Pſalmus
s ppl̓i oēs. Lęte̓nt̉ ⁊ exultēt gētes: qm̄ il̓dicas ppl̓os in ęqͥx tate: ⁊ gentes ī t̓ra dirigꝭ. Cōin fiteāt̉ tibi ppl̓i deus/ ꝯfiteant̉
ueniētibꝰ ⁊ ꝑfectis. a ¶ Et miſereat̉ nr̄i/ in moriētibꝰ. Primis petit̉ venia. Secūdis/ iuſticia ſiue gratia actiue. Tertijs/ſapiētia ſiue gratia cōtemplatiue. Quartis/ gloria.vmbra mortꝭ ſedēt. Hoc dr̄ de chriſto: ⁊ hͦ petit hic. Filiꝰ em̄dei ē vultꝰ eiꝰ. Uultu em̄ dinoſcit̉ hō: ⁊ pr̄ ꝑ filiū. Vnde Ioh̓.j. b. Deū nemo viditvnqͣꝫ: ſꝫ vnigenitꝰ filiꝰeiꝰ qͥ ē in ſinu pr̄is ip̄eenarrauit. Et cū ſit ipſe ſplēdor gl̓ię ⁊ figuraſubſtantię eiꝰ: ſic̄ dicit̉Heb̓. j. a. nō petit hiciuſtꝰ vt chriſtꝰ illuminet̉ in ſe qd̓ impoſſibile eſſet: ſꝫ vt illumīet̉ ſuꝑ nos: id ē vt noslumē eiꝰ recipiamꝰ: qd̓ infra exponit/ cū ſubiūgit. Ut cognoſcamꝰ in terra viā tuā: vt poſtea patebit. Vel vultū appellat imaginē dei nob̓ impreſſā .i. rationē ẜm quā factꝰ eſt hō adimaginē dei: quā petit illuminari. Et dicit ſuꝑ nos: qꝛ eſt inſuperiori parte rationis: ſicut dicit Augꝰ. Quarta confeſſioeſt pietatis dei/ a qua petit gloriā cū ſubiūgit: a ¶ Et miſereat̉ nr̄i. Itē cū dic̄/ Deus: notat vnitatē eſſentię. Cū dicitMiſereat̉ nr̄i: notat ꝓpriū actū dei: cuiꝰ ꝓpriū ē miſereri ſꝑ⁊ parcere. Cū dicit/ Et bn̄dicat nobis: notat ꝑſonā patriscuiꝰ eſt bn̄dicere filijs: Sic̄ figuratū eſt Gen̄. xxvij. d. vbi iſaacbn̄dixit iacob. Et. xlix. vbi iacob bn̄dixit filijs ſuis. Cū dicitIlluminet vultū ſuū ſuꝑ nos: notat ꝑſonā filij: qͥ eſt luxhuiꝰ mūdi. Et ideo eiꝰ eſt illuminare. Cū dicit: Et miſereat̉noſtri/ notat bonitatē ſpirituſſancti/ cui appropriat̉ benignitas: cuiꝰ eſt ꝓprie miſereri.ſolis claritatem. Matth̓. xiij. f. Fulgebūt iuſti ſicut ſol. a Etmiſereat̉ nr̄i: iterū corꝑa ſuſcitādo: vel ſupra meritū remunerādo. Itē quattuor dotes ꝑ hęc qͣttuor ꝟba notant̉. Deusmiſereat̉ nr̄i/ faciēdo impaſſibiles. Et bn̄dicat nobis/ faciendo agiles. Deut̓. xxviij. a. Bn̄dictꝰ eris ingrediēs ⁊ egrediēs. Ingrediemur qͥdē ⁊ egrediemur qͦcūqꝫ voluerimꝰ ꝑ agilitatꝭ bn̄dictionē. Gen̄. xlix. c. Omīpotēſ bn̄dicet tibi bn̄dictionibꝰ cęli deſuꝑ: ⁊ bn̄dictiōibꝰ abyſſi iacētis deorſū. Illumīetvultū ſuū/ faciēdo claros. Et miẜeat̉ nr̄i/ faciēdo ſubtiles.bUt cognoſcamꝰ ⁊cͣ. Hoc cōtinuat̉ ei qd̓ ſupra dictumeſt: Illumīet vultū ſuū ſuꝑ nos .i. filiū: nō vt ipſe fiat magis lumīoſus: qd̓ impoſſibile ē: ſed vt nos qͥ in tenebris obuoluti ſumꝰ cognoſcamꝰ in terra viā tuā/ O deꝰ pr̄ .i. filiūtuū: qͥ ē via ꝟitas ⁊ vita: Ioh̓. xiiij. a. Sap̄. xv. a. Noſſe te cōſūmata iuſticia ē: ⁊ ſcire iuſticiā tuā radix ē īmortalitatis. Velẜm qd̓ expoſitū ē: Illumīa vultū tuū ſuꝑ nos .i. imaginētuā: vt cognoſcamꝰ ī terra .i. in hac vita terrena: viā tuāo chriſte quā inſtituiſti. Vel ſic/ Ut cognoſcamꝰ viā/ quātenuiſti: in terra .i. in tua vita. Uel in terra .i. ī beata ꝟ̓gine.Et hanc p̨̄cipue optat ꝓph̓a cognoſcere: qꝛ difficile ē cognoſcere eā. Un̄ Prouer. xxx. c. enumerat ſalomon vias dn̄i ordine retrogrado/ dicēs: Tria ſunt difficilia mihi: ⁊ quartū penitꝰignoro: Viā aquilę in cęlo: viā colubri ſuꝑ petrā: viā nauis inmedio mari: ⁊ viā viri in adoleſcētia. Via aqͥlę in cęlo ē chriſtiaſcēſio: qꝛ tūc volauit ſuꝑ pēnas ventoꝝ. Via colubri ſupͣ petrā ē chriſti reſurrectio. Ipſe em̄ dr̄ coluber ſiue ſerpēs. Ioh̓.iij. b. Sic̄ exaltauit moyſes ſerpentē in deſerto ⁊cͣ. Coluber ꝑanguſtū foramē lapidis trāſit: et ſic renouat̉: In reſurrectionechriſtꝰ de ſepulchro exijt lapide īmoto ⁊ nō reuoluto: Un̄ dixer̄t mulieres: Quis reuoluet nob̓ lapidē ab oſtio monumēti?Et ſic fuit renouatꝰ ꝑ īmortalitatē. Via nauis ī mari/ ē chriſtipaſſio: Crux enim ſua fuit ei nauis ad trāſeundū mare mundi.Sap̄. xiiij. a. Benedictū lignum per qd̓ fit iuſticia. Via viri inadoleſcētia/ eſt chriſti īcarnatio .ſ. via in beata virgine. Hiere.xxxj. d. Fęmina circūdabit virum. Hoc quartū penitꝰ ignorabat ſalomon. Hęc em̄ ſunt ſignacula: de quibꝰ Apocꝭ. v. b.Uel moraliter: b. ¶ Ut cognoſcamꝰ ī terra viā tuā: quaad te poſſimꝰ ire: Nec mirū ſi hͦ petit: ſic̄ viator/ qn̄ videt multas vias: ⁊ dubitat quā debeat ſequi. Tot em̄ vię ſt̓ in t̓ra latę⁊ ſtrictę: tot veſtigia lupoꝝ/ hęreticoꝝ/ vſurarioꝝ/ carnaliū/ etambitioſoꝝ qͣs ml̓ti terūt/ ꝙ vix inuenit̉ in t̓ra ab aliqͦ arta viadn̄i q̨̄ duc̄ ad cęlū. Eſa. xxx. e. docet eā/ dicēs: Hęc via: ambu-
