Pſalmus
a Ut annūciē oēs p̨̄dicatiōesb tuas: in portis filię ſion.Intellectus aſaph.cv ¶ T quid LXXIII.¶¶ deꝰ repuliſti in finem:
eiratus eſtꝭ furor tuus ſuperf ouesˣ paſcuę tuę. MMemorgͦ eſto cōgregationis tuę: quāhrpoſſediſti ab initio. Re̓dei miſti virgam hęreditatꝭ tuę.
a ¶ Ut annūciē. Recte poſt adhęſionē deo et ſpē ſeqͥt̉ alijsp̨̄dicare. Prędicator em̄ p̨̄cipue ad amorē dei ⁊ ꝯtēptū tꝑaliūinuitare debet. Et ꝓpter hoc dicit: Ut annūciē oēs p̨̄dicationes tuas .i. oīa q̨̄ de te p̨̄dicāda ſunt: nō tm̄ vnū. b ¶ Inportꝭ filię ſion .i. eccl̓ię: q̨̄ ē filia ſion .i. ſpeculatiōis .i. eccl̓iętriūphātꝭ ꝗ deū faciead faciē ſpecl̓at̉. Oēsp̨̄dicatiōes. Septēᵉ ſūt p̨̄dicatiōes ſiue ſeptē genera p̨̄dicādoꝝ:q̨̄ notant̉ hͦ verſu. Sacra/ fides ꝟtus/ vitiūlaus/ p̨̄mia/ pęnę. Sacra .ſ. ſacramenta. Depͥmo .ſ. de baptiſmo habes Ioh̓. iij. a. Niſi qͥs renatꝰ fuerit exaqua ⁊ ſpūſancto ⁊cͣ. De euchariſtia: Matth̓. xxvj. c. Hoc eſtcorpꝰ meū ⁊cͣ. De cōfirmatiōe: Act̉. viij. c. Tūc īponebāt ſuꝑillos manꝰ ⁊ accipiebāt ſpm̄ſanctū. De ꝯiugio: Matth̓. xix. a.Qd̓ deꝰ ꝯiunxit hō nō ſeꝑet. De pęnitētia. Matth̓. iiij. c. Pęnitentiam agite. De ordine: Lucꝭ. vj. c. Hos ⁊ apl̓os noīauit.De inunctiōe. Marci. vj. b. Ungebant oleo multos ęgros etſanabant̉. Et Iaco. v. c. Infirmat̉ quis in vobis ⁊cͣ. Fides:de qua. j. Ioh̓. v. a. Hęc eſt victoria q̨̄ vincit mūdū/ fides nr̄a.Uirtus. Matth̓. xj. d. Diſcite a me: qꝛ mitis ſuꝫ. j. Pet̓. ij. b.Qui vos vocauit ī admirabile lumē ſuū: vt virtutes eiꝰ annūcietis. Vitiū p̨̄dicandū eſt .i. in p̨̄dicatiōe deteſtandū ⁊ arguēdum. Matth̓. xxiij. Uę vobis ſcribę et phariſęi hypocritę.Mich̓. iij. c. Repletꝰ ſū fortitudine ſpūs dn̄i iudicio ⁊ veritate: vt annūciē iacob ſcelus ſuū ⁊ iſrl̓ peccatū ſuū. Laus dei etſctōꝝ. Eſa. xlviij. b. Laude mea infrenabo te ne intereas. Ecc̄ixliiij. a. Laudemꝰ viros gl̓ioſos. Pręmia. Matth̓. v. a. Beatipauꝑes ſpū/ qm̄ ipſoꝝ eſt regnū cęlorū. Pęnę. Matth̓. iij. b.Progenies viperaꝝ qͥs demōſtrabit vobis fugere a venturaira? In portis dicit: nō ī angulis: ſicut hęretici. Deut̓. xvj.d. Magiſtros ⁊ iudices cōſtitues in omnibꝰ portis tuis.¶ Expoſitio Psͣ. LXXIII.T quid deꝰ ⁊cͣ. Titulꝰ. Intellectꝰ aſaph. Sup̄vcōqueſtus ē de ꝓſꝑitate maloꝝ: Hic aūt coquerit̉ deexcidio hieroſolymoꝝ ⁊ ppl̓i iudęoꝝ / orās vt reuocent̉. Itē ſupra oſtēdit ꝙ deo adhęrendū ſit: In hͦ pſalmo docet quō adhęrendū .ſ. dimittēdo legalia/ ⁊ veritatē amplectēdo. Et h̓ eſtintellectꝰ aſaph .i. fidelis ppl̓i: qͥ intelligit ꝙ trāſierūt figurę⁊ ꝙ veritas venit: ⁊ ꝙ ęt̓na quęrēda ſunt nō tꝑalia: De qͦ intellectu agit in hͦ pſalmo: et ꝓpter hͦ ſic intitulatꝰ eſt. Intentionemonet vt relictis figuris/ veritas teneat̉: ⁊ cōtēptis trāſitorijsęt̓na q̨̄rant̉. Modꝰ. Triꝑtitꝰ ē pſalmꝰ. Primo deſcribit euerſionē hierl̓m: ⁊ q̨̄rit cām illiꝰ: ⁊ orat ꝓ ppl̓o repulſo vt obliuioninō tradat eū deꝰ: ⁊ ꝓ vltiōe inimicoꝝ. Secūdo on̄dit ſalutē factā ī medio t̓rę ꝑ aduentū chriſti: ibi: Deꝰ aūt rex nr̄. Tertiop̄cat̉ vt qd̓ alijs fit/ fiat etiā iudęis: ibi: Męmor eſto. Deplorās gͦ euerſionē hierl̓m ⁊ iudęoꝝ: dicit: ¶ Ut qͥd deꝰ repuliſti/ nos: ita .