Pſalmus
a Exultabūt labia mea cu̓mrcātauero tibi: ⁊ ānima meaquā redemiſti. Sꝫ ⁊ linguaſꝫ mea td̓ta die meditabit̉ iuiſticiā tuā: cū ꝯfuſi ⁊ reueri-
a ¶ Exultabūt labia mea ⁊cͣ. dicit iuſtꝰ. q. d. nō acidioſelaudabo dn̄m: ſꝫ/ exultabūt labia mea: ad lr̄aꝫ. b ¶ Cūcantauero tibi .i. hilarꝭ ⁊ lętꝰ ero in laudādo te ī pſalmodia ⁊ or̄one. Et nō tm̄ labia: ſed d ¶ Et aīa mea. q. d. illudj. Corꝭ. xiiij. c. Pſallā ſpū/ pſallā ⁊ mēte. Et merito exultabit aīa mea: e ¶ Quāredemiſti/ magno ⁊p̄cioſo p̄cio .ſ. ſanguīetuo. j. Corꝭ. vj. d. Empti eſtis p̄cio magno.Iob. xix. d. Scio ꝙredemptor meꝰ viuit.j. Pet̓. j. d. Non corruptibilibꝰ auro ⁊ argento redēpti eſtꝭ ⁊cͣ. ſꝫ p̄cioſo ſanguīe qͣſi agni incōtaminati⁊ īmaculati ieſu chriſti. Itē/ Redemiſti .i. redimi a meipſofeciſti/ ꝑ pęnitentiā. Prouerb̓. xiij. b. Redēptio aīę viri diuitię ſuę .i. ꝓpria merita nō aliena. Psͣ. Frater nō redimet .i.or̄ones fratrū. Ul̓ ſic: a ¶ Exultabūt labia mea/ interiora .i. ītellectꝰ ⁊ affectꝰ. Psͣ. Dn̄e labia mea aꝑies: ⁊ os meū⁊cͣ. b ¶ Cū catauero tibi: in eccl̓ia. De qͥbus labijs Psͣ.Diffuſa eſt gr̄a in labijs tuis. Iſtis labijs debemꝰ oſculariſponſū / vt labiū ītellectꝰ ꝯiungat̉ veritati: labiū ꝟo affectusꝯiūgat̉ bonitati. Qd̓ deſiderat ſpōſa dicēs Can̄. j. a. Oſculet̉ me oſculo oris ſui. Soph̓. iij. b. Reddā ppl̓is meis labiūelectū/ vt inuocēt oēs ī noīe dn̄i. d ¶ Et aīa mea quā redemiſti .i. ſenſualitas. Primū ꝑtinet ad cor .ſ. labia. Secūdū ad carnē .ſ. ſenſualitaſ. De his Psͣ. Cor meū ⁊ caro meaexultauerūt in deū viuū. Nec ſolū ꝯfitebor ⁊ exultabo: īmoetiā p̨̄dicabo: Hoc eſt qd̓ addit: f ¶ Sed ⁊ lingua meatota die meditabit̉ .i. tota die meditatā loquet̉/ h ¶ Iuſticiā tua: Debet em̄ pͥuſ meditari ī corde/ ⁊ poſtea ꝓferrein ore. Un̄ Prouerb̓. xvj. c. Cor ſapientis erudiet os eius.Psͣ. Os iuſti meditabit̉ ſapientiā. Et hoc faciā poſtqͣꝫ ęgero pęnitētiā: ⁊ triūphauero de tēptatiōibꝰ. Hoc ē qd̓ ſeqͥt̉:i ¶ Cū cōfuſi ⁊ reueriti fuerint qͥ q̨̄rūt mala mihi. i.dęmones: qͥ tūc ꝯfundunt̉ cū hō pęnitētiā īcipit facere. Reuerent̉ aūt ⁊ timēt: cū fortit̉ ꝑſeuerat ⁊ tēptatiōes ſuꝑat. Deꝯfuſione/ Mich̓. vltꝭ. b. Irā dn̄i portabo ⁊cͣ. Et. jͣ. Aſpicietme inimica mea/ ⁊ operiet̉ ꝯfuſiōe. De reuerētia. Iob. ij. d.Nemo loq̄bat̉ ei ꝟbū: videbāt em̄ dolorē eiꝰ eſſe vehementā. Supra: Confundant̉ ⁊ reuereant̉ qui q̨̄rūt aīam meā.f ¶ Sꝫ ⁊ lingua ⁊cͣ. Myſtice: Lingua eccl̓ie/ ē doctor autp̨̄dicator/ ꝑ quē ipſa loquit̉. Prouerb̓. xij. c. Lingua ſapientū ſanitas. Eccͣj .xl. c. Tibię ⁊ pſalteriū/ ſuauē faciunt melodiā: ſꝫ ſuꝑ vtraqꝫ lingua ſuauis .i. p̨̄dicator mitis ⁊ dulcꝭ. Dehac lingua dic̄ eccl̓ia: Lingua mea tota die meditabit̉iuſticiā tuā o tu chriſte: nō iuſtiniani. Prouer .xxvij. b.Stude ſapīę fili mi: ⁊ lętifica cor meū: vt poſſis exprobrātirn̄dere. Sap̄. j. a. Diligite iuſticiā qͥ iudicatꝭ t̓rā. g ¶ Totadię: Cōtra qͦſdā qͥ parte diei ſtudēt ī decretꝭ ⁊ legibꝰ ⁊ decretalibꝰ: in alia parte diei/ ⁊ forte minima/ ſtudēt in theologia.Iſti ſūt qͣſi veſꝑtiliones/ qͥ aliqn̄ pedibꝰ gradiunt̉ cū aīalibꝰaliqn̄ volāt alis cū auibꝰ. Sed certe veſꝑtilio eſt aīal īmūdūẜm legē: Leuitꝭ. xj. c. i ¶ Cū cōfuſi ⁊ reueriti fuerint qͥq̨̄r̄t mala mihi .i. hęretici ⁊ ſchiſmatici. Illi em̄ rūpūt vnitatē fidei: iſti ſcindūt vnitatē charitatꝭ. Ul̓ de futuro anaggice pōt legi iſte ꝟſus et p̨̄cedēs ſic: a ¶ Exultabūt iabia mea: ī futuro: vbi p̨̄miū recipiēt de laude p̨̄ſenti quā faciūt. Eſa. lxv. c. Gaudebitꝭ ⁊ exultabitꝭ vſqꝫ in ſempiternū.Iob. viij. d. Deꝰ nō ꝓijciet ſimplicē: nec porriget manū maligniſ donec īpleat̉ riſu os tuū/ ⁊ labia tua iubilo. Et hͦ habebo: b ¶ Cū cātauero: ī pn̄ti vita. c¶ Tibi/ nō meretricibus/ vt leccatores: nō denarijs/ vt mercenarij: nō vēto/ vt inane gl̓ianteſ. d ¶ Et aīa mea quā redemiſti. Psͣ. Aīamea exultabit ī dn̄o: ⁊ delectabit̉ ſuꝑ ſalutari ſuo. f¶Et lingua mea tota dię meditabit̉ iuſticiā tuā. Sed nūqͥdvox erit ibi? Ita et vox ⁊ meditatio. Eſa. lj. b. Gaudiū ⁊ lęticia īueniet̉ ī ea: gr̄arūactio ⁊ vox laudis. Sꝫ nō alid̓ dicetlingua: alid̓ meditatio: vt mō fit: iō dic̄: Lingua mea me-
