LXVIII
ſideāt pauꝑes: qͥ nō poſſunt vitulos emere: b ¶ Etſerent̉: qꝛ ſacrificio laudis pn̄t deū placare/ ſi ex puro corqe p̄cedat. Vn̄ addit c ¶ Quęrite deū: toto corde. Psͣ.qn toto corde meo exqͥſiui te. Et n̄ diciemite: ſꝫ tm̄/ q̨̄rite¶ Et viuet aīa vra .i. nō moriet̉ ꝑ pctm̄: vl̓ ſi mortua fuerit reſurget. Et ſecuxenGin exaudiuit. ę Udēātipauꝑeſ ⁊ lętent: qre qͣrite inuenietꝭ em̄:ſemb. f ¶ Pauꝑes riterdeū ⁊ viu̓et aīa veſtra.dn̄s: licet ſit diuēs et f Qm̄ exaudiuit pauꝑes domagnus. Psͣ. Et nō gͦ minꝰ: etˣ vīctos ſuos nō des deſpexit dep̄cationēpauꝑis. Nec deſperetis ꝓpterea ſi in pctīs eſtis: qm̄ g ¶ Et vinctos pctōrūa. vinculis: h ¶ Suos .i. a ſe ſoluendos: ſic̄ dicit̉ Psͣ. T ibiſoli peccaui. Sic̄ medicꝰ vocat ęgros ſuos/ qͥs a ſe curandosnouit. i ¶NNō deſpexit/ quin eos ſoluat ſi ad eū clamauerint: ⁊ ꝓpt̓ hoc miſit me vt eos ſoluerē. Eſa. xlij. b. Dedi te īfedꝰ ppl̓i in lucē gentiū: vt aperires oculos cęcoꝝ/ ⁊ educereſvinctū de domo carcerꝭ/ ſedentes in tenebris. Vel alit̓ ab illo loco: a Uideāt pauꝑes. Orat chriſtꝰ vt abraā ⁊ alijqͦ in limbo ſūt ſatꝭ pauꝑes/ videāt lumē chriſtū: b ¶ Et lętent̉ ex eo ꝙ Ioh̓. viij. g. abraā vidit ⁊ gauiſus eſt. Et voscrucifixores iudęi: c Quęrite deū/ chriſtū: ꝑ fidē: d̓¶ Et viuet aīa vr̄a: in fide/ vel ex fide. Abacuk. ij. a. Qui īcreduius eſt: nō erit aīa eiꝰ recta in ſemetipſo: iuſtus autē infide ſua viuet. Si q̄ſierūt ⁊ vixerūt aīę eoꝝ qͥ dixerūt Actꝭ.ij. f. Quid faciem viri frēs ⁊cͣ. dico ꝙ videant pauꝑes/qͥ ſunt in limbo: et lętent̉. Quare? e ¶ Qm̄ exaudiuitpauꝑes dn̄s .i. reſpiciet eos ꝑ me ac ſi clamorē eoꝝ exaudiſſet: qꝛ deſcendā ad eos: s ¶ Et vinctos ſuos: q̄ ibi tenebant̉ in inferno: i ¶ Nō deſpexit: qꝛ miſit me vt ſoluāeos. Hoc ē qd̓ chriſto dic̄ Zach̓. ix. c. Tu qͦꝫ ī ſanguīe teſtamēti eduxiſti vinctos de lacu. Et ꝓpt̓ tāta bn̄ficia laudādꝰ ēdeꝰ. Un̄ ſeqͥt̉: k ¶ Laudēt illū cęli ⁊ terra: mare ⁊ oīareptilia ī eis: ad lr̄aꝫ .i. ꝓpt̓ iſta q̨̄ creauit laudet̉ creator.In cęlo reptat̉ veſꝑtilio. Hęcipſa etiā laudauerūtillū ī paſſiōe: Cęli em̄ ſuaIn terra ſerpens.els ¶ In mari cygnus.lumina extinxer̄t: Terratremuit: Mare nō legit̉ cōmotum: ſed neceſſe fuit vt motaterra moueret̉ ⁊ mare: ⁊ etiā ꝓpt̓ lunā/ cuiꝰ motū ſeqͥt̉ mare.iuēē. ¶ Cxli. i. apl̓i: m Lxia: cellia de iudeis: n ¶ Pare: gētiles: o ¶ Reptilia/ cętera genera hominū: vel oēs pct̄ores terrenis adhęrētes. Et