Pſalmus

Otu̓s in iudęa deꝰ: inabn Niſrl̓ magnū nomē eiꝰ.c ¶ Et factus eſt in pace

d locus eius: ⁊ habitatio eius eꝫ ī ſion. Ibi ꝯfregitrpotētias: harcum ſcutū gladiū et bellū. iij

eſſe ad confuſionē .ſ. ꝙ iudęi dicunt̉: ſed tn̄ non ſunt veri iudęi.Dicit gͦ a ¶ Notꝰ ī iudęa deꝰ. q. d. de hoc gloriant̉ iudęi ꝙnotꝰ ē deꝰ ī iudęa. Et b In iſrl̓ magnū nomē eiꝰ. Et verū eſt hͦ ꝙ notꝰ in iudęa deꝰ .i. inter eos qui deū ꝯfitent̉: etin iſrl̓. i. in eis qͥ eū vident̉ ꝑ fidē: eſt magnū nomē eiꝰ: vn̄ab eo dicunt̉ chriſtiani. Sed nō ē notꝰ deꝰeis qͥ tm̄ noīe ⁊ non redicunt̉ iudęi: qͥ eū negauerūt eſſe ſuū regē⁊ cęſarē cōfeſſi ſunt/ dicētes: Nō habemꝰ regē niſi cęſarē: Ioh̓. xix. c. Et ꝙ hͦ non poſſit de illis dici: Notꝰin iudęa deꝰ: patet ꝑ illud qd̓ dn̄s dicit/ Eſa. j. a. Cognouitbos poſſeſſorē ſuū ⁊ aſinꝰ p̨̄ſepe dn̄i ſui: iſrl̓ aūt me nō cogͦuit.Un̄ neceſſe ē ꝙ intelligat̉ tm̄ d̓ veris iudęis .i. de chriſtianis qͥꝯfitent̉ deū corde ore/ oꝑe/ ⁊ etiāˣ guſtu. Sūt em̄ qͥdā qͥ ꝯfitēt̉ore ſe noſſe deū: factis aut negāt: Titū. j. d. Quidā habitu ſolū. ij. Timoth̓. iij. a. Speciē qͥdē pietatꝭ habētes: v̓tutē aūt eiꝰabnegātes. Quidā etiā ꝯfitent̉ corde: ſꝫ nō yguſtu. Cōtra qd̓dicit apl̓s Ro. xij. a. Nolite cōformari huic ſęculo. Sicut em̄ad hoc ꝙ denarius ſit receptibilis/ oportet ꝙ habeat debitāmateriā ⁊ formā: Ita in vero chriſtiano debēt cōcurrere interior ſanctitas/ ⁊ exteriora ſigna ſanctitatꝭ. In iudęa tm̄/ notus ē deꝰ/ ſiue chriſtꝰ ꝑ auditū: qꝛ Ro. iij. a. Credita ſūt illiseloqͥa dei. Nō autē ꝑ viſum vel aliū ſenſū: Un̄ dixit ad moyſen/ Exo. xxxiij. d. Uideb̓ poſteriora mea: faciē aūt meā videre nō poteris. Per poſteriora aūt nullꝰ cogͦſcit̉. Fideles ꝟocognoſcūt eū omī ſenſu: qꝛ vidēt eū audiūt/ tangūt/ guſtāt/ etodorāt. Luc̄. x. d. Beati ocl̓i qͥ vidēt q̨̄ vos videtꝭ. j. Ioh̓. j. a.Qd̓ fuit ab initio qd̓ audiuimꝰ qd̓ vidimꝰ oculis nr̄is qd̓ ꝓſpeximꝰ ⁊ manꝰ nr̄ę ꝯtrectauer̄t de v̓bo vitę ⁊cͣ. Et tales ipſūmagnificāt. Vn̄ addit: In iſrl̓. i. in eccl̓ia vidēte eū ꝑ fidē: magnū nomē eiꝰ: Qui em̄ eū ꝑ viſū cogͦſcūt/ recte poſſūt ipſūmagnificare. c Et factꝰ ē in pace locꝰ eiꝰ. Alia lr̄a hꝫ ſalē. Sed hęc magis ꝯfundit iudęos: q̨̄ dicit: in pacę. q. d. nōtm̄ ī hierl̓m materiali: ſꝫ vbicūqꝫ ē ſignificatū eiꝰ .