Pſalmus
gͦ tibi inimici tui. Omnis terraado̓ret te ⁊ pſallāt tibi: ppſalmū dicat nomī tuo. Uēniſꝫ te ⁊ vidēte oͦperar dei: tērribilis in conſilijs ſūꝑ filios ho-
i minū. Qui conuertit marein aridam: in flūmine pertranſibunt pede: ibi lętabimur in ipſo. Qui dominatur ī virtute ſua in ęternum:
tue: id eſt ꝓpter multitudinē miſericordię tuę: de qua p̨̄ſumūt:Mētient̉ tibi: vt dictū ē: Inimici tui .i. peccatores: quiadeꝰ odit eos inquantū hmōi. Un̄ in Psͣ dicit̉: Odiſti oēs quioperant̉ iniquitatē. Et ꝙ ꝓpter p̨̄ſumptionē miſcd̓ię dei ſic mētiant̉/ dicit̉ Eccͣs. viij. b. Quia non ꝓfert̉ cito cōtra malos ſentētia: abſqꝫ vllo timore filij hoīm ꝑpetrantmala. Et dicit: filij hominū: qꝛ iā nō ſunt filij dei: qꝛ degenerantꝑ peccatū. Psͣ. Filijalieni mētiti ſūt mihi.Et nūquid ſemper itaīmunes erūt a pęna?Nō: qꝛ veniet tp̄us damnatiōis eoꝝ: ſicut dicit Pͣsͣ. Inimicidn̄i mentiti ſūt ei: et erit tp̄s eoꝝ in ſęcula .ſ. tp̄us retributiōis.Talis erat elimas magus cui paulus dicebat Act̉. xiij. b. Filidiaboli: inimice oīs iuſticię: nō deſinis ſubuertere vias dn̄i rectas: et nūc ecce manꝰ dn̄i ſuꝑ te: ⁊ eris cęcꝰ ⁊cͣ. Et de talibꝰ dic̄Psͣ. Vt deſtruas inimicū ⁊ defenſorē .ſ. ſui erroris. Et alibi:Inimici dn̄i mox vt honorificati fuerint ⁊ exaltati: deficiētesquēadmodū fumꝰ deficiēt. Et exqͦ ita erit male his qͥ abeūtespoſt deos alienos .i. diuerſa pctā/ a deo recedūt: Ergo ꝯſiliū ē⁊ deſideriū iuſti hic loquētis: Vt/ a Oīs terra adoret tedeꝰ. Oīs terra .ſ. triplex: Terra viuentiū/ cęlū: t̓ra moriētiū/mūdꝰ: t̓ra mortuoꝝ/ infernꝰ. Hęc triplex t̓ra: b¶ Adoret te:Hoc ē qd̓ dr̄ Phil̓. ij. b. Ut ī noīe ieſu oē genu flectat̉: cęleſtiūt̓reſtriū ⁊ infernorū. Et tā ꝟſus iſte/ qͣꝫ illa epl̓a de cruce dr̄: qꝛꝑ ignominiā crucꝭ venit ad gloriā. Un̄ ibi Phil̓. ij. a. p̨̄mittit̉:Chriſtꝰ factus eſt ꝓ nobis obediēs vſqꝫ ad mortē: mortē autēcrucis: Propt̓ qd̓ ⁊ deꝰ exaltauit illū: ⁊ donauit illi nomen qd̓eſt ſuꝑ om̄e nomē: vt in nomīe ieſu om̄e genu flectat̉ ⁊cͣ. Oīsergo/ terra adoret te creatorē. c Et pſallat tibi/ redem/ptori. d ¶ Pſalmū dicat nomī tuo .i. tibi iudici de longenoīabili. Eſa. xxx .