LXVII

In eccleſijs bn̄diciter deo: g lus: in me̓ntiſ exceſſu. Prinꝯb̓mino de fontibus iſrael.cipe̓s iuda duces eoꝝ: pͥnciIbi bēniamin⁊ adoleſcētū f pes gābulon ⁊ pͥncipeſ nep-

i eſt marię ⁊ mulierum aliarum: de quibus in eodem capitulo dicitur ꝙ erant apoſtoli perſeuerantes in oratione cummulieribus ⁊ maria matre eius: quę erant iuuēculę ſpiritu nōanus: ẜm illud qd̓ dicit apoſtolus/ Roma. vj. a. Quomodochriſtus ſurrexit a mortuis per gloriam patris: ita et nos innouitate vitę ambulemus: Et erant tympaniſtrię per pęnitentiam. Item exhortantio bona eſt ad moniales ⁊ alios religioſosſiue cleircos: vt attenti ſint in pſalmodia: quia pręuenerunt principes: ideſt angeli qui expectant vt portent orationes eorum ⁊ repręſentent coram deo. Coniūcti pſallentibus/ non dormientibus aut nihil dicentibꝰ/ vt eos iuuēt. Nec tm̄ magnisdominis/ ſcilicet epiſcopis ⁊ abbatibus: ſed etiam: in medio iuuencularum tympaniſtriarū: id eſt monialiumvel nouitioꝝ: qui iuuenculę dicuntur propter nouitatem vite: et propter ſpem prolis concipiēdę: ⁊ tympaniſtrię/ propt̓enitentiam quam faciunt. Sed nota ꝙ ad hoc ꝙ tympanūbn̄ ſonet/ oportet ꝙ coriū bene extēdat̉ moderate tn̄ ne rumpatur: Si enī habeat rugas/ non ſonabit. Iob. xvj. b. Rugemeę teſtimoniū dicunt contra me. Rugę huius ſunt: negligētia pigritia/ fictio/ et huiuſmodi. Si aūt nimis extendat̉/ creꝑabit ⁊ non ſonabit: quia qui nimis ſe attenuant/ etiam ad litteram: pſallere aut cantare non poſſunt. Propter hoc bn̄ temperauit hͦ btūs Auguſtinꝰ/ dicens in regula ſua: Carnē vr̄amdomate ieiunijs ⁊ abſtinētia eſcę et potꝰ/ quantū valitudo ꝑmittit .i. nō nimis neqꝫ plus qͣꝫ valitudo ꝑmittat. Hoc etiā ꝙdicit: Pręuenerūt principes ⁊cͣ. eſt ꝯͣ pręlatos qͥ nolūtintereſſe horis ī choro/ cū tn̄ debeāt in hͦ ⁊ ī alijs obſeruātijsoēs alios p̨̄uenire. Si aliqͥs hͦ faceret derideret̉. ij. Regꝭ. vj.d. Ꝙͣ glorioſus fuit rex iſrael hodie diſcooperiēs ſe ante ancillas ſeruoꝝ ſuoꝝ: ⁊ nudatus eſt qͣſi ſi nudetur vnus de ſcurris: Dixitqꝫ dauid ad michol: Uiuit dominꝰ: qꝛ ludam antedominū ⁊ vilior fiam plus qͣꝫ factꝰ ſum: ⁊ ero humilis in oculis meis: et cum ancillis de quibus locuta es/ glorioſior apparebo. Cōniūcti ꝑ ſallentibus/ non allegātibus. Psͣ. Effuſa eſt contentio ſuper principes. In medio iuuencularū tympaniſtriarū nō ſeorſum in cauernis: ī medio: nōin capite ſplendide ⁊ laute conuiuans. Accidit enim plęrūqꝫin clauſtris illud apoſtoli. j. Corꝭ. xj. e. Alius quidem eſurit:et alius ebrius eſt. Alius enī eſurit in conuētu: et alius ebrius ē in camera abbatꝭ: Et abūdantia ſeu potius exceſſus abbatis poſſet ſupplere defectus ⁊ inopiam totius conuētus: ſieſſet ipſe in medio iuuencularū tympaniſtriarū: ideſt ſimplicium clauſtraliū: quibꝰ dimittit̉ labor tympanizandi/ ſcilicet ieiunandi ⁊ cantādi. Eſa. xxx. g. In citharis ⁊ tympanis ⁊ bellis pręcipuis expugnabit eos: id ē dęmones. Detali pręlato bene dicitur in Pͣsͣ. Singularis ferus depaſſuseſt eam/ ſcilicet religionem: id eſt vaſtauit eam. Singularꝭ dicitur per ꝓprietatem: ferus/ per ſuperbiam: depaſtus/ per caſtrimargiā. Hęc tria deſtruūt tria vota religionis. a ¶ Ineccleſijs. Quinta pars: in qua precatur vt eccleſia ſic incępta dilatet̉ ⁊ confirmetur. Et non tm̄ precat̉: ſed ⁊ affirmat.Dixit ꝙ p̨̄uenerūt principes cōiūcti pſallentibꝰ in medio iuuencularū tympaniſtriarū: et poſſet aliquis carnaliter hͦ intelligere de choreis et cantu laſciuo: Vnde ſtatim exhortando nos/ ſeipſum exponit/ dicens: In eccleſijs benedicite deo. q. d. exquo illi apoſtoli pręuenerunt nos in benedictionibꝰ dulcedinis: quia vtiqꝫ dulce eſt laudare deum/ tamopere/ qͣꝫ ſermone: Ergo vos omnes ſeqͥmini eos benedicēdo deum: in eccleſijs non ei maledicite in choreis: in tab̓nis: in murmuratiōibꝰ. Sed nūc poteſt dici illud Hiere. xv.c. Omnes maledicunt mihi/ dicit dn̄s. Apocꝭ. xvj. d. Blaſphemabant homines deum propt̓ plagam grandinis: Ergoin eccleſijs bn̄dicite deo/ creatori: qͥ vos fecit vt eū laudaretꝭ. b ¶ Dn̄o recreatori: qͥ vos d̓ maledictiōe redemitvt bn̄dictionē hęreditate poſſideatis: Sicut d̓r. j. Pet̓. iij. b.

