Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

ītrōibo ī īpotētias dn̄i: dn̄e̓c memorabor iuſticię tuę ſoliꝰ.ē Deus docuiſti mera iuuētuſꝫ te mea: ēt vſqꝫ nūc pronūcih abo mirabilia tua. Et vſqꝫi in ſene̓ctā ſeniū: deus nek derelinqͣs me. Dōnec annūciē brachiū tuū generatikoni oīt q̨̄ ventura ē. Potē-o tiā tuā iuſticiam tuā deus.

a Introibo ī potētias dn̄i: vt poſſim portare iugū dn̄i:Na lr̄alis carnalis obſeruātię legꝭ onus p̄t portare:ẜm qd̓ dicit petrus Actꝭ. xv. c. Quid temptatꝭ deū īponereiugū ſuꝑ ceruicē diſcipuloꝝ: qd̓ neqꝫ pr̄es nr̄i neqꝫ nos portare potuimꝰ? Uidens lex iuſtificat: dicit: b Dn̄ememorabor iuſticię tuę ſoliꝰ: iuſticię legꝭ: q̨̄ neminē ad ꝑfectā iuſtificatio adducit. Heb̓. vij. c. Nihil em̄ ad ꝑfectum adduxit lex. Ro. iij. d. Arbitramurhominē iuſtificari per fidem/ ſine operibus legisboiue/ ī potē. Et: noNimemoraboiuerit ſola qn̄habebit comitē miſericordiā: accępee ris tempus iuſticias iuduādofiiudiciū duriſſimum in his quiSap̄. vj. a.aſſitrōibo ī potētias dn̄i .i. ī clactrohūiliabo me ſb̓ potēti manu dei: qd̓ facerē/ ſi lr̄atꝰ eſſē: qꝛpauci tales ibi volūt ītrare. Ioh̓. vij. g. Nūqͥd aliqͥs ex pͥncipibꝰ credidit ī/ aut ex phariſęis: ſed turba hęc q̨̄ nouitlegē maledicti ſūt. j. Corꝭ. j. d. Uidete vocationē vr̄aꝫ frēs:qꝛ multi ſapiētes ẜm carnē: ml̓ti potētes: multi nobiles: ſꝫ q̨̄ ſūt ſtulta mūdi elegit deꝰ/ vt ꝯfūdat ſapiētes.buiſſem p̄bēdas vl̓ parochias: male regendo perijiſſē. Un̄dic̄ Augꝰ. Heu indocti cęlū rapiūt: nos doctrinis nr̄isad inferna demergimur. Et maxime hoc ītelligit̉ de lr̄aturaaduocatoꝝ: q̨̄ ml̓tos retrahit ne ſaluent̉. Et ipſa ꝓprie dicit̉lr̄atura: Lr̄atura em̄ eſt cōgeries lr̄aꝝ .i. decretales. Iudicꝭ.j. c. Qui ꝑcuſſerit cariathſepher/ dabo illi axā filiā meā vxo. Eſa. xxxiij. c. Ubi ē lr̄atꝰ: vbi eſt legꝭ v̓ba ponderās: vbieſt doctor ꝑuuloꝝ? ppl̓m īprudentē videbit/ ppl̓m alti ſermoniſ. Hęc lr̄atura placet dn̄o: qꝛ ē negociatoria. Un̄ aliaęditio hꝫ: cogͦui negociatiōes. Oſee. xj. d. Circūdedit me ep̄hraim negociatiōe ſua: ī dolo domꝰ iſrl̓. Eccͣj.xxvj. d. Difficile exuit̉ negociās a negligētia: iuſtificabit̉caupo a pctīs labiorū. Prouerb̓. vltꝭ. c. Guſtauit vidit qꝛbona eſt negociatio. Eſa. xxiij. d. Et erunt negociatiōes eiꝰmerces eius ſctīficatę dn̄o: vt manducēt ī ſaturitatē veſtiant̉ vſqꝫ ad vetuſtatē. a Introibo in potētias dn̄icęleſtes: qꝛ illitteratꝰ idiota/ potētias terrenas ambiuiſed deſpexi. Quare? Quia b Dn̄e/ terribilis/ memorabor iuſticię tuę: lucifero ambitioſo peꝑciſti: adamde paradiſo eieciſti: parua delectatiōe ęterno deputasincēdio. c Soliꝰ .i. excęptę actiōiſ: qꝛ oēs iuſticię nr̄ę ī reſpectu iuſticię ſuę/ ſūt qͣſi pannꝰ mēſtruatę: ſic̄ dic̄ Eſa. lxiiij.b. Ul̓. Soliꝰ: qꝛ iudicat ẜm allegata: ſꝫ ẜm corda/ q̨̄ ſolvidet. iij. Regꝭ. viij. d. Tu ſolus noſti cor oīm filioꝝ hoīm.Apocl̓. xx. d. Libri aꝑti ſūt/ aliꝰ liber aꝑtꝰ eſt: ē liber vitę iudicati ſūt mortui ex his q̨̄ ſcripta erāt ī libris .i. ī cōſciētiis. Tales aūt etſi ſint lr̄ati tn̄ īdocti: ſed a deo edocti:vt iuſticiā eiꝰ ſciāt cogitēt. Un̄ ſubiūgit: d Deꝰ docuiſti me: inſpirādo flagellādo vt puerū. e A iuuētutemęa: ad lr̄am: vel ab initio fidei me innouaſti. Oſee. x. d.Tpūs reqͥrendi dn̄m venerit: docebit vos iuſticiā/ nonſophiſticā. Ioh̓. xiiij. d. Ille vos docebit oīa .j. Ioh̓. ij. d.Unctio eiꝰ docebit vos de oībꝰ. Nec poſtqͣꝫ cępiſti me docere/ deſijſti: ſed docuiſti me f Et vſqꝫ nunc. Eſa. xxx.ę. faciet auolare a te vltra doctorē tuū. Iohel̓. ij. f. Dedit vob̓ doctorē iuſticię: deſcēdere faciet ad vos imbrē matutinū ſerotinū/ Ecce/ a iuuētute vſqꝫ nunc. Et qꝛ ate edoctꝰ ſū abſcōdā talentū tuū: ſꝫ g Pronūciaboalijs/ mirabilia tua .ſ. voluiſti naſci pati: ꝯtēnētes teexpectas reuocas ad pęnitētiā hmōi. Et debeo ꝓnūciare: qꝛ tu ea me docuiſti: ẜm illud Matth̓. x. a. Gratꝭ accępiſtꝭ/ gratꝭ date. Gal̓. j. b. Notū vob̓ facio frēs euāgeliū qd̓euāgelizatū ē a me: qꝛ ē ẜm hoīeꝫ: neqꝫ em̄ ego ab hoīe accępi illud/ neqꝫ didici/ ſꝫ reuelationē ieſu chriſti. In iſto ꝟſu

