Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

qu̓i diligunt ſall̓itare tuum.Ego̓ v̓o egenus pauꝑ ſū:deus adiuua me. Adiutorſꝫ meus liberator meꝰ ēs tu:dn̄e ner moreris.Psͣ dauid filioꝝ ionadab

prioꝝ captiuoꝝ. LXX.iijN te dn̄e ſꝑaui noͣnꝯfundar in ęternum:nin iu̓ſticia tua lib̓ame ⁊eripe̓ me. Inclina adme aurē tuam: etꝭ ſalua me.

vos: dij falſi. Hoc dicāt illi/ a Qui diligūt ſalutare tuū .ſ. me. Un̄ dixit ſimeon Luc̄. ij. e. Quia viderūt oculi mei / ſalutare tuū. Ul̓/ Qui diligunt ſalutare tuū/municare alijs .ſ. fidei ſalutē. Sed ad hoc ipſi exultēttent̉ laudēt/ oportet p̨̄cedat reſurrectio mea: Vn̄ tibi dico pater d Egov̓o egenus ſū: velmendicꝰ .i. petēs dicēs ī cruce/ Ioh̓. xix.e. Sitio. e Et pauper rebus: habēsvbi caput reclinē. Un̄ſcriptū ē Ioh̓. xix. f. inclinato capite tradidit ſpm̄. Ul̓ Pauper amicis: qꝛ amicimei apl̓i receſſerūt a me: Sꝫ tu f Deꝰ pr̄ adiuuatribulatiōe paſſiōis. Et ꝟe ſcio adiuuabis: qꝛ g Etor meꝰ: vt poſſim ſuſtinere: h Et liberator meꝰvtpoſſim euadere: i Es tu/ om̄ipotens pater. Adiutor fuitin paſſione: vbi chriſtus tulit pondus peccatoꝝ nr̄oꝝ. Liberator in reſurrectione: vbi liber a pęna miſeria ſurrexit. Etad hoc faciendū dn̄e pater k moreris: quin .ſ. dietertia me ſuſcites.3 ſubeſſe vl̓ ſeruire. Oſee. x. a. eſt rex nobis: em̄ timemus dn̄m: rex qͥd faciet nobis .i. pręlatꝰ. a Qui diligūt: ꝯtra odio habētes. Amos. v. c. Odio habuerūt corripientē ī porta. b Salutare: infirmitoriū. Ecc̄i. xxx.c. Salus aīę in ſanctitate iuſticię. c Luū: medicorūvl̓ apothecaꝝ. Prouer. xxj. d. Dn̄s aūt ſalutē tribuet. Sūtaūt qͥdā deū laudāt magnificāt in ꝓſꝑitate ſed blaſphemāt ī aduerſitate: Sicut intēdebat ſathan poſſet īducereiob: dicēs ad dn̄m: Nūqͥd fruſtra timet deū iob: oꝑibꝰ manuū eiꝰ bn̄dixiſti/ poſſeſſio eiꝰ creuit ī terra: ſed extēde paululū manū tuā tange cūcta q̨̄ poſſidet: niſi in faciē bn̄dixerit tibi. Psͣ. Cōfitebit̉ tibi bn̄feceris ei. Ideo oſtēdit viriuſtus ꝯſequēter ſe pauperē eſſe: tn̄ in pauꝑtate laudaredeū/ alios ad laudē monere. Un̄ dicit: d. Ego ꝟo egēnus ſū pauꝑ. Duo dicit: Sūt em̄ qͥdā egeni .i. mēdiciq̨̄rētes ſūt pauꝑes: vt ſūt trutāni. Alij ꝟo ſūt pauꝑesſed tn̄ ſūt egeni: qꝛ mēdicare erubeſcūt. Primi peccantcupiditatē auariciā: Secūdi peccāt ſuꝑbiā. Sed vir iuſtꝰdic̄ ſe ſimul eſſe egenū pauperē: ideo ſecure petit/ dicēs:f Deꝰ adiuua me: Ul̓ ẜm aliā lr̄aꝫ affirmat: quę habet:Deus adiuuat me pauperē: adiutor eſt pauperū/ nondiuitū: qͥbus ꝓmittit auxiliū: ſꝫ ſuppliciū. Lucꝭ. vj. d.vobis diuitibꝰ. Un̄ vulgariter ſolet dici de diuite eſthomo quē deus adiuuet: de paupere ꝟo miſerabili ꝑſonadicit̉: iſte eſt homo quē deꝰ adiuuet .i. egens dignꝰ auxiliodei. Un̄ adiūgit: g Adiuior meꝰ: in operādo: h Etliberator meꝰ/ in patiēdo: i Es tu:: mūdus: diuitię. Eſa. xxxj. a. dēſcēdūt in ęgyptū ad auxiliū⁊cͣ. .i. ī mundū. Ul̓ Adiutor/ in p̨̄ſenti: tēpus eſt operādi. Et liberator/ in futuro. Ro. viij. d. Ipſa creatura liberabit̉ a ſeruitute corruptiōiſ in libertatē glorię filioꝝ dei. Etqꝛ vt dicit̉ Prouer. xiij. b. ſpes quę differt̉/ affligit aīam: etetiā qꝛ mora trahit periculū: addit: k morerꝭ .i. nedifferas auxiliū liberationē. Dan̄. ix. e. Ne moreris ꝓptertemetipſū deꝰ meus. Ioh̓. iiij. g. Dn̄e deſcende priuſqͣꝫ moriat̉ filius meus. Ioh̓. xj. a. Miſerūt ſorores lazari ad ieſūdicētes: Dn̄e ecce quē amas infirmat̉ ⁊cͣ. Tūc qͥdē māſit ineodē loco duobꝰ diebꝰ. Et pꝰ: Uenit ieſus īuenit qͣttuor dies habentē in monumento. Expone. Expoſitio Pſalmi. LXX.N te dn̄e ⁊c̄. Titulꝰ. Psͣ. dauid filioꝝ ionapſalmū de cruce pſalmum de donis ſpiritus/ podab prioꝝ captiuorum. Continuatio. Poſtnit hic pſalmū de cōmēdatiōe gr̄aꝝ donoꝝ eorundē. Et ēſenſus tituli. Pſalmꝰ/ iſte/ ē dauid ꝓph̓ę: agit de filijsionad ab .i. de ſignificatis eos .ſ. de illis obediūt ſpon