Et hͦ: c ¶ De fontibꝰ iſrael. Fontes iſrael ſūt duo teſtamenta: de qͥbꝰ debet ſumi laus diuina. Un̄ Eſa. xij. b. Haurietis aqͣs in gaudio de fontibꝰ ſaluatoris: Et dicetꝭ ī illa die:Confitemī dn̄o/ et inuocate nomē eiꝰ: Ecce laus. De fontibus iſrl̓ nō d̓ fontibꝰ iuſtiniani vel ariſtotelis: qͥ ſūt fontes ſine aqͣ: ſic̄ d̓r. ij. Pet̓.ij. d. Plꝰ enī ſitim tꝑaliū augēt qͣꝫ extīguāt:vt puluis: et tn̄ plureſillos fontes ſitiūt ⁊ bibunt qͣꝫ iſtos. Hiere.ij. c. Duo mala fec̄ populus meus: me dereliquerūt fontem aquę viuę: et foderuntſibi ciſternas diſſipatas ⁊cͣ. Et. jͣ. d. Quid tibi ī via aſſyriorūvt bibas aquā fluminis? Quid tibi vis ī via ęgypti vt bibasaquam turbidam? d ¶ Ibi: id eſt in his fontibus. Ioh̓. v. f.Scrutamī ſcpͥturaſ ⁊cͣ. Uel Ibi: id ē in cruce/ ē e ¶ Beniamin: id eſt chriſtus: qui primo fuit: beniamin: id eſt filius doloris: et hoc in ara crucis: et in ipſius partu mortua ēmater eius ſynagoga. Et poſtmodum factus eſt beniamin .i.filius dexterę/ ſedēs ad dexteram patris: g ¶ In mentisexceſſu: id eſt in humilitate. Lucꝭ. ix. d. Dicebant exceſſumeius quem completurus erat in hieruſalem. Et dicitur exceſſus: eo ꝙ excedebat opinionem humanaꝫ ſcilicet ꝙ filius deidignaretur mori: Et quia exceſſit omniū merita ⁊ omnem iuſticiā: non enī fuit iuſticia ꝙ moreret̉: ſed mera miſericordia.Item quia videbatur ebrius. Hiere. xxiij. b. Factus ſum velut vir ebrius. Ita enī calicem ſuum bibit ꝙ quaſi vir ebriusfactus: De quo Matth̓. xx. c. Poteſtis bibere calicem queꝫego bibiturus ſum. Vel de paulo exponitur dupliciter/ ẜmſuum duplicem ſtatum. d ¶ Ibi: id eſt ī primitiua eccleſia.e ¶ Beniamin: id eſt paulus ſiue potius ſaulus de tribubeniamin. f ¶ Adoleſcentulus: ad litteraꝫ. Vnde Actꝭ.vij. g. Teſtes depoſuerunt veſtimenta ſua ſecus pedes adoleſcentis qui vocabatur ſaulus. g ¶ In mentis exceſſu:id eſt plenus furore in eccleſiam. Actꝭ. ix. a. Saulus adhucſpirans minarum ⁊ cędis ī diſcipulos. Uel de ſtatu poſt cōuerſionem: d ¶ Ibi: id eſt in eccleſia/ vel in fontibus