Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LXX

a piat. Deꝰ ne elōgerꝭ a me:b deu̓s meꝰ in rauxiliū meū reS ſpice. Confundant̉ et defieciantꝭ detrahentes aīę mee:ōperiant̉ confuſione etꝭ puͦh dore/ qui q̄runt mala mihi.Ego aūt ſꝑ ſꝑabor: adijcinam ſuꝑ oēm laudē tuā. Osn me̓ū ranūciabit iuſticiā tuā: tota die ſalutare tuū. Qm̄non cognouif litteraturam/

aaciū inuadendi: Sicut dicit̉.. Machab̓. xij. g. hapēt pͥncipē nec adiuuantē: nūc expugnemꝰ eos: et tollamꝰde hoībꝰ memoriā eorū. Iudicꝭ. xviij. g. Venerūt in lais adml̓m qͥeſcentē ſecurū: ꝑcuſſerūt eos in ore gladij. Hiere.xlix. f. oſtia/ nec vectes: eis ſoli habitāt: ideo erūt cameIi eoꝝ in direptionē. Dicētes tn̄ hoc menriunt̉: qꝛ dn̄s derelinq̄t ſctōs ſuos: ſic̄dicit̉ ī Psͣ. Et Heb̓. xiij. a. d Ipſe em̄ dixit/ te deſerā neqꝫ derelinquā. Ioſue. j.q. Ero tecū: te dimittā neqꝫ derelīquā.Perſeqͥmī cōprehēdite. Sil̓e?dicit̉ Prouer. j. b. Deglutiamꝰ ſic̄ infernꝰ viuētē. Hiere. xx. c. Preualeamusaduerſus ꝯſeqͣmur vltionē ex eo. Sꝫē qͥcqͥd ipſi dicāt: a Deꝰ ne elōgerꝭ ame. Ecce ī tribulatiōe ſua recurrit adoronē: ſolū ſūmū remediū ē. ij. Paral̓. xx. c. ignoremˢº qͥd agere debeamus: ſolū habemꝰ reſidui vt ad te oculos nr̄os dirigamꝰ. Ne elōgerꝭ a me:ſed eſto ꝓpe nihil timebo. Iob .xvij. a.Pone me iuxta te: cuiuſuis manꝰ pugnet cōtra me. Phil̓.iiij. b. Dn̄s ꝓpe eſt/ nihil ſolliciti ſitꝭ. Ecōtra de malis dicit̉/Prouer. xv. d. Lōge eſt dn̄s ab īpijs. Loquit̉ aūt a ſimilipueroꝝ/ qͦs aliqn̄ ponūt pr̄es eoꝝ in lucta/ vt exercitent̉: etpaululū recedūt ab eis ſeorſū: Sꝫ pueri vidēt eos ꝓpeaudaciꝰ luctant̉: ſciētes parati ſūt iuuare eos ſi opus fuerit. Sic loquit̉ hic vir iuſtꝰ/ dicēs: Deus/ ſi exponas me luctę tribulatiōi: tn̄/ ne elongerꝭ a me: Sꝫ b Deꝰ meī auxiliū meū reſpice. Iob. xxx. c. Sto/ reſpicꝭ meSap. iiij. c. Reſpectꝰ illiꝰ in electos illiꝰ. Et qͥd facit reſpectꝰeius? Uincit malū inflāmat ad bonū. Prouerb̓. xx. b. Rex ſedet ī ſolio iudicij/ diſſipat malū ītuitu ſuo. Apoc̄. j. d.Oculi eius qͣſi flāma ignis. Et hoc elōgaberꝭ a me in auxiliū