Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a NNūquid ī ęternūt proijcietb deus: aut non apponet vtI rcōplacitior ſit adhuc. Au̓tin finem miſericordiā ſuam

abſcidet: a gēneratiōe ingnerationē. Aut obliuiſceturh miſereri deꝰ: aut continebitī ira ſuarmiſericordias ſuas.

Nota ꝓpretatſcope cōuenientes cōfeſſioniAl̓. FNonAl̓. FrepelletAl̓. beneplaceat eir

confeſſionū/ ornatam virtutibus. Eſa. xiiij .ſ. Scopabo eamin ſcoꝑaterens dicit dominus: id eſt prius teram cōminuamglebas per contritionem: et poſtea ſcoꝑabo per confeſſionem.tei Notanduꝫ multę ſunt ꝓprietates ſcopę: quare per ſcopamen ſignificat̉ cōfeſſio: quę notant̉ his verſibꝰ: De virgis/ pānis/loca planā/ noti viceon verrit. Dum purgatlet fedat: pellit pulices etaragnem. Scopa iula uatur aquis: ſonat ferit et lauat aras. Hęcomnia conueniūt confeſſioni: Quia ſic̄ ſcopa fit de virgis arborū inutilium .ſ. myricę taliū: ſic confeſſio de peccatis quę ſunt infructuoſa et nociua. Roma. vj. d.Quem fructū habuiſtis tūc in his in quibus nūc erubeſcitis?Lucꝭ. xvij. c. Dicatis ſerui inutiles ſumꝰ. Item ſcopa addandum furnos fit de pannis: ſimiliter de veteribus peccatis hoc eſt/ de eis quę ꝓcedunt nobis a corruptione veteri fomitis: debemus cōfiteri ad mūdandum furnos cōcupiſcentię.Item loca plana purgat ſcopa: ſimiliter cōfeſſio planas conſciētias: ſcrupuloſas in quibus ſemꝑ remanent aliquę ſordes. Hiere. lj. a. Curauimus babylonē non eſt curata. Itemſcopa eſt vice noti: confeſſio ſpirituſſancti. Cantꝭ. iiij. d. Ueni auſter perfla ortum meū fluant aromata illius. Item confeſſio ſicut ſcopa verrit: id eſt ſimul omnia trahit: Ideo dicit̉cōfeſſio/ quaſi ſimul omniū faſſio. Item purgat. Ecc̄i. xxxj. c.Surge e medio vomē. Et dum purgat confitentē/ quādoqꝫfedat ſacerdotē: quia excitat in eo motus cōcupiſcentię: Quiaſicut dicit Gregoriꝰ: difficile eſt fontē non turbari in quo ſordes lauant̉. Sed in bonis ſacerdotibus fortibꝰ hęc ipſa turbatio meritoria eſt/ dum fortiter reſiſtunt. In malis autē mortifera eſt/ dum cōcupiſcentijs ſuis cōſentiunt: Ideo cauēdumeſt/ pręcipue mulieribus/ ne ſacerdotibus malis laſciuis confiteantur. Ecc̄i. iiij. d. Non