Sditabit̉ tota die/ ſiue nocte. Eſa. lx. d. Nō occidet vltra ſortuꝰ ⁊cͣ. qꝛ dn̄s erit ī lucē ſempiternā. Zach̓. xiiij. b. Erit diesvna q̨̄ nota eſt dn̄o nō dies neqꝫ nox: et ī tꝑe veſꝑe erit lux.i ¶ Cū cōfuſi ⁊ reueriti fuerīt qͥ q̨̄rūt mala mihi .ſ. dęmones ⁊ dānati hoīes: qͥ ꝯfūdēt̉ ī iudicio corā oībꝰ: ⁊ reuerebūt̉ pęnā ſibi paratā.Psͣ. Induant̉ ꝯfuſiole ⁊ reuerētia. Et alii: Erubeſcant īpij ⁊educant̉ in infernū.Sap̄. iiij. d. Veniēt īcogitatiōe pctōꝝ ſuorū ecce cōfuſio: timidi ecce reuerētia. Eteqͥt̉: Et traducēt eos ex aduerſo iniqͥtates eoꝝ: vt videlicet n̄extrꝭ ponāt̉ cū electꝭ: ſꝫ ex aduerſo cū reprob̓ ad ſiniſtrā:dicet̉: Ite maledicti ⁊cͣ. k Qui q̨̄r̄t mala mihi: ⁊ īniēt ſibi. Eccͣj .xxvij. d. Qui ſtatuit lapidē ꝓxīo ſuo offēet ī eo: ⁊ qͥ alij ponit laqueū/ ꝑibit ī illo. Expo. Psͣ. LXXIEuſ iudiciū tuū ⁊c̄. Titulꝰ. In ſalomonē. Ind p̄cedēti psͣ. ęgit ꝓph̓a de gr̄a: h̓ aūt ml̓tiplicit̓ cōmēdat auctorē grę ⁊ largitorē chriſtū: Un̄ ītitulat̉ psͣ.ſte d̓ ſalomone .ſ. In ſalomonē: qꝛ dirigit nos ī chriſtū qͥē verꝰ ſalomō .i. pacificꝰ: qꝛ fecit pacē īter hoīeꝫ ⁊ hoīeꝫ. Un̄Eſa. ij. b. dr̄: Cōflabūt gladios ſuos ī vomereſ: ⁊ ⁊ lāceas ſuas ī falces. Et loquit̉ ibi de aduētu ſaluatorꝭ: ī qͦ tāta pax fuit ꝙ nō erat opꝰ gladijs: nec habebāt vſū armoꝝ. Fecit etiāpacē īter hoīeꝫ ⁊ angelū. Un̄ ip̄o nato cātauer̄t angeli: Gl̓iaī excelſis deo: ⁊ ī terra pax hoībꝰ ⁊cͣ. Itē pacē fecit īter hoīeꝫ⁊ deū. Si qͥs peccauerit/ aduocatū habemꝰ apud pr̄eꝫ ieſūchriſtū: ipſe em̄ eſt ꝓpitiatio ꝓ pctīs nr̄is. ij. Corꝭ. v. d. Deꝰerat ī chriſto/ mūdū recōciliās ſibi. Itē fecit pacē īter carnē⁊ ſpm̄ ī ſe ī re: ī nob̓ aūt ī ſpe: Ipſe em̄ ſolꝰ potuit ꝟe dicere:Cor meū ⁊ caro mea exultauerūt ī deū viuū. In illo em̄ nūqͣꝫ fuit vlla rebellio īter carnē ⁊ ſpm̄. Intētio ē ī hoc pſalmomonere/ vt chriſtū veꝝ regē credamꝰ. Modꝰ agēdi. Septēſūt ꝑtitiōes. Primo optat iudiciū dari filio dei. Scd̓o affirmat qd̓ optauerat: ibi: Iudicabit pauꝑes ppl̓i. Tertiodic̄ de pͥmo aduētu illiꝰ/ qͥ ſcd̓o aduento veniēſ iudicabit: ibi:Deſcēdet ſicut pluuia. Quarto agit de oꝑibus eiꝰ: ibi:Quia liberabit. Quinto agit de honorificētia regꝭ: ibi:Et viuet. Sexto monet ad laudē dei: ibi: Sit nomē eiꝰ.Septīo qd̓ alios monuerat facit ip̄e .