LXXIIIIIXXV
a Ego aūt rannunciabo in ſęculūr cantabo deo iacob. Ett omnia cornua peccatoꝝ cōg fringam: et exaltabunt̉ cor-
nua iuſti.¶ In finē in carminibꝰ canticum ad aſſyrios pſalmusaſaph. LXXV.
rates ꝯueniūt pęnę vel tribulatiōi p̨̄ſenti. Quę vt cyphꝰ/ pauca capit .i. mēſura parua eſt. Un̄ Roma. viij. d. Nō ſunt cōdipaſſiones huiꝰ tꝑis ad futurā gloriā q̨̄ reuelabit̉ in nob̓. ij.C orꝭ. iiij. d. Id qd̓ ī pn̄ti ē momētaneū ⁊ leue tribulatiōis ⁊cͣ.Gerit̉/ a pincerna .i. ab angelo qui ꝓpinat. Vnde hieremiaspincerna regū quinqꝫfactus eſt a domino.Hiere. xxv. d. Sumecalicē vini furoris huius de manu mea: ⁊ ꝓpinabis ⁊cͣ. Tegit̉/ cōoperculo pulchro: id ēſpe vitę ęt̓ne .j. Theſſal̓. v. b. Galeā ſpē ſalutis. Exo xxv. d. Cyphi ī nucis modū.Numeri. xix. c. Vas qd̓ nō habuerit oꝑculū ⁊ ligaturā deſuꝑimmūdū erit .i. pęna q̨̄ nō refert̉ ad gloriā: mala erit: vt in hypocritis. Labio id eſt ꝟbo: Pede id eſt affectu: vtrūqꝫ debeteſſę ſine murmure: hͦ eſt/ Lato. ij. Corꝭ. vj. c. Os noſtrū patetad vos o corinthij: cor noſtꝝ dilatatū eſt. Psͣ. In tribulatiōedilataſti mihi .ſ. cor ⁊ verba. Atqꝫ cauo vt habeat cōtinentiā.Ecc̄ͣi. xx. b. Gratię fatuoꝝ effundent̉. Ecc̄i .xxj. c. Cor fatui qͣſivas cōfractū: oēm ſapientiā nō tenebit. Itē Augꝰ. Tumor infuſa repellit. Tenui j. Regꝭ. xviij .ſ. Ego ſū vir pauꝑ ⁊ tenuiſ:id ē hūilis et afflictꝰ fortuna. Teres .i. rotūdꝰ. iij. Regꝭ. vj. d.Sculpſit varijs cęlaturis ⁊ torno .i. perfecta figura. Argutus/in medio artus/ qͣſi ſub ventre: latus ꝟo in extremis. Ecōtra ēde mundo qui latus eſt in medio: ſed argutus in extremis. j.Timoth̓. vj. b. Nihil intulimus in hunc mundū haud dubiūquia nec auferre quid poſſumꝰ. Nitet auro/ vel argento/ vel lapidibus p̄cioſis. Hiere. lj. a. Calix aureus babylonis in manū dn̄i inebrians omnē terrā. Aurū ſapiētia: babylon cōfuſio.Hęc eſt ſapiēs confuſio adducens gratiā ⁊ gloriā: Ecc̄i. iiij. c.Lętificat. Roma. v. a. Gloriamur in tribulatiōibus. ij. Corꝭ.vij. a. Suꝑabundo gaudio in omni tribulatiōe veſtra. Sedatſitim pecunię/ libidinis ⁊ excellentię. Ecc̄i. xj. d. Malicia horęfacit obliuionem luxurię maxime. Eccͣs .x. a. Curatio ceſſarefaciet peccata maxima. Lauitat̉: id frequēter lauat̉ ⁊ refrigerat̉. Hiere. vj. d. Inuenietis refrigeriū animabꝰ veſtris. Nondicit corporibus. ij. Corinth̓. j. a. Conſolat̉ nos in omni tribulatione noſtra. Inebriat. Eſa. lj. g. Audi hęc pauꝑcula ⁊ ebrianō a vino. Eſa. xxix. Inebriamī nō vino. Ornat. Exo. xxxvijc. Tres cyphi ī nucis modū ꝑ calamos ſingulos ſpęrulęqꝫ ſil⁊ lilia. Itē ornat menſā. Exo. xxv. c. Cyathos in qͥbꝰ offerēdaſūt libamina. Iſte ergo k ¶ Calix fuit/ in manu dn̄i vinimeri: qꝛ erat cōprehēſor. o ¶ Plen