Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LLXXII

a Quid enim mihireſt ī cęlo: ad te quid volui ſuꝑ terrā?De̓fec̄rcaro mea cor meū:ſͦ de̓us cordis mei pars meadeus ī reternum. Quia ecce

n quirelōgant ſe a te pe̓ribūt:perdidiſti omnes qui forni cant̉ abs te. Mihi autē ads hęrere deo bonum eſt: pōnere indomīo deo ſpem meā.

uid em̄ mihi ⁊cͣ. Quarta pars: vbi arguit ſe de prioribus cōparans pręmiū ęternū voluntati ſuę priori. Vnde dicit: Quid em̄. q. d. bene dico ſuſcipies me gl̓ia. Em̄. i.quia: Quid admiratiue indetermīate: b ¶Mihi eſt incelo. q. d. magnū admirabile: quia qd̓ oculus non vidit necauris audiuit: nec ī corhomīs aſcēdit/ p̨̄parauit deus diligentibſe. j. Corꝭ. ij. c. et Eſa.lxiiij. b. c Et a te qͥdvolui ſuꝑ terram?q. d. nihil ē illud qd̓ardenti deſiderio volui a te. Magnā iniuriā faceret regi peteret ab eo inſtāter ſtercus vnū de ſterquilinio ſuo. Tēporalia ſunt ſtercora: q̨̄ non ſunt digna vt a tantodn̄o petant̉. Phil̓. iij. b. Arbitror vt ſtercora. Matth̓. vj. d.Primū quęrite regnū dei .i. magna. Ioh̓. xvj. e. Vſqꝫ modo petiſtis quicqͣꝫ. q. d. ſꝫ nihilū .ſ. tēporalia. Sed hęc petunt̉:qꝛ illa cogitant̉. Qui em̄ illa amaret iſta quęreret: ſꝫtemneret. Un̄ dicit Gregꝰ. Qui cęleſtis vitę dulcedinē inquā poſſibilitas admittit ꝑfecte cognouerit: ea q̨̄ ī terris amauerat/ libēter cūcta derelinquit. Idē. Fortis ē vt mors dilectio:qꝛ ſicut mors interimit corpus: ita ab amore rerū corporaliūęt̓nę vitę charitas occidit. Qd̓ in ſe factū iſte aſaph oſtēdit ſubiūgit: d Defecit caro mea .i. volūtas carnalis defecit ex p̨̄guſtatiōe cęleſtꝭ dulcedinis: Quia ſic̄ dic̄ Gregꝰ: guſtato ſpū deſipit oīs caro. f Et cor meū .i. cogitatio malaq̨̄ de corde ꝓcedit. Matth̓. xv. b. De corde exeunt cogitationes male. Et his deficiētibꝰ cor deū eligit diligit. Un̄ addit:g Deus cordis mei: ſupple eſt reformat̉: Sic̄ ſupra petebat dauid: Cor mūdū crea in me deus: ſpm̄ rectū innoua īviſceribꝰ meis. h Et pars mea deꝰ. q. d. cōtemptis terrenis deū elegi: vt ſit ꝑs portio mea. Psͣ. Dn̄s ꝑs hęreditatis meę. Ezech̓. xliiij. g. Poſſeſſionē non dabitis eis: ego em̄poſſeſſio eoꝝ. In ęternū. Lucꝭ. x. g. Maria optimā ꝑtēelegit q̨̄ auferet ab ea. Scd̓m hūc modū/ exponit Gilibertꝰhūc verſum/ dicens: Defecit caro mea cor meū ⁊cͣ. vtnec carnalis affectus: nec cordis mei ſenſus reſpiret: ſed ſit deꝰcordis mei ꝑs: Si hāc partē ꝑdidero īanis vacuꝰ remanebo:quaſi terra ſitiens/ quaſi vas perditū: Et ita vacuo vaſi tuoplenitudinis portionem infunde: quid parcis torrenti voluptatis? Heu qͣſi raptim trāſit torrens iſte noſtris in cōuallibꝰ:ſed trahūt me poſt ſe in ęternū deſideriū delitię īpertitę. Velin ꝑſona iuſti tēptati pōt legi/ vt dicat: a Quid em̄ mihieſt in cęlo: a te qͥd volui ſuꝑ terrā?. d. nullā dn̄eſolatione īmittis mihi de cęlo: tn̄ nihil terrenum quęro a te. Defecit/ in tēptatiōibꝰ e Caro mea: quō ad carnaliaEt cor meū: quo ad ſpūalia. ij. Corꝭ. j. b. Supra modūgrauati ſumꝰ/ ſupra virtutē: ita vt tęderet nos etiā viuere. Sꝫin nobiſipſis reſpōſū mortis habuimꝰ: vt ſimꝰ fidentes innobis: ſed in deo ⁊cͣ. Ideo ſequit̉: g Deus cordis mei:Et dicit qͥd: vt ml̓ta ponamꝰ: Vnde verſus: Exemplū/ ſoclꝰ medicꝰ/ merceſ pr̄/ auctor: Vſtor/ doctor/ amor/ ſpes laus/patientia/ virtus. Chriſtꝰ enim eſt exemplū noſtrū: ẜm illud. j.Pet. ij. d. Chriſtꝰ paſſus eſt nobis vobis relinquēs exemplū ⁊c̄. Item ſocius. Eſa. xlj. b. Ne timeas: quia ego tecū ſū.Oedicus. Iob. v. c. Ipſe vuluerat medet̉. Merces. Gen̄.xv. a. Ego ꝓtector tuus merces tua magna nimis. Itē pater. Heb̓. xij. c. Quis em̄ filius quē corripiat pater? Itemlūctor: ideo amator. Sap̄. xj. d. Nihil odiſti eoꝝ q̨̄ feciſti.Itē vſtor. Psͣ. Vre renes meos cor meū. Itē doctor. Psͣ.Beus docuiſti me a iuuētute mea. Oſee. ij. c. Loquar ad coreius. Item amor. j. Ioh̓. iiij. c. Deus charitas eſt. Itē ſpes.Psͣ. Spes mea a iuuentute mea. Item laus. Psͣ. Fortitudoiſſea laus mea dominꝰ. Item patientia. Psͣ. Quoniā tu espatlētia mea. Item virtus. Psͣ. Deus noſter refugiū virtꝰ.h EEt ꝑs mea deꝰ in ęternū. Hieronymꝰ. Dedignamur his traſitorijs fieri pars: nimis auarꝰ eſt cui ſufficit deꝰ.Et dico mea/ omniū: quia non impiorū qui a deo recedūt

