Pſalmus
a quis deus magnus ſicut deęus noſter: tu es deus qui faecis mirabiliar. Nōtā feciſti īſ populis v̓tutē tuā: redemiſti
ī brachio tuo pōpulū tuū: filiosˣ iacob ⁊ ioſeph. Uider̄tn te aquę deꝰ vide̓r̄t te aq̄/ et ti§ muer̄t: ⁊ turbatę ſunt a̓byſſi.
Quis deus magnꝰ ſicut deus noſter: id eſt chriſtus? q. d. nullus. Qd̓ patet: quia b ¶ Tu/ diſcretiue non aliꝰ:Es deus/ Et hͦ patet: c Qui .i. qꝛ d ¶Facis mirabilia: qd̓ non eſt puri hominis .ſ. facere miracula. Et hęc nullus deoꝝ falſoꝝ poteſt facere: ſed tu ſolus facis iirabilia/ ſanans corꝑa a languoribus: ⁊ animaſ a peccatis. Ioh̓. xv. d. Siopera non feciſſem ineis quę nemo alius fecit: peccatum non haberent. Et in his verbis poteſt dirigi ſermo ad patrem vel ad filiū: quia pater in filio et per filiū operatur. Et ꝑ mirabilia quę feciſti/ o deus pater: e ¶ Notamfeciſti in populis/ diuerſis. f ¶ irtute tua: id eſt filiū.j. Corꝭ. j. d. Prędicamꝰ chriſtū dei virtutē. Hęc virtus nonfuit nota: quādo fecer̄t arā deo ignoto: Actꝭ. xvij. e. g ¶ Redemiſti in brachio tuo: id eſt in filio per quem operaris.i ilios iacob: id eſt electos de iudęis: k ¶ Et/ filios ioſeph: id eſt electoſ de gētibꝰ/ qui per ioſeph intelligunt̉: quiinterpretat̉ augmentū: et qui ad gentes iuit in ęgyptum. Dehac redemptiōe/ Eſa. xliij. a. Noli timere quia redemi te. Etpoſt. c. Hęc dicit dn̄s redēptor veſter ſanctꝰ iſrael: ꝓpt̓ vosemiſi ī babylonē/ ſcilicet filiū in mundū. Ro. viij .f. Qui etiāꝓprio filio ſuo nō peꝑcit: ſꝫ ꝓ nob̓ oībꝰ tradidit illū.via dei: in reprobis quid eſt? Deſertū inuiū deo ⁊ angelis etſanctis hoībus. Unde de ipſis dicit̉ Iob. xlj. a. Corpꝰ eiusquaſi ſcuta fuſilia: conpactum ſquamis ſeſe p̄mentibus: vnavni ꝯiūgitur: ⁊ nec ſpiraculū incedit ꝑ eas. Sed ꝑuiū eſt diabolo et angelis eius: cuiuſ ibi apparent veſtigia. Eccͣj. xxj. b.Qui odit correctionē veſtigiū eſt peccatoris .i. diaboli. Iobxx. d. Uadent ⁊ redient ſuper eum horribiles. Et. xix. b. Simul venerunt latrones eiuſ: ⁊ fecerūt ſibi viam per me. Magna autem eſt ſanctoꝝ dignitas ꝙ in eis eſt via tanti dn̄i: etꝙ ad eos venire dignat̉. Quia a ¶Quis deus magnusſicut deuſ noſter? Tu es deus qͥ facꝭ mirabilia: Cęcos videre/ claudoſ ambulare/ pauꝑes euāgelizare ⁊cͣ. Mat.xj. a. vt. sͣ. Et poſſet aliquis ſuſpicari ꝙ tantus dominꝰ nonvellet venire niſi ad magnos reges ⁊ pontifices: Vnde addit̉: e ¶ Notam feciſti/ O chriſte in populis virtutētuam .i. miſericordiā: quę ꝓpria eſt virtus dei: cui ꝓpriū eſtmiſereri ſemper ⁊ parcere. De qua petit Psͣ. In virtute tuaiudica me. Et dicit: In populis/ non in regibꝰ ⁊ pontificibus: Quia ſicut dicit Hiere. ij. b. Tenētes legem neſcieruntme: ⁊ p̨̄uaricati ſunt in me paſtores. Eſa. xxviij. c. Quē docebit ſcientiā: ⁊ quē intelligere faciet