Pſalmus
Gloria. Apocꝭ̓. vij. d. Educet eos ad vitęTimor. Prouerb̓. xiiij. d. (fontes aqͣrū.Timor dn̄i fonſ vitę/ vt declinet a ruina mortꝭ. Et qꝛ mō nōtimēt hoīes: diſperier̄t ī endor/ qd̓ interp̄tat̉ fons generationis: et ſignificat luxuriā: et iō etiaꝫ facti ſunt vt ſtercus terrę.a Māda deꝰ ſper¶ Uirtutē tuā .i. mit Manda deꝰ v̓tu̓tē tuā: coniſtos nuncios. bte miracula vt infide firma hͦ deꝰ qd̓ oꝑatꝰ es ī noles ꝯuertant̉ ad fideꝫ. Fbis. A tēplo tuo ī hieruſalē:Un̄ addit: c ¶ on̄firma .i. in infidelibꝰꝑ miraculoꝝ oſtēſionē. d ¶ Hoc deꝰ qd̓ oꝑatꝰ es ī nobis .ſ. fidē: quā nob̓ infudiſti: vel ſermonē tuū quē ꝑ me locutus es. Quę h̓ petit vt fiāt/ facta eē narrāt̉/ Marci. vltꝭ. d. ſꝫordīe retrogrado: vbi d̓r/ ꝙ apl̓i ꝓfecti p̨̄dicauer̄t vbiqꝫ dn̄ocooꝑante ⁊ ſermonē ꝯfirmāte ſequētibꝰ ſignis. Qd̓ ibi dicit:dn̄o cooꝑante: hic dicit: qd̓ oꝑatꝰ es. Qd̓ ibi dic̄: ſermonēꝯfirmāte: h̓ dic̄: cōfirma. Qd̓ ibi dic̄: ſequētibꝰ ſigniſ: h̓ dic̄māda deꝰ v̓tutē tuā. Vel ſic: a ¶ Māda deꝰ v̓tutituę .i. ordini āgelico qͦ fiūt miracula. Et ē idē ſenſus cū priore. Uel ſic: Deꝰ pr̄: manda virtuti tuę .i. p̨̄cipe filio vtincarnet̉ ⁊ patiat̉. c Cōfirma/ ſic faciēdo. d¶ hoc qd̓oꝑatꝰ es ī nobis .i. qd̓ dediſti nobiſ credere ⁊ alijs ꝓph̓arede eiꝰ incarnatiōe ⁊ paſſiōe: facto ꝑfice. Ul̓ alit̓. a ¶ Manda deꝰ v̓tuti tuę/ vt veniat ad nos .i. v̓tutē nobis mādādoīfūde: qd̓ ita tibi facile ē et ml̓to faciliꝰ/ qͣꝫ hoī mādare ⁊ dicere. Psͣ. Ip̄e dixit ⁊ facta ſūt: ip̄e mādauit ⁊ creata ſūt. Et neinfuſam effūdamꝰ: c ¶ Cōfirma hoc deꝰ qd̓ oꝑatꝰ es īnobis .i. ip̄aꝫ ꝟtutē: De qͣ dic̄ Augꝰ. Uirtꝰ ē bona qͣlitas mētis quā deꝰ oꝑat̉ in nob̓ ſine nob̓: vitia aūt oꝑam nos. Eccͣj.xiiij. c. Oē opꝰ corruptibile ī fine d̓ficiet: ⁊ qͥ illud oꝑat̉ ibit cūOſculādo. Cantꝭ. j. a. Oſculet̉ me oſculo oris ſui. (ip̄o.Fideiubēdo. Eccͣj xxix. c. Gr̄am fideiuſſorꝭ ne obliuiſcaris.Sigillū apponēdo. Heb̓. j. a. Cū ſit ſplēdor gl̓ię ⁊ figura ⁊cͣ.Moriēdo. Heb̓. ix. e. Teſtamētū in mortuis ꝯfirmatū ē ⁊cͣ.Arras vel pignꝰ dādo. ij. Corꝭ. j. d. Dedit pignus ſpiritusin cordibus noſtris.e ¶ A tēplo tuo ⁊cͣ. q. d. pͥncipes de qͥbus. sͣ. dictū eſt: nontm̄ bn̄dicēt dn̄m/ ſꝫ ⁊ offerēt ei. Hoc ē qd̓ dic̄ h ¶ Ręgēs. īapl̓i qͥ rexerūt eccleſiā. Uel ſic ꝯtinua: Cōfirma hoc deuſqd̓ oꝑatꝰ es ī nobiſ: Qd̓ ſi fecerꝭ: Regeſ .i. apl̓i: g ¶Orent munera: id eſt multos ad fidem