Pſalpong
n̄ ⁊ generationē: annūciabimꝰlaudē tuā.¶ In finē ꝓ his qͥ cōmutabunt̉ Psͣ ꝓ aſſyrijs teſtimoniū aſaph.¶ ¶Ui regi iſrl̓ LXXIX.
ūa ¶ Et redde vicinis nr̄is .i. gentibꝰ quę nos ꝑſecutę ſūt:Septuplū .i. pęnā ꝑfectā ī p̨̄ſenti/ ne in futuro puniant̉.c ¶ In ſinu eoꝝ .i. ī ſecreto: qn̄qꝫ em̄ punit̉ hō extra in corpore: ⁊ tn̄ nō cogitat neqꝫ recognoſcit virgā dei: ⁊ ſic nō punit̉ ī ſinu mētꝭ nec erubeſcit d̓ pctō. Sil̓e dr̄ de bonis/ Lucꝭ.vj .ſ. Mēſurā bonā etcōfertā ⁊ coagitatā etſupereffluentē dabūtī ſinū vr̄m. Reddeinquā d ¶ Improperiū ipſoꝝ .i. pęnꝓ īproꝑio: e ¶ Qd̓exprobrauer̄t tibꝰdn̄ę .i. tuis: Improperiū em̄ qd̓ fit ſuis:reputat ſibi fieri. Matth̓. xxv. d. Qd̓ vni ex minimis meisfeceritꝭ: mihi feciſtis.uerterꝭ. Un̄ eis īprecat̉ dicēſ: a ¶ Et redde viciniſ nr̄is:qͥ nos ad pctm̄ traxerūt: b ¶ Septuplū .i. ꝑfectā pęnā etpunitionē in corꝑe ⁊ aīa. Eccͣj. vij. a. Nō ſeminabis mala inſulcꝭ iniuſticię/ ⁊ nō mētes ea in ſeptuplū .i. ī aīę tribꝰ viribꝰ/⁊ corꝑis qͣttuor elemētis. Gen̄. iiij. c. Qui occiderit cain ſeptuplū pūiet̉. Et. jͣ. d. Septuplū vltio dabit̉ d̓ cain: d̓ lamechē ꝟo ſeptuagies ſeptieſ. Pctm̄ em̄ ſeptem īduxit pęnas. Prima eſt hebetatio ītellectꝰ/ ī vi rōnabili. Scd̓a/ corruptio affectus ī vi ꝯcupiſcibili. Tertia/ obduratio/ in vi iraſcibili. Hętres ſūt īteriꝰ ī aīa. Exteriꝰ aūt ſt̓ qͣttuor. Prima ē pauꝑtaſ:Scd̓a / moleſtia: Tertia/ ignominia: Quarta/ mors/ ſiue tꝑalis ſiue ęt̓na: vtraqꝫ em̄ ex pctō ſequit̉. c ¶ In ſinu eoꝝ.ī ſecreto ꝯſciētię: qꝛ ſic̄ ꝯſciētia ē culpę: ita ⁊ pęnę. d ¶ Improꝑiū ip̄oꝝ qd̓ exprobrauer̄t tibi dn̄e. Impropiūfacit dn̄o qͥ peccat: Nā ꝓpt̓ pctā nr̄a ſuſtinuit opprobriū ī cruce ⁊ paſſiōe: ſic̄ dic̄ ī Pͣsͣ. Opprobria exprobratiū tibi cecider̄t ſuꝑ me. Un̄ qͥ iterū peccat/ qͣꝫtū ī eo eſt/ facit deo opprobriū. Heb̓. vj. a. Rurſū crucifigētes ſibimetip̄is filiū dei etoſtētui habētes. f ¶ Nos aūt. Tertia ꝑs: vbi ī exultatiōeīcludit lamētationē. Un̄ dic̄: Nos aūt. q. d. tu ita illis facies: nos aūt ppl̓s: quē tibi peculiarē elegiſti. Deut̓. vij. b.et. xxvj. d. Te