Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

tatio meā ſemꝑ/ tāqͣꝫ ꝓdigiūfactus ſū multꝭ: fēt tu adiuftor fortꝭ. Rępleat̉ os meum laude: vt cantē gloriā tuātota die r magnitudinē tuā.h Ne̓ ꝓijcias me in tꝑe ſeneictutꝭ: defecerit virtꝰ meaf ne̓ derelinqͣs me. Quia diinxerūt inimici mei mihi: e̓tnrcuſtodiebāt aīaꝫ meā/ cono ſiliū fecerūt ī vnū. Dicētēs/deꝰ dereliqͥt/ ꝑſeqͥmini etcōp̄hēdite: qꝛ ē feri-

buit mihi. Itē: Laus eius in eccl̓ia ſctōꝝ. Hoc eſt ꝯtra eos raro aūt nūqͣꝫ dicūt horas in eccl̓ia. Psͣ. Quō cantabimꝰcāticū dn̄i: ī terra aliena. Baruch. iij. b. Quid ē iſrl̓ ī terrainimicoꝝ es? Inueteraſti ī terra aliena. Psͣ. Cātabiles mihierāt iuſtificatiōes tuę: ī loco ꝑegrinatiōis meę .i. ī eccl̓ia. Dic̄: a In te catatio: ſolū narratio:b Mea: ſolū aliena ſeu vicaria. Psͣ.Uoce mea ad dn̄m clamaui. Dic̄ aūt/ Inte in mūdo vl̓ venere. q. d. de te catabo. Uel ſic: In te in me. q. d. in te īuenio vn̄ cātare debeā: ſed in me nihil inuenio vn̄ cātandū/ ſꝫ vn̄ flēdū ſit. Gregꝰ. Iuſtū eſt vt ī ſe dolorē īueniat: relictogaudio/ ī ſe gaudia q̨̄rebat. c Seqꝛ hic īcipit nūqͣꝫ terminabit̉. Psͣ. Lſericordias dn̄i ī ęternū cātabo. Sꝫ cātatio ſęcl̓arꝭ finē habet ī breui. Amos. viij.c. Cōuertā oīa cātica vr̄a in planctū. Ul̓¶Semꝑ .i. in aduerſis qͣꝫ ī ꝓſꝑis. Psͣ.Bn̄dica dn̄m ī tꝑe ⁊cͣ. Eſa. lxij. b. Tota die nocte ꝑpetuo tacebūt. Qui au ita deū laudāt/ deridēt̉ a mūdaniſ: ſicutdauid a michol ꝯtēptꝰ deſpectꝰ fuit: eo nudatꝰ ſaltabat an̄ dn̄m. ij. Regꝭ. vj. d.Un̄ addit: d Tāqꝫ ꝓdigiū factꝰ ſū multꝭ: qꝛ admirātes ſuꝑ me qͣſi ſuꝑ ſtulto deridēt me. j. Corꝭ. iiij. b. Spectaculū facti ſumꝰ mūdo angelis hoībꝰ. Deridēt me/ ſꝫ tn̄curo: e Et .i. qꝛ/ tu adiutor fortꝭ. Iob. xij. a. Qui deridet̉ ab amico ſicut ego: īuocabit deū exaudiet: Deridet̉em̄ iuſti ſimplicitas/ lampas ꝯtēpta apud cogitatiōes diui. Sed tn̄ ſequit̉: Parata ad tp̄s ſtatutū .ſ. vt fulgeat ī ęterna tabernacula. Vn̄ tūc dicēt illi deridēt: Hi ſūt qͦs aliqn̄ habuimꝰ in deriſū in ſil̓itudinē īproperij: nos inſenſatiputabamꝰ vitā illoꝝ īſaniā finē illoꝝ ſine honore: ecce quōcōputati ſūt īter filios dei. Vel ẜm Iſidorū/ Prodigiū dr̄qͣſi porro diciū: id .