Pſalmus

Oce̓ mea ad dominūv clamaui: voce mea addēum ⁊ rintendit mihi.In die̓ tribulatiōis me̓ę deū īexquiſiui manibꝰ meis/ nō mocte ꝯtra eū: ⁊ non ſū decęptꝰ.pRenu̓it conſolari taīa mea:

deū quęrit .ſ. orando. Un̄ dicit: a ¶ Uoce mea ad dn̄mclamaui. Oſtēdit aūt orationē ſuam eſſe diſcretā cum dicit:Uoce: qꝛ vox eſt hominū rationalium: Irrationalium enimnō eſt vox: ſed potius vlulatꝰ. Exo. xxxij. d. Ululatꝰ belli audit̉ in caſtris: dicit̉ de illis qͥ ludebant corā vitulo. Itē oſtenditeam eſſe ꝓpriā nō vicariā/ cum dicit: mea/ non aliena: contraeos qͥ ponūt vicarios: et cōtra eos quibꝰ ſufficit audire horasſuas ⁊ nō curāt dicere: De quibꝰ in Psͣ. Os habent et nō loquent̉. Itē ſunt quidā qͥ clamāt voce nō ſua: qꝛ mutant vocē īdiuerſas voces. Queruli em̄ habēt vocē milui. Eſa. xxxiiij. d.Illic ꝯgregati ſt̓ milui/ alt̓ ad alterū. Murmuratores ꝟo phythonis. Eſa. xxix. a. Et erit qͣſi vox phythonis d̓ t̓ra vox tua.Itē detractores draconis. Apocꝭ. xiij. c. Loquebat̉ vt draco. Itē ſuꝑbi/ leonis. Eſa. xxj. c. Clamauit vt leo. Itē litigatores maris. Hiere. vj. .ſ. Vox eius qͣſi mare ſonabit. Ideo dic̄:a ¶ Uocę mea .i. hūana nō beluina. Tertio oſtēdit or̄onē ſuāeſſe rectā/ cū dic̄: b ¶ Ad dn̄m: nō ad baal. iij. Regꝭ. xviij. e.Inuocabāt nomē baal a mane vſqꝫ ad meridiē/ dicētes: Baalexaudi nos. Baal/ ſuꝑior: id eſt p̨̄latus: qui pōt dare p̨̄bēdas.Ad hūc clamat̉ longo tempore ꝑ obſequia ⁊ munera ⁊ adulationes. Sed ſequit̉ ibi: Et nō erat vox q̨̄ reſpōderet. Quartooſtendit orationē ſuā eſſe deuotā/ cū dicit c ¶ Clamaui. Clamor em̄ ſignū ē deuotiōis. Hoc eſt ꝯͣ ſuſurrates horas ſuas:Leuitꝭ. xix. c. Non eris ſuſurro in ppl̓o. Eſa. lviij. a. Clama neceſſes: qͣſi tuba exalta vocē tuā .ſ. orādo ī eccleſia: Et etiā p̨̄dicando corde/ ore/ oꝑe. Quīto oſtēdit eā eſſe cōtinuā/ cū repetit: d ¶ Uoce mea. j. Theſſal̓. v. d. Sine ītermiſſiōe orate:in omnibꝰ gr̄as agite. Itē ſpūalē/ cū dicit: e. ¶ Ad deū. Eſa.lv. b. De relinquat impiꝰ viā ſuā: ⁊ vir iniquꝰ cogitatiōes ſuas⁊ reuertat̉ ad dn̄m ⁊ miſerebit̉ eius: ⁊ ad deū noſtrū qm̄ multeſt ad ignoſcendū. Itē fructiferam/ cū dicit: f ¶ Et intenditmihi. Psͣ. Prope eſt dn̄s oībꝰ inuocātibꝰ eū in ꝟitate .