Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

a dēieciſti eos dumtalleuarēbtur. Quomodo facti ſunt inc deſolationem: ſubito defeceerunt: perierunt propter iniī

f quitatem ſuam. Uelut ſomg nium ſurgentium: domineh in ciuitate tua r imaginem ipſorum ad nihilum rediges.

Rfalſa poſitio: Sicut ſolet fieri in diſputationibus/ vbi ponunt̉dam falſa gratia diſputationis ad tempus: Sic dominus:qn̄ fit aliquis epiſcopus: tūc idem eſt ac ſi dicat ei dominus:nonat̉ te eſſe epiſcopū/ vel regem/ vel diuitem: et huiuſmodi. ed ſic eſt in falſa poſitione/ ille facit poſitionē: ſcꝫ opponens habet poteſtatēdeponēdi/ dicendo: cet dat tempus: non illecui ſit poſitio. VndeEcc̄i. xxxij. a. Rectorem te poſuerunt noliextolli: quia cito veniet tempus depoſitionis. Eſa. xxij. f. Expellam te de ſtatione tua: et de miniſterioruo deponam te ⁊cͣ. Tempore poſitionis concedendum eſtquicquid ſequit̉ ex poſitione: id eſt obediendum eſt epiſcopodum eſt epiſcopus/ in omnibus quę pertinent ad cathedram.Matth̓. xxiij. a. Super cathedram moyſi ſederunt ſcribę etphariſei: Omnia ergo quęcūqꝫ dixerint vobis: ſeruate facite ⁊cͣ. Ita dominus qͣndo vult/ ponit nobis iſta: quādo vultdeponit. Iob. j. d. Dominus dedit/ dominus abſtulit: ſicutdomino placuit: ita factum eſt. Ioh̓. x. d. Poteſtatem habeoponēdi animā meam: poteſtatē habeo iterum ſumendi eam.Si de anima: ergo multo fortius de rebus exterioribus. Ipſedixit: Cedat tempꝰ illi diuiti/ Lucꝭ. xij. c. cui dixit: Stulte hacnocte animam tuam repetent a te: et quę paraſti cuius erunt?q. d. dominus: cedat tempus: facta poſitione poſſibili/ conceſſiſti impoſſibile: ergo male. enim facta fuiſſet poſitio:ipſe loquens animę ſuę pręmittit/ dicens: Anima habes multa bona/ poſita in annos plurimos. Cum dicit/ poſita: concedit poſitum: cum dicit/ in annos plurimos: concedit falſum ſequens ex poſito: cum autem addit requieſce ⁊cͣ. concedit impoſſibile: quia in diuitijs poteſt eſſe quies: Nam in acquirendo/ labor eſt: in poſſidēdo/ timor: in deſerēdo/ dolor. Eccͣs.v. c. Saturitas diuitis non ſinit eum dormire. Hoc eſt primūquod intellexit: ſcilicet diuitię non ꝓſunt: ſed obſunt. VndeEcc̄s. v. c. Eſt alia infirmitas peſſima quā vidi ſub ſole: diuitię cōſeruatę in malū dn̄i ſui. Secūdū eſt/ honores nihilſunt. Vnde addit: a Deięciſti eos dum alleuarent̉:id eſt ſimul eleuaſti deieciſti: ſicut in lucta luctator ſimul eleuat ſocium ſuum deijcit. Iob. xxiiij. d. Eleuati ſunt ad modicū et ſubſiſtent. Et. xxx. c. Eleuaſti me quaſi ſuper ventum ponens eliſiſti me valide. Psͣ. Quēadmodum fumus deficient. Fumus em̄ ſimul eleuat̉ deficit.K magnificabit: in copia omniū rerū occidet plurimos: id eſtdonis ſeducet a Deięciſti eos/ de p̨̄latione poteſtate ſua:id ē deijcies. Eſa. xj. a. Spiritu labioꝝ ſuoꝝ interficiet impiū.Psͣ. In ignem deijcies eos: in miſerijs ſubſiſtent. Tertiūqd̓ intellexit eſt deſolabunt̉ ab amicis maximę ī morte. Un̄admirās ſubiūgit: b Quo facti ſunt in deſolationē:In morte .ſ. Nullus em̄ tūc eos iuuat. Eſa. xiiij. e. Quaſi cadauer putridū non habebis conſortiū: dicit̉ ad nabuchodonoſor: quia etiā ſi rex ſit/ nihilominꝰ quādo mortuꝰ eſt abominabilis eſt omnibus. Thren̄. j. a. Non eſt qui conſolet̉ eam exomnibꝰ charis eius .ſ. animā mortui. Hiere .xxv. g. Facta eſttra eoꝝ ī deſolationē a facie irę colūbę ⁊cͣ. Ezech̓. .xxxv. a. Dabo te ī deſolationē atqꝫ deſertū: vrbeſqꝫ tuas demoliar ⁊cͣ.tante vniuerſa terra/ in ſolitudinem te redigam. Quartū eſtfortitudo qͣntacūqꝫ tēporalis cito perit. Un̄ addit: c Subito defecerūt. d. licꝫ deſolatio ſequat̉ in morte: eſſet tn̄mirū ſi diu poſſent viuere in delitijs: ſi tunc diuitias delitias honores appeterent. Sed hoc ſumma ſtulticia eſt: qꝛ easaſpetunt quęrūt: tamē ſubito deficiūt/ ipſi appetentes qͣꝫipſa appetita. Ezech̓. xiij. b. Ecce cecidit paries: nūqͥd dicet vltra: vbi linitura quā liniſtis? Paries corpꝰ noſtrū eſt: linitur quando fouet̉: cibatur quando p̄cioſis veſtibus pictisvel tinctis tegit̉. Sed ſtultū eſt p̄cioſos colores apponere parieti ruinoſo. Iob. v. a. Uidi ſtultum firma radice: maledixipulchritudini eius ſtatim. Psͣ. Uidi impiū ſuperexaltatū eicieuatum ſicut cędros libani: trāſiui/ ecce non erat: quęſiui

