Pſalmus
a Reges tarſis ⁊ inſulę munera offerēt: reges arabū ⁊ ſabba dona adducēt. Et adoͦcrabūt eū oēs regesˣ: oēs gēd tes ſeruiēt ei. Quiar lib̓abiteͦ pauperem a potēte: ⁊ pau-
s pe̓rem cui non erat adiutor.hParcet pauperi ⁊ inopi: ⁊animas pauperū ſaluas faciet. Ex vſuris ⁊ iniquitaten̄ re̓dimet aīas eoꝝ: ⁊ rhonoo rabile nomēt eoꝝ corāillo.
a ¶ Reges tarſis ⁊ īſulę munera offerēt: reges arabū ⁊ ſaba dona adducēt. Hoc īpletū ē ī die epiphanię:qꝛ de his regiōibꝰ fuerūt tres magi/ qͥ ⁊ reges: qͥ dn̄o munera obtuler̄t. Vn̄ iſte Psͣ. in die illo cantat̉: ⁊ iſte ꝟſus freq̄nt̉repetit̉ illa die. Eſa. lx. a. Ambulabūt gētes ī lumine tuo: etreges in ſplēdore ortꝰtui. Et ibidē. b. Oēsde ſaba venient. Mōenumeratꝭ qͥbuſdā ſingularibꝰ. q. d. et ſic deſingulis: addit: bEt adorabunt eūoēs regeſ: nō tm̄ p̨̄dicti. c ¶ Oēs gentes ſeruiet ei. Eſa.lx. c. Gens ⁊ regnū qd̓ nō ſeruierit tibi/ peribit. Soph̓. iij. b.Reddā ppl̓is meis l abiū electū: vt inuocēt oēs in noīe dn̄i:⁊ ſeruient ei humero vno.K a ¶ Reges tarſis ⁊cͣ. In hͦ ꝟſu tāgunt̉ qͣttuor generaofferētiū. Tarſis/ interp̄tat̉ explorās gaudiū/ vl̓ diſſipansſpeculū: ⁊ ſigͣt ꝯtēplatiuos: qͥ explorāt gaudia ęterna: ⁊ qn̄qꝫdiſſipāt ſpeculū/ vt iā nō videāt ꝑ ſpeculū in ęnigmate: ſꝫ facie ad faciē: ſicut iacob/ Gen̄. xxxij. g. Uidi dn̄m facie ad faciē: ⁊ ſalua facta ē aīa mea. Inſulę/ ſūt actiui: qͥ fluctibꝰ ⁊ vn̄da tūdunt̉: nec tn̄ mouēt̉. Eccͣs. x. a. Si ſpūs poteſtatē hn̄tꝭaſcēderit ſuꝑ te: locū tuū ne dimiſerꝭ. Arabes/ īterp̄tat̉ humiles/ vl̓ occidētales/ vel inſidiatores vl̓ callidi: ⁊ ſigͣt incipientes/ qͥ hūilit̓ reſpiciūt ad occaſū ſuū: ⁊ inſidiari īcipiūt cęlo. Saba/ interpretat̉ captiua vl̓ ꝯuerſio: ⁊ ſigͣt pęnitētes.Iſti oēs munera deo offerūt ⁊ dona adducūt: Cōtēplatiuimunꝰ deuotiōis: Actiui/ munꝰ alienę ſalutꝭ/ quātū ad p̨̄dicatores: vl̓ munꝰ elemoſynaꝝ/ quātū ad alioſ. Incipiētes offerūt ſeipſos. Pęnitētes/ mactāt vitia. ¶ Ul̓ pōt exponi de futuro de p̨̄latꝭ ⁊ p̨̄dicatoribꝰ: qͥ offerēt dn̄o eos qͥ ſuo miniſterio ꝯuerſi fuerint ⁊ ſaluati. Et deſcribunt̉ hic