Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

h te: e̓go ſemꝑ tecū. Tenuiſtimanū­ dexteram meam: et inn voluntate tua deduxiſti me:I et cum gloriaˣ ſuſcępiſti me.

Poſſunt autem notari plures cauſę quare temporalia dicunt̉ſomnia/ ẜm ꝓprietates ſomniorū:Sicut homo ī ſomnio amplexat̉ phantaſmata veritate:ſic homīes mūdani p̨̄ſentia ęternis. Psͣ. Filij hominūvt quid diligitis vanitatē ⁊cͣ.Sicut varietate infirmitatū eſt diuerſitas ſomniorū: ſicdiuerſitas morboꝝ ſpūaliū. Cupiditas em̄ facit ſomniare diuitias: ſuꝑbia/ honorē: inaniſgloria/ famā: luxuriadelitias: ſic de alijs. Un̄ Cato. Somnia ne cures: nammēs humana qd̓ optat vigilat/ ſperat / ſomniū cernit idipſū. Eccͣs. v. a. Multas curas ſequūt̉ ſomnia ⁊cͣ.Sicut ſtultus extollit̉ de ſomnio: ita ſtulti huiꝰ mūdi iſtistēporalibus extollunt̉. Ecc̄i. xxxiiij. a. Somnia extolluntSic̄ diabolꝰ illudit in ſomnijs: ita ī diuitijs. (imprudētes.Eccͣi. xxxiiij. a. Cor tuū phātaſias patit̉ niſi ab altiſſimofuerit īmiſſa viſitatio. Lucꝭ. xxiij. b. Illuſit indutuꝫ veſtealba. Alba veſtis/ ſūt diuitię honores.Sicut ſomnia exponunt̉ oppoſitū: ſic in iſtis. Lucꝭ. vj. d. vob̓ ſaturati eſtis: qꝛ eſurietis. Et. xvj. f. Fili recordare: qꝛ recępiſti bona in vita tua: lazarus ſimilit̓ mala:nūc autē hic conſolat̉/ tu ꝟo cruciaris.Sicut ſomnia faciūt timeri hoīeꝫ qd̓ eſt timēdū: ſic iſta.Psͣ. Ibi trepidauerūt timore vbi erat timor.Sicut ſomniū facit credi de mortuo viuat: ſic diuitię etdelitię. j. Timoth̓. v. a. Uidua q̨̄ in delitijs ē vinēs mortua ē. Apoc̄. iij. a. Nomē habes viuas mortuꝰ es.icut euigilat̉ a ſomno euaneſcūt oīa: ſic de iſtis. VndePsͣ. Nihil inuenerūt omnes viri diuitiaꝝ ⁊cͣ.Sicut ſomnia ſunt quędā p̨̄ludia futuroꝝ: ſic iſta. Un̄ Hieronymꝰ vel Gregoriꝰ. Cōtinuꝰ ſucceſſus tēporaliū ęternęreprobatiōis certiſſimū eſt iudiciū: Sicut medicuscedit infirmo omīa quę deſiderat: ſignū eſt deſperatiōis.Psͣ. Deſideriū eoꝝ attulit eis ⁊cͣ.Sicut ſomniū aſſecurat: ſic iſta. Prouer. xxiij. d. Eris quaſi dormiens in medio mari.Sicut de ſomnio remanet tm̄ memoria quę animū potiusaffligit qͣꝫ delectet: ſicī de diuitijs: Lucꝭ. xvjf. Recordare: quia rei cępiſti bona in vita ⁊cͣ.i a Quia inflāma ē ⁊cͣ. Hic on̄dit tm̄ ꝓpter propriapeccata ꝑibūt: ſed etiāqꝛ alios exemplo ſuo ad peccatū inclinauerūt. Et on̄dit de ſein ꝑſona debilium: ipſe peccauit ꝓpter eos. Primo peccato inuidię/ dicit: Quia inflāmatū eſt cor meū ardoreinuidię. Hoc eſt qd̓ ſupra dixit: Quia celaui ſuꝑ iniqͦs.Ecc̄i. viij. c. Ne incendaris flāma ignis pctōꝝ illoꝝ. Secūdooſtēdit ſe peccaſſe peccato inſtabilitatis/ addit. b Et renes mei cōmutati ſunt .i. factus ſum inſtabilis cōtra temptatiōes. Psͣ. Nutātes tranſferant̉ filij eius mēdicent: Illaſcꝫ mendicitate: de qua Matth̓. xxv. a. Date nobis de oleoveſtro. Et per renes poteſt notari peccatum carnis: qd̓ regnatin renibꝰ virorū: ſicut dicit Gregꝰ. Cōtra qd̓ dicit dn̄s Lucꝭ.xij. e. Sint lumbi veſtri pręcincti. Psͣ. Ure renes meos cormeū. Tertiū in quo dicit ſe peccaſſe exemplo maloꝝ eſt terrenorū amor. Un̄ addit: d Et ego ad nihilū redactꝰ ſū:ſequēs nihilū terrenoꝝ. Augꝰ. Si paleā ſequeris/ ꝑalea efficieris. Quarto ignorantiā: Unde ſubdit: e Et neſciuipctm̄ meū. Ambroſiꝰ. Periculoſiſſime ſcito te ęgrotare: qꝛ teegrotare ignoras. Oſee. vij. c. Comederūt alieni robur eiusipſe neſciuit. Eſa. xlij. d. Cōbuſſit ī circūitū cognouit: ſuccēdit intellexit. Quintū eſt ſtoliditas. Un̄ ſequit̉:f Ut ium̄tēū factꝰ ſū .i. ſtolidꝰ: portās indifferēter oneradiaboli vt dei. Cōtra qd̓ dr̄ ī Psͣ. Nolite fieri ſic̄ equꝰ mulqͥbꝰ eſt intellectꝰ. Iohel̓. j. d. Cōputruer̄t iumēta ī ſtercoreſuo. Iob. xviij. a. Quare reputati ſumꝰ vt iumēta ſorduimꝰcorā te? Et hoc g Apud te/ recte ęſtimas: apd̓ hoīes me ſapientē dicebāt: ſapiētia huiꝰ mūdi quę ſtulticia ē apuddeū. j. Corꝭ. iij. d. Et on̄dit licꝫ ſic peccaret: tn̄ fidē informē