ſ. viſio pacꝭ.e ¶ Et habitatio eiꝰ ī ſion .i. in eccl̓ia/ q̨̄ ipſū ꝯtēplat̉ ꝑ fidē.Matth̓. xviij. c. Ubi ſūt duo vel tres cōgregati in noīe meoibi ſū ī medio eoꝝ. Cōgregati: dicit/ Ecce pax ⁊ cōcordia. Innoīe meo/ Ecce fidei ꝯtēplatio. Ibi ſū/ Ecce locꝰ ⁊ habitatio.g ¶ IIbi .ſ. ī loco vbi habitant. h¶ Cōfręgit potētias .i. illaꝑ q̨̄ diabolꝰ in hoīe accępit poteſtatē .ſ. peccata. Et ſubdiuidit:i ¶ Arcū doloſitatis ⁊ decęptiōis. k Scutū/ excuſatiōis ⁊defenſiōis. ¶ Gladiū diſſenſiōis vel aꝑte īpugnatiōis. mnEt bellū/ oīmodę ꝯtradictiōis vl̓ rebelliōis. Vel ſic: c FFctꝰ ē ī pace .i. ad pacē reformādā int̓ deū ⁊ hoīem: dLocęius/ quadruplex: ī quo ip̄e qͥ erat loco incircūſcriptibilis voluit cōprehendi: videlicet vterus beatę virginis/ p̨̄ſepiū/ cruxſepulchrū. In his em̄ locis collocatꝰ/ pacē noſtrā fecit. Un̄ cūangelꝰ nūciaſſet paſtoribꝰ eū de pͥmo loco in ſecūdū reclinatū:ſcꝫ de vtero in p̨̄ſepiū/ facta eſt cū eo multitudo cęleſtis exercitus dicentiū: Gloria ī altiſſimis deo/ ⁊ in terra pax hoībꝰ ⁊cͣ.ij. Corꝭ. v. d. Oīa ex deo qͥ recōciliauit nos ſibi ꝑ chriſtū. e¶ Et habitatio eiꝰ/ qͣ ī his locꝭ hītauit: f¶ In ſion .i. in ꝯfirmatiōe ſpeculatiōis fidei. g bi .i. ī locꝭ ill̓: ⁊ p̨̄cipue ī cruce:hi Cōfregit potētias/ dęmonū: vel ipſos dęmōes qͥ dicūt̉poteſtates. Eph̓. vj. b. Nō eſt nobis colluctatio aduerſus carnē ⁊ ſanguinē: ſꝫ aduerſus pͥncipes ⁊ poteſtates ⁊cͣ. Bern̄. Debellauit aereas poteſtates: nō manu armata: ſꝫ cruci affixa: nōequo reſidēs/ ſꝫ in cruce pendēs. i ¶ Arcū/ ſcutū/ gladiū ⁊bellū .i. omnē modū temptatiōis eoꝝ confręgit ⁊ debilitauit:ẜm qd̓ dr̄ Lucꝭ. xj. c. Si aūt fortior illo ſuꝑueniēs/ vicerit eūvniuerſa arma eiꝰ auferet. Ul̓ ſic a pͥncipio. a Noīᵐ ī iudęsad litterā: deus .i. chriſtꝰ: qꝛ ẜm qd̓ hō ibi cognitus ē ab omnibus: ⁊ ẜm qd̓ deꝰ ab apl̓is ⁊ diſcipulis. Baruch. iij. d. Poſthęc in terris viſus eſt ⁊ cū homībꝰ cōuerſatꝰ eſt. b ¶ In iſrlmagnū nomē eiꝰ: qꝛ magna fama eius ꝑ miracula q̨̄ faciebat diuulgabat̉ vbiqꝫ: Matth̓. ix. d. Illi aūt exeūtes diffamauerūt eū in tota terra illa. c¶ Et factus eſt ī pacę locus

