LXVII
ꝫ puloꝝ: vt rexcludāt eoſ qͥ ꝓcbati ſūt argēto. Diſſipa gētē̓s quę bella volunt: vēnigent legati ex ęgypto: ęthiohpia pręuēniet manus eius
de̓o. Regna terrę cantaten deo: pſallite domino. Pſallite deo qui aſcēdit ſuper cęh̓ lum cęli: ad oriētem. Eccer dabit voci ſuę vocē v̓tutis.
a Ut excludāt eos qͥ ꝓbati ſūt argēto .i. doctores ⁊gͣlatos diuino eloquio p̨̄ditos ſuſpectos ⁊ odioſos redduntſimplicibꝰ: ⁊ ita n̄ credūt doctrinę eoꝝ. Ul̓ vt h̓ notet̉/ nō intētio hęreticoꝝ/ ſꝫ vtilitas fideliū. a ¶ Ut excludāt .i. manifeſtent ⁊ ꝓbēt: b Eoqͥ ꝓbati ſūt argēto .i. qͥ ꝑfecti ſūtī fide: ⁊ ꝑ diuinū eloqͥium ſciūt eā defēdere.Excluſores enī ſūt qͥſculpūt in metallis: ⁊de plana materia pulchras eleuāt imagīeſ:Sic ī ꝯflictu hęreticorū apparet qͥ verā fidēet c̨elū fidei habeāt. j. ꝑL. xj. d. Oportet hęreſes eſſe: vt qͥꝓbati ſunt/ manifeſti fiāt: Nec tm̄ increpa: ſed et c ¶ Diſſipa oīno: d ¶ Gētes .i. hęreticos diuerſas ſectas ſectātes.ei Quę bella volūt .i. impugnare eccleſiā. Et hͦ facies pertuos p̨̄dicatores: de qͥbus ſequit̉: f ¶ Uenient legati exgypto .i. p̨̄dicatores qͦs ꝑ mūdū mittes ꝯuertent̉ ad te deiudo ⁊ d̓ tenebris pctōꝝ. q. d. de pctōribꝰ fiēt ſancti p̨̄dicatores qͥ ſūt legati dn̄i. ij. Corꝭ. v. d. Pro chriſto legatiōe fungimur/ tanqͣꝫ deo exhortāte per nos: obſecramꝰ ꝓ chriſto recōciliamini deo. De hac recōciliatiōe ſequit̉: g thiopia:id ē gētilitas vel pctōres: h ¶ Pręueniet manº eiꝰ .ſ. deivindictā: deo ſupple credens vel recōciliata vel ꝯfitens. Psͣ.Pręoccupemꝰ faciē eiꝰ in ꝯfeſſiōe. Alia lr̄a planior ē quę habet: Dare manꝰ deo .i. fęderari deo ⁊ reconciliari ꝑ fidē etpęnitentiā. Et ꝓpt̓ iſta q̨̄ fiēt: k ¶ Regna terrę/ oīa: nō tm̄regnū iudęoꝝ: ¶ ¶ Catate deo/ laudādo ip̄m. m ¶ Pſallite dn̄o bn̄ oꝑando ad honorē eiꝰa ¶ Ut excludāt/ a p̄bēdis: b ¶ Eos qͥ ꝓbati ſūt argēto .i. ꝑitoſ ī diuina pagina: potētes ī oꝑe ⁊ ſermōe. Gal̓. iiij. c.Excludere vos volūt vt illoſ ęmulemini. Vel ita pūctari p̄t:Ut excludant eos argēto .i. ꝑ eloquētiā ſuā et allegationes: ad lr̄am argento/ dato: qui probati ſunt. Et talibus imp̄cat̉ ꝓph̓a/ cū ſubdit: c ¶ Diſſipa gentes q̨̄ bella volūt .i. aduocatos qͥ ſemꝑ volūt bella linguę. Prouerxvij. b. Semꝑ iurgia q̨̄rit malꝰ: Ecce ꝙ bella volūt. Sed dediſſipatiōe ſubdit: Angelus aūt crudelis mittet̉ contra eum.Micheę. ij. b. Populꝰ meꝰ in aduerſariū ꝯſurrexit: deſupertunicā/ palliū ſuſtuliſtis: et eos qͥ trāſibāt ſimplicit̓ ꝯuertiſtisin bellū. Ad pacificādū autē iſta bella/ deberēt venire legati:Un̄ ſubiūgit: f ¶ Ueniēt legati ex ęgypto .i. ex cōpaſſiōe ⁊ āguſtia cordis dn̄i papę: qͥ erūt āgeli pacꝭ ⁊ amare flētes: qꝛ nō ē pax impijs. Et ſi ſic eſſet: g Ęthiopia .i. nigripctōres: h ¶ Pręueniet manꝰ eiꝰ deo: ſicut ſup̄ expoſitū eſt. Sed hodie magꝭ hi legati bella volūt ⁊ nutriūt qͣꝫ eapacificent: iuxͣ qd̓ d̓r. ij. Machab̓. xiiij. a. Ip̄i qͥ dicūt̉ aſſidęiiudęoꝝ/ qͥbꝰ p̨̄eſt iudas machabeus: bella nutriūt ⁊ ſeditiōesmouēt: nec patiunt̉ regnū eſſe qͥetū. Aſſidęi iudeoꝝ ſūt p̨̄lati⁊ cardinaleſ ⁊ legati chriſtianoꝝ. Aſſidęi aūt interp̄tant̉ milui vel herodij. Et tales qn̄qꝫ dicūt̉ milui ꝑ rapacitatē: herodij ꝑ crudelitatē: Herodes enī d̓r īnocēteſ occidiſſe. Psͣ. Herodij domꝰ dux ē eoꝝ. Itē herodes iohānē decollauit. Iteꝫherodes iacobū occidit gladio. Expone. Tales legatos arguebat ſimul ⁊ inſtruebat btūs Bern̄. ſcribēs ad eugeniumpapā. Miſſi poſt aurū nō eāt: ſꝫ chriſtū ſequant̉/ qui quęſtūlegationē nō exiſtimēt/ ſꝫ fructū: qui regibꝰ iohānē exhibeāt:ęgyptijs moyſen: fornicantibꝰ phinees: idolatris heliā: heliſęu quantū ad gieci auaris: petrū mētiētibꝰ: paulū blaſphemantibꝰ: negociātibꝰ chriſtū: qͥ malos nō ſpernāt/ ſꝫ doleāt:diuites nō palpēt/ ſed terreāt: qͥ pauꝑeſ nō grauēt/ ſꝫ foueant:minas pͥncipū nō paueāt/ ſꝫ ꝯtēnāt: qͥ eccleſias nō ſpoliēt ſedemedēt: marſupia nō exhauriāt/ ſꝫ mētes impleāt. Itē. idē deeiſdē ad eundē. Ad te redeāt fatigati qͥdē/ ſꝫ nō ſuffarcinati: ſimul ⁊ gloriātes: nō ꝙ curioſa ſeu p̄cioſa quęqꝫ terrarū attulerūt: ſed ꝙ reliq̄rint pacē regnis: legē barbaris: qͥetē monaſte.rijs: eccleſijs ordinē: clericꝭ diſciplinā: deo populū acceptabilem ſectatorē bonoꝝ operum. Sic gͦ deberent venire legatiex ęgypto. Auertat autem deus ne poſſit dici ꝙ veniant ex
ęgypto .i. ex pctō: ne .ſ. auaricia aut cupiditas aut ambitioſit pͥncipiū motus eoꝝ. Qd̓ ſi ſic erit ⁊ ꝯſequēs: g ¶ Ethiopia: Hoc ponit̉ vt locū habeat ſequēs relatio. Ęthiopia gͦid eſt pctōres: h ¶ Pręueniet manus eius .i. munerapctōꝝ p̨̄iudiciū faciet: i ¶ Deo: qꝛ tales p̨̄ponūt deo munera: ſicut d̓r Ezech̓. xiij.d. Uiolabāt me ad populū meū ꝓpt̓ pugillūhordei ⁊ fragmē paniſvt interficerēt aīas q̨̄nō moriunt̉ ⁊ viuificarēt aīaſ q̨̄ nō viuūt.Tales aūt legatos terreni hoīes adulatiōibꝰ demulcēt ⁊ ſeruitijs honorāt. Cōtraquę duo ſubiūgit ꝓpheta. k ¶ Regna terrę cātate deo:non talibꝰ hoībus: m ¶ Pſallite dn̄o: non hoībꝰ ſuperflua officia exhibete: ne .ſ. honorē deo debitū quibuſcūqꝫ hominibꝰ impendatꝭ: exēplo mardochei qͥ aman regis collateralem noluit adorare. Un̄ dicit Heſter. xiij. d. Dn̄e tu omīanoſti ⁊ ſcis ꝙ nō ꝓ ſuꝑbia ⁊ ꝯtumelia ⁊ aliqͣ glorię cupiditatefecerim hͦ vt nō adorauerim aman ſuꝑbiſſimū: ſꝫ timui ne honorē dei mei trāſferrē ad hoīeꝫ ⁊cͣ. Sꝫ et qͥ honorē diuinū exhibent hoībꝰ: ⁊ ipſi hoīes qͥ talem honorē recipiūt: paueantqd̓ dicit̉ Actꝭ. xij. d. Herodes veſtitus veſte regia ſedit ꝓ tribunali ⁊ cōcionabat̉ ad eos: populus autē acclamabat voceſdei non hominū: confeſtim autē ꝑcuſſit eum angelus dn̄i ⁊cͣ.n ¶ Pſallite ⁊cͣ. Sexta pars: vbi