Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

IXXIII

Irmons ſion in quo habitaſti rmalignatꝰ ē īimicꝰ īfſancto.? inre̓o. LLēua manus tuas in Et gloriati ſunt qui oderūte ſuꝑbias eoꝝ in fine̓m: quāta ite: in me̓dio ſolēnitatis tuę.

LXaMous ſion: qͣſi illa hęreditas ē mons ſion .ſ. hieruſalē.In quo mōte: c Habitaſti: ſcꝫ corꝑaliter/ factꝰ:In eo. ſ. mōte. Et eſt īculcatio: ſupra dixerit: in quo.Uande dicit Augꝰ. in eo ſuꝑfluit. De hac habitatiōe. Psͣ.Vabitatio eiꝰ in ſion. Poſtqͣꝫ rogauit ſuis/ vt eis ſit deꝰpitius: cōſequēter rogat inimicis eoꝝ: vtabitaſti9de ipſis vindicta ſunanusmat̉. Un̄ dicit: eLeuas infi ua manus tuas/ ad e in fine̓m: quātaa vindictā. ¶¶ In ſuꝑbias .i. ꝯtra ſuꝑbias:g Eoꝝ qui deſtruxer̄t hierl̓m. Et hoc facias: ſi ſtatim:ramē h IIn finē .i. poſtqͣꝫ eoꝝ ſuperbia alios calcauerit. Ulſic: In finem. q. d. ad eoꝝ dānationē peto vt extēdas velleues manꝰ: ſed ad eoꝝ correctionem .ſ. vt ducas eos: in finēchriſtū. Uel ſic In finē .i. vſqꝫ ī finē .i. donec finiāt̉ annihilent̉. Et ipſi hoc meruer̄t: Quia i Quāta malignatꝰ eſtinimicꝰ romanꝰ exercitꝰ. k In ſācto tēplo .i. qͣnta maligne oꝑatꝰ eſt ibi. Admiratiue dicit/ quāta: qꝛ ml̓ta mala ibifecer̄t/ damnādo templū mīſtros eiꝰ: oēs iudęos occidendo vel captiuādo. Psͣ. Deꝰ venerūt gentes in hęreditatē tuā:polluerūt tēplū ſanctū tuū ⁊cͣ. Thren. j. d. Miſit manū ſuamhoſtis ad oīa deſiderabilia eiꝰ: qm̄ vidi gentes ingreſſas ī ſanctuariū tuū. Et gloriati ſunt oderūt te: tibi / ſedpotētię ſuę victoriā de nobis factā aſcribētes. Et hoc m IInmedio ſolēnitatis tuę/ paſchalis: qꝛ. xlij. anno poſt paſſionem domini/ die qua ipſi chriſtum crucifixerūt/ cum eſſentgregati omnes ad diem ſolennem: a Tito Veſpaſiano captiſunt paſſi interfecti a romanis: hieruſalē deſtructa: ſicutdicit beatus Hieronymꝰ ſuꝑ illud Hiere. xij. a. Cōgrega illosſicut gregē ad victimā. Et quō gloriati ſunt? Ecce ſequit̉:X a Mons ſion. Mons eminētiā vitę: ſion cōtemPoſuerūt ſignaplationē celeſtiū. Psͣ. Ego aūt dicit chriſtꝰ/ cōſtitutꝰ ſum rexab eo ſuꝑ ſion montē ſanctū eius .i. ſuꝑ eccleſiā. b In quomonte. cHabitaſti ī eo: ſꝑ habitabis. Matth̓. xxviij. d.Uobiſcū ſū vſqꝫ ad cōſūmationē ſęculi.X vniuerſo gregi: in ſpūſſāctꝰ vos poſuit ep̄os regere eccleſiā quā acqͥſiuit ſanguīe ſuo. Quia ꝟo moderni p̨̄lati de illadignitate ſuꝑbiūt: qͦs deberēt regere paſcere/ potiꝰ opprimut potentiā: occidunt exemplū: merito eis imp̄cat̉ ſubiungēs: Leua manꝰ tuas in ſuꝑbias eoꝝ in finē .i.ī deſtructionē eoꝝ .ſ. p̨̄latoꝝ. Amos. viij. b. Iurauit dn̄s ī ſuꝑbiā iacob: ſi oblitꝰ fuero vſqꝫ in finē oīa oꝑa eoꝝ. Manꝰ leuatafortius ferit. Deutꝭ. xxxij .ſ. Leuabo ad celū manū meā: di: viuo ego ī ęternū ſi acuero vt fulgur gladiū meū arripuerit iudiciū manꝰ mea: reddā vltionē hoſtibus meis. Manūvocat vindictā dei. Sed dicit: manꝰ tuas/ pluralit̓: qꝛ duasmanꝰ vindictę habet dn̄s. Unā qua punit in p̨̄ſenti: aliā quapuniet ī futuro. Vtrūqꝫ petit: vt .ſ. puniant̉ in p̨̄ſenti ad correptionē: ſi noluerint emēdari/ vt puniant̉ in futuro ad damnationē. Vel cōtra ſuperbiā vtrāqꝫ manū leuari petit ad damnationē: Sicut in herode: de quo dicit̉ Act̉. xij. d. veſtitusveſte regia ſedit tribunali cōcionabat̉ ad eos: populꝰ autēacclamabat dei voces hoīs: Sic̄ poſſet dici de multꝭ p̄latis. Et ſequit̉ etiā/ dn̄s leuata manu ꝑcuſſit ſuꝑbiā eius. Vn̄dicit̉ ibi: Cōfeſtim autē ꝑcuſſit eum angelus dn̄i/ eo dediſſet honorē deo: cōſumptus a vermibꝰ expirauit. Itē plufaliter dicit/ manus: qꝛ peccatū iſtud eſt cōtra deum cōtrahomīes: Deo gloriā vult auferre: homīes aūt depͥmit: et ideoduplici vindicta puniendū eſt. Uindicta p̨̄ſenti/ ꝓpter hoīmtemporaliū iniuriā. Ęterna/ ꝓpter dei ęterni iniuria. Ecc̄i. x. a.Odibilis corā deo hominibꝰ ſuꝑbia. Item leuare rogat manus in ſuꝑbiā: vt ſuꝑbus ab altiori ſe vidēs cōcuti/ ſuperiorē ſehabere agnoſcat: Sic̄ antiochꝰ: de dicit̉. ij. Machab̓. ix. b.Is ſibi videbat̉ etiā fluctibꝰ marꝭ imꝑare/ ſupra humanūmodū ſuꝑbia repletꝰ: nūc humiliatꝰ ad terrā in geſtatorio porlabat̉: manifeſtā dei virtutē ī ſemetipſo ꝯteſtās. Et poſt. Hicigit̉ cępit ex graui ſuperbia deductus ad agnitionē ſui venire