habebat. Un̄ addit: h Et ego tn̄ ſemꝑ fui tecū: fideinformē: receſſi a te ſequēdo deos alienos. Sic legunt̉ iſtaẜm Glo. Uel aliter pōt legi in bono. a Quia inflāma eſt ⁊cͣ. Et ſic cōtinuari pōt. Supra dixerat ſe ingreſſū inſanctuariū dei vbi multa didicit: ꝓpter q̨̄ dicit: Inflāmatūeſt cor meū igne charitatis. Lucꝭ. xxiiij. e. Nōne cor nr̄mardēs erat ī nobis loq̄ret̉ nob̓ in via ieſu? Gregꝰ. Amorſuggerit qd̓ negat īgeniū. Idē. Uires qͣſ imꝑitia denegat/ charitas ſubmīſtrat. Ex hac aūt inflāmatiōe multa bona ſequūt̉.Primū ē cōmutatio voluptatū. Un̄ dic̄: b Renes mei. i.voluptates meę. c Cōmutati ſūt. q. d. guſtato ſpū deſipitoīſ caro. Eſa. xl. g. Qui aūt ſperāt ī dn̄o/ mutabūt fortitudinē⁊cͣ. De his renibꝰ: Leuitꝭ. iij. c. pręcipit̉ vt renūculi offerant̉dn̄o ī ſacrificiū. Renes naturalit̓ intra corpꝰ ſunt: ſi extra ponant̉/ male cōmutant̉: Ita delectatiōes debēt eſſe de exterioribꝰ rebꝰ: ſed de intrīſecis .i. ſpūalibꝰ. Ecc̄i. xxx. c. eſtoblectamētū ſuꝑ cordis gaudiū: iocūditas mētis: hęc ē vita hoīs. Itē renes in calida pinguedine debēt ſedere .i. ī feruēti deuotiōe. Secūdū qd̓ ſequit̉ ex inflāmatiōe/ eſt humilitas. Un̄ addit: d EEt ego ad nihilū redactꝰ ſū/ hūilitatē q̨̄ neceſſaria ē poſt renū mutationē/ ne de ſāctitate eleuet̉cor. Iob. xxx. b. Redactꝰ ſū ad nihilū abſtulit qͣſi vētꝰ deſideriū meū. De hac ānihilatiōe/ Prouer. xij. a. Verte īpioſerūt. Per ꝯͣriū. Gal̓. vj. a. Si qͥs ſe exiſtimat aliqͥd nihilſit: ipſe ſe ſeducit. Tertiū ē abſcōſio ſuijpſiꝰ. Un̄ ſeqͥt̉: eEEtneſciui: qꝛ ꝟa hūilitas bona ſua homī abſcōdit. Gregꝰ. Soli ſancti bona ſua vident q̨̄ alijs vidēda p̨̄bent. Quartū eſtobediētia. Un̄ addit. f Ut iumentū factꝰ ſū apud teportās ſine murmure onus dn̄i. Matth̓. xj. d. Tollite iugunmeū ſuꝑ vos ⁊cͣ. Iugū em̄ meū ſuaue ē onꝰ meū leue. Sedſunt qͥdā ſubijciūt ſe iugo obediētię: ſed eis dura p̨̄cipiūt̉reſiliūt. Propterea ſequit̉ quintū qd̓ neceſſariū eſt .ſ. ꝑſeuerātia. Un̄ dicit: h Et ego ſemꝑ tecū. ſemꝑ ſūt cumdn̄o ad horā credūt: ī tꝑe tēptatiōis recedūt: ſic̄ dr̄ Lucꝭ.viij. b. Oſee. vij. d. eis/ qꝛ receſſerūt a me: vaſtabunt̉/ qꝛp̨̄uaricati ſūt in me. Sꝫ boni ſūt ſꝑ dn̄o. Psͣ. Et diſcedimꝰ a te. Ro. viij. g.Certꝰ ſū neqꝫ morsneqꝫ vita ⁊cͣ. poteruntnos ſeꝑare a charitatedei. Ex his aūt meret̉ triplicem gratiā .