Pſalmus

a In ꝯſpectu tuo ſūt oēſiqͥ trib bulāt me: ⁊ improperiū expectauit cor meū ⁊ miſeriā. EtI ſuſtinui qͥ ſimul ꝯtriſtaret̉ etē nō fuit: ⁊ qͥ ꝯſolaret̉ ⁊ nō īue

fni. Et dēder̄t ī eſcā meā fel:g e̓t ī ſiti mea potauer̄t me aceto. Fiat menſa eorum coraꝫipſis īf lāqueum: et in fretriinbutionem et in ſcandalum.

De his tribus dicit̉ Iob. xvj. b. Aperuerunt ſuꝑ me ora ſuaecce improperiū: ⁊ exprobrātes ꝑcuſſerūt maxillā meaꝫ/ ecceꝯfuſio faciei: ſaturati ſunt pęnis meis/ ecce verecūdia ⁊ ignominia paſſionis. Et dico ꝙ tu ſcis iſta: quia a ¶ In ꝯſpectu tuo ſunt oēs qͥ tribulāt me: quia nihil te latet. Hiere. xviij. d. Tu autems dn̄e ſcis omne cōſiliūeoꝝ aduerſum me inmortē. Et poſſet aliqͥſputare ꝙ chriſtꝰ qͥ ſicloquit̉ iſta inuitus ſuꝫſtinuiſſet. Un̄ ꝯſequeter oſtendit paſſioneꝫſuā fuiſſe volūtariā dicens: b ¶ Improperiū expectauit cor meū ⁊ miſeriam .i. ex corde ⁊ libera voluntate hęc expectaui: non fugi.Sūt enī aliqͥ quoꝝ licet corꝑa expectēt aliqͥd pęnę: tn̄ cordaeoꝝ fugiūt eā: Sꝫ nō ſic chriſtꝰ. Eſa. liij. c. Oblatꝰ eſt: qꝛ ipſe voluit. Improperiū dicit quātū ad verba. Miſeriaꝫ/quātū ad verbera ⁊ paſſionem. De his duobus/ Sap̄. ij. d.Cōtumelia ⁊ tormēto int̓rogemꝰ eū. Poſſet etiā faciliꝰ tolerare paſſionē talem ſi ſociū hr̄et vel ꝯſolatorē: Un̄ ad maioremexaggerationē pęnę ſuę/ vtrūqꝫ excludit dicēs: c ¶ Et ſuſtinui .i. ſuſtinēs expectaui: d ¶ Qui ſimul cōtriſtaret̉ etno fuit. Un̄ Eſa. lxiij. a. Torcular calcaui ſolus ⁊ de gentibus nō fuit vir mecū. Sꝫ videt̉ ꝯtrariū: qꝛ apl̓i multū fuerūtꝯtriſtati d̓ morte eiꝰ. Un̄ in hymno d̓r: Triſteſ erāt apl̓i d̓ nece ſui dn̄i ⁊cͣ. Et Ioh̓. xvj. d. Uos aūt ꝯtriſtabimini: ſꝫ triſticia vr̄a vertet̉ in gaudiū. Sol̓. Dicendū eſt cū Glo. ꝙ ꝯtriſtati ſūt apl̓i: ſed tn̄ ex affectiōe carnali: et ideo nō ſimul cū illo:qꝛ ipſe ꝯtriſtabat̉ nō de ſua pęna: ſꝫ de dānatione impioꝝ iudeoꝝ. e ¶ Et qͥ cōſolaret̉/ ſupple expectaui: et tn̄/ non inueni ꝯſolatorē. Psͣ. Cōſiderabā ad dexterā ⁊ videbā ⁊ nonerat qͥ cogͦſceret me .i. qͥ ſe hr̄et ꝑ modū cognoſcētꝭ. Thren̄.j. f. Longe factꝰ eſt a me ꝯſolator. Alij habuerūt ꝯſolatoresin afflictiōe