eius: ⁊ habitatio eius/ q̨̄ eſt/ in ſion: ſupple fuit ī pace: qꝛmaxima pax fuit in t̓ra qn̄ chriſtꝰ venit. Un̄. Eſa. ij. b. dr̄. Cōflabūt gladios ſuos in vomeres ⁊ lanceas ſuas ī falces: Nōleuabit gens ꝯtra gentē gladiū: nō exercebunt̉ vltra ad p̨̄liū.Hoc eſt qd̓ aꝑtius ſubiūgit̉: g ¶ Ibi .ſ. in iudęa: ⁊ etiā ꝑ totūmundū. h ¶ Cōfręgit potētias .i. corda potentiū cohibuitvt nullꝰ ꝯtra alterū inllū. ſurgeret. Et ꝯfregiti ¶ Arcū/ ſcutū giadiū et bellū .i. omgenꝰ armorū ⁊ cōgreſſionis. Moraliter: a Notus iniudea deꝰ. Hic ponit qͣttuor q̨̄ debēt eſſe in hoīe: ſcꝫ iudęaiſrael pax/ ſion .ſ. ꝯfeſſio pctōꝝ: ſatiſfactio operū: pax ad ꝓximū: cōtēplatio ad deū. Iudęa em̄ interp̄tat̉ cōfeſſio. In hacrecogͦſcit̉ deꝰ qͥ ante ī ſtatu pctī ignorabat̉: ⁊ deꝰ eos cogͦſcit:⁊ ſe eis notū ⁊ familiarē oſtendit/ qͥ ante ſe extraneū pctōribꝰexhibebat. In cuiꝰ ſignū forſitā etiā ꝓditori iudę oſculū voluit dare: qͣnto magꝭ recipiet ad oſculū iudā reuertētē/ ſi iudātradentē nō repulit. Un̄ Luct. xv. d. dicit̉: ꝙ cū filiꝰ ꝓdigꝰ ꝓponēs cōfiteri ⁊ dicere: Peccaui ⁊cͣ. cū adhuc lōge eſſet/ viditillū pat̓ eiꝰ: ⁊ miſericordia motꝰ ē: ⁊ occurrēs cecidit ſuꝑ collūeiꝰ ⁊ oſculatꝰ eſt eū. Vere gͦ/ notus in iudęa deus. Aliqn̄aūt notꝰ eſt aliqͥs: ⁊ tamē nō eſt magni noīs: Et qn̄qꝫ cōfitet̉hō peccata ⁊ pęnitentiam ſatiſfactoriā negligit agere: Vndepoſt iudęā neceſſariū eſt ſequi iſrl̓ qͥ interp̄tat̉ fortis directusdei. Hęc eſt ſatiſfactio: q̨̄ debet fortiter oꝑari/ non ꝓ terrenislaudibꝰ vl̓ lucris: ſed debet dirigi ad deū placandū ⁊ ꝓmerēdū. b ¶ In iſto iſrl̓ magnū eſt/ nomē eiꝰ: qꝛ ipſa oꝑa laudāt deū. Matth̓. v. b. Uideāt oꝑa vr̄a bona ⁊ glorificēt patrē veſtrū qͥ in cęlis eſt. Opera aūt quātacūqꝫ placere deo nōpoſſunt in homīe qui pacē nō habet ad ꝓximū. Un̄ Matth̓.v. d. dicit dn̄s: Si offers munꝰ tuū ad altare: ⁊ ibi recordatusfuerꝭ: qꝛ frater tuꝰ habet aliqͥd aduerſus te: relinque ibi muntuū ante altare: ⁊ vade pͥus recōciliari fratri tuo: ⁊ tūc veniēsofferes munus tuū. Unde bene adiungit: c ¶ Et factꝰ eſtin pacę locus eius. q. d. habeas pacē cum omnibꝰ: ⁊ tūcdabis in te locū deo: qd̓ plus eſt qͣꝫ pręmiſſa. Multi em̄ ſuntnoti ⁊ nominati in