ſ.gr̄aꝫ cooꝑantē ꝓficientē / ꝑficiētē ſiueſūmantē: q̨̄ tres notant̉ ī ſequēti ꝟſu. i Tenuiſti manū .i.oꝑationē. K Dexterā .i. bonā ſiniſtrā/ mea: Ecce cooꝑatio ex ꝑte nr̄a. Tenuiſti/ notat oꝑationē ſiue cōꝑationē ex ꝑtedei/ ſine nihil bonū fit. j. Corꝭ. xv. b. ego ſꝫ gr̄a dei me. Ioh̓. xv. a. Sine me nihil p oteſtis facere. Eſa. xlij. b. App̄hendi manū tuā ſaluaui te: In hoc notat̉ gr̄a cooꝑans. aūt addit: l Et ī volūtate tua deduxiſti me/ notat̉gr̄a ꝓficiēs. In volūtate tua .i. ẜm volūtatē tuā. Deduxiſti me de bono in meliꝰ. Vel In volūtate tua .i. in p̄cęptis ī cōſilijs tuis. Psͣ. Deduc̄ me ī ſemita mādatoꝝ tuoꝝ:qꝛ ipſā volui. Gr̄a aūt ꝑficiēs cōſūmās/ notat̉/ cōcludit:o Et gl̓ia ſuſcepiſti me .i. ſuſcipies ī futuro. Luc̄. xiiij.c. Tūc erit tibi gl̓ia corā ſil̓ diſcūbētibꝰ. Tūc dicit: nūc: ſedvilitas ī pn̄ti: gl̓ia ī futuro. Prouer. xv. d. Gloriā p̨̄cędit huilitas. Et ibi Lucl̓. xiiij. c. ſtatī ſequit̉: Oīs ſe exaltat huilibit̉: ſe hūiliat exaltabit̉. Itē pōt hoc ſpūaliter dicere religioſus: i Tenuiſti manū dexterā meā/ educēdo me deſęculo. Gen̄. xix. d. Diſſimulāte loth exire/ app̄hēderūt manueiꝰ manū vxoriſ eduxer̄t. l Et ī volūtate/ violētia:qꝛ recalcitraui. Matth̓. vj. b. Fiat volūtas tua ſic̄ in cęloī tra. m Tua/ mea: Matth̓. xxvj. d. qd̓ ego volo ſꝫqd̓ tu/ Ecce obediētia. n Peduxiſti me: vt dux vt cęc:Deūt̓. viij. c. Qui eduxit te t̓ra ęgypti .i. mūdo: et ductortuꝰ fuit ī ſolitudine .i. ī religiōe. Et tandē ſequit̉ p̨̄miū: o Etcum gloria ſuſcępiſti me: vt expoſitū eſt. Uel in p̨̄ſentietiā gloria eſt homī ſeruire deo: cui/ ſicut dicit Boetius/ ſeruire regnare eſt. Ecc̄i. xxiij. d. Gloria magna eſt ſequi dn̄m.Quid em̄ mihi

Nsͣ .4.

Aliter

Temꝑalia dicūt̉ ſomnia: qꝛ

Psͣ .13.

Psͣ. .75.

Psͣ. 77.

Psͣ. 79.

91Ul̓. Fal̓. rnō cognorAl̓. Quaſipecus

Al. IdelectātuAl. rmutatial̓. rnō cognouiAl̓. Quaſi

Al̓. dextiꝰmee

Al̓. taſſūp

Psͣ .108.

Psͣ .118.

Psͣ .25.

Aliter dexpiguuſs

Psͣ. 31.