Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LXXVI

Multitudo ſonitꝰ aqͣrū: voccem dederunt nubes. Etēnidſagittę tuęr trāſeūt: vox tonie trui tui ī rota. Illuxerūt cog ruſcatiōes tuę oͣrbitterrę: cō-

mo̓ta ē ēt ꝯtremuit terra. Inmari viā tua et ſēmitę tuę inN aqͥs multꝭ: veſtigia tuacognoſcentur. DeduxiſtiI ſicut ouesˣ pōpulum tuum:s

a Multitudo ſonitꝰ aqͣrū .i. populi ſonātꝭ murmurātꝭili turbata ē ſupple. Un̄ ibi Mat. ij. a. addit: Herodes turbatꝰ ēet oīs hieroſolyma eo. Nec tm̄ interiꝰ ſūt turbati: ſꝫ locuti ſūt ꝯͣ: Un̄ addit: b Uocē dederūt nubes malę .ſ.iudęi/ eleuati ſuꝑbiā: clamātes: Crucifige/ crucifige. UndeHiere. xij. c. Hęreditas mea dedit contrame vocem: ideo odiui eam.aMMultitudo ſonitus aqͣrū .i. eorūui erāt ꝯturbati ſonabāt ſonitū ꝯfeſſiōis gemitum pro peccatis/ turbata eſt ad pęnitētiam. Actꝭ. ij. f. de his duobus habet̉: His auditꝭ cōpūcti ſūt corde ecce turbatio: et dixeruntQuid faciemꝰ ⁊cͣ. ecce ſonitꝰ. Eſa. xvij. d. Sonabūt ppl̓i ſicutſonitꝰ aqͣrū multarū. Et vn̄ eis accidit: dicit̉ ibidem/ dic̄ꝫHis auditꝭ .ſ. a p̨̄dicatiōe apl̓oꝝ. Un̄ ſb̓iūgit: b Uocem dederūt nubes .i. apl̓i p̨̄dicātes: De qͥbꝰ Eſa. lx. b.Qui ſūt iſti vt nubes volāt. Iob xxxvij. b. Frumētū deſiderat nubes: nubes ſpargūt lumē ſuū.c Etenim ſagittę tuę tranſeunt: id eſt ꝟba prędicationis tuę ſunt penetrantia. Psͣ. Sagittę potētis acutę. Heb̓.iiij. c. Uiuus eſt ſermo dei efficax penetrabilior omni gladio ancipiti pertingens vſqꝫ ad diuiſionem animę ac ſpiritus. Nec tm̄ qꝛ vſqꝫ ad intima cordium penetrant/ diciturtranſeunt: ſed etiā quia cito multa terraꝝ ſpacia tranſeūt: ẜm. dicit̉ in Psͣ. Uelocit̉ currit ſermo eiꝰ. Hoc eſt ſequitur:d Uox tonitrui .i. vox p̨̄dicatiōis apl̓oꝝ/ terribil̓ aꝑtabus facta ē: e In rota .i. in circūitū totius orbis. Psͣ. Inomnem terram exiuit ſonus eorū: et in fines orbis terrę verba eorum. Prędicationē autem eorum ꝯfirmabant miracula: Vnde bene adiungit de miraculis: f Illuxerunt coruſcationes tuę: id eſt miracula: quę te faciēte coruſcabātapoſtoli: g Orbi terrę: id eſt per totū mūdum. Hoc eſt dicitur Marci vltꝭ. d. Illi autē profecti p̨̄dicauerūt vbiqꝫdn̄o cooperāte ſermone confirmāte ſequentibꝰ ſignis. Adprędicationē autem ſignorum ꝯfirmationē ſecuta eſt ꝯuerſio multorum: Vnde adiungit: h Commota eſt/ adnitentiā fideꝫ. i Et cōtremuit/ timore bono: k Terra/ iudęę: quātum ad eos qui conuerſi ſunt. Psͣ. Uidit comota eſt terra. Nec tm̄ iudęi ſunt cōuerſi: īmo gentes. Vn̄de ſequitur: In mari: id eſt in gentilitate amara/ in quaerant monſtra deorum falſoꝝ. m Uia tua/ O deus pater/ ſcilicet filius tuus ibi eſt per fidem: qui dicit Ioh̓. xiiij. a.Ego ſum via. Vel ad filium loquitur: l In mari ille eſt/m Uia tua: qꝛ p̨̄dicātibꝰ apl̓is corda eoꝝ intraſti. n Etſemitę tuę/ pręcępta inſtitutiōes euangelicę quę ad portum ſalutis dirigunt: o In aquis multis: id eſt in multis populis diuerſarū gentium: Quia ſicut dicit̉ Roma. xj.c. Donec plenitudo gentiū intraret. Et ad hoc fiendū/ cęcitaſcontigit in iſrael: non in omnibꝰ ſed in parte: ſicut ibi dicitur:Cęcitas ex parte contigit in iſrael donec plenitudo gentiumintraret. De cęcitate ſubiūgit: p Et veſtigia tuacognoſcentur/ a iudęis excęcatis. Ioh̓. j. a. In ꝓpria venit ſui eum non recęperūt .ſ. iudęi: qui ſui debebāt eſſe: quiaeos ſemper protexerat. Vnde oſtendit deberent eum cognoſcere et veſtigia eiꝰ. Quia q Deduxiſti/ ſic̄ paſtor deducit oues: Populū tuū/ iudęoꝝ: Cui d̓r Deut̓. vij. bTe elegit dn̄s deꝰ tuꝰ vt ſis ei ppl̓s peculiarꝭ cūctꝭ popul̓k In manu moyſia Multitudo ſonitꝰ aqͣrū/ audita eſt: Quia b Uocēdederūt nubes .i. pctōres ſponte ꝯfitēdo dederūt vocemꝯfeſſiōis magno fletu: Pctōr enī d̓r nubes/ et pctm̄ etiaꝫꝓpt̓ obſcuritatē: inde nubes ſine aqͣ/ quę a vento circūferunt̉.Chren. iij. e. Oppoſuiſti nubē ne trāſeat or̄o. nubes debent dare vocē expectare qͣſi violētia extrahāt̉ peccata de eoꝝ ore/ vel ab alijs accuſent̉: ſic̄ achor Ioſue. vij.c. Psͣ. Ex volūtate mea ꝯfitebor illi. Alij etiā expectāt qͦuſqꝫ