conuertent/ quos tibiofferent/ tibi gloriā attribuēdo: Et hoc incipiēdo ad litteraꝫ:a tēplo tuo ī hieruſalem. Eſa. ij. a. De ſion exibit lex etv̓bū dn̄i d̓ hieruſalē. Uel Tēplū/ d̓r eccleſia tota/ vbi offert̉deo ſpūalis oblatio. Et pͦ oblata fuit a regibꝰ .i. apl̓is deletoritu ſynagogę. Ioh̓. iiij. c. Crede mihi veniet hora qn̄ neqꝫ inmonte hͦ: nec ī hieroſolymis adorabitꝭ pr̄eꝫ. q. d. nō in iudęa
tm̄/ ſꝫ vbiqꝫ in eccleſia: Sicut ꝓph̓atū eſt Malach̓. jͣ. c. In orloco ſacrificat̉ ⁊ offert̉ noī meo oblatio munda. Et hͦ templūſic vbiqꝫ diffuſū: eſt f ¶ In hieruſalē .i. in viſione pacꝭ: qꝛvbiqꝫ eſt pax hoībꝰ bonę volūtatꝭ. Sed qꝛ hęretici oblationes iſtas impediūt ⁊ retrahūt: ideo d̓ ipſis dic̄: i ¶ Increpa feraſ arundinis .i. cōpeſce dn̄e hęreticos: qͥ dicunt̉ ferę ꝓpt̓ ſuꝑbiā: et qꝛ ſitiūt humanū ſanguinē: et qꝛ ſunt ſilueſtres .i. a cōmuniōe eccl̓ię ſeꝑati. Boni enī chriſtiani ſūt animalia dn̄i manſueta: ſed hęretici ſunt ferę. Et dicit: Ferasarūdīs: qꝛ ſunt vacui ⁊ ſterileſ: qꝛ nec ꝟtutes īteriꝰ nec oꝑameritoria exteriꝰ habēt. Has feras arūdīs increpat dn̄s perignē. Sic̄ venatores qn̄ volūt extrahere apros d̓ arūdineto:ponūt ignē in eo: ⁊ ſic cogit̉ exire aper: Sic ad lr̄aꝫ facit dn̄shęreticꝭ: qꝛ vl̓ ip̄i cōburūt̉/ vl̓ d̓ arūdineto egrediūt̉. Hoc aūtfac̄ dn̄ſ ꝑ mīſtros ſuoſ: d̓ qͥbꝰ Sap̄. iij. b. Fulgebūt iuſti ⁊ tāqͣꝫſcintillę ī arūdineto diſcurrēt. Fulgēt iuſti/ vita ⁊ doctrina: etī arūdineto diſcurrūt .i. loca vbi ſuſpicant̉ eē hęreticoſ ꝑſcrutant̉: et h̓ tanqͣꝫ ſcintillę: qꝛ ſic̄ qͥ videt ſcintillā accedere ad cōbuſtibile/ timet d̓ cōbuſtiōe: ita hęretici vidētes eos ꝯͣ ſe venire/ timēt cōburi. Et vbi morāt̉ tales ferę? l¶Cōgregatiotauroꝝ .i. indomabiliū ⁊ durę ceruicis hęreticoꝝ. m Invaccꝭ ppl̓oꝝ .i. int̓ ſimplices et idiotas qͥs deleui pn̄t ſeducere. Dicēdo enī vaccas/ expͥmit irrōnabilitatē ſeu brutalitatē/ et etiā generꝭ debilitatē: Nō enī int̓ hoīes rōnales/ vel int̓boues fortes: ſꝫ int̓ vaccas dicūtur habitare. Et ad quid congregantur ibi?Vt excludāt eosMoraliter: ab illo.locor e¶ A templotibi offerent reges munera. tuo. Tēplū eſt cor viIncrepa ferāsf arūdiniſ cō ri iuſti: iuxta illud. j.gregatio tauroꝝrī vaccꝭ po Corꝭ. iij. d. Templū.dei ſctm̄ ē qd̓ eſtꝭ voſ.Qd̓ debet eſſe ſitumf ¶ In hieruſalē .i. in viſiōe pacꝭ. iij. Regꝭ. ij. f. Edifica tibidomū in hieruſalē ⁊ habita ibi: ⁊ nō