elongant: iſtoꝝ ē pars deꝰ: Un̄ addit: k Quia ecce elōgāt ſe a te ꝑibūt. Elōgāt ſe pctm̄ faciūt. Nihil em̄aliud elōgat hominē a deo niſi mortale pctm̄. Hoc eſt chaosmagnū firmatū inter deū peccatores. Eſa. lix. a. Iniqͥtatesveſtrę diuiſerūt inter vos deum veſtrū ⁊cͣ. Prouerb̓. xv. d.Longe eſt dominꝰ abīpijs. Iob. xxj. b. Quidicūt deo recede a nobis. Sed ꝯtra? Nōnedominꝰ vbiqꝫ ē? Hieremię. xxiij. e. Deus evicino ego ſum: nondeꝰ delonge. Et in eo: Cęlū et terrā egoimpleo. Solutio. Prope eſt dominus malis iuſticiā/ longeautē gratiā. Et ideo etiā dicit: Qui elongant ſe ate: te a ſe ſemꝑ ꝓpe ſis vel per gratiā/ vel per iuſticiā.Lucꝭ. xv. c. Cōgregatis omnibꝰ adoleſcentior filius peregreprofectus eſt in regionem longinquā: ibi diſſipauit ſubſtātiam ſuā. m Peribūt. Merito perit ſe a vita elōgat.Et dicit/ Ecce: quia cito aperte veniet damnatio eorū.Sap̄. vj. a. Horrendę cito apparebit vobis: quoniā iudiciūduriſſimū eſt his qui p̨̄ſunt ⁊cͣ. Un̄ quaſi facta eſſet denatiōe eoꝝ ſubdit: n Perdidiſti om̄es qui fornicant̉abs te. Perdidiſti i. perdes. Sed vt dictū eſt/ ita certuseſt iam de hoc ac ſi p̨̄teritū eſſet. Vel Perdidiſti/ in p̨̄ſcientia oēs ſine ꝑſonaꝝ acceptiōe. ij. Paral̓. xix. c. ē apuddeū noſtrū iniquitas: nec ꝑſonarū accęptio: nec cupido mune. o Qui fornicāt̉ corꝑali fornicatiōe/ vel ſpūali .ſ. infidelitatis: vl̓ etiā cuiuſcūqꝫ peccati mortalis. j. Corinth̓. vj. b.Neqꝫ fornicarij neqꝫ idolis ſeruiētes neqꝫ adulteri/ neqꝫ molles/ neqꝫ maſculorū cōcubitores neqꝫ fures neqꝫ auari/ neqꝫebrioſi/ neqꝫ maledici/ neqꝫ rapaces regnum dei poſſidebunt.p Abs te: ſupple abſtractꝰ illectꝰ tꝑalibꝰ. Iaco. j. b. Abſtractus illectꝰ a ꝯcupiſcētia ſua ⁊cͣ. Uel ſic/ Perdidiſti .i.amiſiſti: qꝛ amittit dominꝰ quodāmō ignorat eos elōgatiſūt ab eo peccatū mortale. Un̄ q̨̄ſiuit adā perditū/ Gen̄. iij.b. Adā vbi es. Et p̨̄cipue ꝑditi ſūt ei fornicatores: qꝛ ecōtrario caſti ſt̓ eo ꝓximi ei. Sap̄. vj. c. Incorruptio facit eſſepximū deo. Ita illi elōgāt ſe a te ꝑeribūt: q Mihi autē elōgare: ſed r Adhęrere dēo bonū eſt: nontꝑalibꝰ. Psͣ. Adhęſit pauimēto aīa mea. Ubi dicit alia lr̄a:Pulueri .i. tꝑalibꝰ. Iteꝫ meretricibꝰ. j. Corꝭ. vj. d. Quiadhęret meretrici/ vnū corpꝰ efficit̉: ita adhęret deo vnusſpūs ē. Tria aūt faciūt adhęrere alteri rei .