ſua: Sic̄ iacob/ Gen̄. xxxvij. g. Cōgregatꝭ cūctꝭliberis ⁊cͣ. Et Iob. ij. d. Audiētes tres amici iob oē malū qꝛaccidiſſet ei/ venerūt ſinguli de loco ſuo: ꝯdixerant enī ſibi vtparit̓ veniētes eū ꝯſolarent̉. Et rachel plorātꝭ filios ⁊ nolētꝭꝯſolari ſuꝑ eis/ Hiere. xxxj. c. Poſtmodū on̄dit paſſionē ſuāꝯſūmatā eſſe ī guſtu et olfactu. Un̄ dic̄: f ¶Et dederūt ineſcā meā fel. Ad lr̄aꝫ ī cibo nō dat̉ fel: ſꝫ hͦ iō dictū eē dicere poſſumꝰ: qꝛ vinū eſt cibꝰ ⁊ potꝰ. Et d̓r Marci. xv. b. ꝙ dederūt ei vinū myrrhatū. Et Mat. xxvij. d. Dederūt ei vinūbibere cū felle mixtū. Itē myſtice dat ītelligere/ qͣleſ erāt peſſimi iudęi/ qͣꝫ acidi/ qͣꝫ acetoſi: et iō cū guſtaſſet noluit bibere:qꝛ eos reprobabat. Et hͦ ē: Dederūt ī eſcā meā fel. i. ſeipſos amaros exhibuerūt/ ita vt nō poſſet eos incorporare.g¶ Et ī ſiti mea potauerūt me aceto. Ad lr̄aꝫ veꝝ fuit/⁊ myſtice: qꝛ ipſe ſitiebat eoꝝ ſalutē: ⁊ ipſi nō mīſtrauer̄t ei niſi acredinē ⁊ corruptionem cordium ſuorum.noſti anteqͣꝫ fiant exprimam a quibꝰ tribulor: Quia a Incōſpectu tuo ſūt oēs qͥ tribulāt me/ ſiue ſint hoīes/ ſiue dęmōes. Uel ſpecialit̓ de clericꝭ cōquerit̉ hic chriſtꝰ vl̓ viriuſtꝰ dicēs: In cōſpectu tuo ⁊cͣ. q. d. nō ſuſtineo tribulationē niſi ab illis qͥ excubāt in tab̓naculo dn̄i: quia ſicut ānaset caiphas pontifices tribulauerūt dn̄m ꝑſequēdo eū: ita hodie clerici ⁊ pręlati tribulant eum / ꝑſequēdo iuſtos ⁊ ſimplices ⁊ polluēdo eccleſiā. Ezeh̓. xliij. b. Fabricati ſūt limen ſuūiuxta limē meū: ⁊ poſtes ſuos iuxͣ poſtes meos: ⁊ murꝰ eratinter me ⁊ eos: ⁊ polluer̄t nomē ſctm̄ meū. Hiere. xj. c. Quideſt ꝙ dilectꝰ meꝰ in domo mea multa ſcelera facit? b ¶ Improperium expectauit cor meum ⁊ miſeriā. Vox eſtchriſti: et vix eſt qͥ vere poſſit hͦ dicere: quia corda hominū nōexpectāt nec appetūt improperiū/ ſꝫ gloriā: nō miſeriā/ ſꝫdelitias ⁊ voluptatē. Sed tandeꝫ confundent̉ ab expectatione ſua: et poterūt dicere illud Iob. xxx. d. Expectabā bona ⁊venerūt mihi mala. Btā katharina dixit: Expecto ꝓ te gladiū. Nec hoc magnū: quia ipſe chriſtus ꝓ te expectauit crucem anxia expectatiōe. Lucꝭ. xij. ſ. Baptiſmo habeo bapti-