argui pn̄t tria gęnera hoīm. em̄ dic̄. Deꝰ docuiſti mea iuuētute mea: eſt ꝯtra illos qͦs vſqꝫ ad canos docet Iu hſtinianꝰ vl̓ Galienꝰ vel Ariſtoteles. Matth̓. xxiij. a. Unꝰ eſtmagiſter vr̄ chriſtꝰ. aūt dic̄ Uſqꝫ nūc: eſt ꝯͣ eosponūt finē ſtudio ſuo: ſꝫ ſic̄ dr̄. ij. Timoth̓. iij. b. Sꝑ diſcēteſi nūqͣꝫ ad ſcīaꝫ veritatꝭ ꝑueniētes. Sꝫ ip̄ideberēt ponere finē ſtudio ſuo: aliqn̄ inciꝑe p̨̄dicare. Hoc etiā innuit Poeta/ dicēs: Sēꝑ ego auditor tm̄: nūqͣꝫ ne repo? aūt dicit: Pronūciabo mirabilia tua: eſt ꝯtra eos trufas fabulaſdicūt in ſermonibꝰ. j. Pet̓. ij. b. Uos eſtgenꝰ electū/ gens ſctā ppl̓us acqͥſitiōiſ: vtvirtutes eiꝰ annūcietꝭ. Psͣ. Narrauerūtmihi iniqͥ fabulatiōes: ſꝫ vt lex tua. Etqꝛ ānūciabo h Et vſqꝫ ī ſenectāſeniū: Ad lr̄aꝫ .i. vſqꝫ ad mortē. 1Peꝰne derelinqͣſ me: ſic̄ ꝓmiſiſti/ Matth̓.vltꝭ. d. dicens: Euntes docete oēs gētes⁊cͣ. Et poſt: Et ecce ego vobiſcū ſū oībꝰdiebꝰ/ vſqꝫ ad ꝯſūmationē ſęcl̓i. Ne derelinqͣs me dico:k Donec annūciē brachiū tuū .i. amore nos āplexarꝭ multꝭ bn̄ficijs nos fouēdo. Can̄. ij. b. Lęua eiꝰ ſub capite meo: dextera illiꝰ amplexabit̉ me. Oſee. xj. a. Ego qͣſinutriciꝰ ep̄hraim ī brachijs meis portabo. Eſa. xl. c. Inbrachio ſuo ꝯgregabit agnos: in ſinu ſuo portabit. Et eſtdonec incluſiuū: ſic̄ ibi: Donec ponā inimicos tuos ſcabel pedū tuoꝝ. Et cui ānūciab̓? Generatiōi: Oībꝰem̄ debemꝰ annūciare dei amorē: qꝛ ad oēs ſe extēdit. Psͣ.Nec ē ſe abſcōdat a calore eiꝰ. Sap̄. xj. d. Diligis oīa q̨̄ſūt: nihil odiſti eoꝝ q̨̄ feciſti. m ¶Quę vētura ē. q. d. noſolū p̨̄ſentibꝰ/ ſꝫ etiā futurꝭ. Sctī em̄ pꝰ mortē ſuā/ exēplo recordatiōis ſcpͥtis ſuis q̨̄ ī eccl̓ijs recitant̉ docēt. Psͣ. Scribant̉ hęc ī generatiōe altera/ ppl̓s creabit̉ laudabit dn̄m.Eſa. liij. a. Brachiū dn̄i cui reuelatum eſt? q. d. paucꝭ. Eſa.xlviij. c. Faciet volūtatē ſuā ī babylone: brachiū ſuū ī chaldęis .i. in pctōribꝰ/ qͥbꝰ mortuꝰ eſt ī cruce. Et ſolū brachiū: ſꝫ n Potētiā tuā: oīa regꝭ/ ordinas: iuſto moderamine coerces. Sap̄. xj. d. Oīa