Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LXVIII

ſideāt pauꝑes: poſſunt vitulos emere: b Etſerent̉: qꝛ ſacrificio laudis pn̄t deū placare/ ſi ex puro corqe p̄cedat. Vn̄ addit c Quęrite deū: toto corde. Psͣ.qn toto corde meo exqͥſiui te. Et diciemite: ſꝫ tm̄/ q̨̄rite Et viuet aīa vra .i. moriet̉ pctm̄: vl̓ ſi mortua fuerit reſurget. Et ſecuxenGin exaudiuit. ę Udēātipauꝑeſ lętent: qre qͣrite inuenietꝭ em̄:ſemb. f Pauꝑes riterdeū viu̓et aīa veſtra.dn̄s: licet ſit diuēs et f Qm̄ exaudiuit pauꝑes domagnus. Psͣ. Et minꝰ: etˣ vīctos ſuos des deſpexit dep̄cationēpauꝑis. Nec deſperetis ꝓpterea ſi in pctīs eſtis: qm̄ g Et vinctos pctōrūa. vinculis: h Suos .i. a ſe ſoluendos: ſic̄ dicit̉ Psͣ. T ibiſoli peccaui. Sic̄ medicꝰ vocat ęgros ſuos/ qͥs a ſe curandosnouit. i ¶NNō deſpexit/ quin eos ſoluat ſi ad clamauerint: ꝓpt̓ hoc miſit me vt eos ſoluerē. Eſa. xlij. b. Dedi te īfedꝰ ppl̓i in lucē gentiū: vt aperires oculos cęcoꝝ/ educereſvinctū de domo carcerꝭ/ ſedentes in tenebris. Vel alit̓ ab illo loco: a Uideāt pauꝑes. Orat chriſtꝰ vt abraā alij in limbo ſūt ſatꝭ pauꝑes/ videāt lumē chriſtū: b Ettent̉ ex eo Ioh̓. viij. g. abraā vidit gauiſus eſt. Et voscrucifixores iudęi: c Quęrite deū/ chriſtū: fidē: Et viuet aīa vr̄a: in fide/ vel ex fide. Abacuk. ij. a. Qui īcreduius eſt: erit aīa eiꝰ recta in ſemetipſo: iuſtus autē infide ſua viuet. Si q̄ſierūt vixerūt aīę eoꝝ dixerūt Actꝭ.ij. f. Quid faciem viri frēs ⁊cͣ. dico videant pauꝑes/ ſunt in limbo: et lętent̉. Quare? e Qm̄ exaudiuitpauꝑes dn̄s .i. reſpiciet eos me ac ſi clamorē eoꝝ exaudiſſet: qꝛ deſcendā ad eos: s Et vinctos ſuos: ibi tenebant̉ in inferno: i deſpexit: qꝛ miſit me vt ſoluāeos. Hoc ē qd̓ chriſto dic̄ Zach̓. ix. c. Tu qͦꝫ ī ſanguīe teſtamēti eduxiſti vinctos de lacu. Et ꝓpt̓ tāta bn̄ficia laudādꝰ ēdeꝰ. Un̄ ſeqͥt̉: k Laudēt illū cęli terra: mare oīareptilia ī eis: ad lr̄aꝫ .i. ꝓpt̓ iſta q̨̄ creauit laudet̉ creator.In cęlo reptat̉ veſꝑtilio. Hęcipſa etiā laudauerūtillū ī paſſiōe: Cęli em̄ ſuaIn terra ſerpens.els In mari cygnus.lumina extinxer̄t: Terratremuit: Mare legit̉ cōmotum: ſed neceſſe fuit vt motaterra moueret̉ mare: etiā ꝓpt̓ lunā/ cuiꝰ motū ſeqͥt̉ mare.iuēē. Cxli. i. apl̓i: m Lxia: cellia de iudeis: n Pare: gētiles: o Reptilia/ cętera genera hominū: vel oēs pct̄ores terrenis adhęrētes. Et merito laudādus eſt: p Qm̄ deꝰ ſaluā faciet ſion .i. eccl̓iaꝫ. Extraſion eſt locꝰ ſaluatiōis: Qd̓ ſignificatū fuit ī diluuio vbitm̄ ſaluati ſūt fuerūt in arca: Gen̄. vij. d. j. Pet̓. iij. d. Indiebꝰ noe fabricaret̉ arca/ ī pauci .i. octo aīę ſaluę factęſunt aquā: qd̓ nunc ſimilis formę ſaluos facit baptiſma.alEerediticabunt ciuitates iude .i. per orbem pariiculares eccleſię ꝯfitentiū chriſtū qui de iuda eſt. Eſa. xl. c.Dic ciuitatibꝰ iudę: ecce deꝰ veſter: ecce dn̄s ī fortitudīe veniet/ brachiū eiꝰ dn̄abit̉. q. d. bn̄ poterit ędificare. r Etinhabitabūt ibi/ fideles .ſ. pauꝑes ſpū/ de qͥbus p̨̄dixerat.Et dicitX a Uid ⁊t pauꝑeres: qꝛ diuites cęci ſūt: habēt em̄terrā in oculis. ij. Corꝭ. iiij. a. Deus huius ſęculi excęcauitmētes infideliū .i. diuitū. Un̄ Hieroꝰ. Ille verā fidē de deo habet: cupit in his miſerijs fieri diues. b Et lęten.tur: qm̄ ipſoꝝ eſt regnū cęloꝝ. Diuites aūt plorēt lamētent̉. Iacob̓. v. a. Agite nūc diuites: plorate vlulate in miſerijs veſtris q̨̄ adueniēt vobis. Tn̄ om̄ibus pauꝑibus qͣꝫdiuitibus adhuc dat̉ tp̄s pęnitētię. Un̄ om̄ibꝰ dicit̉ qd̓ ſeqͥt̉:c Quęrite deū: cordeiore/ oꝑe. Ul̓ fide/ ſpe/ charitate.Itē diligent̓/ ſapient̓ / ꝑſeuerāter: ſic q̨̄rit/ inuenit. Un̄Matth̓. vij. a. Om̄is qͣrit īuenit. Eſa. lv. b. Quęrite dn̄m inueniri poteſt. Soph̓. ij. a. Quęrite dn̄m om̄es manſuet terrę: qꝛ iudiciū eiꝰ eſtis oꝑati. Quęrite/ dicit ī p̨̄ſenti: qꝛpoſtea inueniet̉. Ioh̓. vij. e. Quęretꝭ me inuenietꝭ.Sſee. v. b. In gregibꝰ ſuis in armentis ſuis vadent ad qͣ-