aliquibꝰ villis vel pagis/ vbi nullū ꝓpriūlocum habent: ſed vbi eſt pax ibi habet deus locū. Vnde. ij.Corinth̓. xiij. d. Pacē habete ⁊ deus pacis ⁊ dilectiōis eritvobiſcū. Ecce ꝙ a loco ſuo qͥ eſt pax cognominat̉ deꝰ pacis:ſicut dauid bethleemites: ⁊ hmōi. Iſti autē diuites multa habēt loca in quibꝰ nō habitāt. Un̄ ſi tu vis ꝙ deꝰ habitet in tecōtemplare cęleſtia: ⁊ cōtēplans eadē cęleſtia deſidera: qꝛ ſequit̉ e ¶ Et habitatio eiꝰ in ſion .i. in cōtemplationibꝰ.Pax em̄ neceſſaria eſt actiuis: ne in actibꝰ ſuis turbēt ꝓximosvel ſeipſos: ẜm qd̓ dicit Auguſtinꝰ: In omnibꝰ motibus vr̄isnihil fiat qd̓ cuiuſqͣꝫ offēdat aſpectū. Et ſi pacē habeāt poſſūtdefacili cōtemplari: aliter nō. In aqua em̄ turbata nō reſultatimago: nec turbatus oculus clare videre pōt. g ¶ Ibi. ſ. inſion. h¶ Cōfręgit dn̄s/ potētias/ diaboli. i ¶ Arcū videlicet: ſcutū/ gladiū ⁊ bellū. Per hęc qͣttuor ītelligere poſſumꝰ delectationē/ ꝯſenſū/ actū/ ⁊ ꝯſuetudinē peccādi. Per arcū qͥ ex īprouiſo ferit intelligit̉ ſubita delectatio q̨̄ mentē exinſꝑato penetrat. Per ſcutū/ mala voluntas .ſ. ꝯſenſus. Sic̄em̄ bona volūtas dr̄ ſcutū ꝯͣ diabolū (Un̄ in Pͣsͣ. Dn̄e vt ſcūto bonę volūtꝭ tuę coronaſti nos) ita mala volūtas q̨̄ ꝯſenſūimportat eſt ſcutū ꝯͣ deū. Un̄ Sap̄. j. a. In maliuolā aīaꝫ nōintroibit ſapīa dei. Per gladiū/ intelligit̉ actꝰ pctī qͦ ſe qͥſqͣꝫint̓fic̄: ⁊ plęrūqꝫ alios. Ecc̄i. xxj. a. Quaſi rhōphęa bis acutadīs iniqͥtas. Per bellū/ ſignificat̉ ꝯſuetudo q̇ deꝰ ꝯtinue īpugnat̉. Hęc ꝯfrīgit deꝰ: ibi .ſ. ī ſiō. i. ī fide ⁊ ꝯtēplatōe ęt̓noꝝſiue p̨̄mioꝝ ſiue tormētoꝝ. De p̨̄mijs/ Heb̓. xj. e. Fide moyſes grādis factꝰ negauit ſe eē filiū filię pharaonis/ magꝭ eligēsaffligi cū ppl̓o dei qͣꝫ tꝑalis peccati hr̄e iocūditatē: maiores diuitias ęſtimās theſauro ęgyptioꝝ improperiū chriſti: aſpiciebat em̄ ī remunerationē. De tormētis dicit Gregꝰ. Si ad qͣsdeſcēdūt impij pęnas cōſiderarēt: puto greſſus reflecteret. l.a peccato ceſſarēt

Allegorice

De īmu. ec.c. 2. li. 6.Al̓. ⁊ſalem

Al̓. FfortiAl. ycornu

MoraliteQuatbēt eē in hoī

Al̓. rgeſtu

Al̓. rgeſtu

1. Regꝭ. 16 a.

Aliter-

Deꝰ in qͣdruplici loco voluitcōprehendi

Lucꝭ. 2. b.

Psͣ .5.

Aliter