Pſalmus
a ces meę dēfecerūt oculi meiꝰ dū ſpe̓ro in deū meū. Mulplicati ſunt ſuꝑ capillos cadpitis mei: qui oderunt met gratis. Confortati ſunt qui
perſecuti ſūt me inimici meiiniu̓ſte: quę non rapui tuncexolueba. Deus tu ſcis inſipientiam meam: et delictame̓a a te nō ſunt abſcōdita.
Sed tn̄ diſcipuli ītelligebāt eū vt ī pluribꝰ: qꝛ iuxta eū erant:Sic enī eſt ꝙ hoīem raucum nō intelligūt remoti: ſed ꝓximi.a ¶ Defecerunt oculi mei: id eſt caligauerūt/ ad litterā inpaſſione. b ¶ Dum ſpero tm̄/ in deum meuꝫ/ patrem.Unde dicebāt iudęi: Confidit ī deo/ liberet eum nūc ſi vult:Matth̓ .xxvij. e. Velſic: Defecert oculi mei: id ē apoſtoli:Dum ſpero in deum meum: id eſt inillo triduo in quo expectabam a deo patre meo reſuſcitari.Tunc enī defeceruntiſti oculi: qꝛ nō viderūt ꝑ fidē amiſſo lumine fidei. In cuiꝰ reiſignū ſucceſſiue extinguunt̉ candelę ī die cęnę ⁊ ī paraſceue ⁊in ſabbato in matutinis. De hoc alibi in Pͣsͣ. Oculi mei languerūt prę inopia .ſ. fidei ⁊ charitatis. Matth̓. xxvj .f. Tuncdiſcipuli omnes relicto eo fugerunt. Nec tm̄ hoc malū habui ꝙ illi me reliquerūt: ſed ⁊ aliud ꝙ plures me inuaſerunt:Un̄ ſequitur: c¶Multiplicati ſunt ſuper capilloscapitꝭ mei ⁊cͣ. i. umici mei iudęi plures fuer̄t ꝑſequēteſ meiniuſte: qͣꝫ fuiſſent mecū apoſtoli/ qui capilliſ comꝑant̉: qꝛ capiti deo adhęrebāt. Sꝫ tūc cecider̄t capilli iſti ⁊ fuit dn̄s qͣſicaluꝰ: qn̄ in loco caluarię fuit crucifixꝰ: Qd̓ ſignificatū fuit:iiij. Regꝭ. ij. d. vbi d̓r: ꝙ cū aſcēderet heliſęꝰ in bethel: pueriparuuli egreſſi ſūt d̓ ciuitate ⁊ illudebāt ei dicēteſ: Aſcēde calue: aſcēde calue. Heliſęꝰ chriſtū ſignificat: quo ꝑ crucem aſcēdente ī bethel .i. in domū dei patris: vbi māſiones multę ſūt:iudęi ſenſu paruuli: ſed malicia adulti/ illudebāt ei ⁊ faciebantgentiles illudere: ſicut dicitur Matth̓ .xxvj. Et dicit̉ ibi. iiij.Regꝭ. ij. d. ꝙ heliſęus maledixit illis: et egreſſi ſunt de ſaltuduo vrſi qͥ lacerauerunt ex eis qͣdragintaduos. Hi duo vrſifuerūt titꝰ ⁊ veſpaſianꝰ: qͥ iudęos a dn̄o maledictos deuorauerūt .i. captiuauerūt. d ¶ Qui oderūt me gratis .i. fine cauſa: quia nō merui: ⁊ qꝛ eis non ꝓfuit in aliquo odiū illud/ ſed magis nocuit. Sꝫ poſſent eſſe multi ⁊ debiles: Itempoſſent odio habere/ ⁊ nihil facto nocere: et tunc magis tolerari poſſent. Vn̄ hęc duo remouēs/ addit: e ¶ Confortati ſunt: ad litterā iudęi per herodē ⁊ pilatū. f ¶ Qui ꝑſecuti ſūt me inimici mei .ſ. iudęi. Et hoc: g ¶ Iniuſte:ſicut ipſe dixit eis/ Ioh̓. x. f. Multa bona oꝑa oſtendi vob̓ex pr̄e meo: propt̓ qd̓ horum opus me lapidatꝭ. Itē/ Iniuſte: quia dixerūt Ioh̓. xix. a. Nos legem habemꝰ: ⁊ ẜm legēdebet mori. Eſa. x. a. Uę qͥ ꝯdūt leges iniqͣs. Et licet ſine culpa ſua pateret̉: nō tn̄ ſine nr̄a culpa ⁊ n̄ ſine vtilitate nr̄a. Un̄addit: h ¶ Quę nō rapui tūc exoluebā. q. d. alius rapuit ⁊ furtū cōmiſit: et ego ꝓ eo ſuſpēſus ſū. Adam enī ⁊ euaraptores fuerūt: qꝛ comedenteſ pomū vetitū/ voluerūt rapere ⁊ ꝯtrectare rem alienaꝫ inuito dn̄o .