ſ. Ecce nomē dn̄i venit de longinquo ardēsfuror eius. Uel ſic: vt hic notet̉ trinitas. Adoret te/ potentēo pater: pſallat tibi/ ſapiētio fili. Psͣ. Pſallite ſapiēter .i. filio qͥ eſt ſapiētia. Pſalmū dicat nomī tuo .i. bonitati ſpirituſſancti. Hoc em̄ nomē ſoli deo cōuenit: qd̓ quaſi ꝓpriū nomē eius eſt. Un̄ Luc̄. xviij. d. Nemo bonus niſi ſolꝰ deꝰ. Psͣ.Cōfitebor nomī tuo dn̄e qm̄ bonū eſt. Itē hic tāgit̉ pͥmo actꝰcordis/ cū dicit̉: Adoret te/ fide: vt dicit Glo. ſuꝑ illud Ioh̓.iiij. c. Pat̓ tales q̨̄rit qͥ adorēt eū in ſpū ⁊ ꝟitate. Secūdo actꝰmanꝰ/ cū dicit: Pſallat tibi/ oꝑando. Tertio actꝰ linguę/ cūaddit: Pſalmū dicat. Et iſte ordo debet eſſe ī p̨̄dicatoreꝫvt pͥmo ponat in corde fundamentū fidei cęterarūqꝫ virtutūatqꝫ ſciētię. Secūdo ſuꝑędificet ędificiū bonoꝝ operū: de qͦ. j.Corinth̓. iij. c. Unuſquiſqꝫ videat quō ſuꝑędificet. Alius ſuꝑędificat auꝝ/ argentū/ lapides p̄cioſos .i. oꝑa incipiētiū operaꝓficientiū/ oꝑa ꝑfectoꝝ. Tertio debet pſalmū dicere .i. operabona q̨̄ facit alijs p̨̄dicare nō ad gloriā ꝓpriā: ſꝫ dei. Un̄ dic̄:Nomī tuo .i. ad honorē noīs tui. Eſa. xxiiij. c. In doctrinisglorificate dn̄m. e ¶ Uenite ⁊ videte ⁊cͣ. Secūda pars: vbiincipiētes ad oꝑa dei cōſiderāda inuitat. Hoc eſt em̄ inuitatoriū: vt adoremꝰ in ſpū ⁊ ꝟitate .ſ. cōſiderare oꝑa dn̄i. Et nō dicit: Ite/ ſic̄ mali p̨̄dicatores qͥ dicūt ⁊ nō faciūt: ſed ꝑ exemplūſuū eos inuitans/ dicit: Uenite .ſ. mecū/ vel poſt me qͥ p̨̄cedo.Uenite .ſ. ad deū / accedite paſſibꝰ fidei ⁊ amoris. Et qꝛ fidespurgat ⁊ amor īflāmat: bn̄ ſeqͥt̉ f ¶ Et videte nō vana. Psͣ.Auerte ocl̓os meos ne videāt vanitatē: Sꝫ g Opera dei.Cōtra qd̓ dicit̉ d̓ vanis huiꝰ mūdi hoībꝰ/ Eſa. v. c. Cithara ⁊lyra ⁊ tympanū ⁊ tibia in cōuiuijs veſtris: ⁊ opus dn̄i nō reſpicitis: nec oꝑa manuū eiꝰ cōſideratis. Et qd̓ ē iſtud opus vel hͨoꝑa q̨̄ ꝯſiderare debemꝰ? Duo p̨̄cipue .ſ. opus incarnatiōis etopus paſſiōis: de qͥbꝰ Eſa. xxviij. f. Alienū eſt opꝰ eiꝰ .ſ. ꝙ incarnet̉ verbū: ꝑegrinū eſt opus eiꝰ ab eo .ſ. ꝙ moriat̉ deꝰ. Itēetiā tertiū opus cōſiderādū/ qͥ videlicet vnū reprobat ⁊ aliumeligit: Et d̓ hͦ ſpecialit̓ ſubiūgit: h ¶ Terribilis. q. d. videteoꝑa dei/ tribilis/ i ¶ In cōſilijs habitꝭ: k Suꝑ filioshoīm: qꝛ quoſdā illumīat: ⁊ qͦſdā excęcat: qͦſdā ſaluat: ⁊ qͦſdādamnat. Huiuſmodi conſiliū terribile eſt cuilibet quātūcūqꝫ