ſpexit. Laudēt illū celi t̓ra:n mare oīar reptilia ī eiſ. Qm̄de ſaluā faciet ſion: et ędificabūt̉ ciuitates iudę. Et in-

a ſlideāt pauꝑes: poſſunt vitulos emere: b Etſerent̉: qꝛ ſacrificio laudis pn̄t deū placare/ ſi ex puro corqe p̄cedat. Vn̄ addit c Quęrite deū: toto corde. Psͣ.qn toto corde meo exqͥſiui te. Et dic̄ emite: ſꝫ tm̄/ q̨̄riteō EEt viuet aīa vra .i. moriet̉ pctm̄: vl̓ ſi mortua fuerit reſurget. Et ſecure qͣrite inuenietꝭ em̄:e Am exaudiuitn ſemꝑ: f Pauꝑesdn̄s: licet̉ ſit diues et.magnus. Psͣ. Ets deſpexit dep̄cationēpauꝑis. Nec deſperetis ꝓpterea ſi in pctīs eſtis: qm̄ g Et vinctos pctōrūa. vinculis: h Suos .i. a ſe ſoluendos: ſic̄ dicit̉ Psͣ. T ibiſoli peccaui. Sic̄ medicꝰ vocat ęgros ſuos/ qͥs a ſe curandosnouit. i ¶NNō deſpexit/ quin eos ſoluat ſi ad clamauerint: ꝓpt̓ hoc miſit me vt eos ſoluerē. Eſa. xlij. b. Dedi te īfedꝰ ppl̓i in lucē gentiū: vt aperires oculos cęcoꝝ/ educereſvinctū de domo carcerꝭ/ ſedentes in tenebris. Vel alit̓ ab illo loco: a Uideāt pauꝑes. Orat chriſtꝰ vt abraā alij in limbo ſūt ſatꝭ pauꝑes/ videāt lumē chriſtū: b Ettent̉ ex eo Ioh̓. viij. g. abraā vidit gauiſus eſt. Et voscrucifixores iudęi: c Quęrite deū/ chriſtū: fidē: Et viuet aīa vr̄a: in fide/ vel ex fide. Abacuk. ij. a. Qui īcreduius eſt: erit aīa eiꝰ recta in ſemetipſo: iuſtus autē infide ſua viuet. Si q̄ſierūt vixerūt aīę eoꝝ dixerūt Actꝭ.ij. f. Quid faciem viri frēs ⁊cͣ. dico videant pauꝑes/ ſunt in limbo: et lętent̉. Quare? e Qm̄ exaudiuitpauꝑes dn̄s .i. reſpiciet eos me ac ſi clamorē eoꝝ exaudiſſet: qꝛ deſcendā ad eos: s Et vinctos ſuos: ibi tenebant̉ in inferno: i deſpexit: qꝛ miſit me vt ſoluāeos. Hoc ē qd̓ chriſto dic̄ Zach̓. ix. c. Tu qͦꝫ ī ſanguīe teſtamēti eduxiſti vinctos de lacu. Et ꝓpt̓ tāta bn̄ficia laudādꝰ ē AAp̄ ſoqt̉. kam a11Cōt. coli torno. mono 9 10reptilia ī eis: ad lr̄aꝫ .i. ꝓpt̓ iſta q̨̄ creauit laudet̉ creator.In