ſ. qd̓ lōge ē on̄dere: vt dieſ iudicij ⁊cͣ. Sicſctī viri mūdi gaudiū ꝯtēnētes ad lōge futurū aſpirāt: ſūtalijs ꝓdigiū. Un̄ Zach̓. iij. c. Audi tu ieſu ſacerdos magne amici tui habitāt corā te: qꝛ viri portēdētes ſt̓ .i. ꝓculdentes. Ezech̓. xxiiij. g. Eritqꝫ vob̓ ezechiel ī portētū. Eſa.viij. d. Ecce ego pueri mei qͥs dedit mihi dn̄s in ſignū etportentū iſrl̓. Multis: dicit oībꝰ: qꝛ oēs aduertūtꝓdigiū. Et tu adiutor fortis: me perduces ad illa quęꝓcul expecto. Ro. viij .ſ. Si deꝰ nob̓/ qͥs ꝯtra nos? Prohis ꝯībꝰ petit vt dignas gr̄as poſſit reddere. Un̄ adiungit:f Repleat̉ os meū laude ⁊cͣ. Hoc bn̄ ſequit̉ pꝰ illudqd̓ dixerat: In te cātatio mea. q. d. nolo ficte vl̓ diminute cātare/ ſic̄ multi clerici/ parcūt vocibꝰ ī choro: nec replet̉os eoꝝ laude ad quā ſpecialit̉ tenent̉: ſꝫ multoꝝ ora replent̉litibꝰ/ vn̄ deuotionē volūtatē deū laudādi amittūt. Ecc̄s.vij. b. Calūnia ꝯturbat ſapientē .i. clericū/ ꝑdit robur cordis eiꝰ .i. deuotionē. Tūc replet̉ os laude: qn̄ ex toto cordelaudat̉ deꝰ: nihil vanitatꝭ aut falſitatꝭ ē admixtū. Iob. viij.d. porriget manū malignis/ donec īpleat̉ os tuū riſu/ etlabia tua iubilo. Repleat̉/ dico ita: g Ut cantē gl̓iaꝫtuā/ tota die magnitudinē tuā. Duo dicit: gloriaet magnitudinē. Ad lr̄am: gloriā eiꝰ cantamꝰ/ qn̄ dicimꝰ:.e Gl̓ia pri filio ⁊cͣ. Magnitudinē/ dicimus: Magnificataīa mea dn̄m. Vel ꝓprie: Gl̓ia dn̄i eſt recreatio mūdi: DeEſa. xlij. b. Gloriā meā alteri dabo. Et Psͣ. nobisdn̄e nob̓: ſed noī tuo da gloria. Magnitudo ē mūdi creatio ſeu potētia creandi: De Psͣ. Magnꝰ dn̄s laudabil̓nimis/ magnitudīs eiꝰ ē finis. Et alibi: Magnꝰ es tu/ faciēs mirabilia. Itē gl̓ia dei / ē eiꝰ miſcd̓ia: magnitudo ē iuſticia. Psͣ. Miſericordiā iudiciū cātabo tibi dn̄e. Gl̓ia mulcet allicit: magnitudo terret cōcutit: Ecce amor timorſine qͥbꝰ eſt ſalus. Eccͣj .j. c. Qui ſine timore eſt poterit iuſtificari. .j. Corꝭ. xiij. b. Si tradidero corpꝰ meū ita vtardeā/ charitatē aūt habuero/ nihil mihi ꝓdeſt. h Neꝓijcias me. Scd̓a pars: vbi agit de gr̄a tꝑe ſenectutꝭ ſe-