ſctō. Iob .xxv. a. Poteſtas ⁊ terror apud eū ē. Ro. xj. c. Tufide ſtas/ noli altū ſaꝑe: ſed time. Item nota ꝙ nō dicit: ī operibus vel ſentētijs q̨̄ mutant̉: ſꝫ in cōſilijs/ q̨̄ nō mutant̉: ẜmillud Eſa. xlvj. c. Cōſiliū meū ſtabit. Psͣ. Cōſiliū dn̄i in ęternū manet. Ꝙ dicit: Suꝑ filios hoīm/ pōt ītelligi aliter qͣꝫdictum ſit/ videlicet ꝙdeꝰ terribilis eſt ſuper filios hoīm .i.plus timeri debet qͣꝫhomīes: ſicut diciturMatth̓. x. c. Nolitetimere eos qui occidunt corpus ⁊cͣ. l¶ Qui conuertit ⁊cͣ.Hoc ad litterā pōt legi de mari rubro: ẜm qd̓ in Exo. xiiij. etxv. habet̉: Et ẜm qd̓ ſeqͥt̉: In flumīe ⁊cͣ. de iordane: d̓ cuiꝰtrāſitu habet̉ Ioſue. iij. Sꝫ meliꝰ ē vt myſtice ītelligat̉. Sup̄ęgit de timore ⁊ de his q̨̄ timorē īcutere poſſūt: Hic aūt enumerat ea q̨̄ ad amorē accēdūt. Primū ē opus iuſtificatiōis:de qͦ dicit: l¶ Qui cōuertit. q. d. t̓ribilis ē: nec tm̄ t̓ribilis/īmo ⁊ amabil̓. Qui ꝯuertit mare .i. cor pctōris. Eſa. lvij.d. Impij qͣſi mare feruēſ. Cōuertit dico m In aridā .i. īſitim: vt ſitiat iuſticiā. Ioh̓. vij. f. Si qͥſ ſitit veniat ad me ⁊ bibat. Secūdū ē opꝰ adiutorij qͦ adiuuat ꝓficiētes. Vn̄ addit:n ¶ In flumīe .i. ī mortalitate. o ¶ Pertrāſibūt pede .i.ſine ꝑiculo ⁊ facilit̓. Dr̄ aūt mortalitas flumē: qꝛ fluit. Ecc̄s. j.a. Generatio p̨̄terit ⁊ generatio aduenit. ij. Regꝭ. xiiij. c. Oēsmorimur ⁊ qͣſi aq̨̄ dilabimur ī t̓rā q̨̄ nō reuertēt̉. Vel flumēvocāt̉ diuitię/ q̨̄ fluūt/ affluūt ⁊ effluūt. Psͣ. Diuitię ſi affluātnolite cor apponere. Et dic̄: pede in ſingulari: qꝛ vnū tm̄ pedē debemꝰ mergere in aqͥs huiꝰ flumīs: vt ſumamꝰ de rebustrāſitorijs tm̄ ad neceſſitatē ⁊ nō ad voluptatē. Duo em̄ pedes ſt̓ neceſſitaſ ⁊ voluptaſ. Hoc flumīe ꝑtrāſeūt mali duobꝰpedibꝰ: qꝛ accipiūt bona trāſitoria/ ⁊ ad neceſſitatē ⁊ ad voluptatē: Boni ꝟo: vt dictū ē: vno tm̄: qd̓ ſignificatū eſt in eo ꝙiacob claudicabat/ Gen̄. xxxij. g. Et notādū ꝙ ī iordane pͥusingreſſi ſūt ſacerdotes: ⁊ vltimo egreſſi: Ita mō ſacerdotes ⁊clerici pͥmi ſt̓ ī ingreſſu diuitiaꝝ: ſꝫ poſtremi ī egreſſu. Tertiūē: qꝛ ꝑſeuerātes ⁊ ꝑtrāſeūtes glorificabit. Un̄ addit/ p bi.