qͣttuor generap̨̄latoꝝ ſiue p̨̄dicatoꝝ. Tarſis/ īterpretat̉ mare: ⁊ ſigͣt martyres/ antiqͦs p̨̄latos. Secūdi ſūt/ inſulę .i. ꝯfeſſores qͥ hęreſibus reſtiterūt. Tertij ſūt/ reges arabū: qͥ tꝑe falſoꝝ fratrū p̨̄fuerūt hūilibus ⁊ callidis. Quarti erūt/ reges ſaba:qͥ tꝑe nouiſſimo p̨̄erūt eis qͥ ꝯuerſi fuerint de iſrael. b ¶ Etadorabūt eū oēs regēs .i. p̨̄lati. Qd̓ ſi veꝝ eſſet/ ſeq̄ret̉:c ¶ Oēs getes ſeruiet ei. Sed qꝛ mō fere oēs reges adorāt māmonā: ideo ⁊ oēs gētes ſeruiūt māmonę: ⁊ ꝑ hoc nōſeruiunt deo. Un̄ Matth̓. vj. c. Nō poteſtis deo ſeruire ⁊māmonę. Eccͣs. x. d. Oīa obediūt pecunię. Hiere. vj. c. Aminore vſqꝫ ad maiorē/ om̄es auaricię ſtudent ⁊cͣ. Col̓. iij. a.Aut auariciā q̨̄ eſt idoloꝝ ſeruitꝰ. Ul̓ ſic: Et adorabūt eū.i. bonū p̨̄latū: Oēs regēs: ad lr̄aꝫ. Ita eſſet/ ſi bonꝰ eēt p̨̄latꝰ. Eſa. lx. a. Ambulabūt gētes ī lumīe tuo: ⁊ reges ī ſplēdore ortꝰ tui. Itē ī eodē. c. Sugges lac gētiū: ⁊ māmilla regū lactaberꝭ. d ¶ Quia liberabit ⁊cͣ. Quarta pars: vbiagit de oꝑibꝰ eiꝰ. ꝗ. d. tantꝰ ei honor erit: qꝛ liberabit: velliberauit e ¶ Pauperē .i. genꝰ humanū: f ¶ A potēte.i. a diabolo: Qui cū ī ſua natura potēs ſit: hō facit eū potētiorē: qꝛ hō peccādo facit vt eiꝰ potētia habeat effectū: Niſi em̄ hō ſe incuruaret/ nō poſſet diabolꝰ aſcēdere. De hac liberatiōe/ Ioh̓. viij. e. Si filiꝰ vos liberauerit: ꝟe liberi eritꝭ.De potēte iſto Iob. xlj. d. Nō ē poteſtas ſuꝑ terrā q̨̄ ei valeat cōꝑari. Pauperē dico: ⁊ talē g ¶ Paupere cui nōerat adiutor/ aliꝰ: qꝛ nec hō nec angelꝰ/ nec lex nec liberūarbitriū poterat eū liberare: niſi tm̄ leo d̓ tribu iuda: Apocꝭ.v. b. Ecc̄j. lj. b. Reſpiciēs erā ad adiutoriū hoīm: ⁊ nō erat.Ita lib̓abit eū a potēte. Sꝫ cū iā eū habebit ī manu ſua/ qͥdfaciet ei? Aliqn̄ em̄ aufert aliqͥs alij p̨̄dā d̓ manu: ⁊ tn̄ poſteaita diripit p̨̄dā/ ſic̄ ille diriꝑet cui abſtulit eā. Sꝫ n̄ ſic dn̄s: īmo: h ¶ Parcet pauꝑi/ p̨̄dicto: et inopi. Pauꝑ dr̄/ qͥ nōhꝫ ex ſe neceſſaria: Inops/ qͥ nec ab alio hꝫ. Sic genꝰ hūanūpauꝑ erat ⁊ īops: qꝛ nec ex ſe nec ex alio habebat vn̄ ſe poſſet lib̓are vl̓ viuere. Huic gͦ parcet/ dimittēdo pctā: i ¶ Etaīas paupeꝝ ſaluas faciet: a futuro pctō: daudo gr̄am
