Pſalmus
a ti ſūt: ⁊ ſuꝑ dolorē vulnerūę meoꝝ addiderūt. Appōned iniqͥtatē ſuꝑ iniqͥtatē eoꝝ: etē nō itrēt ī r iuſticiā tuā. Delefant̉ de libro viuētiū: ⁊ cū iug ſtiſ nō ſcribant̉. Egō̓ ſū pau
h per ⁊ doͣlēs: rſalꝰ tua deꝰ ſuſkcępit me. Lau̓dabo nomenſli dei cū cātico: ⁊ magnifican bo eū in laude. Et placebit§ deo ſuꝑ vitulū nouellū: cornua ꝓducentē et vngulas.
a ¶ Et ſuper dolorē vulnerū meoꝝ addiderūt. q. d.chriſtus: habebā cor vulneratū ⁊ męrēs ꝓ peccatis iudęoꝝ:⁊ ipſi ſuꝑ hunc dolorē vulnerū cordis/ appoſuerūt vulneracorporis crucifigentes me. Iob. xvj. c. Concidit me vulnere ſuꝑ vulnus. Hiere. viij .ſ. Dolor meus ſuꝑ dolorē/ ⁊ ī mecor meū merens: ⁊ ecce vox clamorꝭ ⁊cͣ. Ul̓ſic: Super dolorēvulnerū meoꝝ .ſ.manuum et pedum:b ¶ Addiderūt/ vulnus laterꝭ: Vnde necmortuo pepercerūt: ſꝫ⁊ cuſtodes ſepulchroappoſuerūt. Vn̄ Hiere. xij. c. vbi habemꝰ:Nunqͥd auis diſcolor hęreditas mea mihi? Alia litteraʳ dicit: Nūqͥd ſpelūca hyęnę hęreditas mea mihi? Hyę na corpora defunctoꝝ ꝑſequit̉ / ⁊ effoſſa deuorat. Et ꝓpt̓ hoc p̨̄terprędictā pęnā captiuitatꝭ/ tripliciter puniti ſūt/ qͥ ex eis nonpęnituerūt. Prima pęna/ eſt ruina de peccato in pctm̄. Un̄dicit: c ¶ Appone iniqͥtatē ſuper iniqͥtate eoꝝ .i. ꝑmitte vt ruat de iniqͥtate in iniqͥtatē. Thren̄. j. c. Pctm̄ peccauit hierl̓m: ꝓpterea īſtabilis facta ē. Scd̓a pęna eſt amiſſio bonoꝝ ſpūaliū: Un̄ addit: d ¶ Et nō ītrent ī iuſticiātuā. Iuſticiā appellat viā veritatis: quā ītrat hō ꝑ bona ſpiritualia. De hac iuſticia Matth̓. vj. d. Primū q̨̄rite regnūdei ⁊ iuſticiā eiꝰ. Tertia pęna eſt amiſſio vitę ęternę: Un̄ ſequit̉: e ¶ Deleat̉ de libro viuentiū .i. appareāt deleti.Loquit̉ illo tropo quo res dicit̉ fieri qn̄ innoteſcit. q. d. appareat ꝙ nō ſūt ſcripti. f ¶ Et cū iuſtꝭ nō ſcribant̉: de qͥbus Lucꝭ. x. c. Gaudete: qꝛ noīa veſtra ſcripta ſunt in cęlis.Exo .xxxij. g. Aut dimitte eis hanc noxā: aut deleme de libro tuo quē ſcripſiſti. Hic aūt videt̉ obijciendū: qꝛ dicit̉ infra: In libro tuo oēs ſcribent̉. Et dicit̉ Dan̄. xij. a. Saluabit̉ ppl̓us tuꝰ om̄is qͥ inuentꝰ fuerit ſcriptꝰ in libro: Et ẜm ꝙlectu eſt/ nō pōt dici ꝙ pͥmo ſcribant̉ ⁊ poſtea deleant̉: Diximus em̄ deleant̉ .i. nō ſcripta appareāt/ ſupponentes ꝙ de libro vitę nō poteſt deleri qͥ ibi ſemel ſcriptꝰ fuerit: Ex hoc ergo ſequit̉ ꝙ om̄es ſaluabunt̉. Sol̓. Duplex eſt liber .