Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a Reges tarſis inſulę munera offerēt: reges arabū ſabba dona adducēt. Et adoͦcrabūt oēs regesˣ: oēsd tes ſeruiēt ei. Quiar lib̓abit pauperem a potēte: pau-

s pe̓rem cui non erat adiutor.hParcet pauperi inopi:animas pauperū ſaluas faciet. Ex vſuris iniquitate re̓dimet aīas eoꝝ: rhonoo rabile nomēt eoꝝ corāillo.

a Reges tarſis īſulę munera offerēt: reges ara ſaba dona adducēt. Hoc īpletū ē ī die epiphanię:qꝛ de his regiōibꝰ fuerūt tres magi/ reges: dn̄o munera obtuler̄t. Vn̄ iſte Psͣ. in die illo cantat̉: iſte ꝟſus freq̄nt̉repetit̉ illa die. Eſa. lx. a. Ambulabūt gētes ī lumine tuo: etreges in ſplēdore ortꝰtui. Et ibidē. b. Oēsde ſaba venient.enumeratꝭ qͥbuſdā ſingularibꝰ. q. d. et ſic deſingulis: addit: bEt adorabuntoēs regeſ: tm̄ p̨̄dicti. c Oēs gentes ſeruiet ei. Eſa.lx. c. Gens regnū qd̓ ſeruierit tibi/ peribit. Soph̓. iij. b.Reddā ppl̓is meis l abiū electū: vt inuocēt oēs in noīe dn̄i: ſeruient ei humero vno.K a Reges tarſis ⁊cͣ. In ꝟſu tāgunt̉ qͣttuor generaofferētiū. Tarſis/ interp̄tat̉ explorās gaudiū/ vl̓ diſſipansſpeculū: ſigͣt ꝯtēplatiuos: explorāt gaudia ęterna: qn̄qꝫdiſſipāt ſpeculū/ vt videāt ſpeculū in ęnigmate: ſꝫ facie ad faciē: ſicut iacob/ Gen̄. xxxij. g. Uidi dn̄m facie ad faciē: ſalua facta ē aīa mea. Inſulę/ ſūt actiui: fluctibꝰ vn̄da tūdunt̉: nec tn̄ mouēt̉. Eccͣs. x. a. Si ſpūs poteſtatē hn̄tꝭaſcēderit ſuꝑ te: locū tuū ne dimiſerꝭ. Arabes/ īterp̄tat̉ humiles/ vl̓ occidētales/ vel inſidiatores vl̓ callidi: ſigͣt incipientes/ hūilit̓ reſpiciūt ad occaſū ſuū: inſidiari īcipiūtlo. Saba/ interpretat̉ captiua vl̓ ꝯuerſio: ſigͣt pęnitētes.Iſti oēs munera deo offerūt dona adducūt: Cōtēplatiuimunꝰ deuotiōis: Actiui/ munꝰ alienę ſalutꝭ/ quātū ad p̨̄dicatores: vl̓ munꝰ elemoſynaꝝ/ quātū ad alioſ. Incipiētes offerūt ſeipſos. Pęnitētes/ mactāt vitia. Ul̓ pōt exponi de futuro de p̨̄latꝭ p̨̄dicatoribꝰ: offerēt dn̄o eos ſuo miniſterio ꝯuerſi fuerint ſaluati. Et deſcribunt̉ hic qͣttuor generap̨̄latoꝝ ſiue p̨̄dicatoꝝ. Tarſis/ īterpretat̉ mare: ſigͣt martyres/ antiqͦs p̨̄latos. Secūdi ſūt/ inſulę .i. ꝯfeſſores hęreſibus reſtiterūt. Tertij ſūt/ reges arabū: tꝑe falſoꝝ fratrū p̨̄fuerūt hūilibus callidis. Quarti erūt/ reges ſaba: tꝑe nouiſſimo p̨̄erūt eis ꝯuerſi fuerint de iſrael. b Etadorabūt oēs regēs .i. p̨̄lati. Qd̓ ſi veꝝ eſſet/ ſeq̄ret̉:c Oēs getes ſeruiet ei. Sed qꝛ fere oēs reges adorāt māmonā: ideo oēs gētes ſeruiūt māmonę: hocſeruiunt deo. Un̄ Matth̓. vj. c. poteſtis deo ſeruiremāmonę. Eccͣs. x. d. Oīa obediūt pecunię. Hiere. vj. c. Aminore vſqꝫ ad maiorē/ om̄es auaricię ſtudent ⁊cͣ. Col̓. iij. a.Aut auariciā q̨̄ eſt idoloꝝ ſeruitꝰ. Ul̓ ſic: Et adorabūt.i. bonū p̨̄latū: Oēs regēs: ad lr̄aꝫ. Ita eſſet/ ſi bonꝰ eēt p̨̄latꝰ. Eſa. lx. a. Ambulabūt gētes ī lumīe tuo: reges ī ſplēdore ortꝰ tui. Itē ī eodē. c. Sugges lac gētiū: māmilla re lactaberꝭ. d Quia liberabit ⁊cͣ. Quarta pars: vbiagit de oꝑibꝰ eiꝰ.. d. tantꝰ ei honor erit: qꝛ liberabit: velliberauit e Pauperē .i. genꝰ humanū: f A potēte.i. a diabolo: Qui ī ſua natura potēs ſit: facit potētiorē: qꝛ peccādo facit vt eiꝰ potētia habeat effectū: Niſi em̄ ſe incuruaret/ poſſet diabolꝰ aſcēdere. De hac liberatiōe/ Ioh̓. viij. e. Si filiꝰ vos liberauerit: ꝟe liberi eritꝭ.De potēte iſto Iob. xlj. d. ē poteſtas ſuꝑ terrā q̨̄ ei valeat cōꝑari. Pauperē dico: talē g Paupere cuierat adiutor/ aliꝰ: qꝛ nec nec angelꝰ/ nec lex nec liberūarbitriū poterat liberare: niſi tm̄ leo tribu iuda: Apocꝭ.v. b. Ecc̄j. lj. b. Reſpiciēs erā ad adiutoriū hoīm: erat.Ita lib̓abit a potēte. Sꝫ habebit ī manu ſua/ qͥdfaciet ei? Aliqn̄ em̄ aufert aliqͥs alij p̨̄dā manu: tn̄ poſteaita diripit p̨̄dā/ ſic̄ ille diriꝑet cui abſtulit. Sꝫ ſic dn̄s: īmo: h Parcet pauꝑi/ p̨̄dicto: et inopi. Pauꝑ dr̄/hꝫ ex ſe neceſſaria: Inops/ nec ab alio hꝫ. Sic genꝰ hūanūpauꝑ erat īops: qꝛ nec ex ſe nec ex alio habebat vn̄ ſe poſſet lib̓are vl̓ viuere. Huic parcet/ dimittēdo pctā: i Etaīas paupeꝝ ſaluas faciet: a futuro pctō: daudo gr̄am

