Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

XVIII

a Obſcurent̉ oculi eorum ne̓videant: et dorſū eoꝝ ſemꝑ incurua. Effunde ſuper eosſͦ iram tuam: etꝭ furor irę tuę

cōprehēdat eos. Fiat hītaktio eoꝝ deſerta: et ī tābernaculis eoꝝ ſit inhabitet.Qm̄ quē tu ꝑcuſſiſti ꝑſecu-

IILmorū ſunt deuiādo. Quartū ponit apl̓us/ Ro. xj. b. vbi ponit iſtos duos ꝟſus/ dicēs: Dauid dicit: Fiat menſa eoꝝ co ipſis in laqueū in captionē ⁊cͣ. In captionē fit eis/ lr̄ę nimis adhęrēdo: Ibi em̄ capiūt̉ qͣſi ī anguſto loco: nec ad ſpacioſitatē ſenſus myſtici pn̄t ſe vertere. Sic ergo in hoc verſu ponit triplicē pęnāeorū .ſ. laqueū/tributione/ et ſcādalū. Quarta eorūpęna eſt cęcitastis: Vnde ſubiungit:a Obſcurent̉ ocu: ſpirituales:li eoſiſe videāt/ veritatē. Ro. xj. c. Cęcitas ex partꝯtigitin iſtl̓. Quinta pęna/ eſt īcuruatio ad terrena/ q̨̄ ſequit̉ cęcitatē: Un̄ ſubiūgit: c Et dorſū eoꝝ .i. rationē vl̓ affectionē: debet hoīeꝫ erigere/ ſic̄ ſpina dorſi: d Semꝑ incurua/ ad terrena. Psͣ. in ꝑſona eoꝝ: Miſer factꝰ ſū curnatꝰ ſū vſqꝫ in finē. Vel oculos / maiores iudęoꝝ: dorſūminores eoꝝ ītellige. Sexto imp̄cat̉ eis captiuitatē factā aromanis: Un̄ dicit: e Effunde dn̄e pr̄: f. Suꝑ eos.iudeos: g Irā tuā .i. abundanter afflige eos romanoſ.h ¶Et furor irę tuę cōp̄hēdat eos .i. ſnīa iudicij tui futuri qd̓ me facies/ apparebo malis furioſus. Poſtea imprecat̉ eis pęnā illā quā ipſi maxime timebāt: vitādachriſtū occider̄t .ſ. amiſſionē loci gentꝭ: ruinā deſertio ipſiꝰ tēpli: Un̄ dic̄: i Fiat habitatio eoꝝ deſerta .i.hierl̓m terra quā ipſi inhabitant. k Et ī tabernacul̓eoꝝ .i. in templo: ſit inhabitet. In domibushab̓itat̉ quaſi exteriori .i. corꝑali habitatiōe: ſꝫ ī tēplo inhabitat̉ īteriori inhabitatiōe .ſ. mēte deuotiōe: Et vtrūqꝫ hicremouet. De hoc habet̉ Eſa. j. c. Derelinquet̉ filia ſion .