cōfundaris confiteri peccata tuaHic cōfeſſio ſuadet̉: Et ne ſubijcias te omni homini peccato: id eſt non confitearis indifferenter cuilibet ſacerdoti. Hęccautela indicit̉/ Ecc̄i .xxxvij. b. A cōſiliario malo ſerua animātuam. Item pellit pulices: id eſt temptationes que frequēterſaliunt et redeunt: et nigrę ſūt mordaces et omnibus cōmunes. j. Regꝭ. xxiiij. c. Quę ꝑſequeris rex iſrael: quē perſeq̄ris:canē mortuū pulicē vnū? Sacerdos eſt rex iſrael: qui debetperſequi canē mortuū/ et pulicē: canē ſcꝫ peccatorē vel peccatum: pulicem/ ſcꝫ temptationem. Item pellit aragnem: id eſttelam araneę quę capit muſcas. Hęc eſt auaricia quę eſt telaaraneę: id eſt cupidi. Uel auaricia eſt aranea quę texit multastelas: ſcꝫ telā furti/ rapinę/ vſurę/ doli/ periurij/ mendacij. Hęcpellit confeſſio. Vnde Lucꝭ. xix. b. dicit zachęus: Si quid aliquem defraudaui/ reddo quadruplum. Zachęus interpretat̉iuſtus conſilio: ſignificat confitentē/ quem conſiliū ſacerdotis iuſtificat: vel deus per conſiliū illud. Item ſcopa confeſſionis/ iuuatur aquis lachrymarū. Psͣ. Lauabo per ſingulasnoctes lectum meum: lachrymis meis ſtratum meum rigabo.Item ſonat/ ſed ſubmiſſę: et confeſſio ſubmiſſa voce profertur.Prouerb̓. xx. a. Sicut aqua ꝓfunda: ſic conſilium in corde viri: ſed homo ſapiens exhauriet illud: id eſt confeſſor diſcretus.Iob. xxvj. d. Obſtetricante manu eius eductus eſt colubertortuoſus. Item ferit: id eſt accuſat. Psͣ. Dixi cōfitebor aduerſum me īiuſticiā meā ⁊cͣ. Item lauat aras: ſicut eſt ī die: et confeſſio lauat corda ſuper quę offerunt̉ deo ſacrificia.Hięremię. iiij. d. Laua a malitia cor tuum. Hoc eſt quod dicitur hic: Scopebam ſpiritū meū: id eſt non tm̄ corporalia vitia: ſed etiam ſpiritualia. Et notandū cum ſcopat̉ areaſurgit puluis volat in oculos: ſic accidit plęriſqꝫ qui de ſuaconfeſſione vel pęnitentia ſuperbiūt: et vnde deberent lauariſordidant̉: et vnde deberent illuminari/ excęcant̉. a Nunquid in ęternū proijciet deus ⁊cͣ. Supra dixerat: meditatus ſu: hic aperit qͥd meditatus ſit .ſ. hoc: Nūquid inęternū proijciet deus hominē. q. d. hoc mecum deliberans quęrebam: vtrum deus ꝓijceret hominē peccatorem in

