Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LXVI

a Ad ipſuꝫ ore meo clamaui:betrexultaui ſub lingua mea.c Iniquitatē ſit aſpexi ī cordemeo: non exaudiet dominꝰ. Propterea exaudiuit: deꝰ:f fattēdit voci dep̄catiōiſ meę.ſꝫ Bn̄dictꝰ de̓ꝰt: a̓mouit

i for̄onem meā miſericordiākſuam a me. In finē in hymnis pſalmꝰcātici dauid. LXVI.Eus miſereat̉ nr̄i bn̄d dicatr nobis: illuminetvultum ſuū ſuper nos

Primū eſt gr̄a orādi/ vn̄ dicit: a Ad ipſū ore meo clamaui. Et notant̉ hic tria. Primū eſt or̄o eſt recta/ dic̄:Ad ipſū. Propͥa dic̄: Ore meo. Deuota/ dic̄: Clamaui. Indirecta em̄ eſt oro q̨̄ ad deū dirigit̉. Vnde. iiij.Regꝭ .j. a. increpat̉ ochocias/ eo in infirmitate ſua cōſuluitheelcebub. Itē ml̓ti ſt̓ ꝓpriā orationē faciūt: qꝛ bn̄ volūtvt alij orēt ipſis: ſꝫ ipſi nolūt orare. Sed dic̄: ore meo.Ioh̓. ix. d. Etatē hꝫ ſe loqͣt̉. De illis pōt dici: Os habēt et loquēt̉. Itē clamor dr̄ deuotio. Un̄ ꝟſus: vox ſꝫ votūclamat ī aure dei. Exo. xiiij. d. dixit dn̄s ad moyſen: Quid clamaſ ad me? Et tn̄ legit̉ ibi moyſes aliqͥd dixiſſet dn̄o. Un̄dat̉ intelligi qͥdā tacēt clamāt: vt moyſes. Quidā ꝟo ecōuerſo clamāt tacent. Un̄ ſupra: Qm̄ tacui inueterauerūt oſſamea clamarē tota die. Et notandū quidā clamāt ad dominū: vt oratores. Quidā dn̄o: vt p̨̄dicatores. Quidā ꝯtradominū: vt pſeudo expoſitores hęretici. Quidā ab ipſo: vtꝯfitētes. Secūdū qd̓ dic̄ ſibi deū feciſſe/ eſt: qꝛ dedit illi lęticiāſpūalē q̨̄ ex oratiōe ſequit̉. Un̄ dicit: b Et exultaui ſublingua mea .i. in corde. Cantꝭ. iiij. c. Mel et lac ſub linguatua .i. dulcedo diuinitate/ q̨̄ mel ſurſū deſcēdēs ītelligit̉: dulcedo de hūanitate/ q̨̄ lac carne veniēs deſignat̉. Tertiū eſt pctī odiū. Un̄ ſeqͥt̉: c Iniqͥtatē ſi aſpexi ī cordemeo exaudiet dn̄s. q. d. ſciebā pctōres non exauditdn̄s: ſicut dicitur Ioh̓. ix. .