Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LXXIIIIIXXV

a Ego aūt rannunciabo in ſęculūr cantabo deo iacob. Ett omnia cornua peccatoꝝg fringam: et exaltabunt̉ cor-

nua iuſti. In finē in carminibꝰ canticum ad aſſyrios pſalmusaſaph. LXXV.

rates ꝯueniūt pęnę vel tribulatiōi p̨̄ſenti. Quę vt cyphꝰ/ pauca capit .i. mēſura parua eſt. Un̄ Roma. viij. d. ſunt cōdipaſſiones huiꝰ tꝑis ad futurā gloriā q̨̄ reuelabit̉ in nob̓. ij.C orꝭ. iiij. d. Id qd̓ ī pn̄ti ē momētaneū leue tribulatiōis ⁊cͣ.Gerit̉/ a pincerna .i. ab angelo qui ꝓpinat. Vnde hieremiaspincerna regū quinqꝫfactus eſt a domino.Hiere. xxv. d. Sumecalicē vini furoris huius de manu mea:pinabis ⁊cͣ. Tegit̉/operculo pulchro: id ēſpe vitę ęt̓ne .j. Theſſal̓. v. b. Galeā ſpē ſalutis. Exo xxv. d. Cyphi ī nucis modū.Numeri. xix. c. Vas qd̓ habuerit oꝑculū ligaturā deſuꝑimmūdū erit .i. pęna q̨̄ refert̉ ad gloriā: mala erit: vt in hypocritis. Labio id eſt ꝟbo: Pede id eſt affectu: vtrūqꝫ debeteſſę ſine murmure: eſt/ Lato. ij. Corꝭ. vj. c. Os noſtrū patetad vos o corinthij: cor noſtꝝ dilatatū eſt. Psͣ. In tribulatiōedilataſti mihi .ſ. cor verba. Atqꝫ cauo vt habeat cōtinentiā.Ecc̄ͣi. xx. b. Gratię fatuoꝝ effundent̉. Ecc̄i .xxj. c. Cor fatui qͣſivas cōfractū: oēm ſapientiā tenebit. Itē Augꝰ. Tumor infuſa repellit. Tenui j. Regꝭ. xviij .ſ. Ego ſū vir pauꝑ tenuiſ:id ē hūilis et afflictꝰ fortuna. Teres .i. rotūdꝰ. iij. Regꝭ. vj. d.Sculpſit varijs cęlaturis torno .i. perfecta figura. Argutus/in medio artus/ qͣſi ſub ventre: latus ꝟo in extremis. Ecōtra ēde mundo qui latus eſt in medio: ſed argutus in extremis. j.Timoth̓. vj. b. Nihil intulimus in hunc mundū haud dubiūquia nec auferre quid poſſumꝰ. Nitet auro/ vel argento/ vel lapidibus p̄cioſis. Hiere. lj. a. Calix aureus babylonis in ma dn̄i inebrians omnē terrā. Aurū ſapiētia: babylon cōfuſio.Hęc eſt ſapiēs confuſio adducens gratiā gloriā: Ecc̄i. iiij. c.Lętificat. Roma. v. a. Gloriamur in tribulatiōibus. ij. Corꝭ.vij. a. Suꝑabundo gaudio in omni tribulatiōe veſtra. Sedatſitim pecunię/ libidinis excellentię. Ecc̄i. xj. d. Malicia horęfacit obliuionem luxurię maxime. Eccͣs .x. a. Curatio ceſſarefaciet peccata maxima. Lauitat̉: id frequēter lauat̉ refrigerat̉. Hiere. vj. d. Inuenietis refrigeriū animabꝰ veſtris. Nondicit corporibus. ij. Corinth̓. j. a. Conſolat̉ nos in omni tribulatione noſtra. Inebriat. Eſa. lj. g. Audi hęc pauꝑcula ebria a vino. Eſa. xxix. Inebriamī vino. Ornat. Exo. xxxvijc. Tres cyphi ī nucis modū calamos ſingulos ſpęrulęqꝫ ſil lilia. Itē ornat menſā. Exo. xxv. c. Cyathos in qͥbꝰ offerēdaſūt libamina. Iſte ergo k Calix fuit/ in manu dn̄i vinimeri: qꝛ erat cōprehēſor. o Plen mixto: qꝛ viator: dolores nr̄os ipſe portauit: Eſa. liij. b. Uel Uini meri: qͣntū adrationē/ q̨̄ in eo ꝓpt̓ paſſionē turbata fuit. Plenꝰ mixto:quātū ad ſēſualitatē/ q̨̄ turbata fuit. p. Et īclinauit ex hocin hoc: qꝛ cōprehēſio fuit ſolatiū viatori/ ꝯtinuit ſenſualitatē. q Uerū tn̄ fęx eiꝰ ē exinanita .i. paſſio morselꝰ fuit inanis: ſꝫ multū vtilis: Quia r ¶Bibēt ex eo oēspctōres terrę .i. per mortem eius rediment̉. Terrę: gehenę .i. de chriſti paſſiōe dęmones dānati bibet.Eruditionis/ ſacra ſcriptura: de quo Psͣ. Et calix meus inebrians qͣꝫ p̨̄clarus eſt.Benedictionis/ euchariſtia: de quo. j. Corꝭ. x. d.Calix/ bn̄dictiōis cui bn̄dicimus: nōne cōmunicatio ſanguinis chriſti eſt?Paſſiōis mortis anguſtia. Matth̓ xxvj. d. Pater ſi fieri pōt trāſeat a me calix iſte.y Calix¶ Laboris doloris/ pęnitētia: de quo Psͣ. Cali ſalutaris accipiā .i. pęnitentiā faciā.Iudiciarię ptātꝭ: dr̄: Quia calix ī māu dn̄i.Mundanę voluptatis. Hiere. lj. a. Calix aureꝰbabylonis ī manu dn̄i inebriās omnē terrā devino eius.Materialis. Prouer. xxiij. d. Cui ſuffoſſio oculorū: nōne his cōmorant̉ in vino ſtudēt calicibꝰ epotādis?a Ego autē. q. d. damnabunt̉ peccatores: Ego autē dicit ꝓpͥhēta vel iuſtꝰ ſic: Sed AAnnūciabo laudes dei.