ſ.hierl̓m/ ſicut vmbraculū in vinea/ ſicut tuguriū in cūcumerario: ſicut ciuitas q̨̄ vaſtat̉. Hiere. ix. d. Dabo hierl̓m inaceruos arenę. Et ponit cauſā iſtiꝰ deſtructiōis/ ſubiungit: m Quoniā quē tu pater/ percuſſiſti: perſecuti ſūt .i. me filiū tuū. Deꝰ em̄ pater ꝑcuſſit filiū nob̓/morti expoſuit mori fecit. Eſa. liij. c. Propt̓ ſcelus populimei ꝑcuſſi. Et Zach̓. xiij. c. Per cute paſtorē: diſꝑgent̉oues gregis. Deus percuſſit ex bonitate et miſericordiaſua: ſed ipſi perſecuti ſunt eum ex inuidia et malitia ſua.x Et ſuꝑ dolorēX bibere vinū: neqꝫ in frater tuꝰ offendit̉ aut ſcādalięat̉.Et in eodē: Noli cibo tuo illū ꝑdere/ mortuꝰ chriſtꝰ eſt.Itē mercatoribꝰ fit/ menſa eoꝝ ī laqueū .i. in decęptio alioꝝ: qꝛ ibi faciūt dolos: ad hoc inuitāt alios ad comedēdū ſecū: vt ſuꝑ menſā fuerint inebriati/ circūueniāt eosoꝝ in emptiōe venditiōe. Epicuris fit in retributionē: qꝛad hoc inuitāt alios vt ab ipſis reinuitent̉. Cōtra qd̓ dic̄ dominus Luc̄. xiiij. c. facis prandiū aut cęnā/ noli vocareamicos tuos neqꝫ frēs tuos aut cognatos/ neqꝫ vicinos diuites: ne forte ipſi reinuitēt te fiat tibi retributio ⁊cͣ. Ebrioſis aūt fit/ ī ſcādalū .i. ī rixā ꝯtētionē: vl̓ etiā ī ſcādalū .i.ī caſū: qꝛ ſtare pn̄t/ vel ad domū redire p̨̄ ebrietate. Prouer. xxiij. d. Cui/ cuiꝰ pr̄i: cui rixe: cui foueę: cui ſinevulnera: cui ſuffoſſio oculoꝝ? Nōne his morant̉ in vinoſtudet in calicibꝰ epotandis? Itē exponi pōt de menſa ſacręſcripturę: De Prouerb̓. ix. a. Sapiētia ꝓpoſuit menſam.Exo. xxv. c. Facies menſā de lignis ſethim. Ligna ſethimimputribilia/ ſunt v̓ba dn̄i: de qͥbꝰ Matth̓ .xxiiij. c. Cęlū etterra tranſibūt/ verba aūt mea tranſiēt. Hęc menſa fit iniaqueū illis/ faciūt q̨̄ dicūt. Prouerb̓. vj. a. Illaqueatꝰes ꝟvbis ori tui. Prouerb̓. xiij. b. Qui detrahit alicui rei: ip̄eſe in futurū obligat. Itē fit in retributionē eis qui hoc fineaddiſcunt vt ſciant vel ſciant̉. Eccͣj. vltꝭ. d. Dn̄s dedit mihiiiſigna mercedē meā. Itē fit in ſcandalū eis nolūt recipereraſia doctrinā. Ioh̓. vj. f. Multi audiētes ex diſcipulis dixert̉: durus eſt hic ſermo/ qͥs poteſt audire? Et dixit eisteſus: Hoc vos ſcandalicat. ij. Timoth̓. iiij. a. Erit tp̄sſanla docrinā ſuſtinebūt/ ſꝫ ad ſua deſideria coaceruabūt