merito laudādus eſt: p ¶ Qm̄ deꝰ ſaluā faciet ſion .i. eccl̓iaꝫ. Extraſion nō eſt locꝰ ſaluatiōis: Qd̓ ſignificatū fuit ī diluuio vbitm̄ ſaluati ſūt qͥ fuerūt in arca: Gen̄. vij. d. j. Pet̓. iij. d. Indiebꝰ noe cū fabricaret̉ arca/ ī qͣ pauci .i. octo aīę ſaluę factęſunt ꝑ aquā: qd̓ ⁊ nunc ſimilis formę ſaluos facit baptiſma.alEerediticabunt ciuitates iude .i. per orbem pariiculares eccleſię ꝯfitentiū chriſtū qui de iuda eſt. Eſa. xl. c.Dic ciuitatibꝰ iudę: ecce deꝰ veſter: ecce dn̄s ī fortitudīe veniet/ ⁊ brachiū eiꝰ dn̄abit̉. q. d. bn̄ poterit ędificare. r ¶ Etinhabitabūt ibi/ fideles .ſ. pauꝑes ſpū/ de qͥbus p̨̄dixerat.Et nō dicitX a ¶ Uid ⁊t pauꝑeres: qꝛ diuites cęci ſūt: habēt em̄terrā in oculis. ij. Corꝭ. iiij. a. Deus huius ſęculi excęcauitmētes infideliū .i. diuitū. Un̄ Hieroꝰ. Ille verā fidē de deonō habet: qͥ cupit in his miſerijs fieri diues. b ¶ Et lęten.tur: qm̄ ipſoꝝ eſt regnū cęloꝝ. Diuites aūt plorēt ⁊ lamētent̉. Iacob̓. v. a. Agite nūc diuites: plorate ⁊ vlulate in miſerijs veſtris q̨̄ adueniēt vobis. Tn̄ om̄ibus tā pauꝑibus qͣꝫdiuitibus adhuc dat̉ tp̄s pęnitētię. Un̄ om̄ibꝰ dicit̉ qd̓ ſeqͥt̉:c Quęrite deū: cordeiore/ oꝑe. Ul̓ fide/ ſpe/ ⁊ charitate.Itē diligent̓/ ſapient̓ / ꝑſeuerāter: Nā qͥ ſic q̨̄rit/ inuenit. Un̄Matth̓. vij. a. Om̄is qͥ qͣrit īuenit. Eſa. lv. b. Quęrite dn̄mdū inueniri poteſt. Soph̓. ij. a. Quęrite dn̄m om̄es manſuet terrę: qꝛ iudiciū eiꝰ eſtis oꝑati. Quęrite/ dicit ī p̨̄ſenti: qꝛpoſtea nō inueniet̉. Ioh̓. vij. e. Quęretꝭ me ⁊ nō inuenietꝭ.Sſee. v. b. In gregibꝰ ſuis ⁊ in armentis ſuis vadent ad qͣ-
ſpexit. Laudēt illū celi ⁊ t̓ra:n mare ⁊ oīar reptilia ī eiſ. Qm̄de ſaluā faciet ſion: et ędificabūt̉ ciuitates iudę. Et in-
a ſlideāt pauꝑes: qͥ nō poſſunt vitulos emere: b ¶ Etſerent̉: qꝛ ſacrificio laudis pn̄t deū placare/ ſi ex puro corqe p̄cedat. Vn̄ addit c ¶ Quęrite deū: toto corde. Psͣ.qn toto corde meo exqͥſiui te. Et n̄ dic̄ emite: ſꝫ tm̄/ q̨̄riteō ¶ EEt viuet aīa vra .i. nō moriet̉ ꝑ pctm̄: vl̓ ſi mortua fuerit reſurget. Et ſecure qͣrite inuenietꝭ em̄:e Am exaudiuitn ſemꝑ: f ¶ Pauꝑesdn̄s: licet̉ ſit diues et.magnus. Psͣ. Et nōs deſpexit dep̄cationēpauꝑis. Nec deſperetis ꝓpterea ſi in pctīs eſtis: qm̄ g ¶ Et vinctos pctōrūa. vinculis: h ¶ Suos .i. a ſe ſoluendos: ſic̄ dicit̉ Psͣ. T ibiſoli peccaui. Sic̄ medicꝰ vocat ęgros ſuos/ qͥs a ſe curandosnouit. i ¶NNō