diuina admonitꝰ plaga. Et poſt ſequit̉ qd̓ ait: Iuſtū eſt ſubditū eſſe deo: mortalē paria deo ſentire. Et dicit: in ſuperbias/ ī plurali: qꝛ ſuꝑbiūt ī corde ī voce ī veſte/ in oꝑeml̓tꝭ alijs. Et iuſtū ē vt leues: Quia i Quāta malignatus ē inimicꝰ .i. malꝰ p̨̄latus: k In ſancto templo .ſ. ineccleſia. Inimicꝰ em̄dicit̉ malus p̨̄latus/eſt amator mūdi. Iacob̓. iiij. a. Quicunqꝫvoluerit amicꝰ eſſe huius ſęculi/ inimicꝰ deicōſtituit̉. Si quicūqꝫ: multo fortiꝰ p̨̄latus eccl̓ię debet portare vexillū ꝯͣ mūdū dux belli. Exo .xv. a. Dextera tua dn̄e ꝑcuſſit inimicū: inmultitudine gl̓ię tuę depoſuiſti oēs aduerſarios tuos. Et talis inimicꝰ quāta malignatꝰ eſt in ſancto? q. d. magnaīnumerabilia. Hiere. xj. c. Quid eſt dilectus meꝰ in domomea fac̄ ſcelera ml̓ta? Eūdē vocat Psͣ. īimicū: hieremias dilectū: qꝛ locū tenet p̨̄latꝰ dilecti/ oꝑa fac̄ īimici. Eccl̓iaꝫ em̄regere vel eccleſię p̨̄eſſe ad dilectū ꝑtinet. Ioh̓. iij. d. Qui hꝫſpōſam ſpōſus eſt: amicꝰ aūt ſpōſi ſtat audit/ gaudio gaudet ꝓpter vocē ſponſi .ſ. p̨̄latus. Ioh̓. xv. b. non dicā vosſeruos: ſed amicos ⁊cͣ. Et gloriati ſunt oderūt te .ſ.tales p̨̄lati. m In medio ſolēnitatis tuę: qn̄ .ſ. ſacra indumēta pontificalia portāt in aſpectu populi. Vnde ſequit̉X Poſuerūt ſignae Leua manus ⁊cͣ. Aliter vt non de pręlatis: ſed de demonibus fiat cōqueſtio/ hęreditatē dn̄i quā redemit .ſ. ppl̓mchriſtianū infeſtāt: ſibi maiori ꝑte peccatū ſubiugauerūt. Et tres primi verſus habēt ẜm hoc diuerſā expoſitionē ab illa quā iam diximꝰ vſqꝫ ibi: Leua manꝰ tuas ī ſuperbias eoꝝ dęmonū. In finē/ ſęcl̓i: vt eos ī infernūretrudas: Quia i Quāta .i. ml̓ta infinita: malignatꝰeſt inimicꝰ diabolus. k In ſancto .i. in tēplo dei qd̓ eſteccleſia vel fidelis aīa. j. Machab̓.. c. Aſcēdit antiochus inhieroſolymā multitudine graui: intrauit ī ſanctificationē ſuꝑbia: accępit altare aureū cādelabꝝ lumīs: vuniuerſavaſa eiꝰ: mēſā ꝓpoſitiōiſ libatoria/ phialas/ mortariolaaurea/ velū/ coronas/ ornamētū aureū qd̓ ī facie templierat/ cōminuit vniuerſa. Ecce/ qͣnta malignatꝰ ē īimicꝰī ſancto. Per antiochū interp̄tat̉ pauꝑtatꝭ ſilētiū: ſignificat̉ diabolꝰ: ſꝑ tacet tacere alioſ fac̄ quātū pōt/ ne pauꝑtaſlaudet̉: ſꝫ ad diuitiaſ hortat̉. Per hierl̓m ſāctificationē tēpliītelligit̉ eccl̓ia. Per illa diu̓ſa vaſa q̨̄ abſtulit cōminuit/ diuſagenera hoīm ī eccl̓ia deſignāt̉. Per altare/ ſacerdotes altarideſeruiūt. j. Machab̓. iiij. e. Cogitauit iudaſ .i. bonꝰ p̨̄latꝰ altari holocauſtoꝝ qd̓ ꝓphanatū erat/ qͥd eo faceret: īcidit illibonū ꝯſiliū vt deſtrueret illd̓/ ne forte eēt illis ī opprobriū: qꝛcōtamīauerūt illud gētes. Per cādelabrū lumīs: p̨̄dicatoresītelligūt̉. Matth̓. v. b. Vos eſtꝭ lux mūdi. Apoc̄. ij. b. Mouebo cadelabꝝ tuū de loco ſuo. Vaſa ſt̓ ſcholares/ ī qͥbꝰ reponit̉oleū/ poſtea ī cādebꝝ effūdendū. Per mēſā ꝓpoſitiōis/ intelligunt̉ mgr̄i: panes ſcpͥturę alijs ꝓponere frāgere ſcinderedebēt. Per libatoria/ q̨̄ erāt vaſa ī qͥbꝰ ꝓbabat̉ vinū vtrū eētcōpetēs ſacrificio: ſignificant̉ archidiaconi decani ad qͦstinet examīare recipiēdos ad eccl̓ias vl̓ ad ordines. Per phialas ꝯtēplatiui: illi ſt̓ or̄oni aſſidui. Per mortariola/ expoſitores terūt cōminuūt q̨̄ dura difficilia ſūt in ſcriptura.Per velū ītelligūt̉ ꝟ̓gines velatę. Per coronaſ ītelligūt̉ religioſi triūphaſſe mūdo vidēt̉: et ad lr̄aꝫ magnas coronashabēt. Per ornamētū aureū qd̓ in facie tēpli erat/ ſignificant̉p̨̄lati maiores. Sed hęc oīa videt̉ ꝯtriuiſſe antiochꝰ .i. ſilētiūpauꝑtatꝭ: Quia ſicut dicit Hiere. vj. c. a maiore vſqꝫ ad minorē oēs auaricię ſtudēt. Sic malignatꝰ ē tot tāta ī ſācto. Et gl̓iati ſūt oderūt te .ſ. dęmōes. m In medio ſolenitatis tuę: qꝛ ī diebꝰ ſolēnibꝰ plura fiūt pctā. Thren̄. j. c.Uider̄t hoſtes deriſer̄t ſabbata eiꝰ. j. Machab̓. j. e. Dies feſti eiꝰ cōuerſi ſunt ī luctū: ſabbata eiꝰ ī opprobriū. Propt̓ dic̄ dn̄s/ Amos. v. f. Odi ꝓieci ſolēnitates vr̄as. Eſa. j. d.Calēdas vr̄as ſolēnitates vr̄as odiuit aīa mea: facta eſt

gſ

Al̓. rmaligneoperatus3 Al̓. ⁊ſctīs tuisAl̓. roēs

Psͣ. 78.

Aliter

Doraliter.Psͣ .2. p

lliter.