hoc eſt qd̓ addit̉: m In generatiōezenerationē annūciabimꝰ laudē tua: ī futuro. Psͣ.Btī habitāt ī domo tuo dn̄e: ī ſecula ſecl̓oꝝ laudabūt te.Sup̄ dictū ē paſcua dei ē doctrīa ſacra: q̨̄ p̨̄latoſ doctores qͣſi paſtores ſimplicibꝰ qͣſi pecoribꝰ miniſtrat̉. Et notā ſūt ꝓprietates paſcuę his ꝟſibus. Paſcua ſponte virent:paſcūt inculta licent̓: Alta pecus ſed aquoſa boues: dantna / imbres. Paſcua em̄ ſacrę doctrinę debēt dari ſponte:qꝛ et ſponte dantur a deo. Matth̓. x. a. Gratꝭ accępiſtꝭ/ gra

tis date. Spōte etiā fructificat ī auditoribꝰ: qꝛ coacti faciunt verū fructū. Gen̄. j. a. Germinet terra herbā virentē.Itē debēt virere ꝟtutibꝰ: vt docētes ꝟtutibꝰ ſplēdeāt/ easdoceāt. Eſa. xxxv. c. In locꝭ vbi pͥus hītabāt dracōes virorcalami iūcioriet̉. Per ꝯtrariū dr̄ Eccͣj. xliij. c. Extinguetviride ſic̄ ignē. Itēpaſcūt/ qꝛ paſtores debēt oues paſcere doctrīa: ſeip̄os crapula. Ezech̓. xxxiiij. a. paſtoribꝰ paſcebāt ſemetipſos. Itēīculta .i. rudis debetdoctrīa: rudiſ vtabſcōdat̉ ſapīa ī decore ſuo: Eccͣj. iiij. c. Itē licēt̓: qꝛ paſcua debet coīſ. Ro. j.b. Sapiētibꝰ īſipiētibꝰ debitor ſū. Itē alta pecꝰ .i. ſimplices aggrediunt̉ ardua ꝯſilia: q̨̄ docent̉ ī ſacra ſcpͥtura. Un̄ deonagro dr̄ Iob. xxxix. b. Circūſpicit mōtes paſcuę ſuę virētia q̨̄qꝫ ꝑqͥrit. j. Regꝭ. xxiiij. a. Per abruptiſſimas petras ſolis ibicibꝰ ꝑuię ſūt. Sed aqͦſa boues .i. ſapiētes huiꝰdi ea nolūt audire: illa cōplectunt̉ q̨̄ tꝑaliū abūdantiā īdulgere vident̉. Amos. iiij. a. Audite ꝟbū dn̄i vaccę pingues.Gen̄. xlj. a. Aſcēdebāt ſeptē boues craſſę nimiſ/ paſcebant̉in locꝭ paluſtribꝰ oc eſt qd̓ dixerūt qͥdā Ioh̓. ix. f. Nosdiſcipuli moyſi ſumꝰ Moyſes em̄ ꝓmittebat tꝑalia: chriſtꝰꝟo amputabat ea/ dicēs: Niſi qͥs renūciauerit oībꝰ q̨̄ poſſidet/ pōt meꝰ eſſe diſcipulꝰ. Dant fęna .i. hūiliāt/ docēdo:qꝛ oīs caro fęnū: ſic̄ dr̄ Eſa xl. b. Per imbres gr̄ę: qꝛ vt dic̄Gregꝰ: Fruſtra laborat ext̓iꝰ lingua p̨̄dicatorꝭ: niſi intꝰ aſſitgr̄a ſaluatorꝭ. Eſa. xxx. e. Dabit̉ pluuia ſemini tuo vbicūqꝫſemīauerꝭ ī t̓ra. Ezech̓. xxxij. b. Irrigabo cor ppl̓oꝝ ml̓toꝝ.Ui regꝭ ⁊cͣ. Titulꝰ. In Expo. Psͣ. LXXIX.q I finē his cōmutabunt̉/ psͣ aſſyrijs teſtimoniū aſaph. Suꝑ petijt ꝓph̓a ſalutē iudęoꝝ:Sꝫ qꝛ habet̉ ſalꝰ niſi dn̄i incarnationē/ petit