nij dāda. Et cōpetent̉ ſeqͥt̉ ad id qd̓ p̨̄miſit: Tu es ſpesmea a iuuētute mea. Un̄: Dn̄e ne ꝓijcias me ī tꝑeſenectutꝭ. Ne ꝓijcias qͣſi pōdꝰ vl̓ aliqͥd vile tu dn̄e impoſuiſti me ſuꝑ humeros tuos vt ouē ꝑditā ī deſerto: vt habet̉ Lucꝭ. xv. a. Hiere. xxiij .f. Vos eſtis onus: ꝓijciā qͥppevos dicit dn̄s. Qui vult ꝓijci in tꝑeſenectutꝭ/ adhęreat dn̄o in tꝑe iuuētutis.Eccͣj. vltꝭ. d. Oꝑamini opꝰ vr̄m an̄ tp̄s: dabo vob̓ mercedē vr̄aꝫ in tꝑe ſuo .ſ. inmorte. Et in eodē. b. Bn̄dicā nomē dn̄i adhuc iunior ſū. Eccͣj .xxv. a. Quę iniuuētute ꝯgregaſti/ quō īuenies ī ſenectute? i defecerit virtꝰ mea .i.in morte: k NNe derelinqͣs me. Psͣ.Uſqꝫ ī ſenecta ſeniū deus ne derelinqͣsme. Tūc aūt derelinqͥt deꝰ ſctōs ſuos/ſꝫ eis adeſt. Un̄ ſtephanꝰ Actꝭ. vij. g. interlapides vidit cęlos aꝑtos/ ieſū ſtantēſi iuuare paratu: īmo meliꝰ/ iuuātē: niſiem̄ iuuaret/ deficeret. Iob. xj. d. Meridianꝰ fulgor ꝯſurget tibi ad veſpeꝝ: teꝯſūptū putaueris/ orierꝭ vt lucifer. Psͣ.On̄s amat iudiciū/ derelinq̄t ſctōs ſuos: ī ęt̓nū ꝯſeruabūt̉. Et neceſſe habeo derelinqͣs me: qꝛ inimicos habeo mihi inſidiant̉. Hoceſt qd̓ dicit: l Quia dixerūt inimici mei mihi.dicit qͥd dixerūt ei inimici: vt intelligas om̄e malū qd̓ poſſūtdicere. Diabolꝰ dicit: Boni ſūt honores. Mundus: Bonęſūt diuitię. Caro: Bonę ſūt delitię. Oēs dicūt: eſt bo qd̓ facꝭ. Dixerūt/ dico/ exprobrātes/ me deſolari volētes. Psͣ. Multi dicūt aīę meę: ē ſalꝰ ipſi in deo eiꝰ. Necſolū dicēdo peccauerūt ī me: ſꝫ inſidiādo ꝯſpirationē faciēdo: Quia m Et cuſtōdiebāt aīaꝫ meā .i. obſeruabant: ſicut habet alia lr̄a/ dęmones: vel pctōres/ conſiliū fecerūt in vnū. De obſeruatiōe dicit̉ ī Psͣ. Obſeruabit pctōr iuſtū: q̨̄rit mortificare. De ꝯſilio/ Prouer.j. b. Inſidiemur ſanguini: abſcondamꝰ ꝯtra inſontē tēdiculas. Vl̓ ſic: Et ſolū/ inimici mei/ dicūt mala/ mihi: īmo illi ſt̓ cuſtodeſ aīę meę .i. ſacerdotes ep̄i. Et ē: mi Et cuſtodiebāt aīam meā .i. cuſtodire debebāt: n ¶Coſiliū fecerūt ī vnū: cōtra me ſalutē meā. Ioh̓. xj. f. Collegerūt pontifices phariſęi ꝯciliū aduerſus ieſū. Matth̓.xxvj. a. Cōgregati ſūt pͥncipes ſacerdotū ſeniores ppl̓i indomo pͥncipis ſacerdotū: cōſiliū fecerūt vt ieſū dolo tenerēt occiderēt. Et qͥd dixerūt in cōſilio ſubiūgit: o Dicētes/ deꝰ dereliquit: Et ideo/ perſequimini coprehēdite / O vos archidiaconi officiales. Sꝫ deberēt potiꝰ dicere ſacerdotes epiſcopi: Deus dereliqͥtꝓpt̓ pctm̄ ſuū: recōciliemꝰ deo/ vt parcat. aūt ſi peccat aliqͥs: epiſcopus ſacerdos ꝑſequit̉/ donec cōprehēdat̉pecuniā. Exo. xv. b. Dixit inimicꝰ/ ꝑſequar cōprehēda/ diuidā ſpolia/ implebit̉ aīa mea .i. burſa mea. Et qͥs ē inimicꝰ?Deut̓. xxxij. e. Inimici noſtri ſūt iudices. Prouerb̓.. b. Inſidiemur ſanguini/ abſcōdamꝰ tēdiculas ꝯtra inſontē fruſtradeglutiamꝰ ſicut infernꝰ viuētē integrū qͣſi deſcēdente īlacū: oēm p̄cioſā ſubſtātiā reperiemꝰ: īplebimꝰ domꝰ nr̄asſpolijs: ſortē mitte nobiſcū/ dic̄ epiſcopꝰ archidiacono: vnūſit marſupiū oīm: fili ne ambules eis. Et hoc ſecure faciatis/ qꝛ eſt eripiat: qꝛ oēs p̨̄lati/ etiā maiores hoc deberet corrigere idē faciūt. Psͣ. Oēs declinauerūt: ſimul inūtiles facti ſūt: eſt faciat bonū. Hoc legit̉ factū fuiſſe inmorte beatę marthę/ extinctę em̄ ſūt cādelę: dęmones dixerūt/ deꝰ dereliqͥt: dn̄s reaccendit candelas. Ita etiā dicūt hoīes mali ſtulti/ qn̄ vident mūdi claritas extinguitin ſanctꝭ aliquā tribulationē/ putāt dn̄s dereliqͥrit:attēdentes ipſe dicit in Psͣ. ipſo ſū in tribulatione:Hoc ē ꝯtra hoc dicūt: Deus dereliqͥt. Eripia:Cōtra hoc dicūt: Quia ē eripiat. Ex his etiāverbis poteſt cognoſci/ qꝛ eſt bonū eſſe hoīeꝫ ſolū ſineadiutorio vacantē: qꝛ tunc ſumūt demones vl̓ pctōres audaciā inuadendi

Psͣ. 149.Psͣ .136.

Ps. 136.Psͣ.119.

Psͣ. 76.Al̓. ⁊ſed

Al̓. rhymnodicamAl̓. ymagnificentiamdsͣ. 88.

Ijͣ. eo.

Al̓. robſeruahaniPPsͣ. 33.Al̓. reruat

. 36.

Psͣ. .j.

Sap̄. 5. a.

Ps. 36.

Alit̓ de ep̄iset ſacerdoti

Gl̓ia dei magnitudo qͥd ſintLucꝭ .1. e

Psͣ. 13. ei. 5

Psͣ .113.

Psͣ. 47.Psͣ .85.

Ps. 90.

Psͣ .100.