ij. a. Uidit nabuchodonoſor ſomniū ⁊ cōterritus ē ſpūs eius.Nabuchodonoſor eſtdiabolꝰ: qͥ videt ſomniū .i. peccatū in quo ēvana delectatio: ſpūseius terret̉ ꝑ cōfeſſionem: et ſic fugit ab eopctm̄. a ¶ofiteant̉ergo tibi ppl̓i oēs. Et hoc: qꝛ b ¶ Terra dedit fructūſuū .i. beata virgo filiū ſuū peperit. Beata virgo dicit̉ terramultis rōnibꝰ. Prima eſt: qꝛ terra ē infimū elementū: ⁊ beataꝟgo hūilior oībꝰ. Luc̄. j. e. Quia reſpexit hūilitatē ancillę ſuę.Secūda ē: qꝛ oē ędificiū ī t̓ra fundat̉: ita bona nr̄a oīa in ipſabeata virgine fundare debemꝰ. Un̄ ipſa dic̄/ Ecc̄i. xxiiij. c. Inme oīs ſpes vitę ⁊ v̓tutis. Tertia cauſa eſt: qꝛ terra oēs cadētes recipit: Sic beata virgo oēs pctōres. Ecc̄i .xxvj. d. Colūnę aureę ſuꝑ baſes argēteas: ⁊ pedes firmi ſuꝑ plātas ſtabilismulieris. Quarta eſt: qꝛ qͥ cecidit/ auxilio terrę leuat̉: Sic peccator qͥ vult ſurgere/ auxilio beatę virginis iuuat̉. Ecc̄i. xxiiij.b. In plenitudine ſanctoꝝ detētio mea. Quīta: qꝛ oīa elemētamobilia ſunt: terra aūt īmobilis eſt: ẜm ſe totā dico. Un̄ Eccͣsj. a. Generatio p̨̄terit: generatio aduenit: terra aūt in ęternumſtat. Et ī Psͣ. Etem̄ firmauit orbē terrę qͥ nō cōmouebit̉: Sicbeata virgo īmota ꝑ māſit in fide/ quādo apoſtoli moti fuer̄t.An dies ſabbati ſua eſt: qꝛ illa die ſola ꝑmanſit in fide: vt dicunt quidā. Sexta eſt: qꝛ omnia viuūt de terra: Et beata virgo dicit/ Eccͣi. xxiiij. c. In me om̄is gratia vitę ⁊ veritatis. Etpoſt: A generatiōibus meis implemini. De hac ergo terra ditit: terra noſtra: qꝛ nobis data. Vnde in multis locis ꝓmittitdominꝰ: Dabo vobis terrā lacte ⁊ melle manantē .i. beatamvirgine: a qua fluxit: id eſt natus eſt chriſtꝰ in quo eſt mel diuinitatis: ⁊ lac hūanitatis. Hoc eſt qd̓ dicit: Terra/ noſtra/ dedit fructū ſuū. Dedit inquit nō reddidit. Alię terrę reddūtfructu: ⁊ nō dant proprie loquēdo: quia ſemen recipiūt. Seddeata virgo ſemen non recępit. Vnde recte dicit̉: non reddi
diſſe: ſed dediſſe fructū ſuū: id ē filiū ſuū: ⁊ totū ſuū: qꝛ nō excōmixtione ſeminis natum: ſed tm̄ ex carne virginis formatum opere ſpirituſſancti. Fructus dicitur a fruendo: vnde deifilius ⁊ filius virginis bene dicit̉ fructus: quia ipſo fruunt̉ ſancti. Psͣ. Cum dederit dilectis ſuis ſomnū: ecce hęreditas domini filij merces fructus vētris. Si quis eſſet obligatus multis debitis: ⁊ haberet petiā terrę quę ſine omni ſemīe ⁊ labore in vno anno tantā fructus copiā afferret ꝙ poſſet ſoluereomne debitū: ⁊ bene viuere de reliquo: multū diligeret terrāillam: Ita debemus diligere ⁊ honorare beatā virginem/ quędedit nobis fructū: de quo redempti ſumꝰ ab obligatione gehennę: ⁊ de quo viuemꝰ in ęternū in omni abundātia ⁊ ſuauitate. Deūt̓. viij. b. Benedicas dn̄o deo tuo ꝓ terra optimaquā dedit tibi. Itē hic verſus pōt dici recte ī quadrageſima.a ¶ Cōfiteant̉ tibi ppl̓i oēs nullo excepto. Qm̄ b ¶ Terra: id eſt eccleſia: c ¶ Dedit fructū ſuū: id ē volūtarie facit dignos fructus pęnitētię. Tunc em̄ tenent̉ omnes veniread confeſſionē: ⁊ poſt confeſſionē debēt