cęlo reptat̉ veſꝑtilio. Hęcipſa etiā laudauerūtIn torro ſorponoF0ſſiza. ol. o ſiaels In mari cygnus.lumina extinxer̄t: Terratremuit: Mare legit̉ cōmotum: ſed neceſſe fuit vt motaterra moueret̉ mare: etiā ꝓpt̓ lunā/ cuiꝰ motū ſeqͥt̉ mare.Ue Nyſtico. Col j. apl̓i: m ¶Torro. eccl̓i. do indeis: n Pare: gētiles: o Reptilia/ cętera genera hominū: vel oēs pct̄ores terrenis adhęrētes. Et merito laudādus eſt: p Qm̄ deꝰ ſaluā faciet ſion .i. eccl̓iaꝫ. Extraſion eſt locꝰ ſaluatiōis: Qd̓ ſignificatū fuit ī diluuio vbitm̄ ſaluati ſūt fuerūt in arca: Gen̄. vij. d. j. Pet̓. iij. d. Inhiohꝰ. 79 c Ehaicorot̉ ꝯroa1 ꝯͣ porci i cro gīe ſal. 550ſunt aquā: qd̓ nunc ſimilis formę ſaluos facit baptiſma.o t o AFi cohiytͣ git9595 14 9 0r 2Nm porriculares eccleſię ꝯfitentiū chriſtū qui de iuda eſt. Eſa. xl. c.Dic ciuitatibꝰ iudę: ecce deꝰ veſter: ecce dn̄s ī fortitudīe veniet/ brachiū eiꝰ dn̄abit̉. q. d. bn̄ poterit ędificare. r Etinhabitabūt ibi/ fideles .ſ. pauꝑes ſpū/ de qͥbus p̨̄dixerat.Et dicitX a Uideāt pauꝑeres: qꝛ diuites cęci ſūt: habēt em̄terrā in oculis. ij. Corꝭ. iiij. a. Deus huius ſęculi excęcauitmētes infideliū .i. diuitū. Un̄ Hieroꝰ. Ille verā fidē de deo habet: cupit in his miſerijs fieri diues. b Et lęten.tur: qm̄ ipſoꝝ eſt regnū cęloꝝ. Diuites aūt plorēt lamētent̉. Iacob̓. v. a. Agite nūc diuites: plorate vlulate in miſerijs veſtris q̨̄ adueniēt vobis. Tn̄ om̄ibus pauꝑibus qͣꝫdiuitibus adhuc dat̉ tp̄s pęnitētię. Un̄ om̄ibꝰ dicit̉ qd̓ ſeqͥt̉:c Quęrite deū: cordeiore/ oꝑe. Ul̓ fide/ ſpe/ charitate.Itē diligent̓/ ſapient̓ / ꝑſeuerāter: ſic q̨̄rit/ inuenit. Un̄Matth̓. vij. a. Om̄is qͣrit īuenit. Eſa. lv. b. Quęrite dn̄m inueniri poteſt. Soph̓. ij. a. Quęrite dn̄m om̄es manſuet terrę: qꝛ iudiciū eiꝰ eſtis oꝑati. Quęrite/ dicit ī p̨̄ſenti: qꝛpoſtea inueniet̉. Ioh̓. vij. e. Quęretꝭ me inuenietꝭ.Sſee. v. b. In gregibꝰ ſuis in armentis ſuis vadent ad qͣ-

