LXXVI
g Et dixi nu̓nc cępi: hęcrmūtatio dexterę excelſi. Mēe mor fui operum domini: qꝛſꝫ memor ero ab initio mirabi-
hilium tuorum. Et me̓ditaborin oībus operibꝰ tuis: et infadinuentionibꝰ tuis ēxercebor. Deꝰ in ſancto viā tua:
a Et dixi/ nunc cępi ⁊cͣ. Hęc eſt tertia pars: vbi ſicut dictum eſt oſtendit quid deliberādo inuenerit. Vnde dicit: Etdixi: id eſt poſt deliberationē in hoc determniate cōſenſi: qꝛbe Nunc cępi: ſcilicet intelligere ꝙ ſemper fuerat occultū:ſcꝫ ꝙ homo ꝑueniat ad ęternitatē. Vel ſic: Nunc cępi: id ēquicqͥd modo habeonon eſt niſi pͥncipiū:ſed tandem in futuroerit perfecta conſummatio. Et c ¶ Hęcmutatio/ qua de noſciente mutatꝰ ſum inſcientem: vel de incipiente mutabor in perfectū: eſt ⁊ erit d ¶ Dexterę excelſi diuini videlicet muneris/ non mei meriti. De primo .ſ. deſcientia vl̓ de doctrina ꝙ ſit dexterę excelſi/ habet̉ Mat.x. a. Gratis ſuſcępiſtis ſcilicet ſcientię donū/ gratis date. Deſecūdo/ ſcilicet de ꝯſūmatione/ Phil̓. ij. b. Veſtram ſalutemoꝑamini: deus eſt enī qui operat̉ in vobis ⁊ velle ⁊ perficere pro bona voluntate. Titū. iij. b. Non ex operibꝰ iuſticię q̨̄fecimus nos: ſed ẜm ſuam miſericordiā ſaluos nos fecit. Itēin perſona nouiter conuerſi ad pęnitētiā poteſt legi: a ¶ Etdixi/ nūc cępi: id eſt incępi eſſe: quia ante non eram: Peccator enī vere non eſt. Iob. xviij. c. Socij eius qui non eſt.Hiere. xxxj. c. Rachel plorans filios ſuos ⁊ noluit conſolariquia non ſunt. Sed tunc primo incipit eē hō: quādo deo quieſt vita incipit adhęrere. Vel Cępi/ a capio capis: id ē nūcprimo accępi: quia anteqͣꝫ homo ad deum cōuertat̉ nihil capit. Ioh̓ xvj. e. Vſqꝫ modo non petiſtis quicqͣꝫ in noīe meo:petite ⁊ accipietis. Licet enī temꝑalia ante capiant/ nihil capiunt: quia illa nihil ſunt. Eccͣj. xxxiiij. a. Sicut qui apprehēdit vmbram et ſequit̉ ventum: ſic qui attendit ad viſa mendacia. c¶ Et hęc mutatio/ ꝙ hō .ſ. incipit eſſe vl̓ capere: ēdexterę excelſi/ vt ſuꝑͣ expoſitū eſt. Roma. ix. c. Non eſtvolentis neqꝫ currentis: ſed dei miſerentis. Item in perſonaperfecti ſe humiliantis poteſt legi: a ¶ Et dixi. q. d. multabona ſupra narraui de me a pͥncipio pſalmi: ſed tn̄ ea nihil reputo: quia Dixi: id eſt apud me cogitaui: b ¶ Nunc cępi. Lucꝭ. xvij. c. Cum omnia bona feceritis: dicatis ſerui inutiles ſumus. Eccͣj .xviij. a. Cum conſūmauerit homo tuncincipiet. Gregꝰ. Neſcit mēs per torporem veteraſcere/ q̨̄ ſemper ſtudet per deſideriū inchoare. Et ne fortaſſis etiaꝫ iſtudinitium boni ſibi videret̉ aſcribere ſubiungit: cMHęc mutatio dexterę excelſi. ij. Corꝭ. iij. b. Non ꝙ ſufficientesſimus cogitare aliquid a nobis qͣſi ex nobis: ſed ſufficientianoſtra ex deo eſt. Siniſtra dn̄i mutat temporalia: et voluitrotam fortunę: De qua Prouer. iij. b. In