LXXVII

a In om̄ibus his peccauerūtbadhuc: ⁊ nō crediderūt ī micrabilibꝰ eius. Et dēfecerūtd in vanitate dies eoꝝ: ⁊ anniē eoꝝ cū feſtinatiōe. Cū occifderet eos q̨̄rebāt eū: ⁊ reuerg tebant̉: ⁊ diluculo veniebāth ad eū. Et rememorati ſūt qꝛdeus adiutor eſt eoꝝ: ⁊ deuſ

excelſus redemptor eoꝝ eſt.l Et dilexerunt eū in ore ſuo:in e̓t lingua ſua mentiti ſunt ei.n Cor autem eorū nō erat reoctum cū eo: nec fideles habiti ſunt in teſtamento eius.p Ipſe autem eſt miſericors:q ⁊ propitius fiet peccatis eorrum: et nō diſperdet eos.

g Primo: qꝛ orationes eoꝝ fruſtratę ſunt ꝓpt̓ peccata maloꝝ:ucut dicit̉ Hiere. xv. a. Si moyſes ⁊ ſamuel ſteterint coramme: nō eſt aīa mea ad ppl̓m iſtū. Secūdo: qꝛ etiā qͥdā interfecti ſūt: qd̓ notat̉ ẜm aliā litterā q̨̄ habet/ Cōpediuit. Cōpediti em̄ ſūt morte ⁊ p̨̄uenti vt nō intraret terrā ꝓmiſſiōis.Tertio: qꝛ qͥdā bonieoꝝ obiurgationibusincitati ſūt ad murmūrandū: ſicut moyſes ⁊aaron/ qͥ dubitauerūtad aqͣs ꝯtradictioniſNūeri. xx. b. Nūqͥopoterimꝰ vobis dareaquā? Sed ipſi duraceruice nō ſūt correcti: qꝛ a ¶ In omibus his peccauerūt adhuc .ſ. pꝰ totbn̄ficia collata: et totpęnas illatas. b Et nō crediderūt ī mirabilibꝰ eiꝰ .ſ.dei: c¶ Et/ ꝓpt̓ hͦ defecerūt ī vanitate dieſ eoꝝ: qꝛ oēsmortui ſt̓ p̨̄ter caleph filiū iephone/ ⁊ ioſue filiū nū qͦtqͦt egreſſiſt̓ d̓ ęgypto/ a. xx. āniſ ⁊ ſupͣ. Et dic̄: In vanitate: qꝛ dieseoꝝ vani fuer̄t: eo ꝙ fruſtrati ſt̓ ab hͦ qd̓ q̨̄rebāt ⁊ expectabāt.d ¶ Et anni eoꝝ cū feſtinatiōe .i. ſubito ⁊ celerit̓ trāſierūt. Poſtea agit d̓ eoꝝ ſimulata pęnitētia/ Quę ꝯſiſtit ī ml̓tis. Primū eſt ſimulata q̨̄ſitio dei: Un̄ dicit: e ¶ Cū occideret eos q̨̄rebāt eū: Et eſt ſcd̓a regula ticonij: qn̄ qd̓ eſtvniꝰ gentꝭ/ attribuit̉ parti eiuſdē gentꝭ. Nō em̄ illi qͥ occidebant̉ q̨̄rebāt eū: ſꝫ alij qͥ videbāt eoꝝ occiſionē. Secūdū eſtſimulata reuerſio: Un̄ dicit: f ¶ Et reuertebant̉ ad eū.Tertiū eſt ſimulata ſollicitudo: Un̄ addit: g ¶ Et diluculo veniebāt ad eū .i. mane: ſicut qͥ circa aliqͥd ſolliciti ſūt/mane ſurgūt. Quartū eſt ſimulata memoria beneficioꝝ dei:Un̄ dicit: h ¶ Et rememorati