Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Deo. Malth. xxv. c. Ego veniēs ſccępiſſem vliqꝫ qd̓ meū eſt cum viuris.Mudo. Ecc̄i. xxix. d. Grauia ſunt hęc honī habenti ſenſum: correptio domus et improperiūfęneratoris.Diabolo. Pͣsͣ. Scrutet̉ fęnerator oēm ſub̓aꝫ eiꝰ.Aetri. Ecci. xx. b. Hodie fęnerat̉ qͥſ craſ expetit.Cōuitianti. Lucꝭ. vj. e. Peccatores peccatoribfęnerant̉.Bn̄facienti. Prouer. xix. c. Fęnerat̉ domino quimiſeret̉ pauperi.Feneranti/ ad litterā: Leuitꝭ xxv. e. Pecuniā tuā dabis ad vſuram.A deo. Matth̓. xix. d. Centuplū accipiet: et vitālebit. Itēcat̉ cōtraant̉ ī hoc t Et viu̓et et dabit̉ ei aurotura/ deꝰ darabię: etradorabūt ipſoaitēpora e ſemꝑ: tō̓ta die benedicēttei.

Dxo. Mo voniōo rocopiſſo vtjqꝫ qd̓ meū eſt cum viuris.Duao Eecci. xxix. oc Brauia ſunt hec homni habenti ſenſum: correptio domus et improperiūfęneratoris.Diabolo. Ps. Scrutet̉ fęnerator oēm16Uētri. Ecci. xx. o. ihoat̄ qͥſpetit.Cōuitionti. Lucꝭ. vj.ribfęnerant̉.Bnfacienti. Pmiſeret̉ pauꝑFęneranti/ ad dabis aAdeo. Mprma poſſidebit. Irēin vſura peccat̉ cōtramulta: notant̉ ī hocꝟſu. Lex/ natura/ deꝰhomo/ virtus/ tēporavita. Lex/ vetꝰ nouaprohibet: Lucꝭ. vj. e.Date mutuū nihil inde ſperātes. Mutuū .i. meū tuū .ſ. cōitate vitę. Natura mirat̉ aurū de auro naſcit̉. Deꝰ / mercesvult eſſe mutui: Sed auaro deꝰ ſufficit. Hiere. ij. c. Ppl̓usmeꝰ mutauit gloriā ſuā in idolū .i. denarios p̨̄ponit deo.damnificat̉. Uirtus/ pietas .ſ. violat̉. Tēpora/ vendunt̉. Vitaſubtrahit̉. Ecc̄i. xxxiiij. d. Panis egentiū vita pauperū eſt ⁊cͣ.a Et viuet ⁊cͣ. Quīta ꝑs: vbi agit de honorificētia regis q̨̄nultis oſtēdit̉. Primo/ qꝛ viuet in ęternū. Vn̄ dicit: Et viuet .i. durabit ī ęternū. Mortuꝰ em̄ vt ſemꝑ viuit vt deꝰ.Ioh̓. vj. f. Sicut miſit me viuēs pater: ego viuo ꝓpter ꝑatrē. Secūdo/ qꝛ ſapientes crediderūt in. Un̄ dicit: b Etdabit̉ ei de auro arabię .i. ſapiētia gentiū. q. d. ſapiētesde gentibꝰ credēt ī: ſicut Auguſtinꝰ et Dionyſiꝰ. Itē/ dabit̉ ei de auro arabię: qꝛ iſti ſapiētiā ſuā illi attribuēt. Tertio/ qꝛ ꝑſeuerāter quęrēt. Un̄ addit: d Et adorabuntde ipſo habēdo vel ꝯſequēdo: ad horā: ſꝫ/ f Semꝑ. i.ad hoc adorabūt laborabūt ſemꝑ vt ipſū habeant. Adorareetiā ẜm etymologiā nomīs: eſt toto corde deo adhęrere. Etē ipſū q̨̄rere. Quarto/ qꝛ laudabūt iugiter. Un̄ ſequit̉: g Tota die bn̄dicēt ei .i. toto tꝑe vitę ſuę bn̄ viuēt ad hono laudē ipſiꝰ. In bona em̄ vita ſctōꝝ bn̄dicit̉ deꝰ. Matth̓.v. b. Sic luceat lux vr̄a ⁊cͣ. Et ī mala vita chriſtianoꝝ blaſphemat̉ deꝰ. Ro. ij. d. et Eſa. lij. b. Nomē dei vos blaſphemat̉int̓ gētes. Uel de die epiphanię pōt legi: In ad lr̄aꝫ: deder̄tei magi munera/ auꝝ arabię thure myrrha: ꝓcidēteſ adorauerūt: ſicut dr̄ Matth̓. ij. b. Quinto qꝛ ꝑſeuerantiā fortitudinem habent ſancti ſui: non a ſe: ſed ab ipſo. Vnde ſequit̉:h Erit firmamentū in terra in ſūmis montiū .i. ipſecōfirmabit in fide apl̓os: ſunt ſumma montiū .i. ꝑ̨̄cipui ſanctoꝝ. Et hoc/ in terra/ vbi ſunt homīes infirmi fragiles: qd̓laudabiliꝰ eſt. De hac ꝯfirmatiōe. Psͣ. Verbo dn̄i cęli firmati ſunt. Sexto/ qꝛ ſuos exaltat: Vn̄ addit: k Suꝑextolleỉſuꝑ libanū fructꝰ eius .i. boni viri exaltabunt̉ vſqꝫ in cęlū:qd̓ altiꝰ eſt qͣꝫ libanus: ad litterā. Uel libanū/ qui interp̄tat̉cadidatio: intelligit̉ nitor huiꝰ ſęculi/ magnū qͥd altū videt̉amatoribꝰ mūdia Et viuet/ Moraliter: Chriſtus viuit in bonis. Gal̓. ij. d.Aiuo aūt ego: viuit aūt in me chriſtꝰ. In malis aūt morit. Heb̓ .vj. a. Rurſū crucifigētes ſibimetipſis filiū dei oſtētul hn̄tes. Tūc aūt viuit chriſtꝰ ī nobis/ qn̄ caro mortificat̉ etmūdꝰ ꝯtēnit̉. Un̄ addit: b Et dabit̉ ei de auro arabię:id eſt mactabit̉ ei ſapiētia carnalis et mūdialis. Per aurū em̄ſaplētia intelligit̉. Arabia ꝟo interp̄tat̉ inſidiatrix: vel occidētalis. Un̄ auꝝ arabię ſignificat carnis prudētiā/ q̨̄ inſidiat̉vt occidat: vt ipſa occidat̉ peccatū. Mich̓. vij. b. Ab eaI dormit in ſinu tuo cuſtodi clauſtra oris tui .i. a carne inſidiatrice. Ro. viij. b. Prudentia carnis mors ē/ Ecce occidētalis.Ite arabia interp̄tat̉ callida: ſignificat ſapiētiā mūdi q̨̄ calldos facit: Lucꝭ. xvj. b. Filij huiꝰ ſęculi prudētiores ſūt filijs