ſiniſtra eius diuitię ⁊ gloria. Dextera aūt eius mutat ſpūalia ⁊ diſponit ęterna: de qua ibidem: Longitudo dierum ī dextera illiꝰ. Cantꝭ.ij. b. Lęua eius ſub capite meo .i. non ſuper mentem/ ſed ſubad terrena diſponēda: et dextera illius amplexabit̉ me vt meportet ſurſū ad cęlū. Et ne d̓ hoc de dei bn̄ficio ingratꝰ putetur/ ſubiungit: e ¶ Męmor fui oꝑerum dn̄i: id eſt nonſum oblitus huius mutatiōis in me factę. Et ꝙ plus eſt etiaꝫde bn̄ficijs alijs factis ſe memorē ⁊ gratū eē oſtēdit/ dicens:QQuia memor. q. d. nō eſt mirū ſi ſum memor operū/ quęin me feciſti: Quia memor ero ab initio mirabiliumtuoꝝ: id eſt omniū mirabiliū quę a pͥncipio mundi antiquispatribꝰ impendiſti. Aliquādo aūt eſt aliquis memor de aliqͦde quo non multū curat ſed cito tradit obliuioni: Vnde ſe talem non eſſe oſtendit/ cum ſubiūgit: h ¶ Et meditabor inomnibus operibꝰ tuis: cum diligētia recolens ⁊ memorię cōmendās ea. Nec tm̄ meditabor: ſed ⁊ oꝑabor: Hoc eſt:¶ Et in adinuentionibꝰ tuis .i. in pręcęptis tuis q̨̄ inueniſti ad vtilitatē hominū: vt per ea homines te inuenirent.Eſa. xij. b. Notas facite in populis adinuentiōes eiuſ: memētote qm̄ excelſum eſt nomen eius. k ¶ Exercebor/ opere.Psͣ. Ego aūt exercebor in mandatis tuis. Debemꝰ autemexemplo iſtius eſſe memoreſ operū dn̄i. Quoꝝ? Creationis/vbi apparet potētia: diſpoſitiōis/ vbi apparet ſapiētia: ornatꝰ
vbi benignitas. Item incarnatiōis/ vnde fiducia: natiuitatꝭ:vnde humilitas naſcit̉: paſſionis/ vnde cōpaſſio: reſurrectionis/ vnde iuſtificatio: Roma. iiij. d. Iudicij/ vnde timor: quaſi theſaurus cuſtodit̉. Eſa. xxxiij. a. Timor dn̄i ip̄e eſt theſaurus eius. Nec tm̄ operū: ſed et f ¶ Hemor ero/ inquit/ abinitio .i. ante oīa. g¶ Mirabiliū tuoꝝ.Mirabilia ſunt articuli fidei: ꝙ deus ſimplex ⁊ vnuſ ⁊ tn̄ trinꝰ:ꝙ impaſſibilis paſſus:ꝙ ꝟgo peperit: ꝙ panis tranſit in corpuschriſti ⁊ ſimilia: Iō in ſui memoriā iuſſit miſſam celebrari. j.Corꝭ. xj. e. In mei memoriā facietis .i. ſacrificabitꝭ. h ¶ Etmeditabor. In hoc ꝟſu notant̉ duo: quę maxime a clericꝭet platꝭ reqͥrunt̉ .ſ. iugis meditatio ſacrę ſcpͥturę. Un̄ dic̄: Etmeditabor ī oībꝰ oꝑbꝰ tuis/ Et bona oꝑatio. Un̄ dic̄Exercebor ⁊cͣ. De pͥmo Deut̓. vj. b. Erūt verba hęc quęego p̨̄cipio tibi hodie in corde tuo: ⁊ narrabis ea filijs tuiſ: etmeditaberꝭ ſedēs ī domo tua ⁊ ambulās in itinere/ dormiensatqꝫ ꝯſurgens. De ſcd̓o ibidem ſequit̉: Et ligabis ea qͣſi ſignū in manu tua ⁊cͣ. De his etiam duobꝰ in Psͣ. In lege eiusmeditabit̉ die ac nocte/ Ecce primū. Et erit tanqͣꝫ lignū qd̓plantatū eſt ſecus decurſus aqͣrū qd̓ fructū ſuū dabit in tꝑeſuo/ Ecce ſecūdū. Multi nolūt meditari in oībꝰ oꝑibꝰ: ſꝫ tm̄in qͥbuſdā. Sūt enī qui tm̄ creationē meditant̉/ cogitantes ꝙdeus oīa fecit ꝓpter