egredierꝭ inde huc atqꝫ illuc. Ab hͦ tēplo offerēt munera reges: id eſt illi qͥ bene reguntcor ſuū. Psͣ. Reges tharſis ⁊ inſulę munera offerent: regesarabū ⁊ ſaba dona adducēt. Qui aūt nō regūt illud ſꝫ vagaridimittūt: nō offerūt munera a tēplo: Sicut ſūt multi qͥ dicūthoras vel pſalmos: nō ex corde ſꝫ tm̄ ex labijs offerunt. Eſa.xxix. d. Populꝰ h̓ labijs me honorat: cor aūt eoꝝ longe eſt ame. Sꝫ Eph̓. v. d. d̓r: Cātāteſ ⁊ pſallētes ī cordibꝰ vr̄is dn̄o:nō vanęgl̓ię. Multi enī multa offer̄t vanęgl̓ię q̨̄ deo vident̉offerre. Et qꝛ multū laborāt dęmōes vt īmittāt cogitationeſſuꝑfluas ⁊ noxias tꝑe or̄onis: Iō bn̄ ſubiūgit: ¶ Increpa/ dn̄e .i. cōpeſce: k¶ Feras arūdinis .i. dęmoeſ. Alialra: beſtiā calami .ſ. diabolū/ qͥ dr̄ behemoth: Iob. xl. b. Etīterp̄tat̉ beſtia. Et d̓r beſtia calami: qꝛ ſic̄ eodē Iob d̓r: Subvmbra dormit .i. in diuitibꝰ qͥ ſequunt̉ vmbrā diuitiarū: in ſecreto calami .i. in hypocritis qͥ exteriꝰ nitēt ⁊ intꝰ vacui ſunt: īlocꝭ humētibꝰ .i. in luxurioſis: De quibꝰ addit: l¶ Cōgregatio tauroꝝ .i. luxurioſoꝝ. m ¶ In vaccꝭ ppl̓oꝝ .i. int̓meretrices: q̨̄ dicunt̉ vaccę vel vitulę/ propter laſciuia. Iudicꝭ. xiiij. d. Si nō araſſetꝭ ī vitula mea ⁊cͣ. ij. Timoth̓. iij. b.Ex his ſūt qͥ penetrāt domoſ ⁊ captiuas ducūt mulierculasoneratas pctīs. Uel vaccas vocare poſſumꝰ p̨̄bēdaſ: et ꝯcordat tūc eis q̨̄ p̨̄cedūt. q. d. h ¶ Regeſ qͥ ſe regūt. gOſferēt in tēplo: Sed hi pauci ſunt: quia fere arundinis .i.dęmōes de regibꝰ fecer̄t tauroſ: ⁊ qͥ deū debebāt ī eccl̓ia ꝗ̄rere ⁊ colere: q̨̄rūt ⁊ colūt ibi p̨̄bēdas. Un̄ ꝯq̄rit̉ dn̄s Oſee. x. b.Uaccas bethauen coluer̄t hītatores ſamarię .i. clerici qͥ hītateccl̓iaꝫ. Samaria enī interp̄tat̉ cuſtodiēs dn̄m: et ſignificateccl̓iam: hi colūt vaccas bethauen .i. p̄bēdas. Bethauen entpͥus vocabat̉ bethel .i. domꝰ dei: et pꝰ vocata ē bethauen. l.domꝰ idoli. Sic ī eccl̓ia ſolebat q̨̄ri deꝰ ⁊ coli: ſed mō tꝑalla.Un̄ Eccͣj. xxxviij. c. Cor ſuū dabit ad verſādos ſulcos ⁊ vigilia eiꝰ ī ſagīa vaccarū .i. in pīguedīe p̨̄bēdarū. Iō dicit hic:i ¶ Increpa feras arundinis .i. dęmones: qꝛ l ¶Congregatio tauroꝝ .i. laſciuiētiū clericoꝝ ſūt: m ¶ In vaccis populoꝝ: id eſt in fęcundis redditibus prębendarum.Vt excludant a p̨̄bendis:
Psͣ. 35.
AA. .j.
Dicit̉ fons iſrl̓(
Psͣ. .17.
Psͣ .82.
Moralier
Al̓r virtuti tue-
Al̓ xalaniAl̓ tint̉ vacea-
Psͣ. .71
Psͣ .148.
Cōfirmat deꝰ.
X Ut