Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LXVII

puloꝝ: vt rexcludāt eoſcbati ſūt argēto. Diſſipatē̓s quę bella volunt: vēnigent legati ex ęgypto: ęthiohpia pręuēniet manus eius

de̓o. Regna terrę cantaten deo: pſallite domino. Pſallite deo qui aſcēdit ſuper lum cęli: ad oriētem. Eccer dabit voci ſuę vocē v̓tutis.

a Ut excludāt eos ꝓbati ſūt argēto .i. doctoresgͣlatos diuino eloquio p̨̄ditos ſuſpectos odioſos redduntſimplicibꝰ: ita credūt doctrinę eoꝝ. Ul̓ vt notet̉/ intētio hęreticoꝝ/ ſꝫ vtilitas fideliū. a Ut excludāt .i. manifeſtent ꝓbēt: b Eo ꝓbati ſūt argēto .i. ꝑfecti ſūtī fide: diuinū eloqͥium ſciūt defēdere.Excluſores enī ſūtſculpūt in metallis:de plana materia pulchras eleuāt imagīeſ:Sic ī ꝯflictu hęretico apparet verā fidēet c̨elū fidei habeāt. j.L. xj. d. Oportet hęreſes eſſe: vtꝓbati ſunt/ manifeſti fiāt: Nec tm̄ increpa: ſed et c Diſſipa oīno: d Gētes .i. hęreticos diuerſas ſectas ſectātes.ei Quę bella volūt .i. impugnare eccleſiā. Et facies pertuos p̨̄dicatores: de qͥbus ſequit̉: f Uenient legati exgypto .i. p̨̄dicatores qͦs mūdū mittes ꝯuertent̉ ad te deiudo tenebris pctōꝝ. q. d. de pctōribꝰ fiēt ſancti p̨̄dicatores ſūt legati dn̄i. ij. Corꝭ. v. d. Pro chriſto legatiōe fungimur/ tanqͣꝫ deo exhortāte per nos: obſecramꝰ chriſto recōciliamini deo. De hac recōciliatiōe ſequit̉: g thiopia:id ē gētilitas vel pctōres: h Pręueniet manº eiꝰ .ſ. deivindictā: deo ſupple credens vel recōciliata vel ꝯfitens. Psͣ.Pręoccupemꝰ faciē eiꝰ in ꝯfeſſiōe. Alia lr̄a planior ē quę habet: Dare manꝰ deo .i. fęderari deo reconciliari fidē etpęnitentiā. Et ꝓpt̓ iſta q̨̄ fiēt: k Regna terrę/ oīa: tm̄regnū iudęoꝝ: Catate deo/ laudādo ip̄m. m Pſallite dn̄o bn̄ oꝑando ad honorē eiꝰa Ut excludāt/ a p̄bēdis: b Eos ꝓbati ſūt argēto .i. ꝑitoſ ī diuina pagina: potētes ī oꝑe ſermōe. Gal̓. iiij. c.Excludere vos volūt vt illoſ ęmulemini. Vel ita pūctari p̄t:Ut excludant eos argēto .i. eloquētiā ſuā et allegationes: ad lr̄am argento/ dato: qui probati ſunt. Et talibus imp̄cat̉ ꝓph̓a/ ſubdit: c Diſſipa gentes q̨̄ bella volūt .i. aduocatos ſemꝑ volūt bella linguę. Prouerxvij. b. Semꝑ iurgia q̨̄rit malꝰ: Ecce bella volūt. Sed dediſſipatiōe ſubdit: Angelus aūt crudelis mittet̉ contra eum.Micheę. ij. b. Populꝰ meꝰ in aduerſariū ꝯſurrexit: deſupertunicā/ palliū ſuſtuliſtis: et eos trāſibāt ſimplicit̓ ꝯuertiſtisin bellū. Ad pacificādū autē iſta bella/ deberēt venire legati:Un̄ ſubiūgit: f Ueniēt legati ex ęgypto .i. ex cōpaſſiōe āguſtia cordis dn̄i papę: erūt āgeli pacꝭ amare flētes: qꝛ ē pax impijs. Et ſi ſic eſſet: g Ęthiopia .i. nigripctōres: h Pręueniet manꝰ eiꝰ deo: ſicut ſup̄ expoſitū eſt. Sed hodie magꝭ hi legati bella volūt nutriūt qͣꝫ eapacificent: iuxͣ qd̓ d̓r. ij. Machab̓. xiiij. a. Ip̄i dicūt̉ aſſidęiiudęoꝝ/ qͥbꝰ p̨̄eſt iudas machabeus: bella nutriūt ſeditiōesmouēt: nec patiunt̉ regnū eſſe qͥetū. Aſſidęi iudeoꝝ ſūt p̨̄lati cardinaleſ legati chriſtianoꝝ. Aſſidęi aūt interp̄tant̉ milui vel herodij. Et tales qn̄qꝫ dicūt̉ milui rapacitatē: herodij crudelitatē: Herodes enī d̓r īnocēteſ occidiſſe. Psͣ. Herodij domꝰ dux ē eoꝝ. Itē herodes iohānē decollauit. Iteꝫherodes iacobū occidit gladio. Expone. Tales legatos arguebat ſimul inſtruebat btūs Bern̄. ſcribēs ad eugeniumpapā. Miſſi poſt aurū eāt: ſꝫ chriſtū ſequant̉/ qui quęſtūlegationē exiſtimēt/ ſꝫ fructū: qui regibꝰ iohānē exhibeāt:ęgyptijs moyſen: fornicantibꝰ phinees: idolatris heliā: heliſęu quantū ad gieci auaris: petrū mētiētibꝰ: paulū blaſphemantibꝰ: negociātibꝰ chriſtū: malos ſpernāt/ ſꝫ doleāt:diuites palpēt/ ſed terreāt: pauꝑeſ grauēt/ ſꝫ foueant:minas pͥncipū paueāt/ ſꝫ ꝯtēnāt: eccleſias ſpoliēt ſedemedēt: marſupia exhauriāt/ ſꝫ mētes impleāt. Itē. idē deeiſdē ad eundē. Ad te redeāt fatigati qͥdē/ ſꝫ ſuffarcinati: ſimul gloriātes: curioſa ſeu p̄cioſa quęqꝫ terrarū attulerūt: ſed reliq̄rint pacē regnis: legē barbaris: qͥetē monaſte.rijs: eccleſijs ordinē: clericꝭ diſciplinā: deo populū acceptabilem ſectatorē bonoꝝ operum. Sic deberent venire legatiex ęgypto. Auertat autem deus ne poſſit dici veniant ex