iſrael:e ¶ Beniamin: id eſt paulus. f ¶ Adoleſcetulus/ vltimo vocatus a domino: ⁊ qui ſe mīmū inter alios reputabat:j. Corꝭ. xv. b. Ego ſum mīmus apoſtoloꝝ: qui non ſum dignus vocari apoſtolus. g ¶ In mentis exceſſu quandoraptus fuit vſqꝫ ad tertium cęlū. ij. Corꝭ. xij. a. Uel Moraliter de viro contemplatiuo. d ¶ Ibi: id eſt in fontibꝰ ſaluatoris: e ¶ Beniamin: id eſt contemplatiuꝰ: qui priusfuit beniamin: id eſt filius doloris in pęnitentia ⁊ labore: etpoſtmodum efficitur beniamin. id eſt filius dexterę in contēplatiōe ⁊ requie. f ¶ Adoleſcētulus/ ꝑ innocētiā et humilitatē: ſicut. jͣ. Pet̓. ij. a. Sicut mō geniti infanteſ ⁊cͣ. Matth̓.xviij. a. Niſi ꝯuerſi fueritꝭ ⁊ efficiamī ſic̄ paruuli ⁊cͣ. g. ¶ Inmentꝭ exceſſu: qꝛ leuauit ſe ſuꝑ ſe: Thren̄. iij. b. Nec tm̄beniamin: ſꝫ et h ¶ Principes iuda duces eoꝝ/ qͥ in eccleſijs bn̄dicūt dn̄m. k ¶ Principēs gabulon: principes neptalim .i. apoſtoli qͥ de his tribubꝰ nati ſunt. VelIbi/ cū dn̄o habitauerūt. Un̄ Mat. iiij. b. Venit ieſus ⁊ habitauit in capharnaū in finibꝰ gabulon ⁊ neptalim. Eſa. ix. a.Primo tꝑe alleuiata eſt terra gabulon ⁊ terra neptalim. Velẜm interp̄tationes nominū: h ¶ Principes iuda .i. ꝯfeſſionis. k ¶ Principes gabul on̄ .i. fortitudinis. l ¶ Prīcipes neptalim dilatat iōis. Hi ſunt apl̓i: qͥ ſūt i ¶ Duces eoꝝ: ducētes eos. Primo ad ꝯfeſſionē fidei: Scd̓o adfortitudinē oꝑis: Tertio ad dilatationē .i. ad latitudinē hęreditatꝭ ęternę: Quę vt dicit Gregꝰ/ tam lata ē ꝙ eam hęredūnumerꝰ nō anguſtat. Vel ẜm tria tꝑa eccleſię pōt iſtud legi d̓pręlatis/ ſic: i ¶ Duces eorum .ſ. pręlati: primo fuerunth ¶ Principes iuda .i. martyres pro ꝯfeſſiōe fidei. Cuiꝯſonat alia lr̄a q̨̄ habet: Prīc ipes iuda ī purpura ſua.Et ſcd̓o: k ¶ Principes zabulon .i. ꝯfeſſores fortes ꝯͣhęreticos. Tertio l ¶ Principes neptalim .i. moderniqͥ dilatant̉ in tꝑalibꝰ: et latā viam ſubditꝭ exemplo oſtendūt.Dicit̉ fons iſrael

ſcen-

Allegoricede chriſto

De ſancto paulo dupliciter

Moralit̓ d̓ viro ꝯtēplatiuo

Ps .79.

De pręlatis

B 2 Dici