Pſalmus

g Et ābundauit vtr auerteretcirā ſuā: ⁊ nō accēdit oēm irā8 ſuā. Et rre̓cordatꝰ ē qꝛ carot ſt̓: ſpūs vadēs ⁊ nō frediēs.g Quotiēs exacerbauerūt eū

hͦ in deſertō: īrirā ꝯcitauerūtkeū in inaqͦſo. Et ꝯuerſi ſūt ⁊tēptauerūt deū: ⁊ ſanctumniſrael exacerbauerunt. Nono ſūt recordati manus eiꝰ: die

a ¶ Et abūdauit .ſ. miſericordia del: b ¶ Ut auerteretira ſuā ab eis: qꝛ quantū ī ipſo erat/ ſꝑ paratus erat auertere irā niſi in ipſis ſtaret. Un̄ bn̄ addit: c ¶ Et nō accēdit oēm irā ſuā: Nō ip̄e/ ſꝫ ip̄i potiꝰ eā accederūt. Et oſtēdit cauſas qͣre fuit facilis ad miſerendū. Prima eſt eoꝝ fragilitas: Un̄ dic̄: d ¶ Etrecordatus eſt qꝛcaro ſunt: Gen̄. vj.a. Non permanebitſpūs meus in hoīe: qꝛcaro eſt: Spūs .i. indignatio. Secūda eſtimpoſſibilitas redeundi: Vnde ſubiungit:f ¶ Spūs vadēs et nō rediēs. Vadēs ꝑ ſe in peccatū/ ſꝫno ꝑ ſe rediens. Tertia eſt vitę breuitas: quod notat̉ in hocqd̓ dicit: Spūs vadēs et nō rediēs: Homo em̄ eſt qͣſiqͥdā anhelitꝰ: vadēs ⁊ trāſiēs/ ⁊ n̄ rediēs. Iacob̓. iiij. d. Quęeſt vita hoīs: vapor ad modicū parēs.X miſericordia. Un̄ addit: a ¶ Et abūdauit .ſ. miſericordia. Un̄ ex ſua miſericordia eſt qͣſi qͦddā diluuiū/ in qͦ ſubmergunt̉ dęmones ⁊ pctā: ⁊ etiā ira dei: Un̄ addit: b ¶ Utauerteret irā ſuā: vt .ſ. ſubmergeret eā ſub inundante miſericordia. Iacob̓. ij. c. Miſericordia ſuꝑexaltat iudiciū. Psͣ.Miſcd̓ia dn̄i plena eſt terra: Ecce diluuiū latū. Item Psͣ.Miſericordia tua vſqꝫ ad nubes: Ecce diluuiū ꝓfundū ſiuealtū. c ¶ Et nō accedit omnē irā ſuā .i. ꝑfectā irā: ſedeam iſto diluuio extinxit. Ad qd̓ penitus ꝑficiendū ⁊ diluuiū adimplendū/ laticē ſui cruoris effudit. Licet aūt dn̄s qn̄qꝫ videat̉ modo iraſci/ qꝛ verberat in p̨̄ſenti delinquētes: nōtn̄ ex om̄i ira ſed ex modica vel nulla: ſed potius ex miſericordia hoc facit. Zach̓ j. c. Ego iratus ſū parū: ipſi ꝟo adiurauerūt in malū. Iob. xxxv. d. Nūc em̄ nō infert furorē ſuum:nec vlciſcit̉ ſcelꝰ valde. Sꝫ Zach̓. j. c. dicit: Ira magna egoiraſcor ſuꝑ gentes opulētas. Et oſtendit quid excitat dei miſericordiā erga nos .