dicit ꝙ chriſtus qͥ aſcendit veniet ad iudiciū. Supͣ dixerat: Pſallite dn̄o: hic autēquaſi determinās cui dn̄o ſit pſallēdū/ dicit: Pſallite deoq̄ aſcendit ſuꝑ cęlū cęli. Eph̓. iiij. b. Qui deſcendit/ ipſeeſt ⁊ qui aſcēdit ſuper oēs cęlos: vt adimpleret oīa. Et determinat vnde aſcēdit dicēs: p ¶ Ad orientē. Ipſe enī aſcendit ad montē oliuēti: qͥ eſt ad orientē reſpectu hieruſalē. Et ꝙinde aſcēderit: habet̉ Lucꝭ. xxiiij. g. Eduxit enī foras ī bethaniam: ⁊ eleuatꝭ manibꝰ bn̄dixit eis. Et factū eſt cuꝫ bn̄dicereteis: receſſit ab illis ⁊ ferebat̉ in cęlum. Sed ſicut dicit̉ Actꝭ.j. b. Hic ieſus qͥ aſſumptꝰ eſt a vob̓ in cęlū: ſic veniet quēadmodū vidiſtꝭ eum euntē in celū. Vn̄ de illo aduentu ad iudicium/ ſubiūgit: q ¶ Ecce dabit voci ſuę vocē virtutꝭ.Uocē ſuā appellat illam vocem angelicā: de qͣ. j. Corꝭ. xv. g.Canet enim tuba ⁊ mortui reſurgēt incorrupti. Hęc tuba eſtvox illa p̨̄conial̓: Surgite mortui/ occurrite ad iudiciū. Huicvoci dabit r¶ Nocē virtutꝭ: qꝛ ſic̄ dicit Gregꝰ. Dabitilli virtutē ſuſcitandi corꝑa. Ioh̓. v. e. Audiēt mortui vocemfilij dei: ⁊ qͥ audierint viuent ⁊cͣ. Et dicit: Ecce: quia propeMMoraliter/ n ¶ Pſallite deo qͥ aſcēdit ⁊cͣ. Cōſuetueſt: et ꝓpterdo ē maxīe ī fracia ꝙ cū ꝑegrini vadūt vl̓ redeūt: amici eoꝝꝓſequūt̉ eoſ cū organis muſicꝭ. Hāc etiā ꝯſuetudinē vident̉habuiſſe ātiqͥtꝰ: ẜm ꝙ labā dixit ad iacob: Gen̄. xxxj. d. Quare fugiſti: nec īdicare voluiſti vt ꝓſeq̄rer te cū gaudio ⁊ cāticl̓et tympanis ⁊ citharꝭ. Multo fortiꝰ nos debemꝰ pſallere ꝓaſcenſione amici nr̄i: qui reuertēs de ꝑegrinatiōe ſua viatord̓ bello: o. ¶ Aſcēdit ſuꝑ cęlū cęli ad oriētē/ vbi videlꝫerat pͥus. Uel quātū ad nos: tunc iuit ī peregrinationē nos h̓relinquens: carnem quę de terra ſumpta erat quaſi ad ꝑegrinandum in cęlum duxit: ſcd̓m ꝙ exponit Gregꝰ illud verbū: Matth̓. xxv. b. Homo quidam peregre proficiſcens ⁊cͣ.Moraliter etiam chriſtus o ¶ Aſcendit ī cęlū: qꝛ ipſe eſt veritas ⁊ iuſticia: Et hęc locū nō habēt in terra: quarenec chriſtꝰ. Oſee. iiij. a. Nō eſt veritaſ nō eſt miſcd̓ia/ nō eſtſciētia dei in terra. p ¶ Ad orientē: qꝛ tm̄ paruulos orientes videt̉ colligere ⁊ ſecum in cęlum ducere. Matth̓. xix. b.Sinite paruulos venire ad me: talium enī eſt regnum cęlorum. Tn̄ in terra dimittit p̨̄cones ſuos qui malefacientes arguant. Vnde ſequit̉: q ¶ Ecce dabit voci ſuę .i. p̨̄conibꝰſuis .ſ. prędicatoribꝰ: r ¶ Uocem virtutis. Prędicatores ſunt vox dei: quia voluntatē eius alijs exprimūt. Vndedicit Iohānes baptiſta/ Ioh̓. j. c. Ego vox clamantis ī deſerto. His dat dn̄s/ vocem virtutis .i. vt qd̓ p̨̄dicant deX virtutibꝰ ſopere
2
lāt̉ hiPiſper-
Al̓ r vocem ſuā
Ps. 94.
Sexta pars
Huralier X -
De aduentu domini ad iudiciū
Eſa. 33. b.Eſa. 57. d.
Moxaliter
Psͣ. 103. 6rci. 6. d. rctꝭ. 12. a. h