eſt inuentus locus eius. Quintū qd̓ intellexit eſt/ talesexpectat mors ęterna. Un̄ addit: d Pęrierūt/ ęternalit̓:non iniuſte: ſed e Propter iniquitatē ſuam. Iob. vj.c. Tempore quo fuerint diſſipati/ peribūt. Tempus diſſipatiōis eſt mors: ī qua fit diſſipatio diuiſio: qꝛ res diſſipant̉ aparētibus vel potētibus: anima a dęmonibus: corpus a vermibus. Ecc̄i. x. b. em̄moriet̉ homo/ hęreditabit vermes beſtias/et ſerpentes. Ecce illaterna diſſipatio. Hęctria mala/ quę in hoc verſu cōtinent̉/ etiam in anima in p̨̄ſentifiūt. Prima deſolatio: qn̄ caret ꝯſolatiōe. Psͣ. Quare triſtises anima mea ⁊cͣ. Hāc aūt ſequit̉ defectus a bono: defectumꝟo ſequit̉ perditio. Primū acidię: ſecundū pigritię vel torporis: tertiū eſt deſperationis. Primū impedit incipientes:Secundū opponit̉ ꝓficientibus: Tertiū ꝑfectis. Sextū qd̓intellexit eſt omnia iſta temporalla ſunt falſa vana. Vndedicit: f Uelut ſomniū ſurgentiū. Et hoc eſt determīatio eius qd̓ p̨̄miſit: ſubito defecerūt .ſ. ipſi diuites vel diuitię: velut ſomniū ſurgentiū .i. ſicut qn̄ aliquis ſomniauitſe eſſe in multis diuitijs vel delitijs vel honoribꝰ/ euigilat ſurgit de ſomno: intelligit illa habebat in veritate: ſedſomniū vanitas erat: Sic iſti diuites qui modo dormiūtquieſcūt in iſtis tꝑalibus: qn̄ in morte euigilabūt/ tūc ꝑcipiētſe in veritate fuiſſe diuites: ſꝫ ſicut ſomniū. Vnde alibi īPsͣ. Dormierūt ſomnū ſuū/ nihil inuenerūt omēs viri diuitiarū in manibꝰ ſuis. Eſa. xxix. b. Sic̄ ſomniat eſuriēsmedit: aūt fuerit exꝑgefactus/ vacua eſt aīa eiꝰ ⁊cͣ. Sic eritmultitudo omniū gentiū quę dimicauerūt cōtra montē ſion.Iob .xxij. d. Diues dormierit nihil ſecū auferet: aperietoculos ſuos nihil inueniet: apprehēdet qͣſi aqua inopia.Et hoc aꝑtius dicit/ ſubiūgit. On̄e in ciuitate tuaimagine ipſoꝝ ad nihilū redigēs .i. gloriā temporalē:q̨̄ ſicut imago apparet in iſto ſomnio: Sed hanc excutiet euigilatio. Et hoc facies/ in ciuitate tua/ ſuꝑna hieruſalē: vbierit ſomniū: ſed veritas. Et ipſi euigilātes ſurgant in morte