deſpexit/ quin eos ſoluat ſi ad eū clamauerint: ⁊ ꝓpt̓ hoc miſit me vt eos ſoluerē. Eſa. xlij. b. Dedi te īfedꝰ ppl̓i in lucē gentiū: vt aperires oculos cęcoꝝ/ ⁊ educereſvinctū de domo carcerꝭ/ ſedentes in tenebris. Vel alit̓ ab illo loco: a Uideāt pauꝑes. Orat chriſtꝰ vt abraā ⁊ alijqͦ in limbo ſūt ſatꝭ pauꝑes/ videāt lumē chriſtū: b ¶ Et lętent̉ ex eo ꝙ Ioh̓. viij. g. abraā vidit ⁊ gauiſus eſt. Et voscrucifixores iudęi: c Quęrite deū/ chriſtū: ꝑ fidē: d̓¶ Et viuet aīa vr̄a: in fide/ vel ex fide. Abacuk. ij. a. Qui īcreduius eſt: nō erit aīa eiꝰ recta in ſemetipſo: iuſtus autē infide ſua viuet. Si q̄ſierūt ⁊ vixerūt aīę eoꝝ qͥ dixerūt Actꝭ.ij. f. Quid faciem viri frēs ⁊cͣ. dico ꝙ videant pauꝑes/qͥ ſunt in limbo: et lętent̉. Quare? e ¶ Qm̄ exaudiuitpauꝑes dn̄s .i. reſpiciet eos ꝑ me ac ſi clamorē eoꝝ exaudiſſet: qꝛ deſcendā ad eos: s ¶ Et vinctos ſuos: q̄ ibi tenebant̉ in inferno: i ¶ Nō deſpexit: qꝛ miſit me vt ſoluāeos. Hoc ē qd̓ chriſto dic̄ Zach̓. ix. c. Tu qͦꝫ ī ſanguīe teſtamēti eduxiſti vinctos de lacu. Et ꝓpt̓ tāta bn̄ficia laudādꝰ ēꝰ AAp̄ ſoqt̉. kam a11Cōt. coli ⁊ torno. mono ⁊ 9 10reptilia ī eis: ad lr̄aꝫ .i. ꝓpt̓ iſta q̨̄ creauit laudet̉ creator.In cęlo reptat̉ veſꝑtilio. Hęcipſa etiā laudauerūtIn torro ſorponoF0ſſiza. ¶ ol. o ſiaels ¶ In mari cygnus.lumina extinxer̄t: Terratremuit: Mare nō legit̉ cōmotum: ſed neceſſe fuit vt motaterra moueret̉ ⁊ mare: ⁊ etiā ꝓpt̓ lunā/ cuiꝰ motū ſeqͥt̉ mare.Ue Nyſtico. ¶ Col j. apl̓i: m ¶Torro. eccl̓i. do indeis: n ¶ Pare: gētiles: o ¶ Reptilia/ cętera genera hominū: vel oēs pct̄ores terrenis adhęrētes. Et merito laudādus eſt: p ¶ Qm̄ deꝰ ſaluā faciet ſion .i. eccl̓iaꝫ. Extraſion nō eſt locꝰ ſaluatiōis: Qd̓ ſignificatū fuit ī diluuio vbitm̄ ſaluati ſūt qͥ fuerūt in arca: Gen̄. vij. d. j. Pet̓. iij. d. Inhiohꝰ. 79 c Ehaicorot̉ ꝯroa1 ꝯͣ porci i cro gīe ſal. 550ſunt ꝑ aquā: qd̓ ⁊ nunc ſimilis formę ſaluos facit baptiſma.o t o AFi cohiytͣ git9595 14 9 0r 2Nm porriculares eccleſię ꝯfitentiū chriſtū qui de iuda eſt. Eſa. xl. c.Dic ciuitatibꝰ iudę: ecce deꝰ veſter: ecce dn̄s ī fortitudīe veniet/ ⁊ brachiū eiꝰ dn̄abit̉. q. d. bn̄ poterit ędificare. r ¶ Etinhabitabūt ibi/ fideles .