ſ. p̨̄ſentis iuſticię: ⁊ prędeſtinationis. De primo multi delent̉: deſecundo nulli. Exo. xxxij. g. Qui peccauerit mihi/ delebo eūde libro meo.K a Et ſuper dolorē vulnerū meoꝝ/ dicit dn̄s: quęeiſdē pauꝑibꝰ ītulerā ad correctionē: b ¶ Addiderūt: nōfomentū olei vel emplaſtri: ſꝫ dolorē alteriꝰ vulneris: addentes afflictionē afflicto. Et ideo dn̄e/ c ¶ Appone iniqͥtatē ſuper iniqͥtatē eoꝝ. Eſa. xv. d. Apponā ſuꝑ dibon additamēta. Dibon/ īterpretat̉ ſufficiēs ad intellectū/ vl̓ abundant̉ ītelligēs .i. qͥ poſſet addiſcere ⁊ nō vult: vel qͥ habet ſcientiā ⁊ nō facit. Lucꝭ. xij. f. Seruꝰ ſciēs voluntatē ⁊cͣ. Eccͣs.jͣ. d. Qui apponit ſcientiā/ apponit ⁊ dolorē. Vel: Apponoiniqͥtatē ſuper iniqͥtatē .i. redditū ſuꝑ redditū: prębendāſuꝑ ꝑbendā. Eſa .xxvij. a. In die illa viſitabit dn̄s ī gladioſuo duro ⁊ grandi ⁊ forti ſuꝑ leuiathan: qd̓ īterp̄tat̉ additamentū. d ¶ Et nō ītrēt ī iuſticiā tuā. Ro. x. a. Ignorātes iuſticiā dei ⁊ ſuā ſtatuere volētes: iuſticię dei n̄ ſt̓ ſb̓iecti.g ¶ Ego ſū pauper. Quinta pars: vbi agit chriſtꝰ de diſpenſatiōe ⁊ fructu paſſionis: vt ꝯſiderato fructu illiꝰ: libentiꝰimitemur eū in paſſiōe. Dicit ergo chriſtꝰ: Ego ſū pauꝑ.Matth̓. viij. c. Filiꝰ hominis nō habet vbi caput reclinet.h ¶ Et dolēs/ in cruce. Thren̄. j. d. Attendite ⁊ videte ſi eſtdolor ſicut dolor meꝰ. Et quis fructꝰ ſequit̉? Ecce i ¶ Salus tua deꝰ ſuſcępit me .i. gl̓ia tua qͣ ſaluas: in qͣ lętant̉ſaluati: me ſuſcępit reſurgentē ⁊ aſcēdentē. Psͣ. De abyſſis terrę iterū reduxiſti me. Et cū gl̓ia ſuſcępiſti me. Et ī ſpehuiꝰ ſuſcęptiōis in gl̓ia: k ¶ Laudabo in cruce/ l¶ Nomen dei cū cātico dauid: dicēs illū Psͣ. Deus deꝰ meꝰreſpice ī me. Qui intitulat̉: Pro aſſūptiōe vel ꝓ ſuſcęptiōematutina. m ¶ Et magnificabo eū ī laude/ ꝑ apl̓os: qͥ-
bus apparebo poſt reſurrectionē: ⁊ mittā eos ꝑ mūdū laudare nomē dei. Un̄ in Psͣ. illo dicit: Narrabo nomē tuū fratribꝰ meis .ſ. apl̓is: in medio eccl̓ię laudabo te/ ꝑ eos. n Etplacebit/ deo iſta laus: o ¶ Super vitulū nouellū .i.plꝰ qͣꝫ ſacrificia legꝭ: in qͣ offerebat̉ vitulꝰ vniꝰ anni. Un̄ ad hͦexprimendum addit:Cornua ꝓducentē ⁊ vngulaſ. Et hͦx Uideāt pauꝑesMoralit̓ g Egoſū pauꝑ: qͣdruplicipauꝑtate: rerū amicorū/ voluntatꝭ ꝯſilij.Et certe iſtę pauꝑtates diuitie ſūt. Prouerb̓. xiij. a. Eſt qͣſi pauꝑ cū in multis diuitijs ſit. Lucꝭ. vj.c. Beati pauperes: qꝛ veſtrū eſt regnū dei. h ¶ Et dolēſ:qͣdruplici dolore .ſ. ꝓ pctīs ꝓprijs: ꝓ pctīs alienis: ꝓ dilatione patrię: ꝑ incolatu miſerię. Psͣ. Heu mihi qꝛ incolatꝰ.meꝰ ꝓlongatꝰ eſt. Seneca. Si vis vacare aīę/ aut pauper ſisoportet/ aut pauꝑi ſil̓is: Ꝙ ob hͦ ſolū amanda eccl̓ie paupertas: qꝛ a qͥbus ameris oſtendit. Et i ¶ Salꝰ tua deus ſuſcępit me: tales ſine dubio ſaluant̉. Prouer. xxix. d.Superbū ſequit̉ humilitas: ⁊ humilē ſpiritu ſuſcipiet gl̓ia.Sed multi econtrario poſſunt dicere: Ego ſum diues ⁊ lętus: ⁊ ideo nō ſalus/ ſꝫ damnatio ſuſcipiet me. Actꝭ. xiiij. d.Per multas em̄ tribulatiōes oportet intrare in regnū cęlorū. Hieroꝰ. Nimis delicatus