ad bonū agendū ⁊ malū vitandū. Et p̨̄dicta faciēs: k ¶ Exvſurꝭ pęnę: l¶ Et iniqͥtate/ culpę: m¶ Redimet aīaseorū: primo ſanguinē ſuū fundendo: ⁊ poſtea gratiā infundēdo. Et dicūt̉ pęnę vſurę: qꝛ plꝰ exigit̉ in pęna: qͣꝫ recipiat̉vl̓ cōmittat̉ ī culpa. Gregꝰ. Momētaneū ē qd̓ delectat: ęternū ꝟo qd̓ cruciat. Etpoſſet aliqͥs ſuſpicariꝙ pꝰ redēptionē haberet eos viles dn̄s ſic̄ſeruos emptitioſ: Un̄bn̄ addit: n ¶ Et honorabile nomē eorū .ſ. nomen chriſtianū: o ¶ Corā illo:et ſi corā mūdo ſit decabile. Eſa. lxij. a. Et vocabit̉ tibi nomē nouū qd̓ os dn̄iauit. Et in eodē. d. Et vocabūt eos ppl̓s ſctūs/ redēpti a. d Quia liberabit pauperē a potēte. Moralit̓auꝑſe pctōr: qꝛ ſpoliatꝰ gͣtuitꝭ ⁊ vulneratꝰ ī nat̉alibꝰ. Potēs aūt eſt pctm̄/ qꝛ rex ē. Ro. vj. b. Nō regnet pctm̄ ī vr̄omortali corꝑe. Hūc lib̓at dn̄s ab iſto potēte: qn̄ vocat eū adpęnitētiā. Un̄ cū dauid īcidiſſet ī manꝰ iſtiꝰ potētꝭ/ clamauit:Lib̓a me de ſāguinibꝰ deꝰ deꝰ ſalutꝭ meę. Per ſanguinē em̄pctm̄ intelligit̉. Un̄ Oſee. iiij. a. Sanguis ſāguinē tetigit.Hūc etiā lib̓at p̨̄dicator vl̓ qͥcūqꝫ monendo facit eū ꝯuerti.Un̄ Iacob̓. v. d. Si qͥs ex vob̓ errauerit a ꝟitate/ ⁊ ꝯuerteritqͥs eū: ſcire debet qm̄ qui ꝯuerti fecerit pctōrē ab errore vięſuę ſaluabit aīaꝫ eiꝰ a morte. Prouerb̓. xxiiij. b. Erue eos qͥducūt̉ ad mortē: ⁊ qͥ trahūt̉ ad īteritū lib̓are n̄ ceſſeſ. g ¶ Etpauꝑeꝫ ve: cui n̄ erat adiutor: qꝛ amiẜat ꝑ pctm̄ ſuffragia eccl̓ię. Itē ad lr̄aꝫ: d ¶ Liberabit pauperē a potēte: Mō em̄ potētes huiꝰ ſęcl̓i ꝯculcāt ⁊ cōmedūt pauꝑeſ: ſic̄dicit̉ Eccͣj. xiij. c. Uenatio leonis onager ī heremo: ſic ⁊ paſcua diuitū ſūt pauꝑes. Sed tādē dn̄s liberabit eos: ſic̄ dicitEcech̓. xxxiiij. c. Liberabo gregē meū de ore eoꝝ. Psͣ. Eripiēs inopē de manu fortioꝝ eiꝰ: g ¶ Et paupere cui nōerat adiutor: Quia ſicut dicit̉ Prouer. xiiij. c. Etiā ꝓxīoſuo pauꝑ odioſus erit: amici ꝟo diuitū multi. Et licet om̄estā pauꝑes qͣꝫ diuites ad iudiciū ſint venturi: tn̄: h ¶ Parcet