reſpicies: c Confundant̉: vidētes mētitiſūt/ dicētes deus dereliquit. d Et deficiāt: habētes ampliꝰ qͥd ꝯtra me dicāt. Dętrahetes aīę meę:dicētes deꝰ dereliqͥt: eſt ſalꝰ ipſi ī deo eiꝰ. Necparua ꝯfuſiōe ꝯfundant̉: ſꝫ ita intēſa/ vt f Oꝑiant̉ cōfuſiōe/ exteriꝰ: g Et pudore/ īteriꝰ. h Qui ꝗrūt mala mihi .i. deſiderāt laborāt vt mihi noceāt. Psͣ. Etinqͥrebāt mala mihi locuti ſt̓ vanitates: dolos tota die meditabāt̉. In hoc ꝟſu pn̄t notari qͣttuor pęnę detractoꝝ. Prima eſt ꝯfuſio. Un̄ dic̄: Cōfundant̉. Et iuſte: qꝛ volūt alios ꝯfundere. Deut̓. xix. d. Reddēt ei/ ſic̄ frī ſuo facere cogitauit. Cōfundant̉ in lingua. Gen̄. xj. b. Cōfundamꝰ ibilinguas eoꝝ: vt audiat vnuſqͥſqꝫ vocē ꝓximi mei/ Eccepͥma pęna q̨̄ eſt ꝯfuſio ē pͥuatio eloquētię. Scd̓a eſt pͥuatiopotētię: Un̄ dic̄: Et deficiāt: a viribus/ vt poſſint ꝑficere qd̓ volebāt. Sap̄. xvij. c. Aliqn̄ monſtrorū agitabant̉timore: aliqn̄ aīę deficiebāt traductiōe. Eccͣj. xiiij. c. Omneopus corruptibile ī fine deficiet. Tertia pęna eſt pͥuatio for exterioris: Un̄ ſequit̉: Oꝑiant̉ cōfuſiōe. Psͣ. Operiant̉ ſic̄ diploide ꝯfuſiōe ſua. Quarta eſt pͥuatio īteriorꝭſcientię. Un̄ addit: Et pudorę. Naū. iij. b. Reuelabo pudenda tua in facie tua. Illis eueniāt iſta: qui q̄runt malamihi .i. qͥſcrutant̉ iniqͥtates/ vt in me aliqͥd inueniāt malū qd̓ mihi pn̄t detrahere. Prouerb̓. xxiiij. b. Ne inſidieris q̨̄ras impietatē ī domo iuſti: ne vaſtes requiē eiꝰ ⁊cͣ. Ul̓in bono pōt legi/ vt oret hic vir iuſtꝰ ꝑſequētibꝰ calūniantibꝰ. c Cōfundant̉: apud ſe/ de vilitate enormitate pctī. d Et ſic deficiāt .i. ceſſent a pctō. Uel deficiat ab eo qd̓ ſūt/ fiāt qd̓ ſūt .i. de impijs fiāt pij. Prouerb. xij. a. Verte īpios erūt. Psͣ. Defecit in ſalutaretuū .ſ. tēdēs aīa mea. Et f Oꝑiant̉ cōfuſiōe/ corā ſacerdōtē ī ꝯfeſſiōe. Hęc ē ꝯfuſio adducēs gr̄aꝫ gl̓iaꝫ: Eccͣj. iiij.c. gEt pudore: pꝰ ꝯfeſſionē totā vitā ſuā: vt ſꝑ pudeateos pctā cōmiſerūt: Nihil em̄ tm̄ deo diſplicet/ ſicut ceruix erecta poſt pctm̄. Gen̄. xx. d. Hoc erit tibi ī velamē oculoꝝ: qͦcūqꝫ ꝑrexerꝭ / memēto te deprehenſā. Ego aūt