elegit dn̄s/ vt ſis ei ppl̓s peculiaris de cūctisppl̓is qͥ ſūt ſuꝑ terrā. h ¶ Et oues: qͣs deduxiſti ꝑ deſertū.Psͣ. Deduxiſti ſic̄ oues ppl̓m tuū: in manu moyſi ⁊ aaron.i ¶ Paſcuę tuę: qꝛ nos pauiſti ī deſerto māna ꝑ qͣdragītaannos. Nos inquā tales/ k ¶ Cōfitebimur tibi: ꝯfeſſiōelaudis: l ¶ In ſęcl̓m .i. ſemper. m ¶ In generatiōe ⁊generationē .i. illis qͥ ſūt pręſentes/ ⁊ illis qui ſunt futuri.n ¶ Annūciabimꝰ laudē tuā/ prędicando.Moralit̓ dic̄ vir iuſtꝰ vl̓ eccl̓ia: f ¶ Nos aūt ppl̓s tuꝰ:qͦs ꝓprio ſanguīe redemiſti. h ¶ Et oues paſcuę tuę: qͦsꝓprio corꝑe paſcꝭ. Ul̓ ſic: f ¶ Nos aūt ppl̓s: ꝑ ꝯcordiā:g ¶ Tuꝰ ꝑ obediētiā: h ¶ Et oues: ꝑ innocētiā: i¶ Paſcuę tuę: ꝑ doctrinā. k Cōfitebimur tibi corde oreoꝑe/ ꝑ gͣtitudinē. l ¶ In ſeculū: ꝑ ꝑſeuerātiā. Paſcua dn̄ieſt ſacra ſcpͥtura/ vbi paſcūt̉ oues ſuę. Un̄ Ezech̓. xxxiiij. d.In paſcuis vberrimis paſcā eas: ⁊ ī mōtibꝰ excelſis iſrl̓ erūtpaſcuę eaꝝ. Mōtes/ p̨̄lati: Herbę mōtiū/ exēpla ⁊ verba eorū. Sꝫ Iob .xl. c. dr̄: Huic mōtes herbas fer̄t .i. diabolo: qꝛexēpla p̨latoꝝ mō plures acqͥrunt diabolo. Un̄ addit IobꝫOēs beſtię agri ludēt ibi .i. oēs demones vl̓ vitia cuiuſlibetgenerꝭ ibi ſecure hītāt ⁊ ludūt/ ⁊ illudūt. Bn̄ aūt dic̄: Cōfitebimur ī ſęculū .ſ. pn̄s: qꝛ ꝯfeſſio pctī debet fieri ī hͦ ſęculo: et habebit finē. Ecc̄j .xvij. d. An̄ mortē ꝯfitere: a mortuoqͣſi nihil perit ꝯfeſſio. Cōfeſſio aūt laudis īfinita ⁊ ęt̓na erit/ī ſęculū ſęcl̓i: Et hoc eſt qd̓ addit̉: m ¶ In generatiōe ⁊zenerationē annūciabimꝰ laudē tua: ī futuro. Psͣ.Btī qͥ habitāt ī domo tuo dn̄e: ī ſecula ſecl̓oꝝ laudabūt te.Sup̄ dictū ē ꝙ paſcua dei ē doctrīa ſacra: q̨̄ ꝑ p̨̄latoſ ⁊ doctores qͣſi ꝑ paſtores ſimplicibꝰ qͣſi pecoribꝰ miniſtrat̉. Et notādę ſūt ꝓprietates paſcuę his ꝟſibus. Paſcua ſponte virent:paſcūt inculta licent̓: Alta pecus ſed aquoſa boues: dant fęna / ꝑ imbres. Paſcua em̄ ſacrę doctrinę debēt dari ſponte:qꝛ et ſponte dantur a deo. Matth̓. x. a. Gratꝭ accępiſtꝭ/ gra