ſ. funeſ claui/ glu. Funeſ .i. pudor ſęcl̓i melior ꝓmiſſio. Claui .i. timor gehē. Glutē .i. charitas. Quę tria vincula aſſignat beatꝰ Bern̄.hūc ꝟſū ſic exponēſ: Pihi adhęrere deo bonū ē. Mirares quō pn̄t diuerſa ꝯiūgi. Quę ꝯuētio illiꝰ ē ad illūē? īmediate/ ſꝫ mediate pot̓it fieri iſta ꝯiūctio. Et ita triaſūt vincl̓a ſola: qͥbꝰ ligat̉ qd̓ ligat̉. Primo funes: ſecūdoclaui lignei vel ferrei: tertio glutē. Primū cōſtringit fortiterdure. Secūdū fortius durius. Tertiū ſuauiter ſecure. Fune alligatꝰ eſt redemptori: qui dum vehemēter temptatꝰ eſtꝓponit ſibi intuitū honeſtatis/ memoriā ꝓmiſſionis: Et hocinterim fune ſe retinet ne penitꝰ abrūpat̉. Durū ꝓfecto vinculū moleſtū/ qd̓ diu retinere non poſſit: Putreſcūt enimfunes: pudoris vinculū/ aut cito obliuiſcimur/ aut abrumpimus. Eſt aūt clauis cōfigit̉ quē timor dei ligat: vultꝰhominū ſed pęnā timet gehennaliū tormentoꝝ. Et hic qͥdemnon peccare metuit ſed ardere. Durius fortius vinculat̉ iſteqͣꝫ primus: quia ille vacillat in ꝓpoſito: iſte autem ꝓpoſitumnon amittit. Tertius glutino: id eſt charitate tam ſuauiter qͣꝫſecure ligatus deo adhęrens vnus ſpiritꝰ eſt. Et.. dicit idemBern̄. Itaqꝫ chriſtus primo ligat̉: ſecundo crucifigitur: tertio glutinoſa aromatū inunctione linit̓. Et attende vix vniꝰdiei ſpatio in funibꝰ clauis moratus vnctione victor victurus ꝑenniter reſurrexit. s. Ponere in dn̄o deo ſpēmeam. Ponere dicit fluctuare. In dn̄o/ non in alio. j.Pet̓. v. b. Omnē ſollicitudinē veſtram proijcientes in eum.annūci-

Lucꝭ. 16. g.

da

Al̓. rlōge faciūtAl̓. roēm ofornicatur

Al̓. hꝫ dn̄o

1

Psͣ. 50. 15

Psͣ. 15.

Psͣ .118.

lliter

Tria faciuntadherere alteri rei

ſtus eſtI

Psͣ. 25.los. 70.

270.o. 117.ē.45.