dare dignos fructuspęnitētię in ſatiſfactiōe. Sed qꝛ nec cōfiteri nec vtilitatē fructus hr̄e: nec fructū facere poſſumꝰ ſine bn̄dictione dei: Ideoſubiūgit: d ¶ Bn̄dicat nos deꝰ/ pater. e¶ Deꝰ noſterfilius: qͥ eſt noſter ꝯformitate naturę/ ⁊ ſeruitio redemptiōis.Eph̓. j. a. Qui bn̄dixit nos omni bn̄dictione ſpūali in cęleſtibus ī chriſto. f ¶ Bn̄dicat nos deꝰ/ ſpūſſanctꝰ. Ecc̄i. iij.b. Bn̄dictio patris firmat domos filioꝝ .i. cōſciētias ſanctoꝝin fide ⁊ oꝑe firmat. Pater in potentia: filiꝰ in ſapiētia: ſpiritꝰſanctꝰ in bn̄ficentia. Hęc triplex bn̄dictio tangit̉ Numeri. vj.d. Sic bn̄dicetꝭ filijs iſrael: ⁊ dicetꝭ eis: Bn̄dicat vos dn̄s etcuſtodiat voſ Ecce bn̄dictio pr̄is. On̄dat dn̄s faciē ſuā vob̓Ecce bn̄dictio filij. Cōuertat dn̄s vultū ſuū ad vos ⁊ det vobis pacē/ Ecce bn̄dictio ſpūſſctī qͥ dat pacē. g. Et metuāteū viſa bn̄dictiōe ſctōꝝ: h ¶ Oēs fines terrę .i. oēs peccatores qͥ nō bn̄dictionē meruer̄t: ſꝫ maledictionē ⁊ pęnā ęt̓nā.Un̄ ī Psͣ. Timeat eū oīs t̓ra. Et qͣre debeat timere/ exponitEſa. xiij. b. dicēs: Ecce dies dn̄i veniet crudel̓: ⁊ indignatiōisplenꝰ et irę furoriſqꝫ ad ponēdā t̓rā in ſolitudinē: ⁊ pctōres eiꝰꝯterendos de ea. ItēEſa. xxiiij. d. Confractiōe cōfringet̉ t̓ra: cōtritione cōteret̉ terra:cōmotiōe cōmouebit̉terra: agitatiōe agitabit̉ terra. Ponit qͣdruplicem pęnā reſpōdentē quattuor peccatis/ cordis/ oris operis/ ꝯſuetudinis. Uel ī bono: g ¶Metuāt eū/ timore filiali. h ¶ Oēs fines terrę .i. in quibꝰ amor terrenoꝝ finitus ⁊cōſumptus eſt. Metuētes em̄ dn̄m habebūt bn̄dictionē p̨̄dictā. Eccͣs. viij. c. Ego cognoui ꝙ erit bonū timētibus deum.De multis aūt pōt dici illud Hiere. v.ſ. Nō dixerūt in cor¶ Expo. Psͣ. LXVIIde ſuo/ metuamus dominū.xurgat deꝰ ⁊cͣ. Titulus. In finē pſalmꝰ cantiTci dauid. In p̨̄cedēti pſalmo petebat ꝓph̓a bn̄dictiAonē. Sed qꝛ illa bn̄dictio obtinet̉ ⁊ habet̉ ꝑ reſurrection ⁊ alcenſionē dn̄i ⁊ ſpūſſancti miſſionem: Ideo bn̄ ſequit̉iſte pſalmꝰ in qͦ de iſtis agit: Et ꝑ hoc de exaltatiōe eccleſię: etdeiectione inimicorū: vt per hoc boni lętificent̉ ⁊ mali terreantur: Unde dicitur: ꝑſalmus cantici/ pſalmus iſte. Et eſtſenſus tituli. Pſalmꝰ iſte cantici/ qͥ agit de exultatiōe bonorū quā habēt: ⁊ de exaltatiōe chriſti ⁊ eccleſię/ ⁊ maloꝝ deiectiōe: tendēs in finē chriſtū: eſt dauid ꝓphetę qͥ hic agitde his p̨̄miſſis. Intētio eſt tam in titulo qͣꝫ in pſalmo monere ad pſallendū ⁊ cantandū deo. Modus. Sex ſunt partitiones. Primo agens de reſurrectione chriſti/ oſtendit quid bonis: ⁊ quid malis futurū ſit/ et hic ⁊ in futuro: vt bonos lętificet: ⁊ malos terreat. Secūdo agit de verbo euangelij: ibi:Deus cū egredereris. Tertio agit de donatiōibꝰ chriſtiaſcēdentis: ibi: Dū diſcernit. Quarto oꝑatiōes dei exponit: ibi: Deus noſter. Quinto affirmans precat̉ vt eccleſia dilatetur ⁊ confirmet̉: ibi: In eccleſijs. Sexto dicit ꝙchriſtus qui aſcendit veniet ad iudicandum: ibi: Pſallitę.
Psͣ .126.
faibsͣ. 95.Psͣ. 96.
Diabolūᵉ
Beata vlrgoicitur terra
Psͣ. 52.
Partitiopſalmi
Psͣ. .84.
A 5