em̄ dicit quid: qꝛ ineffabile eſt. c In ſęculū .i. in ęter. Psͣ. Miſericordias dn̄i ī ęt̓nū cātabo. Nec ſine gaudiohoc faciā: Quia d Cantabo deo iacob: eſau. q. d. inlęticia laudabo deū: qui ſimplices ſaluauit liberauit/ de manu eſau .i. tyrannoꝝ peccatoꝝ terrę. Malach̓. j. a. Nōne frater erat eſau iacob dic̄dn̄s: et dilexi iacob:eſau autē odio habui?Huic/ cātabo/ canticū agni: de Apocꝭ.xv. b. Cantātes canti agni/ dicentes: magna mirabilia operatua dn̄e deꝰ omīpotens ⁊cͣ. Deo iacob: vt.. Uel deo duci iacob: de iacob fec̄ iſrl̓. .i. de luctatore ī via/ videntē deūī patria. j. Ioh̓. iij. a. Uidebimꝰ ſicuti ē. Uel ī ꝑſona chriſti legit̉. a EEgo aūt dicit chriſtꝰ: b Annūciabo. Luc̄.iiij. c. Euāgelizare pauꝑibꝰ miſit me. Matth̓. xj. a. Pauꝑeseuāgelicant̉. c In ſęculū. Matth̓. xxvj. a. Prędicabitureuāgeliū ī toto mūdo. d Cātabo. Matth̓. xj. b. Cecinimꝰvob̓ ſaltaſtꝭ. e Deo/ et iacob. Hieroꝰ. Mihi meiscanetis ſi aures ſurdę ſt̓ cęteroꝝ. fEt oīa cornua pctōꝝcōfringā dic̄ chriſtꝰ. g. Et exaltabūt̉ cornua iuſti.Hoc vtrūqꝫ fiet in iudicio: cuꝫ ſuꝑbia ſuꝑboꝝ humiliabit̉: ethūilitas pauperū exaltabit̉. Hoc ē qd̓ ſuꝑ dixerat: Hūc hūiliat: hunc exaltat. Cornua peccatoꝝ/ ſunt corpus aīa:quibꝰ hic impugnāt deū: q̨̄ tūc cōfringent̉ qn̄ induent̉ ſicutdiploide confuſione ſua. Et tunc exaltabuntur cornuaiuſti .ſ. corpꝰ anima iuſti: qn̄ duplici ſtola induent̉. Uel vtoīa/ diſtribuat int̓ tria. Tria ſt̓ cornua pctōꝝ .ſ. potētia ſęcularis vel eccl̓iaſtica/ qͣꝫtū ad malos p̨̄latos: abundātia tꝑalis:et ſapiētia mūdi. His tribꝰ cornibꝰ ventilāt pauꝑes/ tyrāni etmali p̨̄lati. Ezech̓. xxxiiij. e. Cornibꝰ vr̄is ventilabatis īfirmapecora. Sed tunc ꝯfringent̉: qꝛ in ſeruitutē ꝑpetuā redigent̉.Mendicabūt etiā/ guttā aq̨̄ inueniētes: Et eoꝝ ſapiētia īfatuabit̉. De primo: Hiere. xvj. c. Seruietis ibi dijs alienisdie ac nocte qui dabūt vobis requiē. Et. j. Regꝭ. xxvij. d.dicit achis .i. diabolus: Multa mala oꝑatus eſt ꝯͣ ppl̓m ſuūiſrl̓: erit igit̉ ſeruꝰ ſēpiternꝰ. De