ad bonū agendū malū vitandū. Et p̨̄dicta faciēs: k Exvſurꝭ pęnę: Et iniqͥtate/ culpę: Redimet aīaseorū: primo ſanguinē ſuū fundendo: poſtea gratiā infundēdo. Et dicūt̉ pęnę vſurę: qꝛ plꝰ exigit̉ in pęna: qͣꝫ recipiat̉vl̓ cōmittat̉ ī culpa. Gregꝰ. Momētaneū ē qd̓ delectat: ęter ꝟo qd̓ cruciat. Etpoſſet aliqͥs ſuſpicari pꝰ redēptionē haberet eos viles dn̄s ſic̄ſeruos emptitioſ: Un̄bn̄ addit: n Et honorabile nomē eo .ſ. nomen chriſtia: o Corā illo:et ſi corā mūdo ſit decabile. Eſa. lxij. a. Et vocabit̉ tibi nomē nouū qd̓ os dn̄iauit. Et in eodē. d. Et vocabūt eos ppl̓s ſctūs/ redēpti a. d Quia liberabit pauperē a potēte. Moralit̓auꝑſe pctōr: qꝛ ſpoliatꝰ gͣtuitꝭ vulneratꝰ ī nat̉alibꝰ. Potēs aūt eſt pctm̄/ qꝛ rex ē. Ro. vj. b. regnet pctm̄ ī vr̄omortali corꝑe. Hūc lib̓at dn̄s ab iſto potēte: qn̄ vocat adpęnitētiā. Un̄ dauid īcidiſſet ī manꝰ iſtiꝰ potētꝭ/ clamauit:Lib̓a me de ſāguinibꝰ deꝰ deꝰ ſalutꝭ meę. Per ſanguinē em̄pctm̄ intelligit̉. Un̄ Oſee. iiij. a. Sanguis ſāguinē tetigit.Hūc etiā lib̓at p̨̄dicator vl̓ qͥcūqꝫ monendo facit ꝯuerti.Un̄ Iacob̓. v. d. Si qͥs ex vob̓ errauerit a ꝟitate/ ꝯuerteritqͥs: ſcire debet qm̄ qui ꝯuerti fecerit pctōrē ab errore vięſuę ſaluabit aīaꝫ eiꝰ a morte. Prouerb̓. xxiiij. b. Erue eosducūt̉ ad mortē: trahūt̉ ad īteritū lib̓are ceſſeſ. g Etpauꝑeꝫ ve: cui erat adiutor: qꝛ amiẜat pctm̄ ſuffragia eccl̓ię. Itē ad lr̄aꝫ: d Liberabit pauperē a potēte: em̄ potētes huiꝰ ſęcl̓i ꝯculcāt cōmedūt pauꝑeſ: ſic̄dicit̉ Eccͣj. xiij. c. Uenatio leonis onager ī heremo: ſic paſcua diuitū ſūt pauꝑes. Sed tādē dn̄s liberabit eos: ſic̄ dicitEcech̓. xxxiiij. c. Liberabo gregē meū de ore eoꝝ. Psͣ. Eripiēs inopē de manu fortioꝝ eiꝰ: g Et paupere cuierat adiutor: Quia ſicut dicit̉ Prouer. xiiij. c. Etiā ꝓxīoſuo pauꝑ odioſus erit: amici ꝟo diuitū multi. Et licet om̄es pauꝑes qͣꝫ diuites ad iudiciū ſint venturi: tn̄: h Parcet ꝑauꝑi īopi: ad lr̄aꝫ. Un̄ Sap̄. vj. a. Exiguo ꝯcedit̉miſcd̓ia: potēteſ aūt potēt̓ tormēta patiēt̉: i ¶Et aīaſ paupeꝝ ſaluas faciet. Licet em̄ corꝑa affligāt̉/ qͣſi qͦtidiemoriant̉: tn̄ hocipſo cuſtodiunt̉ aīę ne pctm̄ moriant̉. Psͣ.Da nobis auxiliū de tribulatiōe. Gregꝰ. Si ſūt ī pauꝑibꝰvitia/ caminꝰ pauꝑtatꝭ excoqͥt ꝯſumit: Eſa. xlviij. b. Itē infuturo: Aīas paupeꝝ/ pͥus: tandē corꝑa ſaluas faciet ſalute perpetua. Vn̄ dicit apl̓s Phil̓. iij. d. Saluatore expectamꝰ dn̄m nr̄m ieſū chriſtū: reformabit corpꝰ hūilitatis nr̄ę .ſ. corpꝰ pauꝑis: corpꝰ diuitꝭ: eſt corpꝰ hūilitatꝭ/ ſꝫ corpꝰ ſuꝑbię: ſic̄ apparet ī veſtibꝰ cibis/ talibꝰ.ta qͥnqͥes dic̄ hic pauperē: qꝛ qͥnqꝫ ſūt ī bono paupere:Humilitas corā deo. Matth̓. v. a. Btī pauꝑes ſpū.Cōtēptꝰ mūdi. Matth̓. xix. d. Ecce nos reliqͥmꝰ oīa.Ui) Fiducia de deo. Psͣ. ē oblitꝰ clamorē pauperū. 7deli) Noticia certa amicoꝝ. Ecc̄j. vj. a. Si poſſides amicūcet in tēptatione poſſide illū.Patientia. Psͣ. Patiētia pauperū peribit in finē.:k Ex vſurꝭ et īiqͥtate. Duo ſūt q̨̄ p̨̄cipue moleſtāt hoīespauꝑes .ſ. vſura/ manifeſta rapina/ q̨̄ dr̄ iniqͥtas. Et ex hisad litterā m Redimet dn̄s liberabit/ Animas eo: ſūt circa hęc ī anguſtia qͣſi impignoratę. Et licetſint ꝯtēptibiles: tn̄ n Honorabile ē nomē eoꝝ coraillo. Nomē em̄ pauperū ē honorabile famoſū ī cęlo. Un̄in euāgelio: Lucꝭ. xvj. e. ponit̉ nomē pauꝑis lacari: Et ī futuro maxime erit honorabile nomē eoꝝ corā illo: qn̄ filij det hęredes regni cęloꝝ vocabunt̉. Vn̄ diuites: vocaueruntnoīa ſua in terris ſuis: tūc dicēt: ſicut habet̉ Sap̄. v. a. Hiſūt qͦs aliqn̄ habuimꝰ ī deriſū ⁊cͣ. Et pꝰ: Ecce quō cōputatiſūt inter filios dei ⁊cͣ. Eſa. lxv. c. Seruos ſuos vocabit noīealio: in bn̄dictꝰ eſt bn̄dicet̉. Nota dant̉ vſure multis:Uidelicet

C

Al̓. IterreAl̓. NliberauitꝭAl̓. rinopē

Al̓. xp̄claAl̓. reuAl̓. ripſis

Porai.

Moraliter deqͣttuor generibus offerētiū

. 5. .5

Alit̓ de p̄latꝭ etp̄dicatoribꝰferentibꝰ dn̄

Psͣ .34.

Ps. 53.

Quarta pars

Ps.9.

Pr. .ii. j