tis date. Spōte etiā fructificat ī auditoribꝰ: qꝛ coacti nō faciunt verū fructū. Gen̄. j. a. Germinet terra herbā virentē.Itē debēt virere ꝟtutibꝰ: vt docētes ꝟtutibꝰ ſplēdeāt/ ⁊ easdoceāt. Eſa. xxxv. c. In locꝭ vbi pͥus hītabāt dracōes virorcalami ⁊ iūcioriet̉. Per ꝯtrariū dr̄ Eccͣj. xliij. c. Extinguetviride ſic̄ ignē. ¶ Itēpaſcūt/ qꝛ paſtores debēt oues paſcere doctrīa: n̄ ſeip̄os crapula. Ezech̓. xxxiiij. a.Uę paſtoribꝰ qͥ paſcebāt ſemetipſos. ¶ Itēīculta .i. rudis debet eēdoctrīa: ⁊ rudiſ vt nōabſcōdat̉ ſapīa ī decore ſuo: Eccͣj. iiij. c. ¶ Itē licēt̓: qꝛ paſcua debet eē coīſ. Ro. j.b. Sapiētibꝰ ⁊ īſipiētibꝰ debitor ſū. ¶ Itē alta pecꝰ .i. ſimplices aggrediunt̉ ardua ꝯſilia: q̨̄ docent̉ ī ſacra ſcpͥtura. Un̄ deonagro dr̄ Iob. xxxix. b. Circūſpicit mōtes paſcuę ſuę ⁊ virētia q̨̄qꝫ ꝑqͥrit. j. Regꝭ. xxiiij. a. Per abruptiſſimas petrasq̄ ſolis ibicibꝰ ꝑuię ſūt. Sed aqͦſa boues .i. ſapiētes huiꝰ mūdi ea nolūt audire: ⁊ illa cōplectunt̉ q̨̄ tꝑaliū abūdantiā īdulgere vident̉. Amos. iiij. a. Audite ꝟbū dn̄i vaccę pingues.Gen̄. xlj. a. Aſcēdebāt ſeptē boues craſſę nimiſ/ ⁊ paſcebant̉in locꝭ paluſtribꝰ oc eſt qd̓ dixerūt qͥdā Ioh̓. ix. f. Nosdiſcipuli moyſi ſumꝰ Moyſes em̄ ꝓmittebat tꝑalia: chriſtꝰꝟo amputabat ea/ dicēs: Niſi qͥs renūciauerit oībꝰ q̨̄ poſſidet/ nō pōt meꝰ eſſe diſcipulꝰ. ¶ Dant fęna .i. hūiliāt/ docēdo:qꝛ oīs caro fęnū: ſic̄ dr̄ Eſa xl. b. ¶ Per imbres gr̄ę: qꝛ vt dic̄Gregꝰ: Fruſtra laborat ext̓iꝰ lingua p̨̄dicatorꝭ: niſi intꝰ aſſitgr̄a ſaluatorꝭ. Eſa. xxx. e. Dabit̉ pluuia ſemini tuo vbicūqꝫſemīauerꝭ ī t̓ra. Ezech̓. xxxij. b. Irrigabo cor ppl̓oꝝ ml̓toꝝ.Ui regꝭ ⁊cͣ. Titulꝰ. In ¶ Expo. Psͣ. LXXIX.q I finē ꝓ his qͥ cōmutabunt̉/ psͣ ꝓ aſſyrijs teſtimoniū aſaph. Suꝑ petijt ꝓph̓a ſalutē iudęoꝝ:Sꝫ qꝛ nō habet̉ ſalꝰ niſi ꝑ dn̄i incarnationē/ iō petit h̓ eandēīcarnationē. Un̄ is ē ſenſus tituli. Psͣ/ iſte dirigēs noſ: in finē chriſtū: eſt/ teſtimoniū aſaph .i. fidelis ppl̓i/ teſtantischriſti incarnationē: ꝓ his .i. ad vtilitatē eoꝝ/ qͥ cōmutabunt̉/ de īfidelitate ad fidē: de pctō ad pęnitētiā .i. pro aſſyrijs. Aſſyrij/ īterp̄tant̉ dirigēteſ: Et qͥ pͥus