Pſalmus

a peres populi/ ⁊ ſaluoͣs faciy et filios pauperū: et humiliabit calumniatorē. Et pergmanebit cum ſole et antē lu-

hnam: rin generatione et generationem. Deſcendet ſif cūt pluuia in vellus: ⁊ ſicutmr ſtillicidia ſtillātia ſuꝑ t̓rā.

a ¶ Et ſaluos faciet filios pauperū .i. imitatotes apl̓o/rū: qͥ vere pauꝑes fuerūt. jͣ. Animas pauperū ſaluas faciet.c ¶ Et hūiliabit calūniatorē .i. diabolū/ qͥ innocētes calūniat̉/ nitēdo vt eos ī pctm̄ trahat: ⁊ eis falſa crimina īponit. Hūc humiliauit deꝰ ī ſua paſſiōe: qꝛ magnā poteſtatē eiabſtulit. Hunc qͦtidiehūiliat ī tēptatiōibusſctōꝝ/ dando ſctīs victoriā d̓ illo. Hūc oīnō hūiliabit ī iudicio:qn̄ p̨̄cipitabit eū ī ſuppliciū ęternū. VndeApocꝭ. xij. c. Proieiectꝰ eſt accuſator fratrū nr̄oꝝ: qͥ accuſabat eos an̄ ꝯſpectumdei nr̄i die ac nocte. Vl̓ ꝑ calūniatorē/ quēlibet peccatorēītellige: quē tūc humiliabit dn̄s dicēs: Ite maledicti ⁊cͣ. Poſtea cōmēdat eū ab ęternitate/ cū dicit: e ¶ Et ꝑmanebitcū ſole .i. cū pr̄e ipſe ſplēdor eiꝰ. q. d. hūiliato calūniatoreꝫnō deficiet/ ſꝫ coęternꝰ pr̄i ꝑmanebit ī ęternū. g ¶ Et an̄ lunā .i. eccl̓iaꝫ. q. d. nō ſolꝰ habebit ęternitatē ⁊ beatitudinē: ſꝫſctī cū eo qͥbꝰ erit vitā ęterna: vt cognoſcāt deū/ ⁊ quē miſitieſū chriſtū. h ¶ In generatiōe ⁊ generationē .i. ſinefine. Vel ſic: e ¶ Permanebit cū ſolę .i. qͣꝫdiu voluent̉tꝑa: q̨̄ iuxta curſū ſolis mutationē ⁊ diſtinctionē habēt. Permanebit dico nō tm̄ in ſe: qd̓ vtiqꝫ nō eſſet ei magnū: ſꝫ ꝑmanebit/ in eccl̓ia ſua. Matth̓. vltꝭ. d. Vobiſcū ſū vſqꝫ adꝯſūmationē ſęculi. Et ī ſe permanebit an̄ lunā .i. an̄ mutabilitatē mortaliū .i. an̄ oēm creatura. Vn̄ Prouerb̓. viij. c.dic̄ ſapīa .i. filius: An̄qͣꝫ qͥcqͣꝫ faceret a pͥncipio ab ęterno ordinata ſū. Permanebit gͦ/ cū ſole: qꝛ ꝑpetuꝰ: Et an̄ lunā: qꝛ ęternꝰ. Apocꝭ. j. b. Ego ſū alpha ⁊ co.X uū audietꝭ vt magnū. a ¶ Et ſaluos faciet filiospaupeꝝ: qͥbꝰ calūniatores diuites volūt auferre illd̓ modicū qd̓ habēt. c ¶ Et hūiliabit .i. ꝯfūdet: d ¶ Calūniatorē: qͥ iniuſte īpetit pauperē. Psͣ. Iudicate egeno ⁊ pupillo humilē ⁊ pauperē iuſtificate: eripite pauperē/ ⁊ egenū demanu pctōris liberate. Iob. xxxv. b. Filiū hoīs adiuuabitiuſticia tua: ꝓpt̓ multitudinē calumniatoꝝ clamabūt ⁊ eiulabūt ꝓpt̓ vim brachij tyrānoꝝ. Item: Calūniatores/ ſūt aduocati ⁊ litigatores: qͦs debēt p̨lati: ⁊ p̨̄cipue ſūmꝰ eoꝝ humiliare: nō eleuare ⁊ ml̓tiplicare ꝑ noua iura. Apocl̓. xvj. c.Uidi de ore draconis ⁊ de ore beſtię ⁊ de ore p̄ſeudo ꝓph̓ętres ſpūs immūdos exijſſe ī modū ranaꝝ. Et ſequit̉. Et ꝓdeūt ad reges totiꝰ terrę ꝯgregare illos ī p̨̄liū. Itē p̨̄dicatoriudicabit ī ſermone .i. danabit ⁊ arguet: nō tm̄ malos diuites⁊ malos p̨̄latos: ſed ⁊ pauꝑes ppl̓i nō dei: qͥ .ſ. inuite ⁊ cūmurmure ſuſtinēt pauꝑtatē: vel volūtarie ꝓpt̓ laudē ppl̓i. Hinō ſūt pauꝑes ſpū qͥ btī ſūt/ Matth̓. v. a. ſꝫ hi maledicti ſūt.a ¶ Et ſaluos faciet .i. ſaluādos dicet: b ¶ Filios paueꝝ/ dei nō ppl̓i .i. imitatores veroꝝ pauperū .ſ. apoſtoloꝝ.Soph̓. iij. c. De relinquā ī medio tui ppl̓m pauperē ⁊ egenū:⁊ ſperabūt ī noīe dn̄i reliquię iſrl̓. Pauꝑes etiā fuerūt btūsbenedictus/ cuiꝰ filij ſūt monachi: ⁊ btūs auguſtinꝰ/ cuiꝰ filijſūt canonici: ⁊ btūs franciſcꝰ/ cuiꝰ filij ſūt frēs minores: ⁊ ſicde alijs. Et hos filios debet p̨̄dicator ſaluare .i. ſaluos nūciare/ ſi veſtigia patrū ſctōꝝ ſeq̄nt̉. Prouer. xx. b. Iuſtꝰ qͥ ambulat ī ſimplicitate ſua: btōs pꝰ ſe filioſ derelinq̄t. c EEt humiliabit calūniatorē/ paupeꝝ/ p̨̄dicādo ꝯtra eū: ⁊ deushūiliabit eū/ dānādo ipſū. Un̄ Psͣ. Exaudiet deꝰ .ſ. clamorē paupeꝝ qͦs calūniant̉: ⁊ hūiliabit illos qͥ eſt an̄ ſęcula .ſ. calūniatores. Talibꝰ aūt iudicibꝰ ⁊ p̨̄dicatoribꝰ neceſſaria ē cōſtantia: vt nō moueant̉ om̄i vēto. Un̄ ſequit̉: e ¶ Et ꝑmanebit .i. ꝯſtās erit: f ¶ Cū ſolę .i. ad modū ſolis: g ¶ Can̄ lunā .i. mutabileſ ⁊ īcōſtāteſ excedet: ⁊ dabit eis exēplūꝯſtātię. Eccͣj .xxvij. b. Hō ſctūs in ſapiētia manet ſic̄ ſol: nāſtultꝰ vt luna mutat̉. Permanebit/ dico nō vna die tm̄ velduabꝰ: ſꝫ h ¶ In generatiōe ⁊ generationē .i. toto tꝑevitę ſuę. Vel ſic: e ¶ Permanebit cū ſole iuſticię .i. cūchriſto. Ioh̓. xv. a. Sic palmes non poteſt ferre fructū a ſemetipſo niſi māſerit in vite: ſic nec vos niſi ī me māſeritꝭ. j.