ęgypto .i. ex pctō: ne .ſ. auaricia aut cupiditas aut ambitioſit pͥncipiū motus eoꝝ. Qd̓ ſi ſic erit ꝯſequēs: g Ethiopia: Hoc ponit̉ vt locū habeat ſequēs relatio. Ęthiopiaid eſt pctōres: h Pręueniet manus eius .i. munerapctōꝝ p̨̄iudiciū faciet: i Deo: qꝛ tales p̨̄ponūt deo munera: ſicut d̓r Ezech̓. xiij.d. Uiolabāt me ad populū meū ꝓpt̓ pugillūhordei fragmē paniſvt interficerēt aīas q̨̄ moriunt̉ viuificarēt aīaſ q̨̄ viuūt.Tales aūt legatos terreni hoīes adulatiōibꝰ demulcēt ſeruitijs honorāt. Cōtraquę duo ſubiūgit ꝓpheta. k Regna terrę cātate deo:non talibꝰ hoībus: m Pſallite dn̄o: non hoībꝰ ſuperflua officia exhibete: ne .ſ. honorē deo debitū quibuſcūqꝫ hominibꝰ impendatꝭ: exēplo mardochei aman regis collateralem noluit adorare. Un̄ dicit Heſter. xiij. d. Dn̄e tu omīanoſti ſcis ſuꝑbia ꝯtumelia aliqͣ glorię cupiditatefecerim vt adorauerim aman ſuꝑbiſſimū: ſꝫ timui ne honorē dei mei trāſferrē ad hoīeꝫ ⁊cͣ. Sꝫ et honorē diuinū exhibent hoībꝰ: ipſi hoīes talem honorē recipiūt: paueantqd̓ dicit̉ Actꝭ. xij. d. Herodes veſtitus veſte regia ſedit tribunali cōcionabat̉ ad eos: populus autē acclamabat voceſdei non hominū: confeſtim autē ꝑcuſſit eum angelus dn̄i ⁊cͣ.n Pſallite ⁊cͣ. Sexta pars: vbi dicit chriſtus aſcendit veniet ad iudiciū. Supͣ dixerat: Pſallite dn̄o: hic autēquaſi determinās cui dn̄o ſit pſallēdū/ dicit: Pſallite deo aſcendit ſuꝑ cęlū cęli. Eph̓. iiij. b. Qui deſcendit/ ipſeeſt qui aſcēdit ſuper oēs cęlos: vt adimpleret oīa. Et determinat vnde aſcēdit dicēs: p Ad orientē. Ipſe enī aſcendit ad montē oliuēti: eſt ad orientē reſpectu hieruſalē. Etinde aſcēderit: habet̉ Lucꝭ. xxiiij. g. Eduxit enī foras ī bethaniam: eleuatꝭ manibꝰ bn̄dixit eis. Et factū eſt cuꝫ bn̄dicereteis: receſſit ab illis ferebat̉ in cęlum. Sed ſicut dicit̉ Actꝭ.j. b. Hic ieſus aſſumptꝰ eſt a vob̓ in cęlū: ſic veniet quēadmodū vidiſtꝭ eum euntē in celū. Vn̄ de illo aduentu ad iudicium/ ſubiūgit: q Ecce dabit voci ſuę vocē virtutꝭ.Uocē ſuā appellat illam vocem angelicā: de. j. Corꝭ. xv. g.Canet enim tuba mortui reſurgēt incorrupti. Hęc tuba eſtvox illa p̨̄conial̓: Surgite mortui/ occurrite ad iudiciū. Huicvoci dabit Nocē virtutꝭ: qꝛ ſic̄ dicit Gregꝰ. Dabitilli virtutē ſuſcitandi corꝑa. Ioh̓. v. e. Audiēt mortui vocemfilij dei: audierint viuent ⁊cͣ. Et dicit: Ecce: quia propeMMoraliter/ n Pſallite deo aſcēdit ⁊cͣ. Cōſuetueſt: et ꝓpterdo ē maxīe ī fracia ꝑegrini vadūt vl̓ redeūt: amici eoꝝꝓſequūt̉ eoſ organis muſicꝭ. Hāc etiā ꝯſuetudinē vident̉habuiſſe ātiqͥtꝰ: ẜm labā dixit ad iacob: Gen̄. xxxj. d. Quare fugiſti: nec īdicare voluiſti vt ꝓſeq̄rer te gaudio cāticl̓et tympanis citharꝭ. Multo fortiꝰ nos debemꝰ pſallereaſcenſione amici nr̄i: qui reuertēs de ꝑegrinatiōe ſua viator bello: o. Aſcēdit ſuꝑ cęlū cęli ad oriētē/ vbi videlꝫerat pͥus. Uel quātū ad nos: tunc iuit ī peregrinationē nosrelinquens: carnem quę de terra ſumpta erat quaſi ad ꝑegrinandum in cęlum duxit: ſcd̓m exponit Gregꝰ illud ver: Matth̓. xxv. b. Homo quidam peregre proficiſcens ⁊cͣ.Moraliter etiam chriſtus o Aſcendit ī cęlū: qꝛ ipſe eſt veritas iuſticia: Et hęc locū habēt in terra: quarenec chriſtꝰ. Oſee. iiij. a. eſt veritaſ eſt miſcd̓ia/ eſtſciētia dei in terra. p Ad orientē: qꝛ tm̄ paruulos orientes videt̉ colligere ſecum in cęlum ducere. Matth̓. xix. b.Sinite paruulos venire ad me: talium enī eſt regnum cęlorum. Tn̄ in terra dimittit p̨̄cones ſuos qui malefacientes arguant. Vnde ſequit̉: q Ecce dabit voci ſuę .i. p̨̄conibꝰſuis .ſ. prędicatoribꝰ: r Uocem virtutis. Prędicatores ſunt vox dei: quia voluntatē eius alijs exprimūt. Vndedicit Iohānes baptiſta/ Ioh̓. j. c. Ego vox clamantis ī deſerto. His dat dn̄s/ vocem virtutis .i. vt qd̓ p̨̄dicant deX virtutibꝰ ſopere

2

lāt̉ hiPiſper-

Al̓ r vocem ſuā

Ps. 94.

Sexta pars

Huralier X -

De aduentu domini ad iudiciū

Eſa. 33. b.Eſa. 57. d.

Moxaliter

Psͣ. 103. 6rci. 6. d. rctꝭ. 12. a. h