Pſalmus
rememoratione ꝙ ſaluū fecit eū dn̄s.¶ LXIX.Eus in adiutoriumd meū intende: domix ¶ ne ad adiuuādū me
Et nō dicit tm̄ habitabūt: ſꝫ inhabitabūt: qͥdā em̄ ibi habitāt numero: ſꝫ nō īhabitāt merito. Dic̄ gͦ: a ¶ Inhabitabūt ibi i. ī eccl̓ia. q. d. nō erit deſerta. Soph̓. iij. c. Derelinquā in medio tui ppl̓m pauperē ⁊ egenū: ⁊ ſperabūt in noīedn̄i reliquię iſrl̓ i. apl̓i. Ro. ix. f. Reliquię iſrael ſaluę fient.c ¶ Et ip̄i apl̓i hęreditate .i. ꝑpetua poſſeſſiōe: d ¶ Acquirēt eā/ eccl̓iaꝫ p̨̄dicatione ⁊ martyrio ſicutchriſtꝰ. De qͦ dic̄ apoſtolꝰ Actꝭ. xx .ſ. Poſuit vos epiſcopos regere eccl̓iaꝫ quā acqͥſiuit ſanguine ſuo. e ¶ Et ſemē ſeruoꝝ eiꝰ .i. p̨̄lati/ ſucceſſores apl̓oꝝ: f ¶ Poſſidebūt eā: nō ſemen hęreticorū.g ¶ Et qͥ diligūt nomē eiꝰ .i. habētes fidē operātē ꝑ dilectionē: hHabitabūt ī ea: nō exibūt ꝑ hęreſes: nec diſcedēt ſeq̄ntes antichriſtū: ſic̄ ml̓ti: de qͥbꝰ. jͣ. Timoth̓. iiij. a.In nouiſſimis tēporibꝰ diſcedēt qͥdā a fide: attēdētes ſpiritibꝰ errorꝭ/ ⁊ doctrinis dęmonioꝝ ⁊cͣ.X habitabūt/ iſtę ciuitates: b ¶ Ibi .i. in obediētia eccleſię romanę. Sed qͣꝫdiu? Dū ipſa manet in chriſto. Ioh̓.xv. a. Si māſeritꝭ in me/ ⁊ verba mea in vob̓ manſerint: qͦdcūqꝫ volueritꝭ petetꝭ/ ⁊ fiet vobis. c ¶ Et hęreditate .i.ꝑpetua poſſeſſiōe: d ¶ Acqͥrēt eā .i. acqͥſitiue tenebunt addei lucra/ nō terrena. e ¶ Et ſeme ſeruoꝝ eiꝰ poſſidebiteā .i. imitatores apl̓oꝝ: vt nō tm̄ de nobilibꝰ/ nec tm̄ de romanis fiant cardinales aut papa: ſed tm̄ de bonis cuiuſcūqꝫgenerꝭ vl̓ natiōis. Un̄ ſequit̉: g ¶ Et qͥ diligūt nomeneiꝰ habitabūt ī ea: Ipſi em̄ debet eē amici ſpōſi: ⁊ ipſi tenēt locū petri/ a qͦ dn̄s reqͥrit dilectionē. Ioh̓. vltꝭ. d. Simōiohānis diligꝭ me plꝰ his? Et ſi ipſi rn̄deant cū petro: Etiādn̄e/ tu ſcis qꝛ amo te: Faciāt qd̓ ſeqͥt̉: Paſce agnoſ meoſ. Etpꝰ: Paſce oues meas. Nō tōde: ſꝫ paſce. Pl̓ti ſūt hodie ineccl̓ia tōſores ouiū: ⁊ pauci paſtores. Sꝫ ī tōſiōe oniū fugitiacob a laban: Gen̄. xxxj. c. Et iudas inceſtū cōmiſit: Gen̄.xxxviij. e. Et nabal offenſā dauid: ⁊ deinde mortē īcurrit. j.Regꝭ .xxv. g. Et amon interfectꝰ eſt. ij. Regꝭ. xiij. e. Nuncpōt dici qd̓ dr̄. j. Machab̓. j. d. vbi loquit̉ de ſion: ad lr̄am:Ędificauer̄t ciuitatē dauid .i. romā muro magno ⁊ firmo ⁊turribꝰ firmis/ ⁊ facta eſt illis ī arcē. Ad lr̄aꝫ em̄ magnas turres faciūt de velleribꝰ oniū qͣs tondēt .i. de ſpolijs ſubditoꝝ:qd̓ vtiqꝫ nō faciūt/ qui diligūt nomē eius. Et qͥ inqͥt diligūt nomen eius: habitabūt in ea: Si em̄ alij ibi habitāt/ inde ſequit̉ ruina eccl̓ię. Un̄. j. Machab̓. j. d. poſt ea verba q̨̄ diximꝰ/ ſequit̉: Et poſuer̄t illic .i. ī ſion gentē pctōꝝ viros iniqͦs: ⁊ ꝯualuerūt ī ea ⁊ ꝯgregauer̄t ſpolia hierl̓m/ ⁊ repoſuerūt illic: ⁊ facti ſūt in laqueū magnū: ⁊ factum eſt hocad inſidias ſanctificatiōi ⁊ ī dolū magnū in iſrl̓: ⁊ effuderūtſanguinē innocentē ꝑ circūitū ſanctificationis: ⁊ ꝯtaminauerunt ſanctificationem.c ¶ Et hęreditate acqͥrēt eā. Et bn̄ dicit / acqͥrēt:qꝛ magnū p̨̄liū eſt qn̄qꝫ in corde hoīs inter rationē ⁊ ſenſualitatē an̄qͣꝫ hō ingrediat̉ religionē. Itē cū intrauerit: multūoportet eū laborare ⁊ negociari an̄qͣꝫ ad ſummū religionisattingat: ⁊ an̄qͣꝫ apicē vel arcē ꝯtēplatiōis aſcendat .j. Machab̓. xiij. g. dicit̉ ꝙ ſimon acqͥſiuit arcē ſion: qd̓ iudas nonpotuit facere/ nec ionathas .i. obedientia cōtēplationē capit:nō ꝯfeſſores vel datores ſacramentaliū .i. actiui. Nō om̄ibꝰaūt dat̉ vt iſtā arcē ſion .i. religionē intrent vel habitent: Un̄determinat qͥbꝰ dat̉. e ¶ Et ſemē ſeruoꝝ eiꝰ .i. illi qͥ paupertatē apl̓oꝝ volūt imitari: f ¶ Poſſidebit eā: nō ꝓgenies viperaꝝ: Matth̓. iij. b. Dan̄. xiij. f. Semen chanaan ⁊nō iuda/ ſpecieſ decępit te .ſ. ſpecies mūdi: q̨̄ multos decipit⁊ allicit: vnde nolūt religionē ītrare. Itē/ Semē ſeruorūeiꝰ/ ſctōꝝ ꝯfeſſoꝝ/ qui religiones inſtituerūt. Semen ſanctibn̄dicti/ ſūt monachi: ſemen ſancti auguſtini/ canonici: ſemēſancti franciſci/ fratres minores: ſemen ſancti dominici/ ordop̄dicatoꝝ. Hi ergo poſſidebūt eā. Et ꝑ quid? Per amorē.
Uuteauiti. ſltct Apilięᵏt nomē ex habitabūtiea.Amāti em̄ nihil eſt difficile. Et ſi tenet argumentū a deſtructione ꝯſequentꝭ ex p̨̄miſſa ſequit̉: Qui diligunt nomēeius habitabūt in ea: ergo qͥ nō habitāt in ea/ nō diligūtnomē eius.Expoſitio Psͣ. LXIX.¶Eus in adlutoriū ⁊c̄.Titulus. Innē pſalmꝰ dauidin rememoratiōeꝙ ſaluū fecit eumdn̄s. Poſita ſuprachriſti paſſiōe: petit h̓vir iuſtꝰ adiuuari. Etdine ꝯgruo: qꝛ a chriſti paſſione eſt nobis om̄e adiutoriū:n̄ bn̄ intitulat̉/ In rememoratiōe ꝙ ſaluū fecit eūn̄s. Un̄ is eſt ſenſus tituli. Pſalmꝰ/ iſte: dirigēs nos/ infinem .i. chriſtū: attribuit̉/ dauid .i. viro iuſto. Pſalmꝰdico/ dictꝰ vl̓ habitus/ in rememoratiōe/ eius/ ꝙ ſaluūfecit eū dn̄s. Hoc aūt fuit ꝑ paſſionē: quā rememorantesiuſti/ ſperant de ſalute ſua/ ⁊ ſecure petunt adiutoriū. Vndedicit vir iuſtus: Deus in adiutoriū meū intēde. Intētio eſt monere vt nō in nobis gl̓iantes ꝯfidamꝰ: ſꝫ in deo gloriemur/ ⁊ ꝯfidamus in eiꝰ auxilio. Modus. Bipertitus eſtpſalmꝰ. Primo petit generalit̓ iuſtꝰ ſe adiuuari ⁊ malos erubeſcere. Secūdo monet bonos lętari: ibi: Exultēt ⁊ lętentur. Licet aūt de iuſto pͥncipaliter exponat̉: tn̄ de chriſto inpaſſione ꝯſtituto poteſt allegorice