Ioh̓. iiij. c. Qui manet ī charitate ī deo manet. g ¶ Et an̄lunā .i. btāꝫ v̓ginē: an̄ quā ꝑmanet qͥ eā ꝯtinue colit ⁊ venerat̉. Hęc aūt ꝑmanētia fit in p̨̄ſenti ꝑ gr̄aꝫ: in futuro ꝑ gl̓iaꝫ.Un̄ dic̄: h ¶ In generatiōe ⁊ generationē. Ul̓ etiā aliter pōt legi de futuro: e ¶ Permanebit/ iuſtus: f ¶ Cūſole et an̄ luna: qꝛtunc clarior erit: ⁊ eqͥparabit̉ ſoli ī claritate.Matth̓. xiij .ſ. Tuncfulgebūt iuſti ſic̄ ſol ī ꝯregno patris eoꝝ.i ¶ Deſcēdet ſicutpluuia ī vellꝰ. Tertia pars: ī qͣ de iſto iudice on̄dit quō pͥus venit ī mūdū. Eſtaūt vellꝰ/ virginitas marię: terra humilitas ipſiꝰ: pluuia/ eſtdeitas vl̓ gr̄a: ſtillicidia/ abūdantia gr̄aꝝ ⁊ donoꝝ. Dicit gͦ:Deſcēdet deꝰ ī vteꝝ virginis: k ¶ Sic̄ pluuia ī vellꝰ.Et alludit hiſtorię q̨̄ habet̉ Iudicꝭ. vj. g. vbi dixit gedeonad dn̄m: Si ſaluū facꝭ ꝑ manū meā iſrl̓ ſic̄ locutꝰ es: ponā hͦvellꝰ lanę ī area: ſi ros ī ſolo vellere fuerit/ ⁊ ī om̄i terra ſiccitas: ſciā ꝙ ꝑ manū meā liberabis iſrl̓. Uellus .i. maria/ fuit rore gr̄ę ⁊ diuinitatꝭ plena: area .i. iudęa ſicca ꝑmanēte. Hieronymꝰ. Vellꝰ cū ſit de corꝑe/ neſcit corꝑis paſſiōes: ſic beatavirgo īmunis fuit ab om̄i īmūdicia. Dic̄ gͦ: Deſcēdet. PsͣDn̄e īclina cęlos tuos ⁊ deſcēde. Multꝭ aūt de cauſis voluit dn̄s deſcēdere. Primo: vt nos hūiliaremur. Eſa. lxiiij. a.Utinā dirūꝑes cęlos ⁊ deſcēderes: a facie tua mōtes deflerēt .i. ſuꝑbi. Scd̓o/ vt cōpaſſionē quā habebat ad nos on̄deret. Exo. iij. b. Uidi afflictionē ppl̓i mei qͥ eſt ī ęgypto ⁊cͣ. Etpoſt: Et ſciēs dolorē eiꝰ: deſcēdi vt liberarē eū. Tertia cā fuit: qꝛ ad eū aſcēdere nō poteramꝰ: ſicut medicus deſcēdit adęgrū. Lucꝭ. j. g. Uiſitauit nos oriēs ex alto. k ¶ Sic̄ pluuia: vt faciat fructificare ⁊ ml̓tiplicare. Eſa. lv. c. Sic̄ deſcēdit imber ⁊ nix de cęlo/ ⁊ illuc vltra nō reuertit̉: ſꝫ īebriat terrā ⁊ infūdit eā/ ⁊ germinare eā facit ⁊cͣ. ſic erit verbū meū qd̓egrediet̉ ex ore meo: nō reuertet̉ ad me vacuū/ ſꝫ faciet q̨̄cūqꝫ volui ⁊cͣ. Itē ſicut pluuia: vt ignē peccati extingueret.Dan̄. iij. e. Angelꝰ dn̄i deſcēdit in fornacē: ⁊ fecit mediū fornacis qͣſi ventū rorꝭ flantē. Quarto: vt ſedaret ſitim antiqͦꝝpatrū: De qͥbꝰ Psͣ. Expectabūt