hoīem: Vnde īmoderate ⁊ illicite abutūt̉creatis ī diuitijs/ in eſcis: in veſtimentis ⁊ diuerſis luxurijs.Nec volūt meditari opus recreatiōis: vbi dn̄s oīm tantampauꝑtatē ⁊ vilitatē ⁊ tormētū ſuſtinuit: Nec opꝰ iudicij in qͦde oībꝰ oportebit reddere rationē: vbi diuites mali ab ingreſſu paradiſi arcebunt̉ ⁊ in infernū mittent̉: vbi fornicatores etadulteros iudicabit deus. Eſa. v. c. Cithara et lyra et tympanū et tibia et vinū in ꝯuiuijs vr̄iſ: ⁊ opus dn̄i nō reſpicitꝭ necoꝑa manuū eius ꝯſideratis. Alij ſunt qͥ etſi qn̄qꝫ meditenturin oꝑibꝰ: nolūt tn̄ exerceri in adinuētiōibꝰ dn̄i: quę ſunt nō reſiſtere malo: diligere inimicos: bn̄facere his qui oderūt vos:Matth̓v. g. amor pauꝑtatis ignominię ⁊ doloris: quę chriſtus adinuenit: qꝛ ante non fuerāt viſa vel audita hmōi. Libētius aūt exercent ſe in humanis adinuētionibꝰ: vt in cauſis etpracticꝭ ⁊ hmōi. Eccͣj .xxxv. b. Da altiſſimo ẜm donatū eiꝰ:et ī bono oculo adinuētionē facito manuū tuarū: qm̄ retribuens eſt dn̄s ⁊ ſepties tm̄ reddet tibi. Multi etiā exercent ſe indęmoniacis adinuētiōibꝰ .i. in nouis pctīs. Psͣ. Ulciſcēs inoēs adinuētiones eoꝝ. ij. Machab̓. iiij. c. Ita vt ſacerdotesꝯtempto tēplo ⁊ ſacrificijs neglectis ſeſtinarēt participes fieri palęſtrę/ ⁊ p̨̄bitionis eius iniuſtę/ ⁊ ī exercitijs diſci. ⁊cͣ. Palęſtre lucta fęmīarū nudarū cū virꝭ: vtinā nūc nō eēt. Prębitio iniuſta eſt ſimonica miſſarū vel bn̄ficioꝝ venditio/ vel indigna collatio p̄bēdarū ⁊ bn̄ficioꝝ ⁊ hmōi. Exercitiū diſcorūnunc nō eſt vel ſcutoꝝ: ſꝫ ſcutellarū ⁊ cyphoꝝ. Hęc ſunt vitiaclericoꝝ ſacerdotū ⁊ forſitan aliquoꝝ pręlatoꝝ. l ¶ Deusin ſctō via tua. Hic manifeſte aperit ꝓpoſitū ꝙ .ſ. deꝰ reducturꝰ eſt bonos ad ęternū regnū: quia O Deus/ pater:n ¶ Uiā tua/ viā redeūdi ad te nobis eſt: m ¶ In ſctō. i. inchriſto: qͥ dicit Ioh̓. xiiij. a. Nemo venit ad pr̄eꝫ niſi per me.Et ibidē: Ego ſum via. Vel ſic: l¶ Deus via tua/ eſt inſctō .i. chriſto: qꝛ in eo deitas habuit viā: quia factus eſt viator qui cuncta replet. Unde dicit Hilarius: Venit ad noscalciata diuinitas. Hiere. xiiij. b. Quare quaſi colonus futurꝰ es ī terra: et qͣſi viator declinās ad manēdū? Quare futurus es velut vir vagꝰ? ⁊cͣ. Et qꝛ in chriſto fuit ⁊ eſt diuinitas:Quis deꝰ magnusUel ſic: Moralit̓/ l¶ Deꝰ in ſctō .i. in viro iuſto: qͥ eū credit/ ⁊ oꝑat̉ ẜm fidem/ ſctūs eſt/ licet miracula nō faciat: vt aitChryſoſtomꝰ. In hͦ m Gctō .i. in aīa eiꝰ ē: n Uia tua:quia ibi frequent̉ intras ⁊ deambulas: et ibi apparet veſtigiūtuū .ſ. bonitas ꝟitas ꝯſtātia. Ioh̓. xiiij. c. Ad eū veniemꝰ ⁊cͣ.Et ſi ī ſancto ē via: vbi ē ſtatio tua? In teip̄o. Itē ſi ī ſctō eſt
Al̓ ⁊ affectionibus tuis garriā
Ilter in perma pęnitētis
Psͣ .1.
Iliter in per-
Psͣ .98.
Moraliter
ſPsͣ .118.dei deſe me-