ſ. ꝙ nō defēdis nos? d ¶ In finē .i. ex toto: quianec ciuitatem nec templū defendis. Thren̄. ij. c. Repulit dn̄saltare ſuū: maledixit ſanctificationi ſuę: tradidit ī manꝰ inimicimuros turriū eiꝰ. Uel In finē .i. vſqꝫ in fine ſęculi: in quo cōuertent̉. Eſa. x. e. Si fuerit ppl̓us meꝰ iſrl̓ qͣſi arena maris/ reliquię cōuertent̉ ex eo. Nec tm̄ repuliſti: ſed et e ¶ Iratꝰ ē furor tuꝰ ſuꝑ oues paſcuę tuę .i. ſuꝑ iudęos qͦs pauiſti ī deſerto māna: ⁊ ī t̓ra ꝓmiſſiōis abudātia fructuū t̓rę/ lacte ⁊ melle manātis. Aggrauat aūt fletū ſuū multiplicit̓. Primo a magnitudine repellētis/ cū dicit: Deꝰ repuliſti. Secūdo a diuturnitate repulſiōis: ibi: In finē. Tertio ab acerbitate pęnęcū dicit: Iratꝰ ē furor tuꝰ. Quarto ab īfirmitate repulſoꝝ/cū dicit: Suꝑ oues. Itē allegat ꝙ eos iuuare deberet: ꝑ hͦ ꝙvoeat eos oues paſcuę dei. Itē ꝑ hoc ꝙ ſūt poſſeſſio eiꝰ. Un̄addit: f ¶ Memor eſto cōgregatiōis tuę .i. ppl̓i iſrael. gQuā poſſediſti ab initio. Deūt̓. xxxij. b. Pars autē dn̄ippl̓us eiꝰ iacob funiculꝰ hęreditatis eius. Itē ꝑ bn̄ficiū qd̓ eisꝑſtitit educēdo eos de ęgypto. Un̄ addit: hͨ Redemiſti/ deęgypto. i ¶ Uirgā hęreditatis tuę: id eſt virgā hęredita
riā: id eſt populū iudęoꝝ: qui primo fuit virga recte incedensin cultū vnius dei. Et poſt factus eſt ſerpens vile quid ⁊ tortuoſum ꝑ peccatū. Iterum fiet virga/ qn̄ reliquię iſrael ſaluefient. Et q̨̄ ſit illa virga ſiue hęreditas: aꝑtius ſubdit/ dicēs:Mons ſion¶ Moraliter/ dic̄ viriuſtꝰ orās ⁊ deprecāsꝓ peccatoribꝰ ¶ Utqͥd dn̄e deus/ pius ⁊et miſericors repellispctōres? d ¶ In fi 72nē: id ē finaliter. Repellit̉ em̄ nō in finē: qͥpͥmo peccās/ tandē inpenitētia morit̉: ſꝫ repellit̉ in finē qͥ in pctō morit̉. Contra qd̓ſupra petit Psͣ. Exurge ſcꝫ ad adiuuādū: ⁊ ne repellas ī finē.Et ſuꝑ: Illumina oculos meos ne vnqͣꝫ obdormiā in morte.Impęnitentia autē ſubditorū multotiēs cauſā ſumit de peccato ꝑlatorum: qui ꝓpter hoc grauius damnabunt̉. Vnde ſignanter adiūgit: e ¶ Iratus eſt furor tuus ſuꝑ ouespaſcuę tuę: Non dicit ouibus: ſed ſuꝑ oues. q. d. iratuses illis qui ſunt ſuper oues .ſ. pręlatis. Vnde Hiere. xxiij. a.Uę paſtoribus qui diſpergunt ⁊ dilacerant gregem paſcumeę dicit dominus. Et Ezech̓. xxxiiij. a. Uę paſtoribꝰ iſraelqui paſcebant ſemetipſos. q. d. non paſcebant oues verbodiſciplinę/ vel exemplo vitę/ vel temporali ſubſidio elemoſynę. Nuſqͣꝫ dicit̉: vę ouibus: ſed vę paſtoribꝰ/ frequēter dicit̉:quia facti ſunt lupi. Ecech̓. xxij .