ſ. Et ideo vt exaudirer peccatū/aſpexi .i. multū odiui. Qd̓ em̄ multū odio habet poteſtaſpicere. Iniqͥtatē ī corde ſuo aſpicit: ī delectationē ꝯſentit.Matth̓. v. d. Qui viderit mulierē ad ꝯcupiſcēdū: męchatus eſt in corde ſuo. Itē illā aſpicit: deū iniqͥtate petit:ſicut fur vl̓ adulter petit/ vt peccatū ſuū adimplere poſſit. Itēiniquitatem in corde aſpicit: qui deum pro temporalibus habēdis poſcit: Quę dicunt̉ iniquitas/ Lucꝭ. xvj. c. Facite vob̓amicos de mammona iniquitatis. Talesnon exaudit domili nus: quia non petuntad ſalutem. Vnde iſterelinquens ex pręmiſſis talis eſt/ concludit: d Propteit rea non aſpexi iniuitatē in corde meo:e Exaudiuit deꝰ dicit exaudiet: ſedponit pręteritum/ exaudiuit: quia vt habetur Eſaię. lxv. d.Anteqͣꝫ clament/ ego exaudiā. Psͣ. Dum clamarē ad eum exaudiuit me. Exaudiuit/ in bonis obtinēdis. f Et attendit voci dep̄cationis meę/ in malis amouendis. Hiere.xviij. d. Attēde domine ad me: audi voces aduerſarioꝝ meorū. Et his omnibꝰ gratias agens/ cōcludit: g Benedictus deus. Et ponit duas cauſas. Prima: qꝛ facit nosſeuerare ī oratiōe. Un̄ dic̄/ h Qui amouit orationemeā. Amouet̉ oratio/ quę ꝑſeuerat: quę autē ꝑſeuerat nonamouet̉. Secūda cauſa eſt: qꝛ qd̓ ſuggerit vt petamus/ largit̉petētibus. Vnde addit: i Et mīſericordiā ſuam. Hocem̄ petendū eſt .ſ. miſericordia dei. Si nos pͥmū amoueamꝰ .ſ.orationē: timere poſſumꝰ ne deus amoueat miſericordiā. Eſa.lvij. c. Uiā manus tuę inueniſti: ꝓpterea rogaſti. Et ſequit̉Ego annūciabo iuſticiā tuā: opera tua non ꝓderunt tibi:clamaueris liberent te cōgregati tui. k A me. Hoc eſt contra multos ſacerdotes/ quorū oratio amouet̉ ab alijs: quiaorant pro alijs: et etiā dei miſericordia non amouet̉ ſed impetratur alijs per orationem ſacerdotū: eo fundūt orationemin perſona eccleſię. Sed a ſeipſis amouet̉ oratio ſua dei miſericordia: quia nec habent vtilitatem orationis: nec dei miſericordiā ſibi impetrāt. Heb̓. v. a. Debet quēadmodum propopulo: ita etiā pro ſemetipſo offerre pctīs. Notandū aūt ſicut miles dum eſt in bello non debet amouere ſcutum: itahomo dum eſt in hac vita quę militia eſt: vt dicit̉ Iob. vij. a.non debet amouere orationeꝫ a ſe. Oratio enim eſt ſcutū: ẜmqd̓ dicit̉ Sap̄. xviij. d. Protulit ſeruitutis ſuę ſcutū orationē.