ꝑauꝑi ⁊ īopi: ad lr̄aꝫ. Un̄ Sap̄. vj. a. Exiguo ꝯcedit̉miſcd̓ia: potēteſ aūt potēt̓ tormēta patiēt̉: i ¶Et aīaſ paupeꝝ ſaluas faciet. Licet em̄ corꝑa h̓ affligāt̉/ ⁊ qͣſi qͦtidiemoriant̉: tn̄ hocipſo cuſtodiunt̉ aīę ne ꝑ pctm̄ moriant̉. Psͣ.Da nobis auxiliū de tribulatiōe. Gregꝰ. Si qͣ ſūt ī pauꝑibꝰvitia/ caminꝰ pauꝑtatꝭ excoqͥt ⁊ ꝯſumit: Eſa. xlviij. b. Itē infuturo: Aīas paupeꝝ/ pͥus: ⁊ tandē corꝑa ſaluas faciet ſalute perpetua. Vn̄ dicit apl̓s Phil̓. iij. d. Saluatore expectamꝰ dn̄m nr̄m ieſū chriſtū: qͥ reformabit corpꝰ hūilitatis nr̄ę .ſ. corpꝰ pauꝑis: nō corpꝰ diuitꝭ: qͥ nō eſt corpꝰ hūilitatꝭ/ ſꝫ corpꝰ ſuꝑbię: ſic̄ apparet ī veſtibꝰ ⁊ cibis/ ⁊ talibꝰ. Nōta ꝙ qͥnqͥes dic̄ hic pauperē: qꝛ qͥnqꝫ ſūt ī bono paupere:Humilitas corā deo. Matth̓. v. a. Btī pauꝑes ſpū.Cōtēptꝰ mūdi. Matth̓. xix. d. Ecce nos reliqͥmꝰ oīa.Ui) Fiducia de deo. Psͣ. Nō ē oblitꝰ clamorē pauperū. 7deli) Noticia certa amicoꝝ. Ecc̄j. vj. a. Si poſſides amicūcet in tēptatione poſſide illū.Patientia. Psͣ. Patiētia pauperū nō peribit in finē.:k Ex vſurꝭ et īiqͥtate. Duo ſūt q̨̄ p̨̄cipue moleſtāt hoīespauꝑes .ſ. vſura/ ⁊ manifeſta rapina/ q̨̄ dr̄ iniqͥtas. Et ex hisad litterā m ¶ Redimet dn̄s ⁊ liberabit/ Animas eorū: qͣ mō ſūt circa hęc ī anguſtia qͣſi impignoratę. Et licet hͦſint ꝯtēptibiles: tn̄ n ¶ Honorabile ē nomē eoꝝ coraillo. Nomē em̄ pauperū ē honorabile ⁊ famoſū ī cęlo. Un̄in euāgelio: Lucꝭ. xvj. e. ponit̉ nomē pauꝑis lacari: Et ī futuro maxime erit honorabile nomē eoꝝ corā illo: qn̄ filij det⁊ hęredes regni cęloꝝ vocabunt̉. Vn̄ diuites: qͥ vocaueruntnoīa ſua in terris ſuis: tūc dicēt: ſicut habet̉ Sap̄. v. a. Hiſūt qͦs aliqn̄ habuimꝰ ī deriſū ⁊cͣ. Et pꝰ: Ecce quō cōputatiſūt inter filios dei ⁊cͣ. Eſa. lxv. c. Seruos ſuos vocabit noīealio: in qͦ qͥ bn̄dictꝰ eſt bn̄dicet̉. Nota ꝙ dant̉ vſure multis:Uidelicet
C
Al̓. IterreAl̓. NliberauitꝭAl̓. rinopē
Al̓. xp̄claAl̓. reuAl̓. ripſis
Porai.
Moraliter deqͣttuor generibus offerētiū
Pā. 5. .5
Alit̓ de p̄latꝭ etp̄dicatoribꝰferentibꝰ dn̄
Psͣ .34.
Ps. 53.
Quarta pars
Ps.9.
Pr. .ii. j