tur ſtatim erubeſcentes: quidicunt mihi euge euge. Exultent et⁊ lętentur in te̓ oͥmnes qui quęrūt te̓: et dicantſemꝑ magnificet̉ dominus:
.AConfundant̉: ꝯfuſione: b ¶ Et reuereant̉/ timore.iere. xvij. c. Confundant̉ qͥ me perſequunt̉ ⁊ nō ꝯfundarego: paueāt illi ⁊ nō paueā ego. c ¶ Qui quęrūt animāmea. Ioh̓. v. c. Quęrebāt eū iudęi interficere. d ¶ Auertant̉ retrorſū/ a facie mea: dicit chriſtus: ſ EEt erubeſcant qͥ volūt mihimala. Hoc impletūfuit qn̄ veniente iudacū cohorte ⁊ miniſtrꝭpontificū ⁊ phariſęoat rū cū laternis ⁊ facibus ⁊ armis/ exijt eisobuiam chriſtus: Etilli vidētes eū ⁊ audientes ꝙ dixit/ ego ſumr̄t retrorā: Ioh̓. xviij. a. h ¶ Auertant̉ ſtatiiIxviij. a. dicit̉: Vt ergo dixit eis/ ego ſumr̄t reīrubeſcentes. Hoc em̄ eis fuit magna verecundia.k¶ Qui dicūt mihi euge eugę: irridentes me. Psͣ. Dixerūt euge euge: viderūt oculi nr̄i.E Hieroꝰ. Nō eſt efficacior peſtis ad nocendū qͣꝫ familiaris inimicus. Hūc hoſtē oportet ſemꝑ ſecū portare ⁊ nutrire/ vn̄ maius eſt periculū. Mich̓. vij. b. Ab ea q̨̄ dormit ī ſinū tuo/ cuſtodi clauſtra oris tui. a CCōfundant̉ ⁊cͣ. Cōfundunt̉ dęmoneſ: qn̄ hō fortit̉ facit pęnitentiā. Un̄ Mich̓.vltꝭ. b. Irā dn̄i portabo/ qm̄ peccaui ei ⁊cͣ. Et pꝰ ſeqͥt̉: Aſpiciet me inimica mea. Itē ꝯfundunt̉/ cū ſuggeſtiōes eoꝝ ꝯtēnunt̉: qͣs nō ceſſant ingerere etiā mentibꝰ ſctōꝝ: Un̄ addit:b ¶ Et reuereant̉ .i. iterū erubeſcāt. Ul̓ Reuereant̉ .i. timeant accedere ad me. c ¶ Qui q̄rūt aīaꝫ meā dęmones. j. Pet̓. vltꝭ. b. Diabolus tāqͣꝫ leo rugiēs circūit/ q̨̄rensuē deuoret. d ¶ Auertant̉/ a malo. e ¶ Retrorſū: vtte ſeqͣnt̉. Psͣ. Diuerte a malo ⁊ fac bonū. f ¶ Et ęrubeſcāt/ ꝯfuſiōe adducēte gratiā ⁊ gl̓iaꝫ: Eccͣj. iiij. c. g ¶ Quivolūt mihi mala/ pęnę vel culpę: Ecce qd̓ facit doctrinadn̄i dicētꝭ Matth̓ .v. g. Orate ꝓ ꝑſeq̄ntibꝰ vos. h ¶ Auertant̉ ſtatim erubeſcētes: vt ſupͣ. k ¶ Qui dicūt mihieuge euge: adulādo. Sꝫ notandū eſt ꝙ qn̄ orauit ꝓ ꝯuerſione aperte ꝑſequētiū tp̄s nō determinauit/ ſed ſimpliciterdixit: Auertant̉ retrorſū: Qn̄ aūt orat ꝓ ꝯuerſione adulantiū/ addit: Statim. In qͦ notat ꝙ plus debemꝰ deſiderare liberari ab adulatoribꝰ qͣꝫ a ꝑſequētibus: qꝛ periculoſior eſt nobis perſecutio ſeductoris qͣꝫ aꝑte ſęuientꝭ. Eſa. iij. c.Qui beatū te dicūt/ ipſi te decipiūt: ⁊ viā greſſuū tuoꝝ diſſipant. Uel totū legat̉ de eiſdē .