dirigebāt ſe ꝯͣchriſtū: ſic̄ dr̄ Iob. xv. c. Cōtra oīpotētē roboratꝰ eſt: cucurrit aduerſus deū erecto collo: ⁊ pingui ceruice armatꝰ eſt:mō facti fideles ⁊ iuſti/ dirigunt ſe ad chriſtū: ⁊ recti diligūt⁊ laudāt illū. Can̄. j. b. Recti diligūt te. Psͣ. Rectos decet ⁊collaudatio. Ex hiſ patet ītētio ꝓph̓ę ī hͦ pſalmo. Intēdit em̄monere nos vt ī melꝰ cōmutemur: ⁊ ad chriſtū dirigamur.Modꝰ. Biꝑtitꝰ ē psͣ. In pͥma ꝑte dep̄cat̉ ⁊ petit pͥmū aduētū: ꝑ quē reꝑatio hūani generꝭ. In ſcd̓a ꝑte agit de eccl̓ia ẜſub typo vinęę/ on̄dēs quō īcępta ⁊ ꝑfecta ſit: ibi: Uinea d̓gypto. Volēs gͦ ꝓph̓a petere īcarnationē chriſti: diffinitpͥmo chriſtū ẜm duos pͥncipales actꝰ .ſ. regere ⁊ paſcere. Depͥmo dic̄: o Qui regꝭ iſrl̓. i. o tu deꝰ fili: qͥ regis iſrl̓ .ſ.xpopulū iudęoꝝMoralit̓ totū p̄t legi: ⁊ etiā titulꝰ. In finē ꝓ his q̇ cōmutabūt̉ ⁊cͣ. ſic̄ expoſitū ē ſupͣ. Sꝫ morali ſenſu notandūꝙ triplex ē cōmutatio. Una ē de mortalitate ad īmortalitatē: q̨̄ fiet ī futuro. Iob. xiiij. c. Cūctis diebꝰ qͥbꝰ nūc militoexpecto/ donec veniat īmutatio mea. j. Corꝭ. xv. g. Oēs qͥdē reſurgemꝰ: ſꝫ nō oēs īmutabimur. Duę alię ſūt ī pn̄ti: Etſine altera illaꝝ n̄ ꝑuenit̉ ad iſtā. Prima illaꝝ duaꝝ ē cōmutatio cōmercij. Hac facimꝰ/ cū intrātes religionē damꝰ dn̄onos ⁊ nr̄a/ vt ipſū ⁊ ęternū regnū habeamꝰ. De qͣ Matth̓.xvj. d. Quā cōmutationē dabit hō ꝓ aīa ſua? Scd̓a eſt vetūſtatꝭ depoſitio et nouitatꝭ aſſūptio ꝑ pęnitētiā exͣ clauſtru.De qͣ Hiere. xiij. d. Si mutare p̄t ęthiops pellē ſuā: ⁊ pardvarietatē ſuā: ſic ⁊ vos poterit ( bn̄ agere/ cū didiceritꝭ malū.Sap̄. xij. b. Nō poterit mutari cogitatio eoꝝ ī ꝑpetuū. Dehac triplici mutatione agit̉ in hͦ pſalmo. Sꝫ hęc cōmutationō poteſt fieri niſi deo auxiliante: Un̄ petit auxiliū vir ſuitvt perfecte poſſit cōmutarudicēs: Sͦaut regipiliqti
S
Al̓. ⁊ſepties tātū ī ſinꝰ eoꝝ: opprobriū eoꝝ
Al̓. Igregꝭ.Al̓. reternū
Moraliter X
Peccatū ſeptēpenas inducit
Psͣ .68.
Litteralit̓
Psͣ. 76.
Psͣ .32.
Moraliter
Partitiopſalmi
Moralite¶ Triplexpeuaiſ
Psͣ .83.
Proprietatespaſcue p̄latiscōuenientes