ſibi mgr̄os pruriētes auribꝰ: a veritate qͥdē auditū auertēt⁊cͣ. Itē exponi p̄t de mēſa altarꝭ: de. j. Cor(. x. e. poteſtꝭ mēſę dn̄i ꝑticipes eſſe mēſę dęmonioꝝ. Quę fit multꝭſacerdotibꝰ alijs indigne ſumentibuſ: in laqueū/ peccati.j. Corꝭ. xj. g. Qui em̄ manducat bibit indigne: iudiciū ſibimanducat bibit: Etin retributionē/: ẜm qd̓ ibidē dicit̉Ideo īter vos multiinfirmi et imbecilles:et dormiunt multi: qꝛmulti ad lr̄aꝫ infirmāt̉ turpit̉ moriunt̉: eo p̨̄ſumāt indigne accedere ad hāc menſā. Et in ſcādalūꝓximoꝝ/ ſcandalizant̉ de hoc miniſtri menſę dn̄i īmunde viuūt. Vn̄ Eſa. lij. b. Dn̄atores ppl̓i inique agūt .ſ. ſacerdotes pręlati/ dicit dn̄s: iugiter tota die nomē meū blaſphemat̉. Itē exponit̉ de menſa nummularioꝝ vſurarioꝝ.Matth̓. .xxj. b. Mēſas nūmulariorū euertit. Hęc fit eis inlaqueū/ dolū: Et in retributionē/ vſurā: Et ī ſcandalū/ exactionē. a Obſcurent̉ ocl̓i eoꝝ ne videant. Hoc eſt pͥmū cōmune in oībꝰ pctōribꝰ/ excęcat eoſdiabolꝰ/ ne cogͦſcāt viā ꝟitatꝭ vl̓ lucē: Qd̓ ſignificatū eſt ī philiſtijm excęcauer̄t ſanſonē: Iudicꝭ. xvj. e. Quē apprehendiſſent philiſtijm: ſtatim eruerūt oculos eiꝰ. Sil̓r babylonij ſedechiā. iiij. Regꝭ. vltꝭ. b. c Et dorſū eoꝝ ſꝑīcurua: Permiſſiue hoc ſequit̉ / oculi obſcurati ſūt nevideāt/ dorſū incuruet̉ ad portandū onus pctōrū. Eſa. x. a.Ne incuruemini ſub vinculo. Excęcatio aūt in intellectu fit:incuruatio aūt in affectu. Vel oculos/ p̨̄latos: dorſū/ ſubditos ītellige. excęcāt̉ p̨̄lati/ incuruant̉ corruūt ſb̓diti.Matth̓. xv. b. Cęcꝰ ſi cęco ducatū pręſtet: ambo ī foueā cadunt. Dixit de culpa ſubiūgit de pęna dicēs: e Effūdeſuꝑ eos irā tuā: ſicut fundit̉ aqua feruēs ſuper porcos: vteuellant̉ pili. Psͣ. Effunde irā tuā in gentes: q̨̄ te nouer̄t/Ecce obſcuratio oculoꝝ: de in p̨̄cedenti verſu habitū eſt:Et in regna q̨̄ nomē tuū īuocauerūt/ Ecce īcuruatio dorſi. Recti em̄ inuocāt nomē dn̄i: ſꝫ curui īuocāt terrā. h EEEtfuror irę tuę cōprehēdat eos: ne effugiāt: ſicut cōprehendit̉ fur. libere vagant̉: ſꝫ tūc cōprehendent̉. VndeEccͣj .xxiij. d. Quaſi pullꝰ eqͥnus fugabit̉: vbi ſꝑauit/ apprehendet̉. Scut em̄ pullus equinꝰ pullus eſt libere vagat̉ qͦcunqꝫ vult: ſic pctōres viuūt: Sꝫ ſubito morientesvbi ſperauerūt/ apprehendunt̉ .ſ. inter anguſtias mortis:ſicut pullus inter auguſtias muroꝝ. Thren̄. j. a. Oēs ꝑſecutores eiꝰ apprehenderūt .i. animā inter anguſtias qͣſi interduos muros. Sūt aūt iſti duo muri / murꝰ pctōꝝ murꝰ īfirmitatis. Murus pctōꝝ arcet ab ingreſſu cęli: Murꝰ infirmitatꝭ arcet ab hoc mūdo ſiue a corꝑe. Et in hac anguſtia apprehendūt dęmones/ ducūt in infernū. Et qͥd dehis q̨̄ poſſidebāt? i Fiat habitatio eoꝝ deſerta. Hocad lr̄aꝫ ſępe videmꝰ accidere in domibꝰ magnis palatijsvſurarioꝝ raptoꝝ poſt mortē eoꝝ nullus habitat. Hoc eſtqd̓ ſequit̉: Et ī tabernaculis eoꝝ .i. in illis palatijsq̨̄ fuerūt eis niſi tabernacula: quia parū ibi morati ſunt:l ſit inhabitet: em̄ habēt hęredes valeantdomos illas manutenere habitare. Sap̄. iiij. a. Adulteri plantatiōes dabūt radices altas: nec ſtabile firmamē collocabūt. Itē dicit: ſit ⁊cͣ. qꝛ etſi mali ibi habitēt: tn̄ ibi habitat quis: Malus em̄ eſt quis: ſed qͣſi quis.Eſa. xxij. e. Quis hic/ aut qͣſi quis hic: qꝛ excidiſti tibi hicſepulchrū/ excidiſti in excelſo memoriale: diligēter ī petra tibi tab̓naculū. Et ſic ſedet ſola ciuitas plena populo: Thren̄.j. a. Et hoc eſt eis: m Quoniā quē tu percuſſiſti .ſ.pauperem: quē dn̄s percutit virga paupertatis infirmitatis. Psͣ. Percuſſus ſum vt fęnū: quod ſeparat̉ a terra. Iobv. c. Percutit: manus eiꝰ ſanabūt. n Perſecuti ſunt:deprędando: nudū ſpoliando: Cōtra illud Eſa. xlij. a. Calamū qͣſſatū ꝯteret: linū fumigās extinguet. Eſa. iij.c. Quare atteritꝭ populū meū: facies paupeꝝ cōmolitis?

iᵐ

Alit̓ de menſa altaris

23. diſ. c. 2. in ſi.

tio

46. VI.

De menſavſurarioꝝ

Psͣ.7e.

Horaliter

De meſi

1enſacripture

Psͣ. 101.

falitC X Et ſuꝑ do-