ſ. Principes eius in medioeius quaſi lupi. Matth̓. vij. c. Attēdite a falſis ꝓphetis quiveniunt ad vos in veſtimētis ouiū: intrinſecus autē ſunt lupirapaces. f ¶ Męmor eſto cōgregationis tuę. q. d.ne iraſcaris malitię paſtorum: ſed miſerearis ignorātię ⁊ ſimplicitati ouiū. Neemię. xiij. d. Memento mei deus meus inbonū. g ¶ Quā poſſediſti ab initio/ poſt baptiſmū: ſednunc ſubtraxerūt ſe a tua poſſeſſione: ⁊ ſe fecerunt poſſideri adiabolo. Abacuk. j. d. Totū ſubleuauit in hamo: traxit illudī ſagena. Et poſt: Incraſſata eſt pars eius. Eſa. xxvj. c. Dn̄ipoſſeder̄t noſ abſqꝫ te. Et vt eoſ poſſideres: h ¶ Redemiſtiꝓprio ſanguīe. j. Pet̓. j. c. Nō corruptibilibꝰ auro vl̓ argētoredēpti eſtis d̓ vana vr̄a cōuerſatiōe paternę traditiōis: ſꝫ p̄cioſo ſanguine qͣſi agni incōtaminati ⁊ īmaculati chriſti ieſu. j.Corinth̓. vj. d. Empti eſtis p̄cio magno: glorificate gͦ ⁊ portate deū in corꝑe vr̄o. Augꝰ. Hō appēde te ex p̄cio. i Uirgāhęreditatis tuę .i. eccleſiā: q̨̄ recta debet eſſe: ⁊ ad eiꝰ rectitudinē debent oēs ſe rectificare. Et ipſe oſtēdit ei regulā: ⁊ earegulauit in ſanguīe ſuo: ⁊ ī hęreditatē ſibi acqͥſiuit moriēs ꝓea. Eph̓. v. e. Chriſtꝰ dilexit eccleſiā: ⁊ tradidit ſeipſū ꝓ ea vtillā ſāctificaret. Et poſt addit: Vt exhiberet ipſe ſibi gl̓ioſameccleſiā nō habētē maculā neqꝫ rugā/ Ecce rectitudo virgę. jͣ.Ioh̓. iij. c. In hͦ cogͦuimꝰ charitate dei: qm̄ ille aīaꝫ ſuā ꝓ nobis poſuit: ⁊ nos debemꝰ ꝓ fratribus aīas ponere. Et ipſa eſt3 Mons ſionUel ſici f¶Memor eſto cōgregationis tuę: quampoſſediſti ab initio: id eſt primitiue eccleſię. q. d. renouadomīe in eccleſia ſtatum antiquū. j. Paral̓. viij. d. Fuerūt filij vlam viri robuſtiſſimi ⁊ magno robore tendentes arcum⁊ multos habentes filios ac nępotes. Ulam interpretat prior vel anterior: ⁊ ſignificat primitiuos in eccleſia/ qui fueruntfortes in vita/ ⁊ robuſti ī verbo p̨̄dicatiōis: ⁊ multos cōuerterūt. Tales petit h̓. Ecc̄i .xxxvj. a. Innoua ſigna/ īmuta mirabilia. Eſa. j. f. Reſtituam iudices tuos ſicut prius. h ¶ Redemiſti virgam hęreditatis tuę: vel ſceptrum: vmalla litterā. Uirga vel ſceptrum/ eſt dignitas paſtoralisquam chriſtus habuit ſuper oues ſuas/ ⁊ redemit eam: quiaquaſi in carcere vel pignore tenebatur a phariſęis qui abutēbant̉ ea. Eſt ergo idem ac ſi dicat: non ſe extollant pręlati dedignitate paſtorali: quia chriſtus eam emit ſanguine ſuo: ſedvideant quomō reddituri ſint rationē villicatiōis ſuę: Lucl.xvj. a. quādo .ſ. redibūt greges ad manū numerantis: Hiere.xxxiij. c. Propt̓ hoc dicebat apl̓s Act̉. xx. f. Attendite vobis
Al̓. FlaudesAl̓. ratrijs
MoralAl. xanijAl̓. jgre.Al̓. IMo ce
UerſusAl̓. mo
U0 ſi. gAl̓. mos
Psͣ. .43.Psͣ .12.
Partitiopſalmi
¶Aliter