auditū? Ablactatos a lacte: id eſt ſeꝑatos a voluptate mūdi. Iſtis magnis ⁊ potētibus non faciet dn̄s notam virtutē miſericordię: quia ſicut dicitur Sap̄. vj. a. Exiguo ꝯcedit̉ miſericordia: potentes autēpotenter tormēta patient̉. Et vere populis: quia hi ſunt qͦsredemiſti: Vnde ſequit̉: g ¶ Redemiſti ī brachio tuo:extento in cruce: h ¶ Populū tuū: non tm̄ reges ⁊ pontifices. Propt̓ qd̓ dicit in Psͣ. Propter miſeriā inopum ⁊ gemitum pauperū nūc exurgā dicit dn̄s: i¶ Filios iacobid eſt actiuos luctatores. k ¶ Et ioſeph .i. ꝯtēplatiuos qͥvident vſiones dei: ſicut ioſeph reuelatę fuerūt viſiones. Etnotandū ꝙ oēs filij ioſeph exierūt de iacob: ſꝫ non ecōuerſo.Eſa. xliiij. a. Noli timere iacob qꝛ redemi te. Eſa. j. g. Sion īiudicio redimet̉/ ⁊ reducēt eam in iuſticia: ⁊ ꝯteret. jͣ. Pet̓. j. c.Nō corruptibilibꝰ auro ⁊cͣ. ¶¶ Uiderūt te aq̄. Quartapars: vbi exponit quę in mūdo chriſtus oꝑat̉. Vnde dicit:Uiderūt te aquę deꝰ .i. populi viderūt miracl̓a q̨̄ feciſti.Aquę enī ſūt populi: ſicut dicit̉ Apocꝭ. xvij. d. Aquę qͣs vidiſti: populi ſūt ⁊ gētes. Et ratio eſt: qꝛ trāſeūt ſicut aqͣ. Un̄ij. Regꝭ. xiiij. c. Oēs morim̄: ⁊ qͣſi aquę dilabim̄. Et qꝛ nontm̄ ppl̓s iudęoꝝ hęc vidit: ſꝫ ⁊ ppl̓s gētiū: bn̄ repetit. m ¶ Uiderūt te aque. Et pōt intelligi de viſu corꝑali tm̄: vel etiācum iſto/ de viſu fidei. Primo viderūt eum multi: tam de iudęis qͣꝫ d̓ gentibꝰ. n Et timuerūt/ timore humano: timē-
1gtes amittere locū ⁊ gentē: Ioh̓. xj. f. o Et turbate ſuntabyſſi .i. reges ⁊ pͥncipes: vel ꝓfunda corda maloꝝ. Mat.ij. a. Audiēs herodes rex turbatꝰ ē. Et nō fuer̄t pauci: qꝛ etiāMultitudo ſonitꝰ aqͣꝝUel de viſu fidei: ¶ Uiderūt te aquę deꝰ .i. populi iudęorum ꝑ fidem: mUiderūt te aquę.i. populi gentiū. Eſa.ix. a. Populus gentium qui ambulabat intenebris vidit lucē ma Zgnā: n ¶ Et timuerunt/ omnipotenteꝫſis miraculis. Actꝭ. v. a. Factus eſt timor magnꝰ in vniuerſa eccl̓ia. o ¶ Et turbatę ſūt ad pęnitētiā p.¶ Abyſſi infideles: qͥ erāt ſine baſe: ſine fūdamēto fidei ⁊ ſine byſſo bone ⁊mūdę ꝯuerſatiōiſ. Nec tm̄ interiꝰ ꝯturbati ſūt: ſꝫ ⁊ etiā exteriꝰclamauerūt errorē ſuū ꝯfitētes ⁊ veniā poſtulātes. Un̄ addit:.⁊ Multitudo ſonitꝰ aquaꝝlſic: ¶ ¶ Uiderunt te aquę: id eſt illi qui habitantin aquis/ ſcilicet piſcatores cognouerunt te: Et ideo relictisomnibus/ ſecuti ſunt eum: Matth̓. iiij. c. Ambulans ieſusiuxta mare galileę: vidit duos fratres ſimonem qui vocaturpetrus/ et andream fratrem eius mittentes ręte in mare: erātenim piſcatores. Et ait illis: Uenite poſt me: faciam vos fieri piſcatores hominū. At illi continuo relictis rętibꝰ ⁊ nauiſecuti ſunt eum. o ¶ Et turbatę ſunt abyſſi: id eſt ſcribęet phariſęi: malicia profundi/ ⁊ īuidia obſcuri. Hiere. xvij. b.rofundum eſt cor hominis ⁊ inſcrutabile? ⁊ quiſ cognoſcetillud? n ¶ Et timuerunt. Hiere. x. a. Magnū nomen tuum in fortitudine: quis non timebit te o rex gentium? Et bene dico ꝙ a prędicatione ſūt turbati ⁊ cōpuncti. Nec mirum.