ſ. de inimicis peccatoribus ꝓqͥbus orat. Et petit eis pͥmo ꝯfuſionē mentis bonā cū dic̄:Cōfundant̉. Secūdo petit eis timorē dicēs: Et reuereant̉. Eccͣj j. c. Qui ſine timore eſt/ non poterit iuſtificari.Tertio petit eis abominationē peccati/ cū dic̄: Auertant̉:ſcꝫ a pctīs ſicut a re abominabili. Ezech̓. viij. d. Fili hoīs vide abominatiōes qͣs iſti faciūt hic. Quarto petit illis humilitatē pęnitētię/ cū dicit: Retrorſū .i. ita auertant̉/ vt ſint teſequentes ꝑ humilitatē. Mar. viij. d. dixit dn̄s petro: Uade retro me ſathana. Ioh̓. xx. c. Maria ꝯuerſa retrorſū/ vidit dn̄m. Quinto petit eis ꝯfuſionē exteriorē: q̨̄ eſt in vultucū dicit: Et erubeſcāt. Eſt em̄ duplex confuſio: interior ⁊exterior. De interiori pͥus dixit: Confundant̉. De exteriori hic dicit: Erubeſcant. De his duabus Hiere. vj. d.Confuſione nō ſūt ꝯfuſi: ⁊ erubeſcere neſcierūt: Propt̓ hocpetit hic eis illa duo. j. Regꝭ. xvij. f. Dauid ꝑcuſſit philiſtę/um in fronte: vbi eſt locus erubeſcentię. Psͣ. Imple facieseoꝝ ignominia: ⁊ quęrēt nomē tuū dn̄e. De malis aūt dicit̉Hiere. iij. b. Frons mulieris meretricꝭ facta eſt tibi: noluiſtierubeſcere. Et qꝛ periculū eſt in mora ꝯuerſionis: ſexto petit̉ eis velocē ꝯuerſionē/ ſiue velocitatē ꝯuerſionis/ cū ſubiūgit: Auertant̉ ſtatim. Eccͣj. v. c. Ne tardes ꝯuerti ad dominū: ⁊ ne differas de die in diē. Et qꝛ erubeſcētia eſt cauſaꝯuerſionis: repetit de ipſa/ addens: Erubeſcētes. Vn̄ qͥue phus vidēs iuuenē exire de lupanari ⁊ erubeſcere/ qꝛ videbat ab hoībus: ait: Salua res eſt/ erubuit. Et nota ꝙ ter
loquit̉ hic de erubeſcentia vel de ꝯfuſione: qꝛ ꝓpt̓ tria debemus erubeſcere: Uidelicet/ ꝓpter peccati vilitatē: ꝓpter noſtrā in gratitudinē: ꝓpter dei longanimē patientiā. De pͥmoHiere. ij. g. Quilis facta es nimis/ iterās vias tuas. De ſecūdo/ Ezech̓. xliij. c. Fili hoīs oſtende filijs iſrl̓ tēplū: ⁊ cōfundant̉ ab iniqͥtatibꝰſuis. Hoc dicit: qꝛ intemplo repoſita erātmulta q̨̄ ſigna erāt beneficiorū dei/ q̨̄ exhibuerat iudęiſ: Ibi em̄erat vrna aurea plenamāna: in ſignū ꝙ dn̄seos pauerat in deſerto. Ibi etiā erat virga/ ī qͣ factū fuerat miraculū: et deuteronomiū legis. Similit̓ nos ī templo .i. ī corpore chriſti: de qͦdixit Ioh̓. ij. d. Soluite templū hoc: ⁊ in tribꝰ diebꝰ excitabo illud: poſſumus multa bn̄ficia inuenire ⁊ legere. De tertio ꝓpt̓ qd̓ debemꝰ erubeſcere .ſ. de patiētia dei/ dicit Gregꝰ:Saltē miſericordiā ⁊ patientiā eiꝰ debemꝰ erubeſcere/ ſi eiꝰiuſticiā nolumꝰ formidare. Et in hac ſerie interponendo oſtēdit qͣles ſūt illi ꝓ qͥbus orat: videlicet qꝛ peccant oꝑe ⁊ volūtate ⁊ locutiōe. Opere/ cū dicit: Qui q̄runt aīam meā.Volūtate/ cū dicit: Qui volūt mihi mala. Locutiōe/ cūdic̄: Qui dicūt mihi: euge euge .