Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

ſ vſqꝫ ī altiſſima q̨̄ fe̓ciſti magcnalia: deꝰ quis ſimilis tibi.d Quātas on̄diſti mihi tribuelatiōes ml̓tas malas:ſꝫ uerſus viuificaſti me: et deabyſſis terrę iterū reduxiſti

i me. Multiplicaſtir magnificentiā tuā: ꝯuerſus ꝯſoo latꝰ es me. ego ꝯfiteꝑbor tibi in vaſis pſalmi ve̓qͥritatē tuā deus: pſallam tiribi in cithara ſanctus iſrael.

.ca. lxj. a. Vt p̨̄dicarē annū placabilē dn̄o/ qͣꝫtū ad bonos:gie vltiōis/ qͣꝫtū ad malos. Nec ī hoꝝ annūciatiōe ſiſtā: ſꝫ annūciabo a Aſqꝫ ī altiſſima q̨̄ feciſti magnalia .ſ. ī corporibꝰ ſuꝑcęleſtibꝰ. Eccͣj. xlij. c. Memor ero operū dn̄i: q̨̄vidi ānūciabo ī ſermonibꝰ dn̄i oꝑa eiꝰ: ſol illuminās oīa reſpexit: gl̓ia dn̄i ple eſt opꝰ eiꝰ. Et marime illud opꝰ .ſ. corpora ſupcęleſtia ſī qͥb̓maxīe relucet gl̓iaditorꝭ. Un̄ ſupͣ. Cęlienarrāt gloriam dei.Ecc̄j. xlij. d. Magnalia ſapīę ſuę decorauit. Itē altiſſima magnalia fecit deꝰ poſſūt dici angelici ſpūs qͥs deꝰ mirabilit̓ordinauit diſpoſuit/ vt ſibi aſſiſtāt: nob̓ īferioribꝰ ſuadata ꝑferāt. Un̄ Psͣ. Qui facꝭ āgelos tuos ſpūs.De his duobus in Psͣ. Duo hęc audiui/ quia poteſtas deieſt: tibi dn̄e miſcd̓ia: qꝛ tu reddis vnicuiqꝫ iuxta oꝑa ſua.Poteſtas/ Ecce potētia. Tu reddes ⁊cͣ Ecce iuſticia. Sꝫ qꝛin vtroqꝫ miſcet̉ miſcd̓ia: qꝛ obliuiſcit̉ miſereri deꝰ: nec cotinebit ī ira ſua miſcd̓ias ſuas: Eo etiā dānatos minꝰ puniet qͣꝫ meruerūt: bn̄ īterponit: Et tibi dn̄e miſcd̓ia. ItēIuſticiā tuā: filio tuo hūilitate reddidiſti exaltatione. Phil̓. ij. b. Propt̓ qd̓ deꝰ exaltauit illū ⁊cͣ. Un̄ bn̄ ſeqͥt̉:a Uſqꝫ ī altiſſima feciſti magnalia. Hęc ſūt altiſſima magnalia q̨̄ fecit deus/ chriſtꝰ ſic humiliatꝰ aſcēdit ſuꝑcęlos. Eph̓. iiij. b. Qui deſcēdit ipſe ē aſcendit ſuꝑ om̄escęloſ. Iob. v. b. Qui facit magna inſcrutabilia mirabiliaquorū eſt numerꝰ.b Magnalia quę feciſti O ſpūſſctē. Actꝭ. ij. b. Audiuimꝰ illos loquētes nr̄is linguis magnalia dei. a Uſqꝫī altiſſima/ terrę: qꝛ imꝑatores reges ꝯuertit gr̄a ſpūſſctī.Ul̓ Uſqꝫ ī altiſſima .i. ſcpͥturę ꝓfūda ducens eos. Ioh̓.xiiij. d. Ille vos docebit oīa. Ul̓ Uſqꝫ ī altiſſima .i. ſecreta dei ducit ſpūſſctūs. j. Corꝭ. ij. c. Spūs ſcrutat̉ om̄ia/ etiāꝓfūda dei. De qͣs ſil̓is tibi. Tertia ꝑs: vbi on̄dit cuiꝑſonę q̨̄ gr̄a ſit .ſ. captiuo pctōri ē reſurrectio mētꝭ corꝑiſ.Et prius dei magnitudinē quē fit iſta gr̄a admiransmēdās/ ait: Deꝰ qͣs ſil̓is tibi: feciſti magnalia p̨̄dicta. q.d. nullꝰ ſil̓is eſt tibi. Psͣ. eſt ſil̓is tui ī dijs dn̄e: eſtẜm oꝑa tua. Sꝫ ꝯtra. Gen̄. j. d. Fecit deꝰ hoīeꝫ ad imaginē ſilitudinē ſuā. Sol̓. In natura vl̓ potētia nullꝰ ſil̓is eſt deo.Un̄. Exo. xv. b. Quis ſil̓is tibi ī fortibꝰ dn̄e? Eſa. xl. e. Cuiſil̓eꝫ feciſtis deū? j. Paral̓. xvij. c. Nota eſſe voluiſti vniuerſa magnalia tua: dn̄e: eſt ſil̓is tui: eſt aliꝰ deꝰ abſqꝫ te.Idētitatis: ſic dr̄ filius ſil̓is pr̄i. Ioh̓. xiiij. b. Qui videt meParitatꝭ: ſic voluit lucifer eſſe ſil̓is deo. (videt patrē.Cōformitatꝭ. Ro. viij .f. (Eſa. xiiij. d. Sil̓is ero altiſſimo.Prędeſtinauit ꝯformes fieri imaginis filij ſui.Imitatiōis. Matth̓. v. g. Eſtote ꝑfecti ſic̄ pr̄ vr̄ cęleſtis.articipatiōiſ. Leuitꝭ. xix. a. Sctī eſtote/ qꝛ ego ſctūs ſum.Naturalis diſcretiōis. Gen̄. ix. a. Ad imaginē quippe dei faCuiuſcūqꝫ conuenientię. j. Corꝭ. xj. b. (ctus eſt homo.Mulier eſt imago et gloria viri.d Quātas on̄diſti ⁊cͣ. Poſſet aliqͥs dicere: Quō annūclab̓ q̨̄ vidiſti? Immo dic̄/ deꝰ on̄dit mihi tribulatiōeſ:Sic Actꝭ. ix. c. Ego on̄dā illi quāta oporteat noīe meopati. Et tāgūt̉ nouē/ qͣſi nouē gradꝰ qͥbꝰ aſcēdit̉ ī celū. Priviuificaſti me. Tertio reductio pęnitētiā: dic̄: Etabyſſis terrę iterū reduxiſti me. Quarto ml̓tiplicatioē ꝟtutes: ſubiūgit: Multiplicaſti ⁊cͣ. Quīto ꝯſolatiooꝑa: ibi: Et cōuerſꝰ cōſolatꝰ es me. Sexto ꝯfeſſio: ibi: ego ꝯfitebor tibi ⁊c̄. Septīo gaudiū exultatio:ibi: Exultabūt labia ⁊c̄. Octauo meditatiōis ſtudiū: ibi:Meditabit̉ ⁊cͣ. Nono vltīo victoria/ dic̄: cōfuli ⁊cͣ. Dic̄. Quātaſ on̄diſti mihi tribulatiōeſ/ dic