ſ. vitę. In falſitate em̄ vocat eū hypocrita: ⁊ ip̄e nō ē ei ꝓpe. Sap̄.j. b. Spūſſanctus diſciplinę effugiet fictū. Un̄ bene hic dicit:Et intendit mihi: Nō dic̄ verb̓ meis: ſꝫ mihi .ſ. vitę meę.Gen̄. iiij. a. Reſpexit dn̄s ad abel ⁊ ad munera eiꝰ. Quia ergointēdit dn̄s: clamandū eſt ad eū: maxime homī qui videt periculū tēptationis īminere: vel cū ſe iam in peccatū incidiſſe cognoſcit: Sic̄ puer videns colubrū/ clamat ad matrē. Peccatūeſt coluber tortuoſus: de quo Iob. xxvj. d. Obſtetricante manu eius/ eductus eſt coluber tortuoſus. Propter hoc dicit:Eccͣꝰ. xxj. a. Quaſi a facie colubri fuge peccata. Quia ergo p̄ſto eſt dominus exaudire/ clamare debemus: aliter imputabit̉nobis ſi victi fuerimus. Vnde Deut̓. xxij. d. dicitur: Si virgocorrumpat̉ ⁊ non clamauerit rea eſt: ſi ꝟo clamauerit/ innocēserit: Quia fidelis anima ſi videat inſtantē diabolum vt eamcorrumpat per peccatū: ſi non clamat ad deū/ rea eſt peccati.Si autē clamat/ ſtatim adeſt ſponſus qui illam celat. Si ꝟo tacens corrumpi ſe ꝑmittat vindicabit ſe de adultera. Prouer.vj. d. Zelus ⁊ furor viri non parcet in die vindictę. Nota ꝙclamor ſeu vox multiplex eſt:Cordis: Exo. xiiij. d. Quid clamas ad me? Daniel̓. xiij. e. Exclamauit voce magna ſuſanna.Oris. Psͣ. Ad ipſū ore meo clamaui: ⁊ exultaui ſub lingua mea.Operis. Ioh̓. v. f. Ipſa opera q̨̄ ego facio teſtimoniū ꝑhibent de meSanguinis. Gen̄. iiij. b. Vox ſanguīs fratris tuiabel clamat ad me de terra.E vox ſeū Lachrymę. Ecc̄i .xxxv. c. Nōne lachrymę viclamorduę ad maxillam eius deſcēdūt: ⁊ exclamatioeius ſuꝑ deducentē eas?Citharę. Daniel̓. iij. a. Hora qua audieritis ſonitū tubę ⁊ fiſtulę ⁊ citharę/ cadentes adorateſtatuā aureā quā cōſtitui vobis.Animę. Apocꝭ. vj. c. Uidi ſubtus altare dei animas interfectorū propter verbū dei: ⁊ ꝓpterteſtimoniū quod habebant: ⁊ clamabant vocemagna.Mortuorum. Baruch. iij. a. Deus iſrael audi

