in iudicio. Sūſcipiāt montes pacem populo: ⁊ collesiuſticiam. Iudicabit pau-
pi let iuſticiā tuā .i. executionē iudicij tui: c Filio req. d. rex eſt iure hęreditario/ ⁊ ideo debet ei dari execurio iudicij. Psͣ. Dn̄s dixit ad me filiꝰ meꝰ es tu: ego hodiecenui te. Hiere. xxiij. a. Regnabit rex ⁊ faciet iudiciū ⁊ iuſticiā in terra. Et oſtendit ad qͥd petit ei iudiciariā poteſtatē etexecutionē cū ſubiungit. d ¶ Iudicareppl̓m tuū in iuſticia: et pauꝑes tuos ī iudicio. Iudicabit em̄ ppl̓m ſuū. i.luſtos ⁊ bonos (Psͣ. ſꝫEgo iuſticias iudicabo) qͣꝫto magis gͦ ppl̓m malū? jͣ. Pet.iiij. d. Tpūs ē vt īcipiat iudiciū a domo dei: Si aūt pͥmū anobis: qͥs finis eoꝝ qͥ nō credūt euāgelio? Et ſi iuſtꝰ qͥdē vixſaluabit̉: īpiꝰ ⁊ peccator vbi parebūt? Iudicabit aūt nō ẜmallegata: Sꝫ f ¶ In iuſticia. Eſa. xj. a. Nō ẜm viſionē oculoꝝ iudicabit neqꝫ ẜm auditū auriū arguet: ſꝫ iudicabit ī iuſticia pauꝑes: ⁊ arguet ī eqͥtate ꝓ māſuetꝭ t̓rę. g Et paupes: Quid gͦ de diuitibꝰ? Sūt em̄ qͣttuor genera paupeꝝ.Diaboli: vt pauperes de lugduno.Sunt Mundi ⁊ nō dei: vt fures.pauꝑes) Dei ⁊ nō mundi: vt dauid.¶ Dei ⁊ mūdi: vt monachꝰ. Et dic̄ Caſſiodorꝰ ſuꝑhūc locū ī originali: Pauꝑ ſi ſuꝑbiat/ nō eſt pauꝑ dei: diuesſi pauꝑtatē diligit nō ē diues ſęculi: Prouerb̓. xiij. a. Eſt qͣſidiueſ cū nihil habeat: ⁊ ē qͣſi pauꝑ cū ī multꝭ diuitijs ſit. Poſtea petit ei ordinē iudiciariū dari: ⁊ pͥmo vt citent̉ ꝑ p̨̄dicatores pacē annūciātes: Un̄ dic̄: k ¶ Suſcipiāt mōtespacē ppl̓o. Mōtes/ ſūt p̨̄dicatores: qͥ debēt eſſe alti ꝑ eminentiā vitę: ⁊ firmi ꝑ ꝯſtātiā. Hi debēt ſuſciꝑe a deo pacē adannūciandū ppl̓o. Eſa. lij. b. Ꝙ pulchri ſuꝑ mōtes pedes annūciantis ⁊ p̨̄dicant( pacē. l ¶ Et colles iuſticiā: ſuppleſuſcipiāt vel faciāt. Colles/ ſūt minores ⁊ pctōres: qͥ cū audiūt annūciari pacē: debēt facere de ſeipſis iuſticiā: ⁊ ſic pa.cem habebunt cum iudice ſuo. Psͣ. Iuſticia ⁊ pax oſculatęſūt. Iuſticia .ſ. hoīs ſe punientis: ⁊ pax dei ad pęnitentiā res. cipientꝭ. Un̄ dicit dauid: Feci iudiciū ⁊ iuſticiam: ne tradasme calūniantibꝰ me: ſed ſuſcipe ſeruū tuū in bonū ⁊cͣ.Hic poteſt notari diſtinctio: qꝛ eſt rex bonus ⁊ rex malus:Deus. Malach̓. .j. d. Rex magnꝰ ego dicit dn̄s.Chriſtꝰ. Apoc̄. xvij. d. Qm̄ dn̄s dn̄oꝝ ē: ⁊ rex regū.Hō bonꝰ. Prouerb̓. viij. b. Per me reges regnāt.ēͣ. 2.Iuſtꝰ. Psͣ. Et nūc reges intelligite.Clauſtralis. Iob. iij. b. Cū regibus ⁊ ꝯſulibꝰ terręqͥ ędificant ſibi ſolitudines.Ratio ī aīa. Lucꝭ. xxij. c. Reges gentiū dominant̉eorū .i. ph̓oꝝ: vos aūt non ſic: qꝛ fides dn̄at̉ in bonis mētibꝰ/ q̨̄ captiuāt ītellectū ī obſequiū chriſti.Eccl̓ia. j. Pet̓. ij. b. Regale ſacerdotiū ⁊cͣ.Doctores. Eſa. lx. c. Mamilla regū lactaberis.Gr̄a. Ro. v. d. Gr̄a regnat ꝑ iuſticiā in vitā ęternā.Diabolꝰ. Iob. xlj. d. Ip̄e ē rex ſuꝑ oēſ filios ſuꝑbię.Pctm̄. Ro. vj. b. Nō regnet̉ pctm̄ ī veſtro mortaliMors. Ro. v. c. Regnauit mors ab adā (corꝑe.ręlatꝰ malꝰ. Oſee. viij. a. Ip̄i (vſqꝫ ad moyſen.Aliqͥs d̓ qͥnqꝫ ſenſibꝰ pec (regnauer̄t: ſꝫ nō ex me.cāſ. Gen̄. xiiij. b. Quattuor reges ꝯͣ qͥnqꝫ .