in mēſura nūerodere diſpoſuiſti: Ul̓tū em̄ valere tibi ſoli ſuꝑerat ſꝑ: v̓tutibrachij tui qͥs reſiſtet? In nūero/ cuilibet rei ꝓpriā ſpeciē tribuēdo ml̓tiplicādo. Pōdere/ vnicuiqꝫ rei ꝓpriū īpetū tribuēdo. Mēſura/ vnicuiqꝫ ꝓpriā potētiā diffinitā det̓mīatātribuēdo. Nec tm̄ brachiū amorꝭ potētiā fortitudīs: Sedo Et iuſticiā tuā deꝰ: puniſ malos remūeras bonos.x Eſa. lxj. a.Uel aduētu chriſti legi p̄t ab illo loco: ¶Donec ānūcie: dic̄ eccl̓ia. O deꝰ ne derelinqͣs me donec anūciēbrachiū tuū .i. filiū tuū vētuꝝ. De Eſa. liij. a. Brachiūdn̄i cui reuelatū ē? Et. xl. c. In brachio ſuo cōgregabit agnos: ī ſinu ſuo leuabit: qꝛ pr̄ chriſtū īnocētes ꝯgregauit: ī reqͥe ęt̓na ad ſe leuauit: l Generatiōi: tm̄ iudęiſ:ſꝫ generi hoīm/ hęreticꝭ/ excōicatꝭ/ ſchiſmaticꝭ homicidiſ.m ¶Quę vētura ē: tm̄ ei q̨̄ pn̄s ē. Mar. vltꝭ. d. Eūtesin mūdū vniuerſū: p̨̄dicate euāgeliū creaturę. Psͣ. Scribāt̉ hͨͦ ī generatiōe alt̓a: ppl̓s creabit̉ laudabit dn̄m. ItēNe derelinqͣſ me donec ānūciē potētiā tuā: poteſſuſcitare lapidibꝰ filios abraę: Matth̓. iij. b. i. induratꝭ īpctō facere filios gr̄ę. Et hęc eſt magna potentia: qꝛ vt aliAugꝰ: Maius eſt iuſtificare impiū/ qͣꝫ creare cęlum et terram: o Et iuſticiā tuā deus: qua punis corrigendo.X De his duobusItē hic pōt notari btā trinitas. Per brachiū/ fit aplexſpūſctūs ītelligit̉: Per potētiā/ pater: Per iuſticiā/ filiꝰiudex iuſtꝰ. Un̄ ſenſus ē O1 i Deꝰ dicit eccl̓ia: ne derelinquas me donec annūciē brachiū tuū .i. ſpmſctm̄: qui eſt nexus patris filij: ſicut brachium nectit corpus manū: aut duo corpora cōplectit̉. Et n Potētiatuā i. patrē. o Et iuſticiā tuā .i. filiū iudicem. Vel ſic:n ¶Potentiā tuā/ o pr̄: o uſticiā tuā/ o fili iudex iuſte.R Magnalia quę

2

Al̓. Ppotētiā

Al̓. rex

Uox electiin prelatumAl̓. dn̄e

Al. ſinidi

HPs. i1t.

PPsͣ. 74.Al̓. ſuꝑuēture

Uox ſim­ Xplicis clerici intrātis clauſtrū

Uox ſim Splicis laici

Ps. .105.

Psͣ .18.

Psͣ. 101.

De aduētuchriſti

Psͣ. 101.

De beatatrinitate