LXVIII

AQm̄ aquę .i. poptę:puli multi: Apocl̓. xvij. d. b ¶ Intrauerunt vſqꝫ adaīaꝫ meā .i. p̨̄ualuerūt ꝯͣ me vſqꝫ ad hͦ ꝙ tollunt aīam meaꝫcrucifigēdo me. Vel Aquę .i. tribulatiōes: intraueruntvſqꝫ ad animā meam. q. d. non ſolū extra .ſ. in carne ſumtribulatꝰ: ſed etiam intus in aīa. Hoc ē qd̓ ipſe dic̄/ Matth̓.xxvi. d. Triſtis eſt anima mea vſqꝫ ad mortem.Diuinitas. Hiere. ij. c. Me dereliq̄rūt fontē aquę viuę.Gͣapīa. Ecc̄j. xv. a. Aqua ſapīę ſalutarꝭ potauit illūSpūalis intelligētia. Ioh̓. ij. a. Implete hydrias aqua.Dona ſpūs. Ioh̓. vij. f. Flumīa d̓ vētre eiꝰ fluēt aq̨̄ viuę:hoc aūt dicebat de ſpū quē accępturi erāt credentes.Doctrina. Prouerb̓. v. c. In platęis aquas tuas diuide.Amos. iiij. c. Uenerūt duę ⁊ tres ciuitates ad vnā vt biAngeli. Gen̄. j. a. Diuiſit aquas ab aquis. (berēt aquā.Iudiciū. Amos. v̓. gͦ. Reuelabit̉ qͣſi aqͣ iudiciū: ⁊ iuſticiaPopuli. Apocl̓. xvij. d. Aquę ſuꝑ aqͣs (qͣſi torrēs fortꝭ.meretrix ſedet populi ſunt.Exercitꝰ. Eſa. viij. b. Adducet dn̄s ſuꝑ eos aqͣs fluminisfortes et multas: regem aſſyrioꝝ ⁊ omnem gloriā eius.Baptiſmꝰ. Ioh̓. iij. a. Niſi qͥs renatꝰ fuerit ex aqua ⁊ ſpiritu. Ezech̓. xxxvj. e. Effundā ſuꝑ vos aquā mūdā.Lachryma. Iohel̓. vltꝭ. d. Suꝑ oēs riuoſ iuda ibunt aq̨̄.Refrigeriū. Lucꝭ. xvj. ſ. Intingat extremū digiti ſui inaquā vt refrigeret linguā meam.Fę licitas ęterna. Zach̓. xiiij. b. In die illa exibunt aquęviuę de hieruſalem.Diuitię. Naū. iij. b. Cuius diuitię mare/ aquę muri eius.Generatio carnalis. Eſa. xlviij. a. De aquis iudę exiſtis.Delitię. Eccͣs. xj. a. Mitte panē tuū ſuꝑ trāſeūtes aqͣs.ęmina. Eccͣj xxv. d. Ne des aquę tuę exitū: nec mulieriMortalitas. ij. Regꝭ. xiiij. d. (nequā veniā ꝓdeūdi.Omnes morimur ⁊ quaſi aquę dilabimur.Abūdātia inopię. Iob .xxvij. d. Apprehēdet eum qͣſi aqͣTribulatio. Cantꝭ. viij. b. Aq̨̄ multę nō potue­ (inopia.runt extinguere charitatem.Seditio: ſicut hic ẜm Glo.Luxuria. Gen̄. xlix. a. Effuſus es ſicut aqua. Iob. xxiiij.c. Leuis ē ſuꝑ faciē aq̨̄: maledicta ſit pars eius in terra.Hęreſis. Prouer. xvij. c. Qui dimittit aquā caput eſt iurQuicūqꝫ peccator. Psͣ. Viderūt te aquę deus et (gioꝝ.turbatę ſunt abyſſi.ęna tꝑalis. Oſee. v. c. Effundā quaſi aquā iram meā.¶Pęna ęt̓na. Iob. xxiiij. c. Ab aqͥs niuiū trāſeat ad calorēnimium. Cōtra. Zach̓. ix. c. Eduxiſti vinctos de lacu in quonon erat aqua. Solutio. In inferno non eſt aqua refrigerijſed aqna ſupplicij. Uel dicas ꝙ in limbo non erat aqua: ſcilicet ſenſibilis pęna. Et inde eduxit eos dominus. d ¶ In fixus ſum in limoprofundi .i. tentuset captꝰ in iniqͥtate et ẜioniā intrauer̄t aq̨̄ vſqꝫ admalicia iudęoꝝ: qͥ tez mnfixu̓s ſū ī limonaces ſunt vt limꝰ perſiſtātia.auariciā: ⁊ ꝓfundi corde ꝑ maliciā. Infixuseſt ergo in limo/ nō ꝙ ipſe peccatis eoꝝ cōſenſerit: ſed qꝛ ipſiꝑ auariciā ⁊ neqͥtiā circūdederūt eū ⁊ occidi fecer̄t .ſ. ne amitrent locū ⁊ gentē: Ioh̓. xj. f. Ecce limꝰ tenax. Et iterū per inuidiā ⁊ maliciā: Ecce ꝓfundū. De qͦ Eſa. xxix. e. Uę qͥ ꝓfūdi eſtꝭ corde vt a dn̄o abſcōdatꝭ ꝯſiliū ⁊cͣ. g ¶ Et nō eſt/ mihi ſubſtātia/ tꝑalis: qꝛ filiꝰ hoīs non habet vbi caput recliſiet: Matth̓. viij. c. Diuitię enī vel hęreditas terrena dicunt̉ſuba: ſic̄ Lucꝭ. xv. c. Da mihi portionē ſubſtātię q̨̄ me ꝯtingit. Hęc aūt oīno defuit chriſto: et p̨̄cipue ī morte: qn̄ etiaꝫveſtimēta eiꝰ abſtulerūt ab eo ⁊ nudus pepēdit in cruce. VelNō eſt/ mihi/ ſubſtātia .i. v̓tus ſubſiſtēdi .i. nō apparet foris. Abacuk. iij. a. Ibi abſcōdita ē fortitudo eiꝰ. Vel ī hͦ oſtēdit̉ corruptionē iudęoꝝ: Nō eſt ſubſtātia/ in iudęis .ſ. taliſqſe creaui. Eſa. lix. d. Uidit dn̄s qꝛ non eſt vir. h ¶ Uenipontanee de trāquillo ſinu pr̄is: i ¶ In altitudine ma-