rēdū me/ inueniēt. Iob .xxviij. b. īuenit̉ ī terra ſuauiter viuentiū .i. in luxurioſis. Abyſſus .i. auarꝰ dicit/ non eſtin me: mare loquit̉ eſt mecū .i. ſuꝑbus. Cantꝭ. iij. a. Inlectulo meo noctes q̨̄ſiui quē diligit aīa mea: q̄ſiui illū et inueni. Quare quęrēdus eſt deꝰ? Quia ipſe eſt via quāſolā eundū eſt: et innon poteſt errari. Itēquia ipſe eſt veritas q̨̄ducit ꝯducit in via.Itē qꝛ ipſe eſt vita inqua ſola viuit̉. Ioh̓.xiiij. a. Ego ſū via veritaſ vita. Actꝭ xvij.f. In ip̄o viuimꝰ/ mouemur ſumꝰ. In ip̄o vita/ viuimꝰ: Inip̄o via/ mouemur: In ip̄o ꝟitate/ ſumꝰ. Ideo ſeqͥt̉: d Etviuet aīa vr̄a: hic vita gr̄ę: in futuro vita gl̓ię. Amos. v.d. Quęrite bonū malū vt viuatꝭ. Et quaſi quęreret aliquis: Quō quęrā illū? Ubi vel per qͥd inuenit̉? Reſpondetper paupertatē inuenit̉: Un̄ dicit: e Quoniā exaudiuit pauperes dn̄s. q. d. ſi quęritis deū/ ſitis pauꝑes:quia pauper fuit/ tales libenter exaudit. Un̄ Psͣ. Deſideriū pauperū exaudiuit dn̄s: pręparationē cordis eorū audiuit auris tua. Eccͣj .xxxv. c. Non accipiet dn̄s perſonam inpauperē: deprecationē lęſi exaudiet. Et hoc: g Et vinctos ſuos .i. ſibi votū paupertatis continentie obediētię aſtrictoſ deſpexit. Ul̓ etiā/ vinctos ſuos .i. illos quos ipſemet ligat infirmitatibus tribulationibus: vtab eo elongent̉. Sed primi qui ſeipſos voluntarie ligantchariores ſunt ei: Utriqꝫ tn̄ ad trahunt̉. Unde Oſee. xj.b. In funiculis adam trahā eos: in vinculis charitatis. Funiculi adam/ ſūt infirmitas tribulatio/ fames/ ſitis/ hmōi.Uincula charitatis/ ſunt vota religionis: quibus ſe ligat homo pro amore dei. autē tm̄ in ſtatu religionis poteſt inueniri deus: ſed in quolibet ſtatu extra peccatū: Unde addit: k Laudent illū celi .i. clerici. m Et terra: id ēagricolę. n Marę .i. mercatores: o Et omnia reptilia in eis .ſ. milites homines lędūt. Et dicit: in eis:quia clericis agricolis mercatoribus portionē accipiunt: vtriſqꝫ auferunt. tn̄ dico ſic faciendo poſſint inuenire deum: ſed ſicut dicit iohannes baptiſta Lucꝭ. iij. c.Neminē concutiatꝭ ⁊cͣ. Et deberent reptare ſuper terrā/ad deprędādū: ſed ad defendendū: Vnde dicunt̉ eſſe brachia corporis eccleſię: ſicut clerici dicunt̉ oculi: quia debent illuminare. Vel ſic: k Laudent illū cęli .i. contēplatiui. m Et terra .i. actiui. n Mare .i. pęnitentes. o Et omnia reꝑtilia in eis .i. omnes debiles infirmi: tam inter contemplatiuos qͣꝫ inter actiuos pęnitentes: ideo debetis laudare deū. p Quoniā deus ſaluam faciet ſion .i. contemplatiuos. q Et ędificabūtur ciuitates iudę: id eſt ciuitas actiuorū et ciuitas pęnitētiū: qͦꝝ vtriqꝫ ſūt ꝯfitētes pctā. Ul̓ ſion eccleſiā ſpeculeromanę ītelligere poſſumꝰ: q̨̄ ſi ſaluata eſſet: tūc ędificarent̉ciuitates iudę .i. alie eccl̓ię q̨̄ imitatiue fidei romanę ꝯfitent̉.Sꝫ nūc qꝛ caput īfirmū eſt: cętera mēbra dolēt. r Et inX habitabuntp Quoniā deus ⁊cͣ. Itē de religione poſſunt legi iſtitres ꝟſus ſic. Qm̄ deus ſaluā faciet ſion .i. religionēquā dominus ſpecialiter ſaluat: qꝛ ibi eſt ſecurior facilior etcompendioſior via ſalutis. Un̄ Gen̄. xix. d. Ne ſtes in omni loco circa regionē: ſed in monte ſaluū te fac. Abdię. j. g.Aſcendent ſaluatores in montē ſion iudicare montē eſau: eterit domino regnū. Hoc eſt qd̓ ſequit̉. q Et ędificabūtur ciuitates iudę .i. domus religioſę: vbi eſt ciuiū vnitas: vbi confitent̉ dn̄o confeſſione laudis confeſſione peccatorū. Amos. ix. d. Conuertā captiuitatē populi mei: ędificabunt ciuitates deſertas inhabitabunt. Ciuitates deſer/ ſunt religiones: quę nec redditus/ nec poſſeſſiones habēt: quia deſerantur a ſuis ędificatoribus: immo dicit Abdias ędificatas inhabitabunt. Unde et hic ſubiungit:r Et inhabitabunt ibi: tm̄ annū vel dimidiū: ſedz Et hęreditate

ā. 118.

ron̄m

Al̓. frepētia

. 21.litos

Ps. 50.

1Alit̓

Psͣ .5.

Hyſtice

Alit̓

ter

Aliter dereligione

alib̓. 5. s