Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a Exultabūt labia mea cu̓mrcātauero tibi: ānima meaquā redemiſti. Sꝫ linguaſꝫ mea td̓ta die meditabit̉ iuiſticiā tuā: ꝯfuſi reueri-

a Exultabūt labia mea ⁊cͣ. dicit iuſtꝰ. q. d. acidioſelaudabo dn̄m: ſꝫ/ exultabūt labia mea: ad lr̄aꝫ. bcantauero tibi .i. hilarꝭ lętꝰ ero in laudādo te ī pſalmodia or̄one. Et tm̄ labia: ſed d Et aīa mea. q. d. illudj. Corꝭ. xiiij. c. Pſallā ſpū/ pſallā mēte. Et merito exultabit aīa mea: e Quāredemiſti/ magnop̄cioſo p̄cio .ſ. ſanguīetuo. j. Corꝭ. vj. d. Empti eſtis p̄cio magno.Iob. xix. d. Scioredemptor meꝰ viuit.j. Pet̓. j. d. Non corruptibilibꝰ auro argento redēpti eſtꝭ ⁊cͣ. ſꝫ p̄cioſo ſanguīe qͣſi agni incōtaminati īmaculati ieſu chriſti. Itē/ Redemiſti .i. redimi a meipſofeciſti/ pęnitentiā. Prouerb̓. xiij. b. Redēptio aīę viri diuitię ſuę .i. ꝓpria merita aliena. Psͣ. Frater redimet .i.or̄ones fratrū. Ul̓ ſic: a Exultabūt labia mea/ interiora .i. ītellectꝰ affectꝰ. Psͣ. Dn̄e labia mea aꝑies: os meū⁊cͣ. b catauero tibi: in eccl̓ia. De qͥbus labijs Psͣ.Diffuſa eſt gr̄a in labijs tuis. Iſtis labijs debemꝰ oſculariſponſū / vt labiū ītellectꝰ ꝯiungat̉ veritati: labiū ꝟo affectusꝯiūgat̉ bonitati. Qd̓ deſiderat ſpōſa dicēs Can̄. j. a. Oſculet̉ me oſculo oris ſui. Soph̓. iij. b. Reddā ppl̓is meis labiūelectū/ vt inuocēt oēs ī noīe dn̄i. d Et aīa mea quā redemiſti .i. ſenſualitas. Primū ꝑtinet ad cor .ſ. labia. Secū ad carnē .ſ. ſenſualitaſ. De his Psͣ. Cor meū caro meaexultauerūt in deū viuū. Nec ſolū ꝯfitebor exultabo: īmoetiā p̨̄dicabo: Hoc eſt qd̓ addit: f Sed lingua meatota die meditabit̉ .i. tota die meditatā loquet̉/ h Iuſticiā tua: Debet em̄ pͥuſ meditari ī corde/ poſtea ꝓferrein ore. Un̄ Prouerb̓. xvj. c. Cor ſapientis erudiet os eius.Psͣ. Os iuſti meditabit̉ ſapientiā. Et hoc faciā poſtqͣꝫ ęgero pęnitētiā: triūphauero de tēptatiōibꝰ. Hoc ē qd̓ ſeqͥt̉:i cōfuſi reueriti fuerint q̨̄rūt mala mihi. i.dęmones: tūc ꝯfundunt̉ pęnitētiā īcipit facere. Reuerent̉ aūt timēt: fortit̉ ꝑſeuerat tēptatiōes ſuꝑat. Deꝯfuſione/ Mich̓. vltꝭ. b. Irā dn̄i portabo ⁊cͣ. Et.. Aſpicietme inimica mea/ operiet̉ ꝯfuſiōe. De reuerētia. Iob. ij. d.Nemo loq̄bat̉ ei ꝟbū: videbāt em̄ dolorē eiꝰ eſſe vehemen. Supra: Confundant̉ reuereant̉ qui q̨̄rūt aīam meā.f Sꝫ lingua ⁊cͣ. Myſtice: Lingua eccl̓ie/ ē doctor autp̨̄dicator/ quē ipſa loquit̉. Prouerb̓. xij. c. Lingua ſapien ſanitas. Eccͣj .xl. c. Tibię pſalteriū/ ſuauē faciunt melodiā: ſꝫ ſuꝑ vtraqꝫ lingua ſuauis .i. p̨̄dicator mitis dulcꝭ. Dehac lingua dic̄ eccl̓ia: Lingua mea tota die meditabit̉iuſticiā tuā o tu chriſte: iuſtiniani. Prouer .xxvij. b.Stude ſapīę fili mi: lętifica cor meū: vt poſſis exprobrātirn̄dere. Sap̄. j. a. Diligite iuſticiā iudicatꝭ t̓rā. g Totadię: Cōtra qͦſdā parte diei ſtudēt ī decretꝭ legibꝰ decretalibꝰ: in alia parte diei/ forte minima/ ſtudēt in theologia.Iſti ſūt qͣſi veſꝑtiliones/ aliqn̄ pedibꝰ gradiunt̉ aīalibꝰaliqn̄ volāt alis auibꝰ. Sed certe veſꝑtilio eſt aīal īmūdūẜm legē: Leuitꝭ. xj. c. i cōfuſi reueriti fuerintq̨̄r̄t mala mihi .i. hęretici ſchiſmatici. Illi em̄ rūpūt vnitatē fidei: iſti ſcindūt vnitatē charitatꝭ. Ul̓ de futuro anaggice pōt legi iſte ꝟſus et p̨̄cedēs ſic: a Exultabūt iabia mea: ī futuro: vbi p̨̄miū recipiēt de laude p̨̄ſenti quā faciūt. Eſa. lxv. c. Gaudebitꝭ exultabitꝭ vſqꝫ in ſempiternū.Iob. viij. d. Deꝰ ꝓijciet ſimplicē: nec porriget manū maligniſ donec īpleat̉ riſu os tuū/ labia tua iubilo. Et habebo: b cātauero: ī pn̄ti vita. Tibi/ meretricibus/ vt leccatores: denarijs/ vt mercenarij: vēto/ vt inane gl̓ianteſ. d Et aīa mea quā redemiſti. Psͣ. Aīamea exultabit ī dn̄o: delectabit̉ ſuꝑ ſalutari ſuo. f¶Et lingua mea tota dię meditabit̉ iuſticiā tuā. Sed nūqͥdvox erit ibi? Ita et vox meditatio. Eſa. lj. b. Gaudiūticia īueniet̉ ī ea: gr̄arūactio vox laudis. Sꝫ alid̓ dicetlingua: alid̓ meditatio: vt fit: dic̄: Lingua mea me-