mixto: qꝛ viator: ⁊ dolores nr̄os ipſe portauit: Eſa. liij. b. Uel Uini meri: qͣntū adrationē/ q̨̄ in eo ꝓpt̓ paſſionē turbata nō fuit. Plenꝰ mixto:quātū ad ſēſualitatē/ q̨̄ turbata fuit. p. Et īclinauit ex hocin hoc: qꝛ cōprehēſio fuit ſolatiū viatori/ ⁊ rō ꝯtinuit ſenſualitatē. q Uerū tn̄ fęx eiꝰ nō ē exinanita .i. paſſio ⁊ morselꝰ nō fuit inanis: ſꝫ multū vtilis: Quia r ¶Bibēt ex eo oēspctōres terrę .i. per mortem eius rediment̉. Terrę: nō gehenę .i. de chriſti paſſiōe nō dęmones nō dānati bibet.Eruditionis/ ſacra ſcriptura: de quo Psͣ. Et calix meus inebrians qͣꝫ p̨̄clarus eſt.Benedictionis/ euchariſtia: de quo. j. Corꝭ. x. d.Calix/ bn̄dictiōis cui bn̄dicimus: nōne cōmunicatio ſanguinis chriſti eſt?Paſſiōis mortis anguſtia. Matth̓ xxvj. d. Pater ſi fieri pōt trāſeat a me calix iſte.y Calix¶ Laboris ⁊ doloris/ pęnitētia: de quo Psͣ. Calicē ſalutaris accipiā .i. pęnitentiā faciā.Iudiciarię ptātꝭ: d̓ qͦ dr̄ h̓: Quia calix ī māu dn̄i.Mundanę voluptatis. Hiere. lj. a. Calix aureꝰbabylonis ī manu dn̄i inebriās omnē terrā devino eius.Materialis. Prouer. xxiij. d. Cui ſuffoſſio oculorū: nōne his qͥ cōmorant̉ in vino ⁊ ſtudēt calicibꝰ epotādis?a ¶ Ego autē. q. d. damnabunt̉ peccatores: Ego autē dicit ꝓpͥhēta vel iuſtꝰ nō ſic: Sed b¶ AAnnūciabo laudes dei.
Nō em̄ dicit quid: qꝛ ineffabile eſt. c ¶ In ſęculū .i. in ęternū. Psͣ. Miſericordias dn̄i ī ęt̓nū cātabo. Nec ſine gaudiohoc faciā: Quia d ¶ Cantabo deo iacob: nō eſau. q. d. inlęticia laudabo deū: qui ſimplices ſaluauit ⁊ liberauit/ de manu eſau .i. tyrannoꝝ ⁊ peccatoꝝ terrę. Malach̓. j. a. Nōne frater erat eſau iacob dic̄dn̄s: et dilexi iacob:eſau autē odio habui?Huic gͦ/ cātabo/ canticū agni: de qͦ Apocꝭ.xv. b. Cantātes canticū agni/ dicentes: magna ⁊ mirabilia operatua dn̄e deꝰ omīpotens ⁊cͣ. Deo iacob: vt. sͣ. Uel deo duci iacob: qͥ de iacob fec̄ iſrl̓. .i. de luctatore ī via/ videntē deūī patria. j. Ioh̓. iij. a. Uidebimꝰ eū ſicuti ē. Uel ī ꝑſona chriſti legit̉. a EEgo aūt dicit chriſtꝰ: b ¶ Annūciabo. Luc̄.iiij. c. Euāgelizare pauꝑibꝰ miſit me. Matth̓. xj. a. Pauꝑeseuāgelicant̉. c In ſęculū. Matth̓. xxvj. a. Prędicabitureuāgeliū hͦ ī toto mūdo. d ¶ Cātabo. Matth̓. xj. b. Cecinimꝰvob̓ ⁊ nō ſaltaſtꝭ. e Deo/ et iacob. Hieroꝰ. Mihi ⁊ meiscanetis ſi aures ſurdę ſt̓ cęteroꝝ. fEt oīa cornua pctōꝝcōfringā dic̄ chriſtꝰ. g. Et exaltabūt̉ cornua iuſti.Hoc vtrūqꝫ fiet in iudicio: cuꝫ ſuꝑbia ſuꝑboꝝ humiliabit̉: ethūilitas pauperū exaltabit̉. Hoc ē qd̓ ſuꝑ dixerat: Hūc hūiliat: ⁊ hunc exaltat. Cornua peccatoꝝ/ ſunt corpus ⁊ aīa:quibꝰ hic impugnāt deū: q̨̄ tūc cōfringent̉ qn̄ induent̉ ſicutdiploide confuſione ſua. Et tunc exaltabuntur cornuaiuſti .