ſ. pauꝑes ſpū/ de qͥbus p̨̄dixerat.Et nō dicitX a ¶ Uideāt pauꝑeres: qꝛ diuites cęci ſūt: habēt em̄terrā in oculis. ij. Corꝭ. iiij. a. Deus huius ſęculi excęcauitmētes infideliū .i. diuitū. Un̄ Hieroꝰ. Ille verā fidē de deonō habet: qͥ cupit in his miſerijs fieri diues. b ¶ Et lęten.tur: qm̄ ipſoꝝ eſt regnū cęloꝝ. Diuites aūt plorēt ⁊ lamētent̉. Iacob̓. v. a. Agite nūc diuites: plorate ⁊ vlulate in miſerijs veſtris q̨̄ adueniēt vobis. Tn̄ om̄ibus tā pauꝑibus qͣꝫdiuitibus adhuc dat̉ tp̄s pęnitētię. Un̄ om̄ibꝰ dicit̉ qd̓ ſeqͥt̉:c Quęrite deū: cordeiore/ oꝑe. Ul̓ fide/ ſpe/ ⁊ charitate.Itē diligent̓/ ſapient̓ / ꝑſeuerāter: Nā qͥ ſic q̨̄rit/ inuenit. Un̄Matth̓. vij. a. Om̄is qͥ qͣrit īuenit. Eſa. lv. b. Quęrite dn̄mdū inueniri poteſt. Soph̓. ij. a. Quęrite dn̄m om̄es manſuet terrę: qꝛ iudiciū eiꝰ eſtis oꝑati. Quęrite/ dicit ī p̨̄ſenti: qꝛpoſtea nō inueniet̉. Ioh̓. vij. e. Quęretꝭ me ⁊ nō inuenietꝭ.Sſee. v. b. In gregibꝰ ſuis ⁊ in armentis ſuis vadent ad qͣ-
rēdū me/ ⁊ nō inueniēt. Iob .xxviij. b. Nō īuenit̉ ī terra ſuauiter viuentiū .i. in luxurioſis. Abyſſus .i. auarꝰ dicit/ non eſtin me: ⁊ mare loquit̉ nō eſt mecū .i. ſuꝑbus. Cantꝭ. iij. a. Inlectulo meo ꝑ noctes q̨̄ſiui quē diligit aīa mea: q̄ſiui illū etnō inueni. Quare quęrēdus eſt deꝰ? Quia ipſe eſt via ꝑ quāſolā eundū eſt: et in qͣnon poteſt errari. Itēquia ipſe eſt veritas q̨̄ducit ⁊ ꝯducit in via.Itē qꝛ ipſe eſt vita inqua ſola viuit̉. Ioh̓.xiiij. a. Ego ſū via veritaſ ⁊ vita. Actꝭ xvij.f. In ip̄o viuimꝰ/ mouemur ⁊ ſumꝰ. In ip̄o vita/ viuimꝰ: Inip̄o via/ mouemur: In ip̄o ꝟitate/ ſumꝰ. Ideo ſeqͥt̉: d ¶ Etviuet aīa vr̄a: hic vita gr̄ę: ⁊ in futuro vita gl̓ię. Amos. v.d. Quęrite bonū ⁊ nō malū vt viuatꝭ. Et quaſi quęreret aliquis: Quō quęrā illū? Ubi vel per qͥd inuenit̉? Reſpondetper paupertatē inuenit̉: Un̄ dicit: e ¶ Quoniā exaudiuit pauperes dn̄s. q. d. ſi quęritis deū/ ſitis pauꝑes:quia pauper fuit/ ⁊ tales libenter exaudit. Un̄ Psͣ. Deſideriū pauperū exaudiuit dn̄s: pręparationē cordis eorū audiuit auris tua. Eccͣj .xxxv. c. Non accipiet dn̄s perſonam inpauperē: ⁊ deprecationē lęſi exaudiet. Et hoc: g ¶ Et vinctos ſuos .i. ſibi ꝑ votū paupertatis ⁊ continentie ⁊ obediētię aſtrictoſ nō deſpexit. Ul̓ etiā/ vinctos ſuos .i. illos quos ipſemet ligat infirmitatibus ⁊ tribulationibus: vtab eo nō elongent̉. Sed primi qui ſeipſos voluntarie ligantchariores ſunt ei: Utriqꝫ tn̄ ad eū trahunt̉. Unde Oſee. xj.b. In funiculis adam trahā eos: in vinculis charitatis. Funiculi adam/ ſūt infirmitas ⁊ tribulatio/ fames/ ſitis/ ⁊ hmōi.Uincula charitatis/ ſunt vota religionis: quibus ſe ligat homo pro amore dei. Nō autē tm̄ in ſtatu religionis poteſt inueniri deus: ſed ⁊ in quolibet ſtatu extra peccatū: Unde addit: k ¶ Laudent illū celi .i. clerici. m ¶ Et terra: id ēagricolę. n ¶ Marę .i. mercatores: o ¶ Et omnia reptilia in eis .