late in ea neqͣꝫ declinetꝭ ad dexterā/ neqꝫ ad ſiniſtrā. Ut cogͦſcamꝰ ¶¶ In oībꝰ gentibꝰ ſalutare tuū .i. chriſtū in omnibꝰ ſine ꝑſonaꝝ accęptiōe. Act̉. x. e. In ꝟitate cōperi ꝙ nō ſuꝑſonarū accęptor deꝰ: ſꝫ in omī gente qͥ timet deū ⁊ facit volūtatē eius: hic accęptꝰ ē illi. Eſa. lij. c. Parauit dn̄s brachiūſuū .i. filiū incarnādo īoculis omniū gentiū:⁊ videbunt om̄s finesterrę ſalutare dei noſtri. Salutare: dicit̉chriſtꝰ .i. ſaluator. Luce. ij. e. Quia viderūtoculi mei ſalutare tuū.d Cōfiteant̉ tibi ppl̓i ⁊cͣ. Secūda ꝑs: vbi poſt noticiā viępetitā monet cōfiteri dn̄o ꝓ directiōe in via ⁊ iudicio futuro.Un̄ dicit: O deꝰ: cōfiteant̉/ cōfeſſiōe pctōꝝ ſe accuſantes: ⁊cōfeſſione laudis te laudātes. Vn̄ bis dicit in hͦ verſu/ cōfiteant̉ tibi/ deo incarnato. Eſa. xj. c. In die illa radix ieſſe quiſtat in ſignū ppl̓oꝝ ipſū gentes dep̄cabunt̉. e ¶ Populi notm̄ regeſ: qꝛ ſic̄ dr̄ Matth̓. v. a. Beati pauꝑes ſpū qm̄ ipſoꝝeſt regnū cęloꝝ. Et. xix. b. Sinite ꝑuulos venire ad me: taliūē em̄ regnū cęloꝝ. Et nō tm̄ vnꝰ ppl̓s: ſed f ¶ Cōfiteant̉ tibipl̓i oēs. Matth̓. vlt̓. d. Docete oēs gētes. Iudith. xiij. c.Cōfitemī illi oēs qm̄ bonꝰ. Eſa. lx. c. Gens ⁊ regnū qd̓ nō ſeruierit tibi/ ꝑibit. Et merito: qꝛ oēs recęꝑūt bn̄ficia tua: cōfiteritibi debēt oēs. Tibi/ pr̄i auctori oīm ſine libidine: Et iō filijdebēt eſſe caſti: Et hͦ ꝯͣ luxurioſos. Itē tibi/ filio dei/ emptori oīm ſine auaricia: qͥ nec auro nec ſanguini ꝓprio peꝑciſti.Gal̓. ij. d. Tradidit ſemetipſū ꝓ nob̓. Hoc ē ꝯͣ auaros: qͥ necobolos patiunt̉ dare. Itē/ tibi/ ſpūiſācto/ datori oīm. Iaco.j. c. Om̄e datū optimū/ ⁊ om̄e donū ꝑfectū deſurſum eſt ⁊cͣ.Hoc cōtra ſuꝑbos: qͥ ſibi attribuūt bona q̨̄ habēt: ⁊ etiā q̨̄ nōhabēt. Nec tm̄/ cōfiteant̉: ſed et g LLętent̉ ⁊ exultet getes nō tm̄ iudęi. Ro. xv. c. Lętamini gētes cū plębe eiꝰ. Lętent̉/ ī auctore. Exultent/ in redēptore. Lętent̉/ in anima:Exultent/ in corꝑe. Hęc aūt cōfeſſio ⁊ lęticia ⁊ exultatio exduabꝰ cauſis naſcunt̉ .