ętermū: ſed declinabā in alteram partē .ſ. non. Hoc eſt qd̓dicit: Nūquid proijciet? q. d.. Interrogatio enim facta per nūquid: ſupponit frequēter negatiuam: Facta autemper nonne: ſupponit affirmatiuā. Illos autē p̨̄cipue pronͥcit dominꝰ qui faciunt ea quę pręmiſſa ſūt in p̨̄cedenti verſu:qui .ſ. confitent̉ peccae de deo meditant̉.nde Hiere. xiiij. d.Nūqͥd ꝓijciens abieciſti iudā: aut ſion abominata ē aīa tua? ideſt actiuos contēplatiuos. q. d. non. Proter hoc dicit: Nūquid in ęternū ꝓijciet deus. q. d.ſi ꝓijciat ad tempus vt corrigat: non tamē in ęternum ꝓij.t: ſed reuertētibus ad ſe veniam dat. Vnde addit: b AAution apponet: id eſt addet: c Ut cōplacitior: id eſtbenignior et magis placatus ſit adhuc qͣꝫ modo ſit. q. d. īmoapponet vt medicus medicinā ad morbum placabit̉. Eſaieliiij. b. Ad punctum in modico dereliqui te: et in miſerationibus ml̓tis miſertus ſum tui. Thren̄. iij. d. repellet in ſempiternū dominus: quia ſi abiecerit miſerebit̉. Oſtendit aūt deus miſeretur. Primo per naturam miſerendi/ cum dicit:Nūquid in ęternū proijciet deus? q. d. non: quia nonē ſicut ſtruthio: De qua dicit̉ Iob. xxxix. b. derelinquit interra oua ſua: obliuiſcit̉ pes cōculcet ea: durat̉ ad filiosſuos quaſi non ſint ſui. Ecc̄i. iiij. b. Qui vigilauerint ad illamcōplectent̉ placorem eius .i. pęnitentiā agēt quę placat deū.Exo. xxxij. d. Placatꝰ eſt dn̄s ne faceret malū quod locutuseſt. Psͣ. Cōplaceat tibi dn̄e vt eruas me. Daniel̓. ix. e. Placare dn̄e: attende fac. Hiere. xviij. b. Si ęgerit gens illanitentiā ⁊cͣ. Secūdo effectū miſerendi/ cum dicit: Autapponet vt cōplacitior ſit adhuc. Tertio idē ꝓbatcōſuetudinē miſerendi. Vnde ſubiūgit: d Aut in finemmiſericordiā ſuā abſcidet qui videlicet ante abſciditeam: qꝛ miſericordia dn̄i plena eſt terra. Et loquit̉ de dei miſericordia/ quaſi de tela quę ī fine abſcidit̉. Dominꝰ em̄ diuerſis miſeratiōibus quaſi filis texit telam miſericordię: et ſemꝑtexuit eam. Psͣ. Remīſcere miſerationū tuarū dn̄e miſericordiaꝝ tuaꝝ quę a ſęculo ſunt. Hoc eſt quod hic ſubiungit:e A generatione .ſ. pͥma: f In generationem .ſ. vlti. Thren̄. iij. c. Non defecerūt miſeratiōes eius. Eſa. lxiij.d. Ubi eſt c̨elus tuꝰ/ fortitudo tua: multitudo viſcerū tuorū miſericordiaꝝ tuarū? Quarto ſcientiā miſerendi/ dicit:g Aut obliuiſcet̉ miſereri deus. q. d. non. enimpoſſet obliuiſci qd̓ tam ſępe recordat̉. Tn̄ Iob. xxiiij. d. Obliuiſcat̉ eiꝰ miſericordia. Sed cauſā ſupponit/ dicēs: Dulcedoilliꝰ vermis. Eſa. xlix. d. Nūquid obliuiſci pōt mulier infantēſuū vt miſereat̉ filio vteri ſui: ſi illa oblita fuerit ego tn̄ obliuiſcar tui. Quīto ꝓpͥetatē miſerēdi/ dic̄: h Autcōtinebit in ira ſua miſericordias ſuas: ſicut fons dr̄cōtinere aquā qn̄ emittit ex ſe riuulos. Vn̄ cōtinere in gallico dr̄ eſtanchier. Eſa. lxiij. d. Multitudo miſerationū tuaꝝſuꝑ me cōtinuerūt ſe. Sꝫ ſic cōtinet dn̄s miſcd̓iaꝫ in ira: qꝛetiā iratus miſeret̉: qꝛ vel corrigit/ vel minus punit. Abacukiij. a. iratꝰ fueris miſericordię recordaberis. Psͣ. Iratuses miſertꝰ es nobis. Iob. xij. c. Si cōtinuerit aquas/ oīa ſiccabunt̉: ſi emiſerit eas/ ſubuertēt terrā. Aqua ē dei miſcd̓ia:ſubtracta remanet aridus. Si aūt effundat̉ miſcd̓ia abudātię tꝑalis obliuiſcit̉ dn̄i ſuijpſiꝰ. Ided dicit̉. Eſa. xxvj. b.Miſereamur imꝑio diſcet facere iuſticiā. Dn̄s tātę miſericordię ē etiā ꝑcutit malos pōt totā miſcd̓iaꝫ ꝯtinere. Un̄ Gen̄. xix .ſ. ſubuerteret dn̄s ciuitates regionis illiꝰrecordatus eſt abraę: et liberauit loth de ſubuerſione vrbiumī quibus habitauerat. Gen̄. viij. a. Recordatus eſt dominꝰoe cunctorūqꝫ animātiū. Sed quādo tardat miſereri/ videt̉blitus. Unde Thren̄. vlti. d. Quare in perpetuū obliulſceis noſtri et derelinques nos in longitudinem dierum? Hęcrgo oīa ſub interrogatione: dubitando/ ſed deliberandodixit. Vnde ſubiungit quid deliberando inuenerit/ dicens:vixi

al̓. mmlſerij

Psͣ. 33.

Psͣ .32.

Psͣ .24.

Psͣ. 6.

Psͣ .59.

Psͣ. 31.

Et dixi