ſ. milites qͥ homines lędūt. Et dicit: in eis:quia cū clericis ⁊ agricolis ⁊ mercatoribus portionē accipiunt: ⁊ vtriſqꝫ auferunt. Nō tn̄ dico ꝙ ſic faciendo poſſint inuenire deum: ſed ſicut dicit iohannes baptiſta Lucꝭ. iij. c.Neminē concutiatꝭ ⁊cͣ. Et deberent reptare ſuper terrā/ nōad deprędādū: ſed ad defendendū eā: Vnde dicunt̉ eſſe brachia corporis eccleſię: ſicut clerici dicunt̉ oculi: quia eā debent illuminare. Vel ſic: k ¶ Laudent illū cęli .i. contēplatiui. m ¶ Et terra .i. actiui. n ¶ Mare .i. pęnitentes. o ¶ Et omnia reꝑtilia in eis .i. omnes debiles ⁊ infirmi: tam inter contemplatiuos qͣꝫ inter actiuos ⁊ pęnitentes: ⁊ ideo debetis laudare deū. p ¶ Quoniā deus ſaluam faciet ſion .i. contemplatiuos. q ¶ Et ędificabūtur ciuitates iudę: id eſt ciuitas actiuorū et ciuitas pęnitētiū: qͦꝝ vtriqꝫ ſūt ꝯfitētes pctā. Ul̓ ꝑ ſion eccleſiā ſpeculeromanę ītelligere poſſumꝰ: q̨̄ ſi ſaluata eſſet: tūc ędificarent̉ciuitates iudę .i. alie eccl̓ię q̨̄ imitatiue fidei romanę ꝯfitent̉.Sꝫ nūc qꝛ caput īfirmū eſt: cętera mēbra dolēt. r ¶ Et inX habitabuntp ¶ Quoniā deus ⁊cͣ. Itē de religione poſſunt legi iſtitres ꝟſus ſic. Qm̄ deus ſaluā faciet ſion .i. religionēquā dominus ſpecialiter ſaluat: qꝛ ibi eſt ſecurior ⁊ facilior etcompendioſior via ſalutis. Un̄ Gen̄. xix. d. Ne ſtes in omni loco circa regionē: ſed in monte ſaluū te fac. Abdię. j. g.Aſcendent ſaluatores in montē ſion iudicare montē eſau: eterit domino regnū. Hoc eſt qd̓ ſequit̉. q ¶ Et ędificabūtur ciuitates iudę .i. domus religioſę: vbi eſt ciuiū vnitas: vbi confitent̉ dn̄o ⁊ confeſſione laudis ⁊ confeſſione peccatorū. Amos. ix. d. Conuertā captiuitatē populi mei: ⁊ ędificabunt ciuitates deſertas ⁊ inhabitabunt. Ciuitates deſertę/ ſunt religiones: quę nec redditus/ nec poſſeſſiones habēt:Nō quia deſerantur a ſuis ędificatoribus: immo dicit Abdias ꝙ ędificatas inhabitabunt. Unde et hic ſubiungit:r ¶ Et inhabitabunt ibi: nō tm̄ ꝑ annū vel dimidiū: ſedz ¶ Et hęreditate
ā. 118.
ron̄m
Al̓. frepētia
sͣ. 21.litos
Ps. 50.
1Alit̓
Psͣ .5.
Hyſtice
Alit̓
ter
Aliter dereligione
alib̓. 5. s