3tanee dei volūtati. Et de primis captiuis .i. de illisus erāt captiui qͣꝫ deo obedirēt: cui ſeruire regnare ē. De inlegit̉ Hiere. xxxv. b. p̨̄cępit dn̄s hieremię vt ꝓpinaret eisvinū: noluerūt accipere: dicentes pater eoꝝ ionadabcęꝑat eis ip̄i biberēt vinū/ neqꝫ plātarēt vineaſ. Et hosmultotiēs ꝓponit dn̄sin exemplū filijs iſrl̓ nolebāt ſeruaredata dn̄i: iſti ſeruabāt mādata pr̄is ſui.Per hoſ ergo ſignificant̉ viri obediēteſ:ꝓpt̓ factū ſuū: ꝓpt̓interpretationē huiꝰnoīs ionadab: qd̓ īterpretat̉ ſpontaneꝰ. Intentio eſt monere nos ne de nobiſipſis p̨̄ſumamꝰ: ſꝫ totā ſpēin dei gratiā ponamꝰ. Modus. Triꝑtitꝰ ē pſalmꝰ. Primoꝓpt̓ ſpem ſuā petit hic vir deo obediēs ab om̄ibꝰ malis liberari/ laude impleri. Scd̓o agit de gr̄a tꝑe ſenectutꝭ ſenij:ibi: Ne ꝓijcias me. Tertio dicit cui ꝑſonę ſit gr̄a: quęſit illa gr̄a: ibi: Deꝰ qͥs ſimilis. Agēs ergo de gr̄a an̄qͣꝫ aliquid petat/ meritū ſuę ſpei oſtendit/ dicēs: In te dn̄eſꝑaui. In te/ in hoīe: in diuitijs. Hiere. xvij. a. Maledictꝰ ꝯfidit ī hoīe: ponit carnē brachiū ſuū. j. Timoth̓.vj. d. Pręcipe diuitibꝰ ſperare in incerto diuitiaꝝ: ſed indeo viuo. Un̄ dicit: In te dn̄e ſꝑaui: et ideoᵐ m Noconfundar. Eccͣj. ij. b. Nullus ſperauit in eo ꝯfuſus eſt.n In ęternū: licet ad tp̄s bona ꝯfuſione ꝯfundar. Hiere.xx. c. Qui ꝑſequūt̉ me cadēt infirmi erūt/ ꝯfūdent̉ vehementer: qꝛ intellexerūt opprobriū ſempiternū. Ita ꝯfundent̉ illi hic nolūt leuiter modicū cōfūdi corā ſacerdoteconfitendo peccatū. Hiere. ij. e. Quō confundit̉ fur qn̄ deprehendit̉: ſic cōfundit̉ domus iſrl̓: ipſi reges eoꝝ/ principes ſacerdotes ꝓphetę eoꝝ. Fur eſt furat̉ ꝯfeſſionē ſuā:qui tūc deprehēdit̉/ in crimine morit̉: pęnitens aūt ſuumfurtū ꝓijcit. Sꝫ dic̄ Hieremias ſic cōfūdent̉ domꝰ iſrl̓. i.clerici reges eoꝝ/ maiores p̨̄lati principes: vt archidiaconi decani ſacerdotes ad litterā: et ꝓphetę .i. p̨̄dicatores.Clerici em̄ et iſti p̨̄dicti/ plus īterdū cōmittūt iſtud furtū