Sditabit̉ tota die/ ſiue nocte. Eſa. lx. d. occidet vltra ſortuꝰ ⁊cͣ. qꝛ dn̄s erit ī lucē ſempiternā. Zach̓. xiiij. b. Erit diesvna q̨̄ nota eſt dn̄o dies neqꝫ nox: et ī tꝑe veſꝑe erit lux.i cōfuſi reueriti fuerīt q̨̄rūt mala mihi .ſ.mones dānati hoīes: ꝯfūdēt̉ ī iudicio corā oībꝰ: reuerebūt̉ pęnā ſibi paratā.Psͣ. Induant̉ ꝯfuſiole reuerētia. Et alii: Erubeſcant īpijeducant̉ in infernū.Sap̄. iiij. d. Veniēt īcogitatiōe pctōꝝ ſuo ecce cōfuſio: timidi ecce reuerētia. Eteqͥt̉: Et traducēt eos ex aduerſo iniqͥtates eoꝝ: vt videlicetextrꝭ ponāt̉ electꝭ: ſꝫ ex aduerſo reprob̓ ad ſiniſtrā:dicet̉: Ite maledicti ⁊cͣ. k Qui q̨̄r̄t mala mihi: īniēt ſibi. Eccͣj .xxvij. d. Qui ſtatuit lapidē ꝓxīo ſuo offēet ī eo: alij ponit laqueū/ ꝑibit ī illo. Expo. Psͣ. LXXIEuſ iudiciū tuū ⁊c̄. Titulꝰ. In ſalomonē. Ind p̄cedēti psͣ. ęgit ꝓph̓a de gr̄a: aūt ml̓tiplicit̓ cōmēdat auctorē grę largitorē chriſtū: Un̄ ītitulat̉ psͣ.ſte ſalomone .ſ. In ſalomonē: qꝛ dirigit nos ī chriſtūē verꝰ ſalomō .i. pacificꝰ: qꝛ fecit pacē īter hoīeꝫ hoīeꝫ. Un̄Eſa. ij. b. dr̄: Cōflabūt gladios ſuos ī vomereſ: lāceas ſuas ī falces. Et loquit̉ ibi de aduētu ſaluatorꝭ: ī tāta pax fuit erat opꝰ gladijs: nec habebāt vſū armoꝝ. Fecit etiāpacē īter hoīeꝫ angelū. Un̄ ip̄o nato cātauer̄t angeli: Gl̓iaī excelſis deo: ī terra pax hoībꝰ ⁊cͣ. Itē pacē fecit īter hoīeꝫ deū. Si qͥs peccauerit/ aduocatū habemꝰ apud pr̄eꝫ ieſūchriſtū: ipſe em̄ eſt ꝓpitiatio pctīs nr̄is. ij. Corꝭ. v. d. Deꝰerat ī chriſto/ mūdū recōciliās ſibi. Itē fecit pacē īter carnē ſpm̄ ī ſe ī re: ī nob̓ aūt ī ſpe: Ipſe em̄ ſolꝰ potuit ꝟe dicere:Cor meū caro mea exultauerūt ī deū viuū. In illo em̄qͣꝫ fuit vlla rebellio īter carnē ſpm̄. Intētio ē ī hoc pſalmomonere/ vt chriſtū veꝝ regē credamꝰ. Modꝰ agēdi. Septēſūt ꝑtitiōes. Primo optat iudiciū dari filio dei. Scd̓o affirmat qd̓ optauerat: ibi: Iudicabit pauꝑes ppl̓i. Tertiodic̄ de pͥmo aduētu illiꝰ/ ſcd̓o aduento veniēſ iudicabit: ibi:Deſcēdet ſicut pluuia. Quarto agit de oꝑibus eiꝰ: ibi:Quia liberabit. Quinto agit de honorificētia regꝭ: ibi:Et viuet. Sexto monet ad laudē dei: ibi: Sit nomē eiꝰ.Septīo qd̓ alios monuerat facit ip̄e .