lucis ī generatiōe ſua. Hęc aūt vtraqꝫ ſapiētia debet deo mactari: qꝛ de carnali dicit apl̓us/ Ro. viij. b. ſapientia carnis.inimica eſt deo. De ſęculari dicit. j. Corꝭ. iij. d. Si qͥs videt̉inter vos eſſe ſapiēs in ſęculo: ſtultꝰ fiat vt ſit ſapiēs. d Etadorabūt .i. ad orabūt. e De ipſo .i. hoc habebūt abip̄o qd̓ orēt: qꝛ ab ipſo ſt̓ oīa: f. Semꝑ. j. Theſſal̓. v. d. Sineintermiſſiōe orate. Nec tm̄ orabūt ſancti petētes ſibi vtilia:qd̓ magꝭ ē mercēnarij: Sꝫ et g TTota die bn̄dicēt ei laudātes ꝓpter bonitatē eiꝰ. Et hoc eſt filij. Psͣ. Bn̄dicā dominū in omī tꝑe ⁊cͣ. Et poſſet aliqͥs dicere: hoc ē difficile velimpoſſibile homī vt hoc offerat aurū arabię. Un̄ addit: Erit/ dn̄s/ firmamentū in terra ⁊cͣ. q. d. deo nihil ē impoſſibile aut difficile. Et ipſe eſt/ firmamentū .i. firmās bonos: licꝫ in terra/ ſiue in corꝑe: in ſūmis montiū: quia iſtiſunt ſūmi mōtes vi eminentiā/ cęli vihF Erit firmamentū in terra incinitatē. Psͣ. Firma/ſummis montiū/ ſupērextolmentū ē dn̄s timētibꝰllet̉ ſuper libanū fructus eiꝰ:eum. Vel ſic vt legat̉firmamentū ex parteſuppoſiti. Firmentūid eſt cęlū .i. vita cęleſtis: erit in terra vbiqꝫ: ſed inſummis montiū ad litterā: qꝛ ibi pͥmo habitauer̄t ſctī heremi cęleſtē vitā ducētes. Uel myſtice. i In ſūmis montiū: vt ſupra. k Suꝑextollet̉ ſuꝑ libanū .i. ſuꝑ mūdiciāvitę eoꝝ. ¶¶ Fruciˢ eius .i. oꝑa cęleleſtia q̨̄ creſcūt ſuꝑ fundamentū mūditię: De fructu: Gal̓. v. d. Fructꝰ ſpūs ē charitas/ gaudiū/ pax/ patiētia ⁊cͣ. Dico in ſummis montiū et ſuper libanum erit fructus: Sed in ciuitatibꝰ qͥdk Nōne etiāItē moraliter de viro iuſto aut bono p̨̄lato: a Et viuetvita gr̄ę in p̨̄ſenti: vita gl̓ię in futuro. Eſa. xxxviij. d. Viuēsviuēs ipſe ꝯfitebit̉ tibi. Hoc aūt dicit̉ ad differētiā mali p̨̄latij viuit: qꝛ ē idolū carēs vita ſil̓ ſenſu. Un̄ Baruch. v. d.Hoīem a morte liberāt: neqꝫ infirmū a potētiore eripiūt:hoīeꝫ cęcū ad viſū reſtituūt: neceſſitate hoīeꝫ liberabūt: viduę miſerebūt̉: neqꝫ orphanis bn̄ faciēt: lapidibꝰ demōte ſil̓es ſūt dij illoꝝ .i. p̨̄lati. Et ita patet viuūt neqꝫſentiūt. Daniel̓. xiiij. b. None