qͣꝫalij. Et vt ſic cōfūdar o In iuſticia tua .i. a te mihidata: p Libera me. Iuſticia dei eſt forū pęnitentiale:vl̓ ipſa pęnitētia: in fit iuſticia de latronibꝰ .i. de peccatoribus vel dęmonibus vel de vitijs: de quibus Iob. xix. b.Uenerūt latrones eiꝰ fecerūt ſibi viā me. Pęnitētia autiſtos latrones ſuſpēdit / ſic liberat̉ homo: qn̄ aūt ſuſpendunt̉ a pęnitētia/ mortꝭ periculo expoſitꝰ ē. Eſa. xxvj. b. fecerꝭ iudicia tua ī terra: iuſticiā diſcēt oēs habitatoresorbis: miſereamur imꝑio diſcet facere iuſticiā. Et ī eodem. d. Iuſticiam fecimus in terra: ideo non ceciderunthabitatores t̓rę .i. latrōes. In hac ergo tua iuſticia: Libera me ab his latronibꝰ: q Et eripe me de ore leonis. l.diaboli. Psͣ. Libera me de ore leonis. Vel Erip̄e me:a malis beſtijs .i. deſiderijs: q̨̄ etiā poſt vitia ſuſpenſa remanent: qn̄qꝫ tantū p̨̄ualent animā deuorāt. Un̄ dicit ſanctus: Quot putas lupi ſeuicie: quot leones ſuꝑbię: quot vulpes aſtutię: quot vultures ingluuie lacerant cadauer animę:Apocal̓. xviij. a. Babylon facta eſt habitatio om̄is volucriimmūdę. Et qꝛ laceratus ſurgere poſſū: r Inclinaad me infirmū iacentē: s Aurē tuā/ miſericordię. Dequa Sap̄. j. c. Auris c̨eli audit oīa. Hoc eſt ꝯtra qͦſdā ꝯferſoreſ/ nolūt audire fęda. Sꝫ ſcire debēt poteſtſanare vulnera/ niſi tangat ſaniē. Oſee. ij. d. Exaudia cęlos.i. ſpūales: ipſi exaudiēt terrā .i. pctōreſ. t Et ſalua me.Sic em̄ ſaluat̉ iacēs in lecto peccati/ deꝰ aurē miſericordięad inclinat: qd̓ fit mediāte aure cōfeſſorꝭ .ſ. confeſſione.Prouerb̓. xxviij. b. Qui abſcōdit ſcelera ſua diriget̉ .i.ſurget de lecto peccati: aūt ꝯfeſſus fuerit reliq̄rit ea muericordiā conſequet̉. Et docemur hic qͥd petere debeam .i.ſalutē. em̄ dixiſſet: Inclina ad me aurē tuā: ſudiunxit/ dita me:

Alegorice .x

Al. Poij.ſpaui: dn̄e

Al̓. rerutorAl̓. ctardauerꝭ

Al̓. rerueAl̓. xexincAl̓. zſaluū. jme fac

Partitiopſalmi.

Moxaliter

Iob .1. b.

Iob .1. b.Psͣ .48.

Psͣ .21.