zari/ et quō coartor quouſqꝫ perficiat̉. Lucꝭ. xxij. b. Deſiderio deſideraui hͦ paſca māducare vobiſcū. cEt ſuſtinuiqͥ ſimul cōtriſtaret̉ ⁊ nō fuit. Hic arguit chriſtꝰ vl̓ vir iuſtus mūdū de īmiſcd̓ia: qꝛ nō eſt qͥ cōpatiat̉ chriſto crucifixovel pauperi tribulato. Amos. vj. b. Nihil patiebant̉ ſuꝑ contritiōe ioſeph. Iā nōeſt iob qͥ dicat̉: Flebāquondaꝫ ſuꝑ eo qͥ afflictus erat: ⁊ compatiebat̉ anima mea pauperi: Iob. xxx. d. Neſupereſt paulus qͥ poſit dicere: Quis infirmatur: ⁊ ego non infirmor ⁊cͣ. ij. Corꝭ. xj. g. Non eſt etiam qͥ faciat qd̓ minꝰ eſt:videlicet qui ꝯſolet̉ deſolatos. Unde addit: e ¶ Qui conſolaretur ⁊ non inueni. Thren̄. j. g. Audierūt qꝛ ingemiſco ego ⁊ non eſt qͥ ꝯſolet̉ me. Ecc̄s. iiij. a. Uidi calūnias queſub ſole gerunt̉: ⁊ lachrymas innocentiū ⁊ neminē ꝯſolatorē.Et poſſet aliqͥs dicere: īmo multi ſūt qͥ cōpatiunt̉ pauꝑibꝰ etpaſcūt chriſtū in pauꝑibus. Uerū eſt: ſꝫ cū cordis amaritudine. Vnde ꝯtra eos qͥ aliqn̄ paſcūt pauꝑes/ dicit qd̓ ſequitur:f ¶ Et dederūt in eſcam meā fel. i. cum cordis ⁊ vultusamaritudine dederūt illum cibū quē pauꝑibꝰ dabant. Sꝫ hilarē datorē diligit deus. ij. Corꝭ. ix. b. Et illud: Suꝑ oīa vultus acceſſere boni. Et bene dicit: In eſcā meā/ qͣſi non ineſcam alienā hoc fecerūt: quia illud qd̓ dant diuitibꝰ ⁊ hiſtrionibus/ cū magna hilaritate dant. Eccͣj .xxxv. b. In oī dato hilarem fac vultū tuū. g ¶ Et in ſiti mea potauerunt meaceto: quia ad litterā: vinū corruptū qd̓ iam bibi non poteſtdant pauꝑibꝰ: ſed hiſtriones ⁊ meretrices bibūt bonū vinū.Non ſeruāt illud qd̓ dicit̉ Prouer. iij. b. Honora dn̄m d̓ tuaſub̓a: ⁊ de pͥmitijs frugū tuaꝝ da pauꝑibꝰ. h ¶ Fiat mēſaeorū. Quarta pars: vbi ꝓphetat ꝯtra aduerſarios. q. d. ipſimihi eſuriēti ⁊ fitienti talem mēſaꝫ poſuerūt/ ꝙ dederūt ineſcā meā fel ⁊cͣ. ſed hęc menſa eorum fiat cora ipſisin laqueū peccati. l¶ Et in retributionē/ pęnę ęternę.m ¶ Et ī ſcādalū qd̓ ibi erit ī pęna: qꝛ de bonis alioꝝ offēdētur. q. d. ꝓpt̓ hoc ꝙ mihi fecerūt hoc eis eueniet/ ꝙ pctīs illaqueabun ⁊ tormētꝭ punient̉ ⁊ de bonis offendent̉. Uel d̓ pęnaͣ tꝑali legat̉: vt ſit ſenſus. Propt̓ hͦ ꝙ hͦ mͥ fecerūt: capient̉laqueo romanoꝝ: Et retribuet̉ eis pęna corpoꝝ ⁊ ſcādalū .i.offenſio cordiū. Uel alit̓: et petit eos puniri ī intelligētia legꝭde qͣ gl̓iant̉. h ¶ FFiat menſa. Mēſa d̓r ſacra ſcpͥtura/ vbimētes fideliū reficiūt̉. Psͣ. Paraſti ī ꝯſpectu meo mēſaꝫ aduerſus ⁊cͣ. Hęc mēſa/ dr/ eoꝝ .i. iudęoꝝ videlicꝫ: qꝛ lex datafuit eis. Hęc facta ē eis k ¶ In laqueum/ per erroneamintelligētiam. l¶ Et in retributionē/ illis in multas contrarietates implicando. m ¶ Et in ſcandalum in eis quix morum ſunth ¶ Fiat mēſa eoꝝ Moralit̓. Supra ẜm ſenſū moralē arguit diuites huiꝰ mūdi d̓ duricia erga pauꝑes: ⁊ ꝙ cum felleamaritudīs dāt illud qd̓ dāt: et ꝙ acetū ⁊ ea q̨̄ corrupta ſuntdāt deo: cū tn̄ de potioribꝰ dādū eēt ei qͥ oīa dat: ipſi aūt cudiuitibꝰ alijs ⁊ meretricibꝰ ⁊ hiſtrionibꝰ oīa deuorāt. Un̄ hicon̄dit ꝯſequent̉ ꝙ nō ſine magno pctō fit hͦ: nec ſine diuina vltiōe p̨̄teriet̉. Un̄ dic̄: h ¶ Fiat mēſa eoꝝ .i. fercula mēſę ſuę⁊ cōmēſales qͥ cū eis ī mēſa cōmedūt. ¶ Corā ipſis ī laqͣum pctī. q. d. in hͦ pͦ puniunt̉ ꝙ ꝯſcīa eoꝝ remordet eos de hip̄o. Uel ſic: k¶ In laqueū corā ipſiſ: qꝛ ſciēt̉ peccāt male acqͥrēdo diuitias vt laute poſſint viuere. Un̄ ab hͦ vult eoſretrahere apl̓s dicēſ. j. Timoth̓. vj. b. Habētes alimēta ⁊ quibus tegam̄ his ꝯtētiſimꝰ: nā qͥ volūt diuites fieri/ īcidūt ī teptationē ⁊ ī laqueū diaboli. Scd̓o puniūt̉ in hͦ ꝙ ſi qͣ bona faciūt: nō reſeruat eis dn̄s ad retributionē ęt̓nā/ ſꝫ eſt retributioeoꝝ h̓. Un̄ addit: l ¶ Et ī retributionē bonoꝝ .ſ. q̄ faciūt:ſic̄ dictū eſt diuiti epuloni/ Lucꝭ. xvj. f. Recępiſti bona ī yſtatua. Tertio/ ī hͦ ꝙ cōmittūt crimē in ꝓxīos ſcādalicādo eol: qͥiuxͣ eos famelici ieiunāt. Un̄ addit: m ¶ Et ī ſcādalū .ſ. ꝓximi. Roma. xiiij. d. Bonū eſt non manducare carnem neqꝫbibere vinū neqꝫ

Illegoricede chriſto

Al̓ ītribulātesAl̓ ropprobriū

Al̓ ⁊cōſolātes

ec A fmuAl̓ tr.oſr-

Prͣ .141.

Alegorite

Moraliter

jMoraliter X