ſ. irriſorie. Iob. xij. a.Deridetur iuſti ſimplicitas. Vel etiam applauſorie adulando. q. d. bona eſt terra. Eu em̄ bonū: ge terrā ſonat. Multidicūt ita: euge .i. bona ſunt terrena. Qd̓ licet concedendū ſitꝓpter hęreticos: tn̄ cęleſtia incomparabiliter meliora ſunt:Et terrena mala ſunt ei/ qui ea cęleſtibus pręponit. Et notaꝙ dicitur euge multipliciter.Irriſoriū. Psͣ. Dixerūt euge euge vider̄t oculi nr̄i.Applauſoriū. Psͣ. Nō dicāt in cordibus ſuis/ eugeAdulatoriū. Psͣ. Ferāt ꝯfeſtimᵐ (euge aīę noſtrę.Euge.ꝯfuſionē ſuā: qui dicūt mihi euge euge.Admiratiuum. Ezech̓ .xxvj. a. Euge confractę ſuntCōmēdatoriū. Matth̓ xxv. b. (portę populoꝝ.Euge ſerue bone ⁊ fidelis.l ¶ Exultēt ⁊c̄. Secūda pars: vbi iuſtus monet bonos vtin deo lętent̉: ſed pͥus allegorice in ꝑſona chriſti exponamꝰ.Dic̄ gͦ chriſtꝰ ad patrē: l ¶ Exultēt ⁊cͣ. q. d. petij/ ꝙ iudęiꝯfunderent̉ ⁊ erubeſcerēt: ſed nō ſic peto de fidelibꝰ: īmo peto vt exultēt/ corꝑe: m ¶ Et lętent̉/ mente: n ¶ In tenō ī dijs falſiſ vl̓ ī cerimonijs legꝭ. Et nō tm̄ iudęi ꝯuerſi: ſꝫgeneralit̓/ o ¶ Oēs: tā de iudęis qͣꝫ de gentibꝰ: p ¶ Quiq̨̄rūt te ī fide chriſtiana: vbi īuenit̉ ſꝑ deꝰ. r ¶ Et dicatore/ in or̄one ⁊ laude: s ¶ Semꝑ magnificet̉ dn̄s: nōvos: nō dijl ¶ Exultēt ⁊cͣ. Moralit̓ vir iuſtꝰ admonet alios iuſtos vtin dn̄o lętent̉: etiā ipſos aduerſarios conuerſos/ ⁊ iā pęnitentes/ qͥ deū q̨̄rūt ꝑ oꝑa pęnitētię: Sꝫ monēdo alios nō eis ſꝫad deū ſermonē dirigit: oſtēdēs ꝙ iſta ſpūalis lęticia a dn̄oeſt. Un̄ dicit: Exultet ⁊ lętent̉ in te. Psͣ. Dediſti lęticiāin corde meo. Dicit gͦ: l ¶ Exultet corꝑe: contra pigros.m ¶ Et lętent̉/ mente: ꝯtra triſtes. Matth̓. vj. b. Nolite fieri ſic̄ hypocritę triſtes. n ¶ In te nō ī creatura: cōtra auaros et idolatras. Amos. vj. d. Qui lętamini in nihili. Iob.xxxj. c. Si lętatꝰ ſū ſuꝑ diuitijs meis multis. p ¶ Qui q̄rūt: cōtra negligētes. Prouerb̓. xix. c. Qui negligit viā ſuāmortificabit̉. Eſa. xxj. c. Si q̨̄ritꝭ/ q̄rite. q ¶ Te veritatēiuſticiā/ ſanctificationē/ pacē. Psͣ. Vt qͥd diligitis vanitatē⁊ quęritꝭ mēdaciū. r ¶ Et dicant/ nō tm̄ audiant: cōtra nōdicentes horas canonicas. s SSemꝑ: contra eos qͥ qn̄qꝫdicūt et quādoqꝫ nō dicūt: ⁊ ꝯtra eos qui qn̄qꝫ pſallūt/ qn̄qꝫnō. Apocꝭ. iiij. c. Nō habebāt requiē die ac nocte/ dicētia:ſcūs/ ſctūs/ ſctūs ⁊cͣ. t M Magnificet̉: ꝯtra inuidos ⁊ detractores: qui paruificāt alios qͥbus dn̄s facit miſericordiāmaiorē. Ecc̄j. vltꝭ. d. Lętet̉ aīa veſtra in miſericordia eius:⁊ nō ꝯfundemini in laude eiꝰ. Matth̓. xx. b. An oculꝰ tuꝰ nequā eſt: qꝛ ego bonꝰ ſū. v ¶ Dn̄s: contra ſuꝑbos qͥ nolunt
4
Propt̓ triadebemꝰ erubeſcere
vlmici
Al̓. riocūdent̉Heb̓. 9. a.
a
Ps .14.
aliter
Ps. 33..
Psͣ. 34.Psͣ .34.Psͣ. 39.
Allegorice
Alit̓
Moraliter
Psͣ. .4.
Psͣ. 82.ſ
Psͣ. .4.