tibi videt̉ bel deꝰ viuēs? An vides qͣnta comedat bibat qͦtidie? Et ait daniel arridēs:Ne erres rex: Iſte eſt em̄ ītrinſecꝰ luteꝰ forinſecꝰ ęreꝰ: neccōmedit aliqn̄. b Et dabit̉ ei .i. bono p̨̄lato. c De auroarabię .i. ſapīa mortis. Auꝝ em̄ ꝓpt̓ fulgorē ſapiētiā ſignificat. Arabia occidētalis interp̄tat̉: vn̄ ſignificat mortē. Et hęcē maxīa ſapīa maximū donū .ſ. ſapīa moriēdi/ q̨̄ dat̉bn̄ viuēti. Un̄ Augꝰ. Non pōt male mori qui bn̄ vixit. Psͣ.Precioſa in cōſpectu dn̄i mors ſanctoꝝ eiꝰ. Hoc ē aurū arabię p̨̄lato: ſūma philoſophia ē aſſidua mortis cogitatio. Psͣ.Notū fac mihi dn̄e finē meū: numerū dieꝝ meoꝝ qͥs eſt/ vtſciā qͥd deſit mihi. Qui habet auꝝ arabię .i. ſapiētiā mortꝭtēnit aurū mūdi. Hieroꝰ. Facile ꝯtēnit oīa ſe ſemꝑ cogitatmoriturū. Seqͥt̉: d Et adorabūt .i. ad deū orabūt:dicit vt intelligas oēs debēt orare. e De ipſo ſemꝑauro arabię obtinēdo. Sed oēs orāt hoc: Pauci em̄ q̨̄rūtſciētiā viuēdi: et pauciores ſapientiā moriēdi: et ideo ſtulteviuūt: ſtulte moriunt̉. Eccͣs. ix. c. Neſcit finē ſuū: ſed ſic̄piſces capiunt̉ hamo: ſic̄ aues cōprehēdunt̉ laqueū: ſic capiunt̉ hoīes in tꝑe malo. Lucꝭ. xij. c. Stulte hac nocte aīamtuā repetēt a te: q̨̄ ꝑaſti cuiꝰ erūt? Sic ē ſibi theſauricat et eſt ī deo diues. g Tota die bn̄dicent ei: cui dat̉ auꝝarabię. Un̄ adhuc bn̄dicimꝰ ſanctos: habuer̄t copioſe illudaurū: qꝛ habuerūt ſapiētiā viuēdi ſapiētiā moriēdi. Seqͥt̉: Erit firmamentū in terra .i. in eccl̓ia: talis p̨̄latus hn̄saurū arabię. iEt in ſūmis montiū .i. erit firmamentū: ſolū minoꝝ/ īmo maioꝝ. Ecc̄i. xlix. d. Ioſeph natꝰ eſt pͥnceps fratrū/ firmamētū gentis. rector fratꝝ/ ſtabilimētūpl̓i. KSuꝑextollet̉ ſuꝑ libanū .i. ſuꝑ mūdi candorē. 1Fructꝰ eius .i. merces laboris eiꝰ. q. d. q̨̄ret mercedē laboris ſui ī mūdo: ſed ī cęlo. Psͣ. Filij merces fructꝰ ventris.Sap̄. iiij. a. Adulterinę plantatiōes dabūt radices altas:nec ſtabil

xx. jUidelicet.

Psͣ .33.

Al̓. EtPsͣ .24.

xjxiisIl̓. reū

Myſtice

nta pars

Moraliter.de pręlatis

Psͣ .115.

. 32.

Qgͣ. 515Psͣ. 38.In ꝓlogo biblie ca. 8.

Doraliter

Psͣ. 126.