vel ī iudicio/ dicētes: Aperi nobis: tūc imaginē ipſorūad nihilū rediges: quia nec ampliꝰ ſomniabūt: nec ad veritatē in ciuitatē tuā intrabūt. Matth̓. xxv. a. Morā autē faciēte ſponſo dormitauerūt oēs dormierūt: media autē nocte omnes dormirent/ clamor factus eſt: ecce ſponſus venit/ exite obuiā ei: q̨̄ paratę erāt intrauerūt eo ad nuptiaſ clauſa eſt ianua. Nouiſſime aūt venerūt reliquę virgines:ſcꝫ ſomniatrices/ dicēteſ: Dn̄e dn̄e/ aperi nobis. At ille reſpōdens/ ait: Amē dico vobis/ neſcio vos. Sic accidit ſomniātibus huiꝰ mūdi. Ecc̄i. xxxiiij. a. Multos errare fecer̄t ſomnia: exciderūt ſperātes ī illis. Item de p̨̄latis malis. f. Uelutſomniū ſurgentiū/ tanſibit dignitatis eorum gloria. Iobxx. b. Uelut ſomniū auolans inueniet̉: ſicut viſio nocturna g Dn̄e in ciuitate tua .i. in eccleſia tua: h Imagi ipſoꝝ .i. ipſos p̨̄latos inutiles/ qui ſūt quaſi imagines: qꝛadorant̉ vt dij. Os habēt loquunt̉/ p̨̄dicādo vel cātādo.Quid ergo faciūt de ore? Māducāt bibūt copioſe ſplendide. Ecc̄i. xxx. c. Quid proderit libatio idolo? Neqꝫ em̄ducabit: neqꝫ odorabitur. Zach̓. xj. d. O paſtor idolum derelinquēs gregem. Iſtas imagines i Ad nihilum rediges. Eſa. xlj. g. Ventus inane ſimulacra eorum. Efa. xix.a. Aſendet dominꝰ ſuper nubē leuem: ingrediet̉ ęgyptum: etcorruent omnia ſimulacra ęgypti: id eſt mundi. Oſee. xiij. b.Erūt ſic̄ puluis turbine raptꝰ ex area: ſic̄ ſumꝰ de fumario.Uel moraliter de ciuitate religionis. g. Dn̄ę in ciuitatetua: id eſt in religiōe: vbi debet eſſe ciuium vnitas in habituexteriori in homīe interiori: hImaginē eoꝝ .ſ. temporalium imaginatiōes. i Ad nihilū rediges: quia ibidebent cogitare de ſęcularibus vel temporalibus: ſed ſolumde ęternis. Psͣ. Cogitaui dies antiquos et annos ęternosin mente habui. Phil̓. iij. d. Conuerſatio noſtra in cęlis eſt.Poſſunt autē

llerēt̉

Al̓. exurgētisAl̓. rim agineseorum

Psͣ .41.

Psͣ. 75.

Psͣ. 36Alt̓ X

Psͣ. 36.Alt̓ X

Psͣ. 139.

De prelatismalis

Prsͣ .11j.

De religione

Na 35.

Psͣ .76.

D 4