ris .i. in profundum amaritudinis ſęculi: ad amaros pctōresmiſſus ſum. Ioh̓. xvj ſ. Exiui a pr̄e ⁊ veni in mūdū. Mat.ix. b. Nō veni vocare iuſtos: ſꝫ pctōres. k Et tēpeſtas .i.ꝑſecutio iudęoꝝ: ¶ ¶ Demerſit me/ in mortē. Hęc aūt ꝑſecutio iniuſta fuit: qꝛ nihil mali/ ſꝫ multa bona fecerā eis. Un̄ſequit̉: m ¶ Laboraui/ ꝓ eis: n ¶ Clamās p̨̄dicando etvocādo eos ad pęnitētiā. Matth̓. .xj. d. Venite ad me oēs qͥlaboratꝭ et onerati eſtis ⁊ ego reficiā vos. Ioh̓. vij. e. Stabat ieſus ⁊ clamabat dicēs: Si qͥs ſitit veniat ad me ⁊ bibat.Et intātū clamaui: ꝙ o ¶ Raucę factę ſūt fauces meęForſitā ad lr̄am verū fuit ꝙ tātū clamauit p̨̄dicādo ꝙ raucusfactꝰ ē: Sꝫ qꝛ in euāgelio non expͥmit̉ hͦ: raucus factꝰ fuiſſe d̓reo ꝙ ip̄m nō intellexerūt iudęi: qͥ longe erāt ab eo: nō loco ſedvoto: nō corꝑe/ ſꝫ corde. Hiere. xij. a. Prope es tu ori eoꝝ: etlōge a renibꝰ eoꝝ. Eſa. xxix. d. Populꝰ h̓ labijs me honorat ⁊cͣx Sed tn̄ diſcipulirūt deū nō ſaluātē. a QQm̄ ītrauer̄t aq̨̄/ p̄dictę .i. diuitiaꝝamor/ delitiaꝝ appetitꝰ/ dignitatū ābitio. c ¶ Uſqꝫ ad aīaꝫmeā. Hę ſūt aq̨̄ marꝭ rubri/ ī qͦ ſb̓mergūt̉ ęgyptij: ſꝫ ppl̓s dn̄iillęſus euadit. Qn̄ aūt aqͣ intrat ī naui: qͣttuor ſūt remedia ꝓpria et vtilia valde. Primū ē hauritorio ꝓijcere aquā d̓ naui:ſic ꝑ timorē ⁊ ꝯfeſſionē debemꝰ ꝓijcere qͥcqͥd intrauit vſqꝫ adaīaꝫ d̓ aqͥſ marꝭ. Eccͣj. .j. c. Timor dn̄i expellit pctm̄. Thren̄. ij.ſ. Effūde ſic̄ aquā cor tuū .ſ. ꝑ ꝯfeſſionē. Secundū/ eſt alleuiarenauē ꝓijciēdo ī mari onera q̨̄ ſūt ī naui: qd̓ fit ꝑ pauꝑtatē ſpiritualē ⁊ elemoſynarū largitionē. Ionę. j. b. Miſerūt vaſa q̨̄erāt ī naui in mare vt alleuiaret̉ ab eis. Sen̄. Nemo cū ſarcinis enatat: ſufficit ꝑiclitāti ſi aīam ſuā ſaluat. Matth̓. xix. d.Ecce nos reliqͥmꝰ oīa ⁊cͣ. Tertiū remediā eſt obturare foramina ꝑ q̨̄ intrat aqͣ. Hi ſūt qͥnqꝫ ſenſus: qͦs debemꝰ reſtringere ne mors intret ꝑ feneſtras nr̄as: Hiere. ix. f. Quartū/ eſt facere vota intrādi religionē. Ionę. j. d. Immolauerūt hoſtiaſdn̄o ⁊ vouerūt vota. In aqͣ aūt pōt hō aliqn̄ ire vel natare:Et ne hͦ de ſe credat̉/ addit: d. Infixꝰ ſū: vnde nō poſſumme mouere. Et aliqn̄ infigit̉ arbor ī t̓ra feraci ⁊ fructū fac̄: Ethͦ etiā remouet/ cū dicit: e ¶ In limo/ ſterili/ turpi ⁊ tenaci.Hic limꝰ eſt mundus iſte: qui limoſus eſt per luxuriam: ⁊ infructuoſus per ſuꝑbiam: ⁊ tenax per auariciam. Gen̄. xiiij. b.Uallis ſilueſtris habebat multos puteos bituminis. Et neputet̉ ꝙ calore ſolis deſiccetur iſte limꝰ: vide ꝙ dicit f Profundi/ vbi non lucet ſol. Psͣ. Supercecidit ignis ⁊ non viderūt ſolē. Itē ne putet̉ ibi eē finis ſeu fūdū in qͥ poſſit figi ancora/ addit: g ¶ EEt n̄ eſt ſubſtātia: vbi firmit̉ ſtare poſſim.Eccͣs. j. a. Vanitas vanitatū et oīa vanitas. Et ita ī hͦ ꝟſu qͣttuor mala notant̉: ocioſitas/ tenacitas/ tenebroſitas/ inanitaſ.Itē nota ꝙ pͥmꝰ ꝟſus p̄t legi ꝓprie ī ꝑſona luxurioſoꝝ de aqͥsvoluptatū. Scd̓s ī ꝑſona auaroꝝ: d̓ limo diuitiarū. Abacukij. b. Uſqꝫ qͦ aggrauat ꝯͣ ſe dēſū lutū? Tertiꝰ ī ꝑſona ābitioſorū .ſ. h ¶ Ueni/ ꝑ menō vocatꝰ ¶ In alUe̓ni ī altitudinē marꝭ: et tē titudineꝫ maris .i.x peſtas demerſit me. Labora/ in dignitatē mundi:nui clamāſ raucę factę ſūt fau k Et tēpeſtas demerſit me: id eſt turbatio cauſaꝝ ⁊ curaꝝ:Ex dignitatibꝰ enī orit̉ tēpeſtas iſta. Un̄ Iob. xxxvij. b. Abinterioribꝰ egrediet̉ tēpeſtas. Et Mat. xv. b. Cogitationesmalę homicidia ⁊cͣ. Et qͥ ſūt interiores ī eccleſia ⁊ corda illiꝰ:Utiqꝫ clerici ⁊ p̨̄lati: a qͥbꝰ egredit̉ oīs tēpeſtas: ⁊ oē malumqd̓ fit ī eccleſia. Un̄ Hiere. xxiij. c. A ꝓphetꝭ hieruſalē egreſſa ē pollutio ſuꝑ oēꝫ terrā. Et qͥd mouet hāc tēpeſtatē? Ventꝰinaniſglorię. Eſa. xlj. d. Ventꝰ tollet ⁊ turbo diſꝑget eos. Etloquit̉ ibi de mōtibꝰ ꝑ qͦs intelligunt̉ p̨̄lati. Oſee. viij. b. Uentū ſeminabūt ⁊ turbinē mētēt. m ¶ Laboraui. Hoc ad p̨̄latos ⁊ p̨̄dicatores ꝑtinet. Laboraui/ Ecce opꝰ. n Clamās/ Ecce p̨̄dicatio vl̓ cantꝰ ī eccl̓ia. Primū ē ꝯtra ocloſos.Scd̓m ē ꝯͣ ſilētiū importunū. Et nota ordinē qꝛ pͥꝰ ē laborareqͣꝫ clamare: pͥꝰ oꝑari qͣꝫ docere. Actꝭ. j. a. Cępit ieſus facere ⁊docere: o ¶ Raucę factę ſūt fauces meę/ Ecce nimietaſlaborꝭ vl̓ clamoris ꝯ ſb̓dolos oꝑarios qͥ minꝰ faciūt qͣꝫ debēt.Bern̄. Nō parcētes

XMoraliter

pone

Quattuor remedia naufragorum

Mala

ps. 76.

Psͣ. 57.