ſ. miſeria noſtra: qꝛ miſerabiles ſumus:Un̄ dicit: d ¶ Et recordatꝰ eſt / dn̄s: e ¶ Quia caroſunt. Caro dicit̉ a carēdo/ vel a cadendo: caret em̄ caro noſtra fere om̄ibus: vel quo ad vitā: vel qͦ ad ſuſtentationē: velqͦ ad indumentū. Quo ad vitā caret: qꝛ indiget deo ⁊ anima.Aīa/ qͦ ad eſſe: deo qͦ ad bn̄ eē/ ⁊ etiā vt ꝯſeruet̉ ī eſſe: qꝛ necaīa eſſe poſſet ſine deo. Quo ad ſuſtentationē/ indiget terrenaſcentibꝰ. Quo ad indumentū/ cęteris aīalibus. Vel dicit̉ acadendo: qꝛ ꝓna eſt ad lapſū ⁊ ſecū trahit animā ad caſumpeccati: ⁊ ꝑ̨̄mittit in p̨̄cipitiū inferni. Sap̄. ix. c. Corpus qd̓corrūpit̉/ aggrauat aīam. Un̄ ⁊ de ſpiritu ſubiūgit: ſ. Spiritus vades et nō rediens. Hoc tripliciter exponit̉:Uadēs/ ꝑ ſe in peccatū: et nō rediēs/ ꝑ ſe a peccato. Sic̄em̄ homo ꝑ ſe poteſt ſe interficere ſed nō poteſt ſe interfectūſuſcitare: ſic eſt ſpiritualiter. Itē/ Uadens .i. recedens acorpore in morte: et nō rediens ante generalē reſurrectionē. ij. Regꝭ. xiiij. c. Oēs morimur ⁊ qͣſi aquę dilabimur interrā quę nō reuertunt̉. Ul̓ Uadens/ in mortē inferni: etnō rediens: quia in inferno nulla eſt redemptio. Sap̄. ij.a. Non eſt qui ſit agnitus reuerſus ab inferis. Iob. x. d. Dimitte me vt plangā paululum dolorē meū: anteqͣꝫ vadā ⁊ nōreuertar ad terrā tenebroſam/ ⁊ opertam mortis caligine.g. ¶ Quotiēs exacerbauerūt. Sexta pars: in qͣ enūeratplagas ęgypti ꝓpt̓ ppl̓m iſrl̓ factas. Et prius cōparat malaiudęorū/ beneficijs dei. Primo ergo oſtendit magnitudinēpeccati ex multitudine/ cū dicit: Quotiēs exacerbauerunt eū .i. multotiēs ad iracundiā ꝓuocauerūt/ peccando.Secundo aggrauat pctm̄ eorū a circūſtantia loci/ cū addit:h ¶ In deſerto .ſ. vbi maxime timendus eſſet: cū ibi nullūniſi ab ip̄o auxiliū expectarēt. Amplius etiā aggrauat/ cumdicit: ¶ In ira cōcitauerūt eū in inaquoſo: vbi necetiā aquam poterāt habere ſine miraculo. Poſtea enumeratpeccata eoꝝ. Primo apoſtaſiā: Un̄ dicit: k ¶ Et cōuerſi ſūt .ſ. ad idolatriā: poſtqͣꝫ deū reliquerāt auerſi ab eo. Secūdū fuit doloſitas: Un̄ dic̄: ¶ ¶ Et tēptauer̄t deū. Hęc