ſūt qꝛ deꝰ adiutor eſteoꝝ: in bonis: kEt deꝰ excelſus redēptor eoꝝ eſt:a malis. Quintū ē ſimulata dilectio. Un̄ ſequit̉: l ¶ Et dilexerūt eū ī orę ſuo .i. verbotenus. Et on̄dit ꝙ oīa iſta p̨̄miſſa ſimulata fuerūt/ cū ſb̓iūgit: m ¶ Et lingua ſua mētiti ſūt ei. q. d. nō fuit eis veritas in lingua: qꝛ mētiti ſūt ea.Nec ī corde: Un̄ addit. n ¶ Cor aūt eoꝝ nō erat rectūcū eo. Primo gͦ rep̄hēdit eos de ꝑuerſitate ſermonis. Secūdo de ꝑuerſitate intētiōis. Tertio aūt de ꝑuerſitate oꝑis/cū ſubiūgit. o ¶ Nec fideles habiti ſūt in teſtamētoeiꝰ ſed infideles: qꝛ nō fecerūt ea q̨̄ ī teſtamēto p̨̄cipiebant̉.Econtrario aūt oſtēdit dei miſericordiā: vt magis appareateoꝝ malicia: Un̄ dicit: p ¶ Ipſe aūt eſt miſericors. Eton̄dit ml̓tiplicē effectū miſcd̓ię erga eos. Primꝰ eſt remiſſioculpę/ cū dic̄: q ¶ Et ꝓpitiꝰ fiet pctīs eoꝝ: oīno remittēdo ſi voluerint pęnitere. Scd̓us ē dimiſſio pęnę: Un̄ addit:r ¶ Et nō diſꝑdet eos. Et hęc dimiſſio magꝭ facta ē ſucceſſiōi eoꝝ qͥbꝰ dedit terrā ꝓmiſſiōis qͣꝫ ipſis pr̄ibꝰ qͥ mortuiſunt in deſerto. Tertius eſt facilitas dimittendi: Un̄ ſequit̉:I Et abundauitX ligauit ꝑmiſſiue funibꝰ pctōꝝ. Oſee. iiij. d. Ligauit eumſpūs ī alis ſuiſ. Et tādē ligabit ī pęna: qn̄ de qͦlibet malo p̨̄lato dicet: Eijcite eū ī tenebras exteriores: Matth̓. xxv. c. Etxxij. b. Ligatꝭ manibꝰ ⁊ pedibꝰ mittite eū ī tenebras exterioreſ. ij. Paral̓. xxxiij. b. Cęperūt manaſſen ⁊ vinctū catenisatqꝫ cōpedibꝰ duxerūt in babylonē. Vel de bonis electꝰ dr̄:Electos iſrl̓ impediuit: qꝛ ꝓpt̓ pctā ppl̓i impediunt̉ bonielecti/ ne ꝓmoueant̉: ⁊ ꝓmouent̉ mali ſuꝑ malos ſubditos.Iob̓ .xxxiiij. d. Propt̓ pctā ppl̓i ꝑmittit regnare hypocritāOſee. xiij. c. Dabo eis regē in furore meo. Electi iſrl̓ ſūt/ qͥeligunt̉ bona ⁊ recta intētiōe ab hoībus habentibꝰ deū pręoculis: ⁊ de iſrael .i. de bonis. Et tales impediunt̉: qꝛ a paucis eligunt̉. Multi aūt ſūt electi nō iſrl̓ ſed pharaonis: Deqͥbus Exo. xv. a. Electi pͥncipes eiꝰ ſubmerſi ſūt qͣſi plūbūin aquis vęhementibꝰ. Psͣ. Nō cōmunicabo cū electꝭ eoꝝ.Quare? Quia Abacuk. jͣ. d. cibꝰ eiꝰ .ſ. diaboli/ electꝰ. Hoc