nūc orationē mortuoꝝ iſrael. Poſtea oſtēdit tempus or̄onisſuę/ dicēs: g ¶ In die tribulationis meę deū exqͥſiui.Et modū quęrendi oſtēdit/ cum addit: Manibus meis.Et locum/ cum dicit: Nocte contra eum: id ē cora eo:ſicut habet alia littera. Et fructū cū addit: Et nō ſum deceptus. Bene autēcōiungitur dies/ ⁊ triulatiōis: quia diabous temptat aduerſisvt contriſtet: lętis vtdiſſoluat. Cōtra vtrūqꝫ remedium eſt: vt dicit Bern̄. inter ad uerſa gaudere. Item dicit/ h MMeę: nō alienę. Hiere. ij. f. In tēpore afflictionis ſuędicunt: ſurge et libera nos. Item ipſa tribulatio dies dicitur: quia illuminat. Eſa. xxviij. e. Uexatio dabit intellectumaudiui. Psͣ. Et nox ſicut dies illuminabit̉. i¶ Deum/ nonhominem purum. Hiere. xvij. a. Maledictus qui confidit inhomine. k ¶ Exquęſiui: id eſt valde queſiui vel extraquęſiui quem intus non habui. Cantꝭ. iij. a. In lectulo meoper noctes quęſiui quem diligit anima mea: quęſiui illumet non inueni: ſurgam ⁊ circumibo ciuitatem: id eſt petam ſuffragia eccleſię. l¶ Manibus: id eſt elemoſynis/ vel alijsbonis operibus: ſicut cęcus qui manu temptat viam. Nonſolum vocibus: ſicut hypocritę: qui dicūt ⁊ non faciūt. j. Timoth̓. ij. c. Leuantes puras manus in oratione. Ecc̄i. vij. d.Datū brachiorū tuorum offeres dn̄o. m Nocte ignorantię: vel etiā culpę. Eſa. xxvj. b. Anima mea deſiderauit te innocte. Vel: nocte ad litterā: quādo eſt tempus aptū ad orādum. Psͣ. In die mādauit dominus miſericordiā ſuam: ⁊ no ꝙcte canticū eius: Quia in die vacare debemus operibus miſericordię .ſ. p̨̄dicationi vel elemoſynis: ⁊ in nocte cōtēplationi.Thren̄. ij. f. Conſurge lauda in nocte/ in principio vigiliarūeffunde ſicut aquā cor tuū ante cōſpectū domini. Psͣ. Me­ Idia nocte ſurgebā ad cōfitendū tibi. n ¶ Contra eum: id eſtcoram eo: vel obuiam ei: ſicut pauperes petituri elemoſynāexeūt contra regem venientem. Amos. iiij. d. Pręparare inoccurſū dei tui. o ¶ Et non ſum decęptus: qꝛ qd̓ quęſiui/ inueni. Sap̄. j. a. Quęrite illū: quia inuenit̉ ab his qui nōtemptant illum: apparet illis qui fidem habēt in illū. Psͣ. Nōſūt fraudati a deſiderio ſuo. Econtra mūdus omnes decipit.Eſa. xxxvj. b. Ecce confidis in baculo iſto arundineo cōfracto. Et poſſet aliquis quęrere: quare in tribulatione tua nonquęſiſti remediū ⁊ ſolatium ab hominibꝰ? Reſpondet/ ꝙ noeſt faciēdū. Un̄ ſubiūgit: quaſi reſpōdens: p ¶ Renuit cōſolari anima mea. q. d. licꝫ in tribulatione poſitus liberaria deo petam: tamē conſolationē humanā recuſo ⁊ temporalecum Iob. vj. b. qui dicit: Soluat manū ſuam ⁊ ſuccidat me:et hęc mihi ſit cōſolatio vt affligens me dolore nō parcat. Etqui vult a dn̄o conſolari oportet ꝙ renuat aliam conſolationem. Vnde Bern̄. Delicata eſt diuina conſolatio: nec concedit̉ admittentibus alienā.Munera. Tob̓. j. c. Cōſolabat̉ eos tobias: diuidebatqꝫ vnicuiqꝫ ꝓut pot̓at de facultatibꝰ ſuis.Uerba. j. Theſſal̓. iiij. d. Itaqꝫ cōſolamini inuicem in verbis iſtis.Fides. Psͣ. Lętatus ſū ī his quę dicta ſunt mihiin domū ⁊cͣ. jͣ. Pet̓ j. b. Credētes exultabitis lęSeptem (ticia inenarrabili.Pręſentia amicoꝝ. Eſa. xxxix. a. et. iiij. Regꝭ. xx.cōſolant̉c. Lętatus eſt ezechias in aduentu eorum.triſticiāRumor nouoꝝ. Gen̄. xlviij. a. Dictū ē ſeni: Eccefiliꝰ tuꝰ ioſeph venit ad te: qͥ ꝯfortatꝰ ſedit ī lecto.Amor. Nullū em̄ maius ſolatiū qͣꝫ amari ⁊ amare. Gen̄. xxiiij. g. Iſaac intantū dilexit rebeccavt dolorē qͥ ex matrꝭ morte acciderat tēperaret.Spes. Heb̓. vj. d. Fortiſſimū ſolatiū habeamꝰ qͥjgimus ad

Psͣ 113.Multi clamantvoce nō ſua

j8ſ. i. j. jt Al. ranrdi

Al̓. ⁊corā eohAl̓. jRegauAl̓. raīaꝫ m-

1Psͣ .131.

Matth̓. 23. a

Psͣ. .144.

Ps. 41.

Pā. 1it.

Psͣ. 77.

Psͣ. 65.

Psͣ. .121.

Eſt vaſepclamor