eandēīcarnationē. Un̄ is ē ſenſus tituli. Psͣ/ iſte dirigēs noſ: in fi chriſtū: eſt/ teſtimoniū aſaph .i. fidelis ppl̓i/ teſtantischriſti incarnationē: his .i. ad vtilitatē eoꝝ/ cōmutabunt̉/ de īfidelitate ad fidē: de pctō ad pęnitētiā .i. pro aſſyrijs. Aſſyrij/ īterp̄tant̉ dirigēteſ: Et pͥus dirigebāt ſe ꝯͣchriſtū: ſic̄ dr̄ Iob. xv. c. Cōtra oīpotētē roboratꝰ eſt: cucurrit aduerſus deū erecto collo: pingui ceruice armatꝰ eſt: facti fideles iuſti/ dirigunt ſe ad chriſtū: recti diligūt laudāt illū. Can̄. j. b. Recti diligūt te. Psͣ. Rectos decetcollaudatio. Ex hiſ patet ītētio ꝓph̓ę ī pſalmo. Intēdit em̄monere nos vt ī melꝰ cōmutemur: ad chriſtū dirigamur.Modꝰ. Biꝑtitꝰ ē psͣ. In pͥma ꝑte dep̄cat̉ petit pͥmū aduētū: quē reꝑatio hūani generꝭ. In ſcd̓a ꝑte agit de eccl̓iaſub typo vinęę/ on̄dēs quō īcępta ꝑfecta ſit: ibi: Uineagypto. Volēs ꝓph̓a petere īcarnationē chriſti: diffinitpͥmo chriſtū ẜm duos pͥncipales actꝰ .ſ. regere paſcere. Depͥmo dic̄: o Qui regꝭ iſrl̓. i. o tu deꝰ fili: regis iſrl̓ .ſ.xpopulū iudęoꝝMoralit̓ totū p̄t legi: etiā titulꝰ. In finē hismutabūt̉ ⁊cͣ. ſic̄ expoſitū ē ſupͣ. Sꝫ morali ſenſu notandū triplex ē cōmutatio. Una ē de mortalitate ad īmortalita: q̨̄ fiet ī futuro. Iob. xiiij. c. Cūctis diebꝰ qͥbꝰ nūc militoexpecto/ donec veniat īmutatio mea. j. Corꝭ. xv. g. Oēs reſurgemꝰ: ſꝫ oēs īmutabimur. Duę alię ſūt ī pn̄ti: Etſine altera illaꝝ ꝑuenit̉ ad iſtā. Prima illaꝝ duaꝝ ē cōmutatio cōmercij. Hac facimꝰ/ intrātes religionē damꝰ dn̄onos nr̄a/ vt ipſū ęternū regnū habeamꝰ. De Matth̓.xvj. d. Quā cōmutationē dabit aīa ſua? Scd̓a eſt vetūſtatꝭ depoſitio et nouitatꝭ aſſūptio pęnitētiā exͣ clauſtru.De Hiere. xiij. d. Si mutare p̄t ęthiops pellē ſuā: pardvarietatē ſuā: ſic vos poterit ( bn̄ agere/ didiceritꝭ malū.Sap̄. xij. b. poterit mutari cogitatio eoꝝ ī ꝑpetuū. Dehac triplici mutatione agit̉ in pſalmo. Sꝫ hęc cōmutatio poteſt fieri niſi deo auxiliante: Un̄ petit auxiliū vir ſuitvt perfecte poſſit cōmutarudicēs: Sͦaut regipiliqti

S

Al̓. ⁊ſepties ī ſinꝰ eoꝝ: opprobriū eoꝝ

Al̓. Igregꝭ.Al̓. reternū

Moraliter X

Peccatū ſeptēpenas inducit

Psͣ .68.

Litteralit̓

Psͣ. 76.

Psͣ .32.

Moraliter

Partitiopſalmi

Moralite Triplexpeuaiſ

Psͣ .83.

Proprietatespaſcue p̄latiscōuenientes