quicqͥd dicāt/ qͥcqͥd faciāt mihi mali: k Sēꝑ ſꝑabo/ ſciēs totū fit deo diſpēſante: oīa mihi faciet cooꝑari ī bonū.Iob. xiij. c. Etiā ſi occiderit me/ ī ip̄o ſꝑabo. Licet em̄ dn̄ſmanū maloꝝ ſuoſ ꝑcutiat: ẜm qd̓ dic̄ Eſa. x. b. Uirga furorꝭmei aſſur ⁊cͣ. tn̄ fugiēdū eſt ab eo/ ſꝫ ꝓpiꝰ adhęrendū: Gladiꝰ em̄ de ꝓpe minꝰ ferit. Sꝫ de malis pueris/ ferientē fugiūt/ dic̄ Eſa. ix. c. Populꝰ eſt reuerſus ad ꝑcutientē ſe. Et dicit Semꝑ: ꝯtra eos ad horā credūtſperāt: in tꝑe tēptatiōis recedūt: Lucꝭ.viij. b. Eſa. l. d. Quis ābulauit ī tenebris ē lumē ei? Speret ī noīe dn̄i īnitat̉ſuꝑ dn̄m deū ſuū. Nec tm̄ ſꝑabo/ ſed telaudabo. Hoc eſt: l Et adijciā ſuꝑoēm laudē tuā .i. ſuꝑ ꝑfectā laudē q̨̄ tibi debet̉ ꝓpt̓ iuſticiā tuā/ potes iuſtenare pctōreſ. Adijciā ſuꝑerogādo/ lau: ꝓpt̓ miſericordiā pctōreſ dānaſ:ſꝫ ad pęnitētiā adducēs/ ſaluaſ. Psͣ. Miſericordias dn̄i ī ęternū cātabo. Et iterūCōfitemī dn̄o qm̄ bonꝰ: qm̄ ī ſęculū miſericordia eius. Adijcere ſemꝑ debemus ſuꝑ laudē dei .i.quantū poſſumꝰ āpliare. Eccͣj .xxj. c. Verbū ſapiēs qͦdcūqꝫaudierit ſcius laudabit ad ſe adijciet. Hoc eſt ꝯͣ eos qui officiū eccleſię abbreuiāt: ꝯtra eos expoſitionē ſacrę ſcripturę decurtāt/ deberēt addere laudē ſuā ſuꝑ omnē lau. Sꝫ ꝯtra hoc poſſūt obijcere: qꝛ dicit̉ Apocꝭ. vltꝭ. d. Siqͥs appoſuerit ad hęc: apponet deꝰ ſuꝑ plagas ſcriptas inlibro iſto. Et Iob. xxix. d. Verbis meis addere nihil audebāt. Prouerb̓. xxx. a. Ne addas qͥcqͣꝫ v̓bis illiꝰ. Sol̓. Textūtextui poſſumꝰ addere vel ſubtrahere: ſed expoſitiōes addere poſſumꝰ debemꝰ. Nec tm̄ laudabo te tecū vel tibi loquēdo/ ſicut fit in officio eccleſiaſtico: ſed etiā alijs p̨̄dicabo.Hoc eſt qd̓ ſequit̉: mi Os meū annūciabit: tm̄ miſericordiā/ de qua dixi/ Adijciā ⁊cͣ. ne p̨̄ſumāt auditores:Sed et/ n Iuſticia tua: vt timeant/ inter duas molasterant̉: vt fiant cibus deo delectabilis. o Tota die ſalutare tuū .i. chriſtū miniſtrū acceptorē vtriuſqꝫ .ſ. miſericordię iuſticię. In pͥmo em̄ aduētu fuit miniſter auctormiſericordię: In ſcd̓o autē erit miniſter iuſticię: Et ideo bene dicit Tota die ſalutare tuū: qꝛ ſiue iuſticia ſiue demiſericordia fiat ſermo ſemꝑ eſt de ſalutari chriſto. Et nota dicit: Os meū annūciabit: cōtra eos qui vicariosſemꝑ ſeruiunt aut p̨̄dicant: ipſi ſemꝑ tacēt a laude p̨̄dicatione: tn̄ ad hoc ſint cōducti ſtatuti. Eſa. lxij. b. Supermuros tuos hieruſalē conſtitui cuſtodes/ tota die noctetacebūt. Qui reminiſcimini deū: ne taceatꝭ/ ne detis ſilentium ei: donec ſtabiliat ponat hieruſalē laudē in terra. Eſa.xl. b. Uox domini clama. Quid clamabo? Om̄is caro fęnū: om̄is gloria eius quaſi flos agri. Vel per iuſticiam tangit̉vetꝰ teſtamentū terrens: iuſticia em̄ timorē incutit: Per ſalutare/ nouū: Et ideo dr̄: Tota die ſalutare tuū: qꝛ lexnoui teſtamenti ꝑpetua eſt. Prouerb̓. xij. c. Labiū veritatꝭfirmū erit in ꝑpetuū. Et hoc ſalutare noui teſtamēti annūciabo: p Qm̄ cognoui lr̄aturā: illā de. ij. Corꝭ.iij. b. Littera occidit .i. litteralē legis obſeruantiā. Et ideo:x Introibo in potētiasItē hoc pōt eſſe vox electi excuſantis ſe: Sicut Eſa. iij. b. ſum medicus/ in domo mea non eſt panis neqꝫ veſtimentū: nolite me ꝯſtituere pͥncipē ppl̓i: Sic dicit: p QQm̄ cognoui litteratura: q̨̄ neceſſaria eſt p̨̄lato. Hieroꝰ.Litteras neſcit/ qui ſacras ignorat. Sap̄. xiij. a. Uani ſuntom̄es hoīes in quibus ſubeſt ſcientia dei. Malach̓. ij. b.Labia ſacerdotꝭ cuſtodiūt ſcientiā: legē requirēt ex ore eiꝰ.Introibo interrogatiuePoſſunt etiam hoc dicere ſimplices clerici qui intrant clauſtrum: p Quoniam non cognoui litteraturam:X introibo inItē pn̄t dicere ml̓ti laici ſimpliceſ ītrabūt ī potētias dn̄i.i. ī cęlo/ QQm̄ cogͦui lr̄aturā: qꝛ ſi ſciuiſſē lr̄aſ haI buiſſem p̨̄bendas

6.deusin

pociaſ

88. diſ. c. eijciēset. c. quoniāPsͣ 88.FPsͣ. 117.

Ps. .j.

Quattuor pe­ cne detractorū 1

Psͣ.108.

lit̉ in bono

Uox electi inprelatum

. 11§.

Uox ſimplicisclerici intrantꝭclauſtrumUox ſimplicislaici