ſ. gloriam dei vel diuinitatem: ſuggerente diabolo: Eritis ſicut dij ⁊cͣ. Sed ꝓ hacculpa dn̄s exoluit pęnam: i ¶ Tunc: id eſt quādo in crucpatibulo pro nobis pepēdit. Qd̓ ſignificatū eſt Gen̄. xxxj. f.vbi dicit iacob: Ego omne damnū reddebā: quicqͥd furto peribat a me exigebas. Et dicit Augꝰ. Quędam magna ſūmapęnarum debebat̉ deo ꝓ genere humano. Et Anſelmꝰ. Soluere non potuit niſi deus: ſoluere nō debuit niſi homo: oportuit ergo vt deus fieret homo.Bern̄. Non parcentes vocibꝰ loquitur de cantu in eccleſia.Hiere. xlviij. b. Maledictus qui facit opus dei negligenter.a ¶ Defecerunt oculi mei ex vigiliarū ꝯtinuatiōe. Hoceſt contra pigros ⁊ ſomnolētos/ qui nō poſſunt vna hora via gilare cum dn̄o. Matth̓. xxvj. d. Hic notant̉ duo q̨̄ prędicali tori ⁊ pręlato neceſſaria ſunt: videlicet vt de dię laboret in p̨̄dicando ꝓximis: ⁊ de nocte vigilet vacādo deo ⁊ orādo: ẜmꝙ in Ps d̓r: In die mādauit dn̄s miſericordiā ſuam ⁊ noctecanticū eiꝰ. Et hęc fiunt b ¶ Dum ſpero in deū meū:Qui enī ſperat in eum/ vigilat ad eum ⁊ laudat eū: credēs qfauces ⁊ oculos vitę gratos: īmo ⁊ glorificatos reddet eis qͦlaborātes ⁊ vigilātes inuenerit. Matth̓. xxiiij. d. Btūs ille
ſeruus quē cū venerit dn̄s inuenerit ſic faclentē .ſ. p̨̄dicantē.Lucꝭ. xij. e. Beati ſunt ſerui illi quos cū venerit dn̄s inuenerit vigilāteſ. Qui aūt tales ſūt odioſi ſunt mūdo .i. malis hominibꝰ ⁊ ſtultis. Un̄ addit: c Multiplicati ſūt ſuꝑ capillos capitis mei qui oderunt me gratis .i. ſine cauſa. Tales enī qͥ ſctōshabent odio/ infiniti ⁊īnumerabiles ſunt ſicut capilli. Un̄ Eccͣs.j. d. Stultorum infinitus eſt numerꝰ. Iteminnumerabiles: id eſtindigni numero ſunt.me gratis: id eſt quia gratis prędicabam eis/ quod grad ¶ Qui oderunttis accęperā/ gratis dando ⁊ corripiēdo malos. Sed propt̓hoc oderūt me multi. Un̄ ⁊ alibi in Psͣ. d̓r. Annūciaui ⁊ locutꝰ ſum. Et qͥd ex hͦ? Multiplicati ſūt ſuꝑ numerū .ſ. īimici.Amos. v. c. Odio habuerūt corripiētē in porta: ⁊ loquētemꝑfecte abominati ſūt. Aliqn̄ etiā pręualēt mali in ꝑſecutionebonoꝝ. Vnde etiā addit: e ¶ Cōfortati ſunt: id eſt ad horam pręualent contra me: non animam inclinando: ſed corpꝰaffligendo. Iob. xiiij. d. Roboraſti eum paululū vt in perpeum tranſiret. f ¶ Qui perſecuti ſunt me inimici mei.iniuſte. Et ꝙ iniuſte/ apparet: quia h ¶ Quę non rapuitunc exoluebam: id eſt non merueram qd̓ ſuſtinebam.k ¶ Deꝰ tu ſciſ. Scd̓a ꝑs: vbi on̄dit q̨̄ exoluerit .i. ꝓpt̓ q̨̄ peccata nr̄a paſſus fuerit: videlicꝫ ꝓpt̓ pct̄a malicię ⁊ igͦrātię. Un̄dic̄: O deus/ pr̄: l ¶ Tu ſcis inſipiētiā meā .i. meoꝝ ame luendā: m ¶ Et delicta/ ſcient̓ facta. n Mea .i. meoꝝa me portāda. o ¶ Atē nō ſūt abſcōdita. Dicit enī ſuaeſſe delicta nr̄a q̨̄ ip̄e portauit. j. Pet̓. ij. d. Pctā nr̄a ip̄e ꝑtulit. Hęc nō erāt abſcōdita pr̄i/ qͥ ꝓpter ea delēda filiū miſit. ij.Corꝭ. v. d. Eū qui nō nouerat pctm̄ ꝓ nob̓ fec̄ deꝰ pctm̄ .i. hoſtiā ꝓ pctō: vt nos efficerem iuſticia dei ī ip̄o: Ecce cōmutatio de qͥ in titulo agit̉. De his duobꝰ ī ꝑſona chriſti d̓r Ecc̄j.xxiij. a. Vt ignoratiōibꝰ eoꝝ nō parcat mͥ: ⁊ delicta eoꝝ nonappareāt. Vel ſic: k ¶ DDeus tu ſcis inſipiētiā mea ⁊cͣ.id ē tu ſcis ꝙ nec ignorant̉ nec ſcient̓ peccaui: Uſualis ſermo.Uel ſic: Tu ſcis inſiꝑientiā mea .i. ꝙ qͣſi inſipient̓ paſſuſſum. Stultꝰ enī videt̉ mercator qͥ ꝓ vili re multū laborat etmagnū preciū dat. Hęc ē viſio: de qͣ Prouerb̓. xxx. a. Uiſioquā locutꝰ ē vir cū qͦ deꝰ erat: ⁊ qͥ deo ſecū morāte ꝯfortatusait: Stultiſſimꝰ ſū viroꝝ ⁊ ſapīa hoīm nō eſt mecū .ſ. terrenaaīalis/ diabolica: q̨̄ diuitias q̨̄rit/ delitias diligit/ honores appetit: q̨̄ pauꝑtatē ⁊ dolorē ⁊ ignominiā crucis meę ſtulticiaꝫęſtimat. jͣ. Corꝭ. j. d. Nos p̨̄dicamꝰ chriſtū crucifixū: iudęisqͥdē ſcādalū: gētibꝰ aūt ſtulticiā: ipſis autem vocatis iudęisatqꝫ gręcis/ chriſtū dei v̓tutē ⁊ dei ſapīam: quia qd̓ ſtultū eſtdei ſapientius eſt hominibus. Et quia talia ſuſtinui peto vtNō erubeſcant ī meMMoraliter: Iuſtus qͥ in pͥncipio eſt accuſator ſui: vt dicit̉rouerb̓. xviij. c. dicit: k¶ Deus/ quem nihil latet:l ¶ Cu ſcis inſipientiā meaꝫ: et delicta mea a te nōſunt abſcondita. Hic confitet̉ iuſtus et ignorantiā ⁊ peccata. Et dat̉ nob̓ hic doctrina ꝯfitēdi: nō tm̄ groſſa pcta: ſedetiā negligētiā addiſcēdi ⁊ omiſſionē faciēdi/ cum dicit: In̄ſipiētiā meā ⁊ delicta. Iuſtꝰ enī nō tm̄ ſtercora cuꝫ palaeijcit de domo ꝯſcīę ſuę: ſꝫ ⁊ cū ſcopa minutos pulueres cōFregat ⁊ ꝓijcit. Mat. xij. d. Inuenit eā ſcopis mūdatā. Itēiſte ꝟſus ꝓprie ē ꝯtra hypocritas: qͥ volūt videri ſapiētes ⁊ iuſti: vn̄ nec inſipientiā nec delicta ſua ꝯfitent̉: ſꝫ callide celat etſcientiam ⁊ iuſticiam quam non habent oſtentant. Unde dicit Iob̓. xxxvj. b. Simulatores ⁊ callidi prouocant iram dei.Hypocritę enim ſunt ſimulatores quātum ad oſtētationembonorum: ⁊ callidi quantum ad occultationem peccatorumſuoꝝ: et ex hͦ ꝓuocant irā dei. Quia ſic̄ d̓r Prouer. xxviij. b.Qui abſcondit ſcelera ſua non diriget̉: qui autē ꝯfeſſus fuerūet reliquerit ea: miſericordiā ꝯſequet̉. Et licet iuſtꝰ ꝯfiteatuiignorantiā ⁊ delicta: non tn̄ vult ꝙ in eo ſcandalicent̉ hoīes:¶ Un̄ addit: Nō erubeſcat
Alegorice x
Psͣ. 87.
Psͣ .33.
iiAllegorici.
Gen̄. 3. a.
Moralit
Moraliter X
Duo neceſſariaprelato et predicatori
Psͣ .41.