ſecūdo: Luc̄. xvj. f. Mitte lazaꝝ vt intingat extremū digiti ſui in aquā vt refrigeret linguāmeā. De tertio: Abdie. c. Nūqͥd non in die illa dicit dominꝰperdā ſapiētes de idumęa: prudentiā de mōte eſau: hoc eſtde mūdo. Cornua autē iuſti quę exaltabunt̉ poſſunt dici virtutes: quibꝰ diabolū mundū carnē ventilāt: quę tūc remunerabunt̉ dicet̉ ei: Euge ſerue bone fidelis: qꝛ ſuꝑ paucafuiſti fidelis/ ſupͣ multa te cōſtituā: intra in gaudiū domini tui:Matth̓. xxv. b. Expoſitio Psͣ. LXXV.Otus in iudęa deus. Titulus. In finē in carnminibus canticū ad aſſyrios pſalmꝰ aſaph.In p̨̄cedēti pſalmo dixerat: Cātabo deo iacob. Sedmulta ſūt genera cantuū: ideo in hoc titulo exprimit cōtraaſſyrios: id eſt contra iudęos allegorice: ꝯtra ſuperbos moraliter. Item in p̨̄cedentibus duobus pſalmis ęgit de repulſione iudęorū ſynagogę: de ędificatione eccleſię apoſtolos: Sed poſſet aliquis dicere: quomō ſunt repulſi cum adhūc nomina habeant glorioſa .ſ. iſrael hieruſalē? Ideo oſtēdit hic tranſlata ſunt iſta ad gentes: Et hoc eſt quod dicit̉in titulo. Pſalmus iſte ē aſaph: id eſt fideliū: qui tendūtin finē chriſtū. Pſalmus dico/ in carminibꝰ: id eſt laudibus dei/ ad quas monet. Et eſt canticū: quia de mentisexultatione ęternis agit. Et eſt ad aſſyrios: id eſt cōtraiudęos: qui cōtra deū ſe erigunt/ ſuam volentes ſtatuere iuſticiam: Aſſyrij enim dirigentes interpretant̉. Intētio ergophetę in hoc pſalmo eſt cōfutare iudęos et monere deuotosfideles ad laudem. Modus. Tripertitus eſt pſalmꝰ. Primofrāgit gloriā iudęoꝝ. Secūdo oſtēdit chriſti virtutē et oꝑationē: qꝛ ſcꝫ illuminat/ ſaluat/ iudicat: ibi: Illuminās. Tertioadmonet deuotos reddere vota: ibi: Qm̄ cogitatio. Adcōfutandū ergo iudęos illud in quo gloriant̉ aſſumit vt fortiꝰcōfutent̉: quādo id quod ſibi putant eſſe ad gloriam oſtenditeſſe ad cōfuſionē

Psͣ. .88.

allā

Aliter dechriſto

Ps. 4. 8

Psͣ. .108.

Aide in alio

Psͣ. 22.

Ps. i1.

Ro. 10. a.

Partitiopſalmi

lorū: nōne hisa Ego autēcit ꝓpheta vel

E 5