ſ. ſenſuſ.Caro. Prouerb̓. xxx. c. Per ſeruū cū regnauerit.Hęreticꝰ. Tob̓. ij. c. Sic̄ btō iob īſultabāt reges: ita3. .2. liti parētes: pilatꝰ ⁊ herodes. Psͣ. Aſtiter̄t reges terrę.ſter X b Et iuſticiā tuā .i. verā ſatiſfactionē: ī qͣ iuſticia deoexhibet̉ de pctō. c FFilio regꝭ .i. hoī: qͥ ē filiꝰ dei adoptiibi. uus. Psͣ. Ego dixi dij eſtꝭ: ⁊ filij excelſi oēs. Sap̄. j. a. Diligite iuſticiā qͥ iudicatꝭ terrā/ vr̄aꝫ ſcꝫ .i. mētē vr̄aꝫ. Eſa .xxvj.b. Iuſte cū fecerꝭ iudicia tua ī t̓ra: iuſticiā diſcēt oēs hītatorr res orbis. Et. jͣ. d. Iuſticiā n̄ fecimꝰ ⁊cͣ. Ul̓ ſic: a ¶ Deꝰ iudiciū tuū regi da .i. rōni da iudiciū diſcretiōis. Prouer.xx. b. Rex qͥ ſedet ī ſolio iudicij: diſſiꝑat oē malū ītuitu ſuo.AEt filio regꝭ .i. lib̓o arbitrio: Ma iuſticiā: executiōiſ.
d ¶ Iudicare ppl̓m tuū ī iuſticia. Populꝰ dn̄i ī regnoaīę/ ſūt bonę cogitatiōes ⁊ bonę affectiōes. De his iudicatbonꝰ rex ꝙ paucę ſūt ⁊ pigrę. Luc̄. xvij. c. Cū oīa bn̄ feceriris/ dicatꝭ: ſerui īutiles ſumꝰ. g ¶ Et pauꝑes tuos ī iudicio. Pauꝑes iſti/ ſūt ſenſus ⁊ vires defectū patiētes. Hiiudicant̉ ī iudicio aīę:qd̓ facit rex .i. vir iuſtꝰvel rō. Prouer. xx. b.Rex qͥ ſedet ī ſolio iudicij: diſſipat oē malūītuitu ſuo. Itē ẜm aliam expoſitionē h̓ oratꝓph̓a ꝓ p̨̄latꝭ vt ſapiētes ſint ⁊ iuſti: ¶ Deꝰ iudiciū tuūregi .i. p̨̄lato: da/ vt ſapient̓ ⁊ iuſte iudicet: qꝛ in iudicandoeſt loco dei. Un̄. ij. Paral̓. xix. b. Pręcipiēſ iudicibꝰ: videteait qͥd faciatꝭ: nō em̄ hoīs exercetꝭ iudiciū ſꝫ dn̄i: ⁊ qͦdcūqꝫ iudicaueritꝭ in vos redūdabit: ſit timor dn̄i vobiſcū. Matth̓.vij. a. In iudicio qͦ iudicaueritꝭ iudicabimini. b ¶ Et iuſticiā tua filio regꝭ .i. p̨̄lato: qͥ debet eſſe filiꝰ chriſti ⁊ bonoꝝp̨̄deceſſoꝝ / oꝑis imitatiōe. Tob̓. viij. a. Filij ſctōꝝ ſumꝰ ⁊cͣ.Pręlatꝰ etiā ſuccedit chriſto ī hęreditate quā acqͥſiuit ī terrain ſudore ⁊ ſanguīe ꝓprio. Actꝭ. xx. f. Attēdite vob̓ ⁊ vniuerſo gregi: ī qͦ vos ſpūſſctūſ poſuit epōs regere eccl̓iaꝫ dei/ quāacqͥſiuit ſanguīe ſuo. Debent gͦ ei ſuccedere et in iuſticia: Eton̄dit ad qͥd debēt habere iudiciū ⁊ iuſticiā dei .