☞ Etenī ſagittę tuMoralit̓ ¶ ¶ Uiderūt te aq̄ .i. pctōres: Qui dicūt̉ aq̄ppt̓ multas rōnes. Prima ē: qꝛ aqͣ defacili imp̄ſſionē recipitſꝫ ſtatim delet̉: ſic multi licꝫ defacili audiāt ꝟba doctrinę/ ſꝫ ſtatim obliuiſcunt̉. Iaco. j. d. Cōſiderauit ſe ⁊ abijt/ ⁊ ſtatim oblitꝰ ē qͣlis fuerit. Scd̓a ē: qꝛ oī impellēti ſe cedit: ſic pctōr omni tēptatiōi. Iaco. j. a. Similis fluctui marꝭ qͥ a vēto mouet̉et circūfert̉. Tertia ē: qꝛ niſi moueat̉ corrūpit̉: ſic pctōr ī qͥetē ⁊ ocio. Hiere. xlviij. b. Fertil̓ fuit moab ab adoleſcētia ſua:reqͥeuit in fęcibꝰ ſuis: nō ē trāſfuſus d̓ vaſe ī vas ⁊cͣ. Iohel̓. j.d. Cōputruerūt iumēta ī ſtercore ſuo. Poeta. Et vitiū capiunt niſi moueant̉ aq̨̄. Quarta: qꝛ ſic̄ aqͣ ſaporē trahit a terraꝑ quā fluit: ſic pctōres a ꝯuictu trahūt prauos mores. Eccͣj.xiij. a. Qui cōicauerit ſuꝑbo induet ſuꝑbiā. Quīta: qꝛ omēsaq̨̄ currūt ad mare: Eccͣs. j. b. ita omēs pctōres ad amaritudinē inferni. Lucꝭ. xvj .ſ. Mortuꝰ ē diues ⁊ ſepultꝰ ē in inferno. Sexta: qꝛ aqͣ admixta terrę facit lutū: ſic pctōr admixtusdiuitijs lutū luxurię. Hiere. v. b. Saturaui eoſ ⁊ męchati ſūt:et ī domo meretricꝭ luxuriabant̉. Psͣ. Ut lutū platęarū delebo eos. Septīa: qꝛ vbi ꝓcliuū inuenit/ ſꝑ fluit: ſic pctōr inuēta occaſiōe peccādi/ ſtatim cadit. ij. Regꝭ. xiiij. c. Oēſ morimet qͣſi aq̨̄ dilabim̄ ſuꝑ terrā ⁊cͣ. Octaua: qꝛ ſtatū nō habet niſiꝯgelata: ſic nec pctōr ſtare p̄t niſi ī malo. Iob. xiiij. a. Nunqꝫī eodē ſtatu ꝑmanet ⁊cͣ. Eccͣj. xliij. c. Frigidꝰ ventꝰ aqͥlo flauit ⁊ ꝯgelauit cryſtallꝰ ab aqͣ: ſuꝑ oēꝫ ꝯgregationē aqͣrū reqͥeſcit. De his gͦ aqͥſ dic̄:. Uider̄t te aq̨̄ deꝰ .i. pctōreſ ꝑ fidē informē. m ¶ Uiderūt te aq̨̄/ eędē ꝑ fidē formatā. VelUiderūt te miſericordē ⁊ ſꝑauerūt. Uiderūt te iuſtū iudicē vēturū. n ¶ Et timuerūt. Hiere. xxxj. d. Poſtqͣꝫ oſtediſti mͥ dn̄e/ ꝑcuſſi femur meū. Iob. vltꝭ. a. Auditu aurꝭ audiui te: nunc aūt oculꝰ meꝰ videt te: iō ipſe me rep̄hēdo ⁊ agopęnitētiā in fauilla ⁊ cinere. Cōſeq̄nt̓ aūt on̄dit tres ꝑtes pęnitentię .ſ. ꝯtritionē ꝯfeſſionē/ ſatiſfactionē. Cōtritionē cū dic:o ¶ Turbatę ſūt abyſſi .i. ꝓfunda corda peccatoꝝ. Hiere.xvij. b. Profundū eſt cor hominis ⁊ inſcrutabile. Gen. j. a.Tenebrę erāt ſuꝑ faciem abyſſi: id eſt ſuꝑ cor peccatorꝭ. Hęcabyſſus debet turbari ꝑ ꝯtritionē. Psͣ. Aīa mea turbata eſtvalde. Et alibi: Cor meū ꝯturbatū eſt ī me. De ꝯfeſſiōe dicꝫ.k Multitudo ſonitꝰ
3e
De viſu fi
A rliaa.
Al̓ x ſolus
Al̓ r cōtu
t Aliter
Moralit̓ X
MoraliDeccatorcunt̉ aque nitis rationibi
Psͣ .53.
Psͣ .17.
Psͣ .11.
Allegorice
De viſu corꝑali
Pō. 6.Ps .37.