eccl̓ia ī flagellis poſita. Et bn̄ dic̄ On̄diſti: tm̄ īmiſiſti:Multꝭ em̄ īmittit dn̄s tribulatiōes/ qͥbꝰ on̄dit eas .i. v̓tu vtilitatē eaꝝ. Itē/ On̄diſti: qꝛ magna ē tribulatio viroſctō videre aliena pctā.. Machab̓. ij. a. mihi: vt qͥd natꝰſū videre ꝯtritionē ppl̓i mei. e Ml̓taſ: quātitate ſiue numero. f Et malaſ:qͣlitate ſiue termino.g Et cōuerſꝰ/ a fla g3gellatiōe: h Uiuificaſti me tua ꝯſolatiōe deꝰ. Psͣ. Tuuerſus viuificab̓ nos: plębs tua lętabit̉ inte. Neemię. ix. b. Tuviuificas oīa: et exercitꝰ celi te adorant. Un̄ dr̄ Tob̓. iij. d. Poſt tēpeſtatē tranquillū facꝭ. Deut̓. viij. d. Poſtqͣꝫ afflixit te ac ſic roborauit/ad extremū miẜtꝰ ē tui. Iob. v. c. Uulnerat medet̉. Deut̓.xxxij. f. Ego occidā/ ego viuere faciā. Et de abyſſisterrę .i. de negocijs ſęcl̓i/ vl̓ de ꝓfūditate pctī: Iteꝝ reduxiſti me pęnitētiā. Hiere. xxix. c. Inueniar a vobisreducā captiuitatē vr̄aꝫ. Dic̄ aūt Iterū reduxiſti me. i.multotiēs: qꝛ freq̄nt̓ corrui. Ul̓ ſic Uiuificaſti me: reſuſcitādo me a pctō: Et ab yſſis terrę iteꝝ reduxiſti me. i.ſpē mihi dediſti de reſurrectiōe corꝑis futura. Ul̓ ꝓph̓ica certitudīe loquēs/ p̨̄teritū ponit futuro: Ręduxiſti .i. reduceſ iterū: qꝛ reducit ſpe: tūc reducet iteꝝ ī re. lMultiplicaſti magnificētiā tuā .i. v̓tutes ī me ml̓tiplicaſti:qͣs hn̄t magna oꝑāt̉. Un̄ dic̄ Augꝰ. Charitas magna oꝑat̉ſi eſt: ſi aūt oꝑari renuit/ charitas ē. m Et cōuerſꝰ adme pęnitētē: qꝛ pͥus eras auerſꝰ a me pctōre. Hiere. xviij. c.Dorſū faciē on̄dā eis. Psͣ. Oſtēde faciē tuā ſalui erimꝰ. Iohel̓. ij. c. Quis ſcit ſi ꝯuertat̉ ignoſcat deꝰ/ relinqͣtpꝰ ſe bn̄dictionē. Cōſolatꝰ es me. Tob̓. iij. d. Poſt lachrymationē fletū/ exultationē īfūdis. Psͣ. Tu dn̄e adiuuiſti me ꝯſolatꝰ es me. Et ꝯſolatꝰ me ſis apparet: o ego cōfitebor tibi ī vaſis pſalmi vitatē tuā deꝰ .i.laudabo te hilarit̓ oꝑādo iuxͣ ꝟitatē opeꝝ tuoꝝ. Et q Pſal tibi ī cithara .i. laudabo te ī orōe/ ſiue generali/ ſiue ſpeciali. r Sctūs iſrl̓: vel ſctē iſrl̓ O deꝰ iſrl̓ es ſctūs.Eſa. xij. b. Exulta