Propterea dicit apoſtolꝰ. j. Theſſal̓. v. d. Sine ītermiſſioneorante. Et nota multipliciter amouet̉ oratio videlicetInterdictū generale. j. Machab̓. ij. a. Templū eiusſicut homo ignobilis.Interdictum particulare .i. ſuſpenſionē. j. Eſdre. ij. d.Eiecti ſunt de ſacerdotio.Interdictum dei. Hiere. vij. d. Noli orare populo iſto: nec aſſumas eis laudē.Prohibitionē eccleſię vel pręlati. j. Ioh̓. v. d.eo dico vt oret quis.Negligentiā. Lucꝭ. xj. b. Erat ieſus eijciens dęmoCuram ſuperfluā. Eccͣs. x. a. Muſcę morientes perniū: illud erat mutū.dunt ſuauitatem vnguenti.Idoli venerationem. Eſa. xlv. d. Rogant deum nonſaluatorem.Deſperationē: ſicut cain iudas. Amos. vj. d. Tace ne recorderis nominis dn̄i.Indeuotionem. Psͣ. Tacui dum clamarē tota die.Conſcientiam criminis. Psͣ. Peccatori autem dixitdeus: quare tu enarras iuſticias meas ⁊cͣ. Thren̄.iij. e. Oppoſuiſti nubē ne trāſiret oratio.Morbum vel captiuitatē. Psͣ. Quomō cantabimꝰcanticū domini in terra aliena.Delictum plębis pro qua orat̉. Hiere. xiiij. b. Cumieiunauerint exaudiā p̄ces eoꝝ.Inordinationē. Matth̓. xx. c. Neſcitis qͥd petatis.Ignorantiā. ij. Corinth̓. xij. c. Ter dominū rogauivt diſcederet a me ⁊cͣ.mperſeuerantiā. Lucꝭ. xj. b. Si ꝑſeuerauerit pulExpoſitioPs. LXVI.an̄s ⁊cͣEus miſereD al̓ ⁊c̄. TitulꝰIn fineꝫ inhymnis pſalmuscatici dauid. In p̨̄cedēti pſalmo īuitauitꝓph̓a ad iubilādū proſpe reſurrectiōis. Sedqꝛ nec iubilare/ necuenire ad gloriā reſurrectiōis poſſumꝰ ſinediuina gr̄a: in hocpſalmo petit bn̄dictionē gr̄ę ad vtrūqꝫ. Un̄ is ē ſenſus tituli.Pſalmꝰ iſte ē cātici: qꝛ ē exultatio de bn̄dictiōe mittēsnos infinē chriſtū: eſt/ in hymnis .i. in laudibꝰ exhibēdis:dauid .i. chriſto. Intentio eſt monere nos ad laudē. Modꝰ.Tripertitꝰ ē pſalmꝰ. Primo petit bn̄dictionē vt habeat noticiā dei. Secūdo hortat̉ ꝯfiteri directiōe iudicio: ibi:fiteant̉. Tertio monet iſtud idē: ſed tn̄ alia videlicetfructu terrę dato: ibi: Cōfiteant̉. Dicit ergo in ꝑſona eccl̓ię. Deꝰ miſereat̉ nr̄i/ in pęnitētibꝰ. m Et bn̄dicat nobis/ in ꝓficiētibꝰ. n AIllumīet vultū ſuū ſuꝑ nos/ inueniētibꝰ ꝑfectisl Deus miſereat̉ ⁊cͣ. In ꝑſona viri iuſti vel religioſi. Inhoc verſu qͣttuor confitet̉: qͣttuor petit. Prima cōfeſſio eſtmiſerię/ contra quā petit miſericordiā dicit: Miſęreat̉.Iob. xiiij. a. Homo natus de muliere breui viuēs tꝑe replet̓multis miſerijs. Secūda ꝯfeſſio eſt maledictiōis: ꝯͣ quā petitbn̄dictionē/ cuꝫ dicit: m Et bn̄dicat nobis. De maledictiōe habet̉ Gen̄. iij. c. Maledicta terra in opere tuo. Tertiacōfeſſio ē tenebraꝝ .ſ. culpę ignorātię: ꝯtra quā petit illuminationē/ dic̄: IIllumīet vultū ſuū ſuꝑ nos. Lucꝭ. j.g. Uiſitauit nos oriēs ex alto: illumīare his in tenebris inX vmbra mortism Deus miſereat̉ nr̄i ⁊cͣ. De futuro pōt legi anagogice/ ſic: Deꝰ miſereat̉ nr̄i/ liberans nos ab omī miſeriana. m Et bn̄dicat̉ nobis/ dans nobis omnē fęlicitate.Matth̓ .xxv. c. Uenite bn̄dicti pr̄is mei ⁊cͣ. n Illuminetvultū ſuū ſuꝑ nos/ dans aīę plenā cognitionem: corꝑit ſolis claritatē.

js. 11j.I

psͣ. 31.nat

De

Psͣ. 31.Psͣ .49.

Psͣ .136.

al̓. dep̄cationē

mipexi

Al̓. rmendit

Al̓. rnos

Psͣ. 21.

Partitiopſalmi

Moraliter.

Anagogice