ſ. corpꝰ ⁊ anima iuſti: qn̄ duplici ſtola induent̉. Uel vtoīa/ diſtribuat int̓ tria. Tria ſt̓ cornua pctōꝝ .ſ. potētia ſęcularis vel eccl̓iaſtica/ qͣꝫtū ad malos p̨̄latos: abundātia tꝑalis:et ſapiētia mūdi. His tribꝰ cornibꝰ ventilāt pauꝑes/ tyrāni etmali p̨̄lati. Ezech̓. xxxiiij. e. Cornibꝰ vr̄is ventilabatis īfirmapecora. Sed tunc ꝯfringent̉: qꝛ in ſeruitutē ꝑpetuā redigent̉.Mendicabūt etiā/ guttā aq̨̄ nō inueniētes: Et eoꝝ ſapiētia īfatuabit̉. De primo: Hiere. xvj. c. Seruietis ibi dijs alienisdie ac nocte qui nō dabūt vobis requiē. Et. j. Regꝭ. xxvij. d.dicit achis .i. diabolus: Multa mala oꝑatus eſt ꝯͣ ppl̓m ſuūiſrl̓: erit igit̉ ſeruꝰ ſēpiternꝰ. De ſecūdo: Luc̄. xvj. f. Mitte lazaꝝ vt intingat extremū digiti ſui in aquā vt refrigeret linguāmeā. De tertio: Abdie. c. Nūqͥd non in die illa dicit dominꝰperdā ſapiētes de idumęa: ⁊ prudentiā de mōte eſau: hoc eſtde mūdo. Cornua autē iuſti quę exaltabunt̉ poſſunt dici virtutes: quibꝰ diabolū ⁊ mundū ⁊ carnē ventilāt: quę tūc remunerabunt̉ ⁊ dicet̉ ei: Euge ſerue bone ⁊ fidelis: qꝛ ſuꝑ paucafuiſti fidelis/ ſupͣ multa te cōſtituā: intra in gaudiū domini tui:Matth̓. xxv. b.¶ Expoſitio Psͣ. LXXV.Otus in iudęa deus. Titulus. In finē in carnminibus canticū ad aſſyrios pſalmꝰ aſaph.In p̨̄cedēti pſalmo dixerat: Cātabo deo iacob. Sedmulta ſūt genera cantuū: ideo in hoc titulo exprimit ꝙ cōtraaſſyrios: id eſt contra iudęos allegorice: ⁊ ꝯtra ſuperbos moraliter. Item in p̨̄cedentibus duobus pſalmis ęgit de repulſione iudęorū ⁊ ſynagogę: ⁊ de ędificatione eccleſię ꝑ apoſtolos: Sed poſſet aliquis dicere: quomō ſunt repulſi cum adhūc nomina habeant glorioſa .ſ. iſrael ⁊ hieruſalē? Ideo oſtēdit hic ꝙ tranſlata ſunt iſta ad gentes: Et hoc eſt quod dicit̉in titulo. Pſalmus iſte ē aſaph: id eſt fideliū: qui tendūtin finē chriſtū. Pſalmus dico/ in carminibꝰ: id eſt laudibus dei/ ad quas monet. Et eſt canticū: quia de mentisexultatione ꝓ ęternis agit. Et eſt ad aſſyrios: id eſt cōtraiudęos: qui cōtra deū ſe erigunt/ ſuam volentes ſtatuere iuſticiam: Aſſyrij enim dirigentes interpretant̉. Intētio ergo ꝓphetę in hoc pſalmo eſt cōfutare iudęos et monere deuotosfideles ad laudem. Modus. Tripertitus eſt pſalmꝰ. Primofrāgit gloriā iudęoꝝ. Secūdo oſtēdit chriſti virtutē et oꝑationē: qꝛ ſcꝫ illuminat/ ſaluat/ iudicat: ibi: Illuminās. Tertioadmonet iā deuotos reddere vota: ibi: Qm̄ cogitatio. Adcōfutandū ergo iudęos illud in quo gloriant̉ aſſumit vt fortiꝰcōfutent̉: quādo id quod ſibi putant eſſe ad gloriam oſtenditeſſe ad cōfuſionē
Psͣ. .88.
allā
Aliter dechriſto
Ps. 4. 8
Psͣ. .108.
Aide in alio
Psͣ. 22.
Ps. i1.
Ro. 10. a.
Partitiopſalmi
lorū: nōne hisa Ego autēcit ꝓpheta vel
E 5