ſ. d ¶ Iudicare .i. ad iudicandū: e ¶ Ppl̓m tuū/ ſibi ſubditū ⁊ cōmiſſū: f ¶ In iuſticia: nō in exactiōe ⁊ oppreſſiōe: ſicut dicit̉Mich̓. iij. a. Audite pͥncipes iacob: ⁊ duces domꝰ iſrl̓: Nūqͥd nō vr̄m eſt ſcire iudiciū/ qͥ odio habetꝭ bonū ⁊ diligitꝭ malū: qͥ violent̓ tollitꝭ pelles eoꝝ deſuꝑ ipſis: ⁊ carnē eoꝝ deſuꝑoſſibꝰ eoꝝ: qͥ comederūt carnē ppl̓i mei ⁊cͣ. g ¶ Et pauꝑeſ:nō tm̄ diuites: h ¶ Tuos/ tibi derelictos. Psͣ. Tibi derelictꝰ eſt pauꝑ. i ¶ In iudicio: vt ęquę iudicent̉ diuites etpauꝑes. Deut̓. jͣ. c. Ita paruū audietꝭ vt magnū/ nec accipietꝭ cuiuſqͣꝫ ꝑſonā: qꝛ dei iudiciū ē. Leuitꝭ. xix. c. Nō ꝯſideres ꝑſonā pauꝑis/ nec honores vultū potentꝭ: iuſte ꝓxīo tuoiudica. Sed nūqͥd ita fit? Eſa. j. f. Pupillo nō iudicāt: cā viduę nō īgredit̉ ad eoſ. k Suſcipiat mōtes pacē. Mōtes alti ⁊ cęlo ꝓpinqͥ ſūt ꝯtēplatiui: hi indigēt pace: qꝛ ꝑturbatꝰ oculꝰ nō pōt cęleſtia ꝯtēplari. Colles ꝟo qͥ paulo altiores ſūt cāpis/ ſūt actiui: qͥ indigēt iuſticia. Un̄ addit: l ¶ Etcolles iuſticiā: vt .ſ. reddāt vnicuiqꝫ qd̓ ſuū ē. In qͥbuſdāaūt qͥ ī vtroqꝫ ꝑfecti ſūt/ iuſticia ⁊ pax oſculate ſūt. Utrūqꝫaūt cedit ad vtilitatē ppl̓i: Un̄ ſequit̉: Populo. Itē montes/ ſūt magni pͥncipes: qͥ deberēt ſuſciꝑe pacē ppl̓o: qꝛ eorūſtudiū ad hͦ deberet eē vt ppl̓s pacē hr̄et. Ml̓ti aūt ecōtrarioq̨̄rūt bella ⁊ ſuſcitāt guerras/ ⁊ ppl̓s luit eoꝝ ſuꝑbiā. Un̄ Poeta. Quicqͥd delyrāt reges/ plectunt̉ achiui. Psͣ. Dū ſuꝑbitimpiꝰ/ pͥnceps īcendit̉ pauꝑ .i. domꝰ pauperū īcendūt̉/ et vineę extirpant̉. Colles aūt mōtibꝰ inferiores ⁊ cāpis altioreſſūt milites ⁊ baliui pͥncipū: qͥ ad hͦ ſtatui debēt vt faciāt iuſticiā ppl̓o inferiori. Sꝫ ipſi ecōtrario faciūt iniuſticiā ⁊ ꝯdūt leges iniqͣs. Eſa. x. a. Uę qͥ condūt leges iniqͣs: ⁊ ſcribētes iniuſticias ſcripſerūt vt opprimerēt ī iudicio pauꝑes: ⁊ vim facerēt cauſę humiliū populi mei: vt eſſent viduę pręda eoꝝ: ⁊pupillos diriperent. Item in anima debēt eſſe montes ſion⁊ ſinai .i. cognitiua ⁊ operatiua. Colles/ culti: potentię.m ¶ Iudicabit pauꝑes ppl̓i. Scd̓a pars: vbi id qd̓ ſupͣpetijt affirmat: Un̄ nō tantū indiget expoſitione: quantū ſiſupra nō fuiſſet expoſitū. Iudicabit. q. d. p̨̄dictū iudicium peto ſecure: qꝛ ſpū ꝓphetico ſcio illud eſſe futurū: qꝛ iudicabit rex p̨̄dictꝰ .ſ. chriſtꝰ: n ¶ Pauꝑes ppl̓i: qd̓ deſpūalibꝰ pauꝑibus poteſt intelligi: qͦs ipſe iudicabit .i. iudicio dabit eis regnū qd̓ ſuū ē. Matth̓. v. a. Beati pauꝑesſpū qm̄ ipſoꝝ eſt regnū cęloꝝ. Ul̓ Iudicabit pauꝑereſppl̓i .i. iudicio diſcernet pauꝑeſ ī ppi̓o a diuitibꝰ: ponēs iſtoſa dextris illos autē a ſiniſtris. Quod exponit cum ſubiūgit:Et ſaluos facietMoralit̓: m ¶ Iudicabit/ rex p̨̄dictꝰ .ſ. p̨̄latꝰ: n auperes ppl̓i ꝯtra diuites hn̄tes cauſā. Deut̓. j. c. Ita paruū audietis vt
I
.21
ppiꝰ
xx.i4. 6
Alit̓
Psͣ .3.
Psͣ. .34.
Ps. 118.
Pa. 2
Horaciꝰ li. 3.epiſtolarūPsͣ .9.
Re
Da-
Alegorice
Ps. 2. iſtiraliter X
Psͣ. 81
lIliz
Moraliter