eſt qui vult gaudere cū mundo ⁊ regnare cū chriſto. Ideo nō ſalutem/ ſed vę dānatiōisꝓmittit eis dn̄s/ Lucꝭ. vj. d. Uę vobis diuitibus qͥ habetishic ꝯſolationē veſtrā. Ideo etiā dicit̉ Lucꝭ. xvj. e. Homoquidā erat diues: ⁊ induebat̉ purpura ⁊ byſſo: ⁊ epulabaturquotidie ſplēdide: Ecce ꝙ nec pauper nec dolens erat: et nōſuſcępit eū ſalus dn̄i/ ſed mors inferni. Un̄ ibi ſequit̉: Mortuus eſt diues: ⁊ ſepultꝰ eſt in inferno. Sūt etiā quidā pauperes ⁊ dolentes: quos ſalus dn̄i nō ſuſcipit: quia nō recipiunt cū gratiarūactione paupertatē: ſed potius deum blaſphemant ⁊ murmurant cōtra eū. Vnde oſtendit hic vir ſaluandus ſe talē nō eſſe: cū ſubiungit: k ¶ Laudabo nomen dei: in pauꝑtate ⁊ dolore. īmo de pauꝑtate et dolore.Iob. .xxxv. c. Qui dedit carmina in nocte .i. laudē in tribulatione. Sed quidā aliqn̄ laudant deū in triſticia: vt multi monachi: Uel vt tēporale beneficiū ab eo recipiant: vt multi clerici: De quibꝰ Lucꝭ. xv. d. Quanti mercēnarij in domo prīsmei ⁊cͣ. Vnde vtrūqꝫ horum excludit cū additꝭ: l¶ Cumcantico. Canticū em̄ eſt exultatio mentis habita de ęternis. Sunt etiā quidā qui eū laudant ore: ſed nō opere: Un̄de ſubiungit/ ꝙ nō ita faciet: m ¶ Et magnificabo eumin laude. Psͣ. Magnificate dominū mecum. Lucꝭ. j. e.Magnificat anima mea dominū. n ¶ Et iſta laus/ placebit deo ſuper vitulū nouellū. Uituli nouelli/ ſunt iuuenes ętatę/ ⁊ nouicij ſiue nouelli in religione quaſi in templomactandi pro peccatis aliorū hominū/ cū ipſi ſint innocentes. Super tales impoſita laus placet deo/ cū pſallūt ⁊ cantant. p ¶ Cornua producentē et vngulas. Quidāproducūt parua cornua .ſ. ſuperbię ⁊ cōtrouerſię. Exo. xxj.c. Si bos cornupeta fuerit ab heri ⁊ nudiuſtertius: ⁊ cōteſtati ſunt dominū eius: nec recluſerit eū occideritqꝫ virumaut mulierē: ⁊ bos lapidibus obruetur: ⁊ dominū eius occident .i. pręlatū vel magiſtrū nouiciorū. Sed bona ſunt cornua miſeratiōis. Eſa. v. a. Uinea facta ē dilecto meo: in cornū filio olei. Iob. xlij. d. Nomē tertię cornuſtibij. Threū. ij.a. Cōfregit ī ira furoris ſui om̄e cornu iſrl̓. i. vaſa olei ſancti.Itē vngulā oportet habere: id eſt virū fortē. Gen̄. xlix. c.Mordens vugulas. Exo. x. g. Nō remanebit ex eis vngula .i. in poteſtate diaboli vel pharaonis. Iudicꝭ. v. c. Ungulę equoꝝ ceciderūt euntibꝰ in p̨̄ceps ⁊cͣ. Hoc eſt ꝯtra temerarios. Notandū etiā ꝙ naturalit̓ pͥus vngulę: ⁊ poſtea cornua ꝓducunt̉: qꝛ pͥus oportet hr̄e diſcretionē qͣꝫ poteſtate.Uideāt pauꝑes
Allegorice. v
Al̓. ret ſalusvultus tu
rAl̓. ripſoꝝAl̓. Itua iuſticiaMatth̓. 27. g. j
Moulit
Psͣ .119.
Quō ītelligi debeat: Deleat̉ delibro viuentiū
Psͣ .138.
Moraliter
Psͣ. 55.
Allegorice
dsͣ. 70.Psͣ. 72.
Psͣ. 21.