eſt ꝯtra electores ⁊ electos: qͥ nō eligunt̉ de iſrl̓ ſed de ęgypto. Exo. xviij. d. Electꝭ viris ſtrenuis de cūcto iſrael: ꝯſtituit eos pͥncipes ppl̓i. De cuncto inqͥt iſrl̓ nō de vna tm̄ natiōe: vt romani. a ¶ In oībꝰ his peccauerūt adhuc:qꝛ licet multis modis affligant̉: tn̄ dū viuūt nolunt ſe emendare: ⁊ cū iam mortuifuerint ⁊ dānati/ alij qͥex hoc deberēt timere ⁊ corrigi nō corrigunt̉: ſicut porcꝰ videns occiſū porcū ſociū nō dimittit ꝓpterhoc ibidem comederefurfur vbi ꝑcuſſus fuitaliꝰ. Eſa. ix. c. diciturbis: Populus nō eſtreuerſus ad ꝑcutientēſe. Hiere. ij. ſ. Percuſſi filios vr̄oſ diſciplinā nō recęperūt. b ¶ Et nō crediderūt in mirabilibus eiꝰ. Mirū fuit ad lr̄aꝫ ſi putauerūt phantaſma eſſe ꝙmare tranſierūt: ꝙ manna comederūt: ꝙ multi occiſi ſunt: ethmōi. Sil̓r etiā hodie eſt mirū ꝙ nō credit̉ vita eē vita/ neqꝫmors morſ neqꝫ gehēna gehēna. Ioh̓. iij. b. Si terrena dixivob̓ ⁊ nō creditꝭ: quō ſi dixero vob̓ cęleſtia credetꝭ? Nūeri.xiiij. b. Uſqꝫ qͦ detrahet mihi om̄is ppl̓us iſte? qͦuſqꝫ nō credēt mihi in om̄ibꝰ ſignis q̨̄ feci corā eis? c ¶ Et defecer̄tin vanitate dies eoꝝ .i. inutiles ⁊ vani ſūt om̄ibꝰ diebꝰſuis/ ſequentes vanitatē tꝑaliū. Psͣ. Vt qͥd diligitꝭ vanitatē⁊cͣ. Vel Defecerūt ⁊cͣ. Hoc verū eſt de clericꝭ: qͥ totā vitā expendūt in vanis ſcientijs. Ecc̄j. iij. c. In ſuꝑuacuis rebus noli ſcrutari ml̓tiplicit̓. Et infra. d. Ml̓tos em̄ ſupplantauit ſuſpitio/ ⁊ in vanitate detinuit ſenſus eoꝝ. Deberēt autē vacare veritati dū tp̄s habēt: quia breues dies hoīs ſūt:Un̄ addit. d. Et anni eorū cū feſtinatione/ tranſeūt.Iob. vij. b. Dies mei velociꝰ trāſeūt qͣꝫ a texēte tela ſuccidit̉:⁊ ꝯſūpti ſūt abſqꝫ vlla ſpe. Tūc em̄ qn̄ venit mors nō ē ſpesoꝑandi. Ioh̓. ix. a. Me oportet operari donec dies eſt: venit nox in qͣ nemo poteſt oꝑari. Gal̓. vltꝭ. c. Ergo dū tempꝰhabemꝰ operemur bonū ad oēs. Sūt aūt multi qͥ cū moriunt̉ tūc pͥmo ꝓmittūt ꝙ pęnitentiā faciēt: Un̄ ſeqͥt̉: e ¶ Cūoccideret eos q̨̄rebāt eū ⁊ reuertebant̉. Eſa. xxviij.e. Tm̄ modo ſola vexatio dabit ītellectū. Et. xxvj. c. Dn̄e inanguſtia q̨̄ſierūt te. g ¶ Et diluculo veniebāt ad eū.i. ſedulo. h ¶ Et rememorati ſunt: qͥ prius obliti erāt:i ¶ Quia deꝰ adiutor eſt eorū: ⁊ deꝰ excelſus redēptor eoꝝ eſt. Recte em̄ faciūt hoīes ſicut nautę: qͥ cū ſuntin mari/ dū ſerenum tp̄s eſt/ vacāt luſibus ⁊ diſſolutionibus/⁊ dn̄i obliuiſcunt̉: cū aūt īgruit tempeſtas: tūc deuote inuocant deū ⁊ ſctōs/ ⁊ vota multa faciūt: Sic homo fere qͥlibetdū eſt in ꝓſperitate/ om̄ia mala: ⁊ fere nulla bona facit: ſed ininfirmitate ꝓmittit qͥcquid poteſt: cum aūt ſanat̉ nihil vultſoluere qd̓ ꝓmiſerit. Vn̄ dicit: l ¶ Et dilexerūt eū ī oreſuo tm̄. j. Ioh̓. iij. d. Filioli nō diligamꝰ ꝟbo neqꝫ lingua:ſꝫ oꝑe ⁊ veritate. m ¶ Et lingua ſua: qͣ dicebāt ſe eū diligere: mentiti ſunt ei. Probatio. n ¶ Cor autem .i. qꝛeorū nō erat rectū cū eo: vel firmū ẜm aliā lr̄aꝫ. Eſa.xxix. d. et Matth̓. xv. a. Populꝰ hic labijs me honorat: coraūt eoꝝ longe eſt a me. o ¶ Nec fideles habiti ſūt inęſtamēto eiꝰ .i. qd̓ ꝓmiſerūt nō ſoluerūt. Un̄ alia lr̄a hꝫ:Nec ꝑmanſerūt in pacto eiꝰ. Ecc̄s. v. a. Si qͥd vouiſtideo: ne morerꝭ reddere: diſplicet em̄ deo infidelis ⁊ ſtulta ꝓmiſſio. Et qͥd facient etiā tales: nūqͥd deſperabunt? Nō: ſedſperēt in dn̄o/ ⁊ ad miſericordiā eiꝰ recurrāt: De qͣ ſequitur:¶ Ipſe aūt eſt miſericors: habitu: q ¶ Et ꝓpitiusfiet pctīs eoꝝ: actu remittēdo culpā. r ¶ Et nō diſꝑdet eos: remittēdo pęnā: Ipſe em̄ ita eſt miſericors ꝙ eſtfōs miſcd̓ię: a qͦ exeūt iſti duo riuuli ſiue flumīa .ſ. remiſſio culpę ⁊ remiſſio pęnę. Eſa. xliij. d. Ego ſū ego ſū qͥ deleo iniqͥtates tuas ꝓpt̓ me. Et nō ſolū ē miſericors: ſꝫ ⁊ ſuꝑabūdās inK miſericordia.

3giia

I. Qm̄

r. 14. e.

Psͣ .4.

Soraliter

Alit̓

Psͣ. 140.