dn̄s aufert ab eis vocē in lecto infirmitatꝭ. Contra qͦs Eccͣj.xvij. d. Ante mortē ꝯfitere: a mortuo qͣſi nihil perit ꝯfeſſio: viuus et ſanꝰ ꝯfiteberꝭ. Et debet eſſe ī multitudīe ſonitꝰ aqͣrūlachrymaꝝ/ ſaltē cordis hr̄e pōt lachrymas ocl̓oꝝ. Iobx. a. Loquar ī amaritudīe aīę meę. De ſatiſfactiōe ſequitur:c Etenim ſagittętuę trāſeūt. Sagit dn̄i/ ſunt infirmitates/ tribulationes/ etalia q̨̄ ſuſtinere debet dn̄o: De qͥbusIob .vj. a. Sagittędn̄i ī me ſūt quarū indignatio ebibit ſpiritūmeū .ſ. ſpm̄ malū fornicatiōis ſuꝑbię auaricię/ alioꝝ vitioꝝ.Has aūt ſagittas ſuſtinēt defacili ꝯſiderāt trāſeūt. Nonenī diu durat. ij. Corꝭ. iiij. d. Id enī qd̓ ī pn̄ti ē momētaneūet leuę tribulatiōiſ nr̄ę ⁊cͣ. Sꝫ pęnę maloꝝ erūt trāſitorię:īmo ęt̓nę: qd̓ innuit/ ſubiungit: d Uox tonitrui tui .i.vox illa terribilis tonabis: Ite maledicti in ignem ęternū.e Erit in rota .i. in ęt̓nū durabit. In rota enī rotūda eſtfinē exꝑire. De tonitruo/ Iob. xxvj. d. vix paruā ſtillaꝫſermōis eiꝰ audierimꝰ: qͥs poterit magnitudinē tonitrui eiꝰ intueri? An̄ tonitruū aūt ſolet p̨̄cedere coruſcatio: ſimilit̓ an̄ iudiciū illud p̨̄ceſſit dn̄i cōminatio. Un̄ ſb̓iūgit: f Illuxer̄tcoruſcatiōes tuę .i. cōmīatiōes factę ꝓph̓as per teip̄mi apl̓os et p̨̄dicatores g OOrbi terrę. Eccͣj. xliij. b. Accelerat coruſcatiōes emittere iudicij ſui. aūt hoīes vidēt coruſcatiōes: timēt tonitruū muniūt ſe ſigno crucꝭ: Hoc ēſb̓dit̉: h Cōmota ē ꝯtremuit terra .i. pctōres/ Eccetimor tonitrui. De ſigno aūt crucꝭ addit: In mari viatua .i. ipſi ambulāt ī via pęnitētię q̨̄ eſt amara. Hęc ē via trium dierū: de Exo. v. a. Deꝰ hebręoꝝ vocauit noſ vt eamꝰviā triū dierū in ſolitudinē .i. in penitētiā que habet illas treſp̨̄miſſas partes .ſ. ꝯtritionem/ ꝯfeſſionē/ ſatiſfactionē: qͣſi tresdietas. Hęc eſt ī ſolitudīe: qꝛ ī ea habēt̉ delitię. Hęc ē etiam ī mari: qꝛ in ea habent̉ amaritudīes dolores. Eſa. ix. a.Aggrauata ē via marꝭ. n Et ſemitę tuę ī aqͥs multꝭ .i. tm̄ viā pęnitētię incedūt: ſꝫ ſemitas ꝯſilioꝝ aggrediunt̉:Quę ſūt o In aqͥſ multꝭ .i. ī multꝭ tribulatiōibꝰ. Cōſiliūenī eſt/ vt ſolū oīa patient̓ ſꝫ libent̓ etiā lętant̉ ſuſtineamus. Un̄ domeſticꝰ dn̄i paulꝰ dic̄ Ro. v. a. Gloriam̄ in tribulatiōibꝰ: ſciētes qm̄ tribulatio patiētiā oꝑat̉: patiētia ꝟo ꝓbationē: ꝓbatio ꝟo ſpem: ſpeſ aūt ꝯfūdit. q. d. gloriam ī tribulatiōibꝰ: qꝛ ſcimꝰ ſūt ſemitę ꝑducētes ad vitā. Actꝭ. xiiij.d. Per multas tribulatiōes oportet nos intrare ī regnū cęlo. Hęc ē aūt arta via: ſic̄ dic̄ dn̄s Mat. vij. b. et pauci ſunt inueniūt. Un̄ ſb̓iūgit: p Et veſtigia tua cognoſcent̉/ a multꝭ. Ueſtigia eiꝰ ſūt pauꝑtas/ vilitas/ paſſio/hmōi. j. Pet̓. ij. d. Chriſtus paſſus ē nobis: vob̓ relinquēſexēplū vt ſeqͣmini veſtigia eiꝰ. Hęc veſtigia cogͦſcūt multi .i. approbāt nec imitari volūt. Iob. xxj. b. Qui dixeruntdeo: recede a nob̓: ſcīaꝫ viarū tuarū nolumꝰ: qͥs ē op̄s vt ſeruiamꝰ ei? Uel ſic: l In mari .i. in aīa pęnitēte amaraꝯtritionē: Uiā tua duplex .ſ. miſcd̓ia veritas. Miſericordia enī eleuat ſpem: veritas autem depͥmit timoreꝫ.o Et in aqͥs dulcibꝰ .i. in aīa ꝯtēplātę ſunt ſemitę ꝯſilioꝝſtrictę/ mūdę/ latētes/ cōpendioſe. p. Et ibi veſtigīa tua cogͦſcent̉. Iob. ix. b. Si venerit ad me videbo: ſiabierit intelligā. Et.. c. Etiā ſi ſimplex fuero hocipſū ignorabit aīa mea. In his aūt vijs ſemitꝭ licet ſint niſi paucielecti: tn̄ deſerꝭ eoſ: Sꝫ Dęduxiſti .i. deduces: r Sicut oues/ ſimplices/ timidas/ imbelles/ gregatas: sPopulū tuū quē tibi mūdo elegiſti. Psͣ. Btā gens cuiꝰ dn̄sdeꝰ eiuſ: ppl̓s quē elegit ī hęreditatē ſibi. Exo. vj. a. Aſſumāvoſ mihi ī ppl̓m ero veſter deꝰ. Psͣ. Qui deducꝭ velut ouēioſeph .i. iuſtos ſe ab huiꝰ mūdi decęptiōibꝰ carnis illecebris intactos īmaculatos ſe cuſtodiūt: et fratꝝ etiā iniuriaſpatient̉ ſuſtinēt amicabilit̓ remittūt: futura p̨̄uidēt et exponūt: ſicut ioſeph fecit fugiēs ab ęgyptia palliū dimittēſ ei.X Fratribꝰ etiam qui

x33

oh̓. 19. a.

Al̓ ꝯtremebūaa facta ent

aa facta entAl̓ ragnoſcent̉Al̓ plebē tuā

Matth̓. 25. d.

Aliter ¶Kpsͣ. 119.

Psͣ. 147.

Psͣ .18.

Psͣ. .96.

Aliter

liter I

Psͣ. 32.

Psͣ. .79.

Gen̄. 39. c.