fuit magna doloſitas: qꝛ ab illo petebāt/ qd̓ ab illo ſe poſſeacciꝑe diffidebāt. Tertiū fuit blaſphemia/ cū dic̄: mī Et ſactū iſrl̓ exacerbauerūt .i. eū qͥ ſctīficat iſrl̓ ꝟbis mal̓ biatphemātes ꝓuocauerūt. Quartū fuit ingratitudo: q̄ ꝯſiſtitī qͥnqꝫ. Primo ī obliuiōe potētię dei: Un̄ dicit: n Nonſūt recordatꝭ manus eius .i. potētięeiꝰ. Secundū/ obliuiodiei/ quo liberati ſūt.Tertiū/ obliuio ipſiꝰliberationis. De hisduobꝰ dic̄: o Diequa redemitMoralit̓: g Quotiēſ exacerbauer̄t eū. Malū ē exa Tcerbare deū/ naturalit̓ mitē. Exacerbat̉ aūt peccatis hoīm.Psͣ. Exacerbauit dn̄m peccator. Hieroꝰ. Quicqͥd mali pa/ Ptimur vitij noſtri eſt: qͥ dulcē deū vertimꝰ in amarū: ⁊ cogimus ſęuire nolentē: Bonū aūt ē exacerbare dęmones acerbos ſicut canes maliuolos: Hoc fit ꝑ frequentē ꝯfeſſionē. j.Machab̓. iij. a. Iudas exacerbabat reges ml̓toſ ⁊cͣ. h. Indeſerto. Vtinā ī deſerto clauſtri nūqͣꝫ exacerbaret̉. Deut̓.xxxij. c. Uidit dn̄s ⁊ ad iracundiā ꝯcitatus eſt: qꝛ ꝓuocauerunt eum filij ſui ⁊ filię .i. monachi ⁊ moniales. Hiere. xj. c.Quid eſt ꝙ dilectꝰ meꝰ ī domo mea facit ſcelera ml̓ta? Hoceſt qd̓ addit: i ¶ In irā cōcitauerūt eū in inaqͦſo. Nōeſt ita mirū ſi ꝯcitat̉ deꝰ in locꝭ aqͦſis: qꝛ ibi diabolus iacet.Iob. xl. c. Sub vmbra dormit in ſecreto calami: in locꝭ humentibꝰ. Sed hoc mirū eſt/ ꝙ in locꝭ ſiccis ⁊ aridis ꝓuocat̉deus: hoc eſt in clauſtris. O ſee. vj. d. In domo iſrl̓ vidi horrendū: ibi fornicatiōes ep̄hraim. Un̄ qͣſi cū magna admiratiōe ſubiūgit: k¶ Et ꝯuerſi ſūt et tēptauerūt deū. q.d. abſurdū eſt hoc ꝙ hoīes ꝯuerſi ad deū/ tēptēt eū. Cōuerſi aūt noīe appropriato vocant̉ religioſi laici. Hi ī aliqͥbꝰ locis freq̄nt̓ tēptāt deū an patiēſ ſit/ ⁊ ꝓbāt patiētiā eiꝰ. Magna ē em̄ dei patiētia/ ꝙ a domeſticis ſeruis ꝯtūeliā ſuſtinet.Sap̄. xj. d. Diſſimulas pctā hoīm ꝓpt̓ pęnitētiā. Iob. xix.c. Inqͥlini domꝰ meę ⁊ ancillę meę/ qͣſi alienū habuerūt me.m ¶ Et ſctm̄ iſrl̓ exacerbauer̄t .i. chriſtū: qͥ dr̄ ſcūs iſrl̓:qꝛ viros religioſos ⁊ ꝯtēplatiuos ſibi ſctīficat ⁊ dedicat ⁊ inmedio ipſoꝝ habitat. Eſa. xij. b. Exulta ⁊ lauda habitatio ſion: qꝛ magnꝰ ī medio tui ſcūs iſrl̓. Sed multi eū exacerbantdicētes ⁊ facto oſtēdētes illud Eſa. xxx. c. Ceſſet a facie noſtra ſcūs iſrl̓. Hi ſūt qͥ fructibꝰ īmaturꝭ ⁊ acidis dentes dn̄iexacerbāt. Un̄ ꝯquerit̉ de ip̄is Eſa. v. a. Expectaui vt faceret vuas/ ⁊ fecit labruſcas. Labruſca matureſcere nō poteſt.n ¶ Nō ſūt recordati manꝰ eiꝰ. Iſtud fere de oībꝰ p̄t dici: qꝛ pauci aūt nulli ſūt qͥ recordent̉ ꝟe manꝰ eiꝰ ml̓tiplicꝭ .l.Qua creauit oīa. Iob. x. b. Manꝰ tuę fecerūt me ⁊cͣ.Quā extēdit ad ꝑcutiēdū diabolū. Eſa. lj. d. NūqͥdQua nos ꝓ­ (ꝑcuſſiſti ſuꝑbū/ vulneraſti draconē?texit: ⁊ ictū īminentē nob̓ ſuſcępit. Sap̄. v. c. Dextera ſua teget eos: ī brachio ſctō ſuo defendit illoſ.Quā extendit in cruce ad amplexandū nos: ⁊ vt nosipſu amplectamur ī amore: ſic̄ mr̄ extēdit brachiaſua vt puer ad eā amplectendā veniat. Eſa. lxv. a.Expādi manꝰ meas tota die ad ppl̓m īcredulū ⁊ cōQuę ꝑforata eſt ne aliqͥd ꝯtra nos (tradicentē mihi.Mpoſſet retinere. Psͣ. Aperiēte te manū tuā: oīa imnusQuā extēdit nob̓ ad extrahendū (plebūt̉ bonitate.nos de lacu miſerię/ ⁊ d̓ luto fęcꝭ. Iob. xiiij. d. OꝑiQua eduxit de cordibꝰ nr̄is ſerpentē tortuoſū .i. diamanuū tuaꝝ porriges dexterā.bolū. Iob. xxvj. d. Obſtetricāte manu eiꝰ: eductꝰ ēQuā ipſe extēdit ad ꝑcutiendū (coluber tortuoſus.malos. Eſa. ix. c. Adhuc manus eius extenta.Quā extēdit nobis ad deducendū nos qͣſi ad choreas .ſ. de virtute ī virtutē. Psͣ. Tenuiſti manū dextērā meā: ⁊ in volūtate tua deduxiſti me.o ¶ Die qͣ redemit. Magna ingratitudo eſt obliuiſci beX ueficij ipſa

ſy

Al̓. rauertat

Al̓. rire

Al̓. rmemoratꝰAl̓. Freuertēs

Moraliter

Psͣ. 32.Psͣ. 35.

Litteralit̓

Rs. 105.

Psͣ. 41.