exponi/ vl̓ de martyribꝰ.Dicit gͦ chriſtus vel martyr qͥlibet: i¶Deus in adiutoriū meū ītēde: qꝛ hoīes nō ītendūt. Eſa. lxiij. b. Circūſpexi ⁊ nō erat auxiliator: q̨̄ ſiui ⁊ n̄ fuit qͥ adiuuaret. In adiutoriū/ dico: ꝯͣ ꝑſequētes iudęos vel tyrannos. Et qꝛ grauiseſt ꝑſecutio: k ¶ Dn̄e ad adiuuādū me feſtina. Iob.xxx. c. Clamo ad te ⁊ nō exaudies me: ſto ⁊ nō reſpicis me:mutatꝰ es mihi ī crudelē: ⁊ duritia manꝰ tuę aduerſarꝭ mihi.Confundant̉i ¶ Deus in adiutoriū ⁊cͣ. Moraliter de viro iuſto exponit̉: qͥ in his quattuor verſibus ꝯtra quattuor ꝑſecutiōesprecat̉. Primo petit adiutorium ꝯtra carnem: quę eſt malavxor/ cū deberet eſſe adiutoriū. Gen̄. ij. c. Faciam ei adiutoriū ⁊cͣ. In ſecūdo verſu ꝯtra dęmones/ qui querūt animā.Gen̄. xiiij. d. Da mihi animas. In tertio ꝯtra hoīes aperte inimicantes/ qui volunt homini mala. In quarto contrafictos amicos .i. adulatores qui dicunt: euge euge applaudendo ⁊ adulando. Item notandū ꝙ in hoc pſalmo ſunt ſeptē verſus: in qͥbus petit ſeptē dona ſpūſſctī. In pͥmo verſuqui eſt: Deꝰ in adiutoriū ⁊cͣ. petit donū timoris. Sap̄.xvij. c. Nihil eſt timor niſi p̨̄ſumptiōis adiutoriū/ proditiocogitationis auxilioꝝ. In ſecūdo verſu petit̉ donū pietatꝭ:q̨̄ reſiſtit diabolo/ qui impius eſt ⁊ aīas quęrit ꝑdere. Eph.vj. b. Contra ſpiritualia nequitię. j. Timoth̓. iiij. c. Pietasad oīa vtilis ē/ ꝓmiſſionē habēs vitę q̨̄ nūc ē ⁊ futurę. Tertio petit̉ donū ſcientię: qͦ ſciat vir iuſtꝰ ꝯuerſari in medio nationis prauę ⁊ ꝑuerſę: inter malignos hoīes qͥ volūt ei mala. Quarto fortitudo: ꝯtra molliētē adulationē. Quinto/ donū ꝯſilij de fine lęto/ cū dicit: Exultēt ⁊cͣ. Sexto/ donū intellectus/ quo intelligit ſe pauperē cū dicit: Ego v̓o egenus ⁊cͣ. Septimo/ donū ſapiētię/ cū dicit: Adiutor me⁊cͣ. Dicit ergo vir iuſtꝰ: i ¶ Deꝰ in adiutoriū meū intende. De dicit nō mūdus. Eccͣj. xij. d. Quaſi adiuuasſuffodiet plātas tuas. Itē Deus/ nō homo. Ecc̄j. vltꝭ. b.Reſpiciēs erā ad adiutoriū hoīm/ ⁊ nō erat. Itē Deꝰ ſnōmammona. Eſa. xvij. a. Ceſſabit adiutorium ab ep̄hralm.Soph̓. j. d. Argentū eoꝝ ⁊ auꝝ eoꝝ nō poterūt liberare eosin die furorꝭ dn̄i. Deus/ qui potes: k ¶ Dn̄e/ qui debes:cū ſim ſeruus tuꝰ: l ¶ Ad adiuuandū me feſtina ꝓſicut ſupra dictū eſt: Intrauerūt aquę vſqꝫ ad aīam meeſic̄ dicit̉ Iob. vj. c. Nō eſt auxiliū mihi in me. Et hoc vt dictū eſt: dicit ⁊ petit ꝯtra carnem: Un̄ neceſſe eſt vt dn̄s ſeſtinet ad auxiliū: qꝛ ipſa eſt familiaris inimicus. Et vt dicitHieroꝰ. nō eſt
aſ
Al̓. robtinebitAl̓. rinhabitabunt
Moraliter
Partitispſalmi.
Allegoricechriſto velmartyribus
Moraliterde viro iuſt
De religione
Psͣ .51.