ſ. laudat deū: ibi: Benedictus ⁊cͣ. Cōmēdat gͦ chriſtū/ ꝓph̓a/ petendo ei multaa patre: q̨̄ ei nō peteret niſi dignꝰ eſſet hr̄e illa. Un̄ ipſū petere/ ē cōmēdare. Primo aūt petit dari ei iudiciariā poteſtatē/ dirigēs ſermonē ſuū ad patrē: cū dicit: O l ¶ Deꝰ/ pr̄:iudiciū tuū regi da .i. da iudiciariā poteſtatē chriſto: qͥeſt rex. Un̄ Apocal̓. j. b. dicit̉ pͥnceps regū terrę. Et. xix. c.In veſtimēto ⁊ ī femore eiꝰ ſcriptū habebat: rex regū ⁊ dn̄sdominantiū. Per veſtimētū hūanitaſ: ꝑ femur ītelligit̉ deitas: Femur em̄ ē pͥncipiū generatiōis: ⁊ ipſe ẜm ꝙ deꝰ/ fonseſt totiꝰ bonitatis: ⁊ ẜm vtrāqꝫ naturā rex ē. Ergo iſti regida iudiciū. Ioh̓. v. d. Pat̓ nō iudicat quēqͣꝫ: ſꝫ oē iudiciūdedit filio. Sꝫ qꝛ nō ſufficit iudicare: niſi qd̓ iudicatū eſt executiōi mandet̉: petit ei ſecūdo executionē iudicij: Un̄ addit:Et iuſticiāl¶ Deꝰ iudiciū tuū regi da. Moralit̉: Rex eſt qͥlibetiuſtꝰ/ qͥ ſe regit: huic petit iudiciū dei dari: vt .ſ. ī p̨̄ſenti gramhabeat ſeipſū iudicādi. Primo/ ne ī futuro duriꝰ a dn̄o iudicet̉. j. Corꝭ. xj. g. Si noſmetipſos dijudicaremꝰ: nō vtiqꝫ iudicaremur. Psͣ. Pręoccupemꝰ faciē eiꝰ: q̨̄ irata apparebit iniudicio: Et hͦ in ꝯfeſſione: vbi hō ſeipſū iudicat ⁊ accuſat: etpoſtea alios j. Corꝭ. iiij. a. Nolite an̄ tēpus iudicare .i. anqͣꝫvoſipſos iudicaueritꝭ. Augꝰ. Aſcēdat homo tribunal mētꝭ ⁊ſeipſū iudicet: ſit rō iudex: timor carnifex: ⁊ cōſcientia teſtis.Zach̓. vij. c. Iudiciū verum facite vnuſquiſqꝫ cū fratre ſuo:⁊ pupillū ⁊ viduā ⁊ aduenā nolite calūniari. Sed qꝛ ſūt quidā qui bene ſe iudicāt/ accuſantes ſeipſos in confeſſione: ſꝫ tnnō exequunt̉ iuſticiā: quia ſatiſfacere negligūt. Ideo addit:t iuſticiā tuā. i.
Al̓. BaudebuntAl̓ t. pſallāAl̓. Adhucautem
Psͣ. 3v.
Psͣ. 35.
jAl̓. ⁊eruhuerint
Marth̓ .2
Psͣ .48.Alit̓Psͣ .50.
Psͣ .44.
Pacē qͣdrce fecit cla-
Psͣ .83.
i. Ioh̓. 2. ai
Psͣ. 36.
Partitiopſalmi
Psͣ. 39.Syſſice
Moralite
Anagogice
Psͣ. .94.
P8. 34.