ſ. laudat deū: ibi: Benedictus ⁊cͣ. Cōmēdat chriſtū/ ꝓph̓a/ petendo ei multaa patre: q̨̄ ei peteret niſi dignꝰ eſſet hr̄e illa. Un̄ ipſū petere/ ē cōmēdare. Primo aūt petit dari ei iudiciariā poteſta/ dirigēs ſermonē ſuū ad patrē: dicit: O l Deꝰ/ pr̄:iudiciū tuū regi da .i. da iudiciariā poteſtatē chriſto:eſt rex. Un̄ Apocal̓. j. b. dicit̉ pͥnceps regū terrę. Et. xix. c.In veſtimēto ī femore eiꝰ ſcriptū habebat: rex regū dn̄sdominantiū. Per veſtimētū hūanitaſ: femur ītelligit̉ deitas: Femur em̄ ē pͥncipiū generatiōis: ipſe ẜm deꝰ/ fonseſt totiꝰ bonitatis: ẜm vtrāqꝫ naturā rex ē. Ergo iſti regida iudiciū. Ioh̓. v. d. Pat̓ iudicat quēqͣꝫ: ſꝫ iudiciūdedit filio. Sꝫ qꝛ ſufficit iudicare: niſi qd̓ iudicatū eſt executiōi mandet̉: petit ei ſecūdo executionē iudicij: Un̄ addit:Et iuſticiā Deꝰ iudiciū tuū regi da. Moralit̉: Rex eſt qͥlibetiuſtꝰ/ ſe regit: huic petit iudiciū dei dari: vt .ſ. ī p̨̄ſenti gramhabeat ſeipſū iudicādi. Primo/ ne ī futuro duriꝰ a dn̄o iudicet̉. j. Corꝭ. xj. g. Si noſmetipſos dijudicaremꝰ: vtiqꝫ iudicaremur. Psͣ. Pręoccupemꝰ faciē eiꝰ: q̨̄ irata apparebit iniudicio: Et in ꝯfeſſione: vbi ſeipſū iudicat accuſat: etpoſtea alios j. Corꝭ. iiij. a. Nolite an̄ tēpus iudicare .i. anqͣꝫvoſipſos iudicaueritꝭ. Augꝰ. Aſcēdat homo tribunal mētꝭſeipſū iudicet: ſit iudex: timor carnifex: cōſcientia teſtis.Zach̓. vij. c. Iudiciū verum facite vnuſquiſqꝫ fratre ſuo: pupillū viduā aduenā nolite calūniari. Sed qꝛ ſūt qui qui bene ſe iudicāt/ accuſantes ſeipſos in confeſſione: ſꝫ tn exequunt̉ iuſticiā: quia ſatiſfacere negligūt. Ideo addit:t iuſticiā tuā. i.

Al̓. BaudebuntAl̓ t. pſallāAl̓. Adhucautem

Psͣ. 3v.

Psͣ. 35.

jAl̓. ⁊eruhuerint

Marth̓ .2

Psͣ .48.Alit̓Psͣ .50.

Psͣ .44.

Pacē qͣdrce fecit cla-

Psͣ .83.

i. Ioh̓. 2. ai

Psͣ. 36.

Partitiopſalmi

Psͣ. 39.Syſſice

Moralite

Anagogice

Psͣ. .94.

P8. 34.