ſ. ex iuſticia qͣ deus corrigit ⁊ punit: Etex miſericordia qua deus dirigit. Vnde addit cauſas iſtas/ſubdēs: h ¶ Quoniā iudicas populos .i. iudicabis infuturo iudicio: tu pater: i ¶ In equīitatę .i. in filio. Ioh̓. v.d. Pater om̄e iudiciū dedit filio. Iob. xxiij. b. Equitatē ꝓponat cōtra me. kEt gentes in terra/ in p̨̄ſenti. ¶ Dirigis/ in ſpūſctō. Alia lr̄a: Gentiū q̨̄ ſunt in terra ductores ſempiternꝰ. Spūs em̄ ſanctꝰ ducit: eo ꝙ vnctio ē/ quędocet de oībꝰ: vt habet̉. .j. Ioh̓. ij. d. Vel ad filiū dicit̉: Qm̄iudicas populos .i. iudicabis. In ęquitate .i. in iuſticiaa qua flecti nō poteris. Prouer. vj. d. Zelus ⁊ furor viri nonparcet in die vindictę: nō acquieſcet cuiuſqͣꝫ p̄cibus: nec ſuſcipiet ꝓ redēptione dona plurima. Eſa. xj. a. Iudicabit in iuſticia pauꝑes: ⁊ arguet in ęquitate ꝓ māſuetis terrę. Et gentes in terra dirigꝭ/ ꝑ miſericordiā: vt ad iudiciū illud rectipoſſint venire. Psͣ. Si dicebā motꝰ eſt pes meus: miſericordia tua dn̄e adiuuabat me. m ¶ Cōfiteant̉ ⁊c̄. Tertia ꝑs: inqua idē admonet qd̓ in ſecūda q̨̄ p̨̄ceſſit: ſed ꝓpter aliā cauſa:ſcꝫ ꝓ fructu terrę dato. Vnde dicit: Cōfiteant̉ tibi populi deꝰ/ cōfiteant̉ tibi ppl̓i oēs: ſicut ſupra expoſitu ē. Sꝫhoc notādū/ ꝙ in hͦ pſalmo qͣter ponit/ cōfiteant̉: ī quo cōmendat̉ frequētia ꝯfeſſiōis: q̨̄ frequētāda ē: qꝛ frequēter cadit̉hō: ⁊ ꝑ ꝯfeſſionē reſurgēdū ē. Prouer. xxiiij. b. Septies ī diecadit iuſtꝰ ⁊ reſurgit. Hęc frequētia ꝯfeſſiōis innuit̉ Ioh̓. xj.a. vbi dixit dn̄s: Eamꝰ ī iudęā iteꝝ. Et hoc dicebat vt lazarūmortuū ſuſcitaret: ſic̄ ibi patet. Eſa. xxiij. d. Sume cithara: circūi ciuitatē meretrix obliuioni tradita: bn̄ cane: frequēta caticū. Itē quater dicit/ cōfiteant̉: qꝛ ē quadruplex cōfeſſio: fidei / peccati/ laudis/ p̨̄dicationis. Fidei/ quo ad om̄s. Ro. x. b.Ore aūt cōfeſſio fit ad ſalutem. Peccati/ quo ad peccatores.Prouer. xxviij. b. Qui abſcōdit ſcelera ſua ⁊cͣ. Laudis ſpecialiter qͦ ad clericos ⁊ religioſos. Ecc̄i. lj. a. Cōfitebor tibi dn̄ęrex. Prędicatiōis/ qͦ ad p̨̄dicatores ⁊ p̨̄latos. Psͣ. Cōfitemidomino ⁊ inuocate. Itē quater dicit: cōfiteant̉: ꝓpter quadruplicē effectum ꝯfeſſionis .ſ. quo ad deum: quo ad eccleſia:quo ad animā
C
X
Secūda pari
Ioh̓. .8. b.
ck
Psͣ .93.¶ Tertia pars
Psͣ .17.
Marci. 16. a.
De qͣdrupliogteſtioſe
Moraliter
Psͣ .104.
Matth̓. 7. b.