onagri in ſiti ſua. Un̄ clamabat Ioh̓. vij. f. Si qͥs ſitit/ veniat ad me ⁊ bibat. l ¶ Invellꝰ .i. ī beatā virginē: vt ſupͣ dictū eſt. Itē pluuia mūdatvellꝰ: ſic chriſtꝰ virginē purificauit. Un̄ Exo. iij. a. dicit̉ ꝙ rubuſ ardebat ⁊ nō ꝯſumebat̉. Psͣ. Sctīficauit tab̓naculū ſuūaltiſſimꝰ. Itē vellus eſt molle: ſic btā ꝟgo. Un̄ btūs Bern̄.Volue ⁊ reuolue totā euāgelij ſeriē: ſi qͥd durū/ ſi qͥd aſperūinuenerꝭ in maria/ ad illā accedere merito verearꝭ. Ex vellere iſto facta eſt a ſpūſancto veſtis filij dei .i. caro. Eſa. lxiij. a.Quare rubrū eſt indumentū tuū? Ioh̓. xix. e. Erat autē tunica eiꝰ inconſutilis. Nos habemus tunicas ꝯſutas ex partibus .ſ. a patre ⁊ matre: ſed chriſtus tm̄ a matre. m ¶ Etſicut ſtillicidia ſtillantia ſuꝑ terrā: quia cū abundantia gratiaꝝ venit. Psͣ. In ſtillicidijs eius lętabit̉ germinās.Et nota ꝓprietatesi ¶ Deſcēdet ⁊cͣ. Moralit̓ qͥtidie deſcēdit dn̄s ꝑ gr̄aꝫ ſuāin aīaꝫ iuſti: k Sicut pluuia ī vellꝰ .i. latent̉̓ et vtilit.Iob. ix. b. Si venerit ad me nō videbo eū: ſi abierit nō ītelligā. Itē nota ꝙ ros vl̓ pluuia gr̄ę dei deſcēdit ī vellꝰ ouinū .i.ī aīas īnocētiū ⁊ ſimpliciū: n̄ ī vellꝰ caprinū luxurię: nō ī leoninū ſuꝑbię: nec ī caninū detractiōiſ: nec ī lupinū rapacitatꝭ:nec ī vulpinū doloſitatꝭ: ⁊ ſic d̓ alijs. m Et ſic̄ ſtillicidia.Nota ꝙ dn̄s qn̄qꝫ veniēs ī aīaꝫ ꝯſolationē ⁊ gaudiū īfudit:⁊ tūc venit ſicut pluuia ī vellꝰ/ q̨̄ mollit̓ ⁊ ſuauit̉ deſcēditibi. Qn̄qꝫ aūt īmittit timorē ⁊ cordis dolorē: ⁊ tūc venit ſicut ſtillicidia/ q̨̄ cū īpetu ⁊ violentia fluunt. Et bene dicit:Stillātiā ſuꝑ terrā .i. ſuꝑ pctā vel ſuꝑ peccatorē. Propter pctā etem̄ immittit dn̄s terrorē ī aīas hominū: ⁊ eis cōminat̉. Ezech̓. xxj. a. Stilla ad ſanctuariū: ⁊ ꝓph̓a ꝯtra humū iſrl̓. i. ad p̨̄latos: ⁊ ꝯͣ pct̄ā clericoꝝ. Sic aūt hō ſuauit attractus vel violenter ꝑterritus/ facit pęnitentiā. Un̄ ſequit̉:X Oriet̉ in diebꝰ

Allegorice v

Alit̓

Al. jet g.onēs gͣeoAl̓. FEt

EtAl̓. Igutiſtillantes.

Matth̓. 25. d.

Allegori-

Ioh̓. 17. a.

Psͣ. 1.55Deꝰ deſcilvoluit admultꝭ de c

Moraliter

Psͣ. 81.

Psͣ. .103.

Psͣ .45. 1

Psͣ .54.

ā Moralit. de aduētili in animā

Psͣ. 54.