lauda habitatio ſion: qꝛ magnꝰ ī mediotui ſctūs iſrl̓. Et bn̄ p̨̄dicto exponūt̉ iſtę duę clauſulę: qꝛpſalmꝰ ē laus oꝑatiōe: vas pſalmi/ ē pſalteriū qd̓ oꝑationē deſignat: Cithara aūt ē lauſ oꝑatiōe. Vn̄ Apoc̄. v.c. Hn̄tes ſingl̓i citharaſ phialaſ aureaſ plenas odoramēto: q̨̄ ſūt or̄ones ſctōꝝ. Ul̓ p̄t vox eccl̓ię: o. Cōfitebortibi ī vaſis pſalni .i. ī clericꝭ/ ad pſallendū deputatiſecrati ſūt: quoꝝ vaſoꝝ q̨̄dā ſūt ī honorē: q̨̄dā aūt ī ꝯtumeliā: vt dr̄. ij. Timoth̓. ij. c. Eſa. xxij. g. Suſpēdā ſuꝑ .i. pa: oēm gl̓iaꝫ domꝰ pr̄is eiꝰ: vaſorū diuerſa genera: vasꝑuulū a vaſis crateraꝝ vſqꝫ ad vas muſicū. Sed caueātiſta vaſa ne trāſportent̉ ī babylonē bibat ī eis balthaſar etoptīates eiꝰ vxores ꝯcubię eiꝰ: ſic̄ dr̄ Dan̄. v. a. Amos.vj. b. Sic̄ dauid putauerūt ſe hr̄e vaſa cātici: bibētes ī phial̓vinū: quapropt̉ migrabunt ī capite trāſmigrātiū. Expone.Et qͥd pſallit eccl̓ia? p Ueritatē tuā deꝰ/ triplice .i. ꝟitatē vitę: ꝟitatē iuſticię: ꝟitatē doctrīę: q̨̄ triplex ꝟitas dei ē.Sꝫ a paucꝭ docent̉ iſtę ꝟitates. Un̄ Pͣsͣ. Saluū me facdeꝰ qm̄ defecit ſctūs: qm̄ diminutę ſūt ꝟitates a filijs hoīm.Eſa. lix. c. Corruit ī platęis ꝟitas: ęqͥtas potuit īgredi.Oſee. iiij. a. ē ꝟitas: ē miſcd̓ia: ē ſcīa dei ī t̓ra: maledictū mēdaciū homicidiū furtū adulteriū īundauerūt. Ecōtrario diabolꝰ hꝫ ſuos pſalmiſtas pſallūt falſitatē.ſ. hęreticos. q Pſallā tibi ī cithara .i. in religiōe: vbichordę .i. ꝑſonę religioſę extētę in ligno .i. ī auſteritate pnīęſonū reddūt ꝯcordē amorē/ ꝯcordē vnitate vitę moꝝhabitꝰ. Eſa. xvj. d. Vēt̓ meꝰ qͣſi cithara ad moab .i. ꝯͣ diabo/ ſonabit. r Sctūſ iſrl̓ .i. ſctīficator ꝯtēplatiuoꝝ: qͦꝝ ꝓpͥepoſſeſſor poſſeſſio ē deꝰ. Eccͣj. xxiiij. b. In iacob ihīta īiſrl̓ hęreditare .i. habeaſ eoſ hęreditatē/ vl̓ ſiſ eoꝝ hęreditaſ.

Al̓. riuſticiāAl̓. rexhortatꝰAl̓. Etem̄FPsͣ. .84.

Ps 18. 5

psͣ. 103.aduētu XPsͣ. 61.Psͣ. 46.

Psͣ. 61.Psͣ. 46.

debrā. R

Psͣ. 79.

Psͣ.85.

Lertia pars

. 85. 5

Alit̓

pio

Psͣ.11.

ē gradusnis aſcendi-