ſ. vltra flumē in portu fęlicitatis ęternę: q Lętabimur inipſo/ nō in alia re. Cantꝭ. j. a. Exultabimꝰ ⁊ lętabimur in te.Hoc aūt facit potēter: qꝛ ipſe ſolus ē ⁊ erit omnipotens. Un̄ſequit̉: r ¶ Qui dn̄at̉: qͣſi lętabimur in ipſo. In quo? Ineo qui dn̄at̉. Apocꝭ. xix. c. Rex regum ⁊ dn̄s dominantiū.s ¶ In virtute ſua: qd̓ nullꝰ alius facit. Omēs em̄ potētesdominant̉ in virtute aliena .ſ. dei: Deus aūt in ꝓpria virtute.Ro. xiij. a. Oīs poteſtas a dn̄o deo ē. Dominat̉ dico nōad hora: ſed t ¶ In ęternū. Daniel̓. iiij. g. Poteſtas eiuspoteſtas ſempiterna.e ¶ Uenite ⁊cͣ. Moralit̓ ē h̓ exhortatio ad īgreſſū religiōis:quā debēt facere illi/ dicētes: Uenite ad clauſtꝝ. Apoc̄. vlt.d. Qui audit/ dicat veni. f ¶ Et videte oꝑa dn̄i: qui tothoīes paſcit māna ſuo ī de ẜto religiōis: et cętera mirabillia: d̓qͥbꝰ habet̉ Deut̓. viij. a. Quę oīa pn̄t ſpūalit̓ ī clauſtro reꝑiri.Et licꝫ tot mirabilia oꝑet̉: tn̄ h ¶ Terribilis/ ē ſęcularibꝰ: ſ¶ In cōſilijs .i. ꝯſilia eiꝰ: qͥbꝰ dicit: oīa eſſe relinquēda: ſūt eisterribilia: k Suꝑ filios hoīm .i. magis qͣꝫ ꝯſilia filioꝝ hominū qͥ ꝯſulūt vt diuitię acqͥrant̉ ⁊ cuſtodiant̉. Psͣ. Cōſiliū ſopis ꝯfudiſtis .i. ꝯſiliū chriſti. Et alibi: Cōſiliū altiſſimi irritauerūt. Nec ē timēdū ītrare religionē: qꝛ dn̄s fac̄ eos ꝯteneremūdū. Un̄ addit: ¶ Qui ꝯuertit mare in aridā. Hareem̄ mūdꝰ ē qd̓ hoī ꝟtit̉ ī aridā/ cū illud ꝯculcat ꝑ ꝯtēptū: ⁊ eūꝯculcāſ trāſit ad deẜtū: vt d̓ deſerto trāſeat ad t̓rā ꝓmiſſiōis:vbi erit leticia ſēpit̓na. Un̄ h̓ ſeqͥt̉: n In flumīe/ iordanis. i.ī morte: q̨̄ eſt media int̓ religionē ⁊ t̓ra viuētiū nob̓ ꝓmiſſa. d¶ Pertraſibūt pede .i. d̓ facili. ꝑtrāſibūt dico ad t̓rā ꝓmtſſitnis. Et p Ibi lętabimur ī ip̄o. j. Pet̓. jͣ. b. In qͦ exuſtabitꝭmodicū: nūc ſi oportet ꝯtriſtari ī varijs tēptatiōibꝰ. Et poſt.Exultabitꝭ lęticia īenarrabili ⁊ gl̓ificata reportātes fine fidetvr̄ę / ſalutē aīaꝝ. Et vere lętari poterimꝰ ī eo: qꝛ magnꝰ ē dnis.⁊ nos faciet ꝑticipes regni ſui ī ęternū. Un̄ ſeqͥt̉: r Qui doX minat̉ in ꝟtute
Psͣ .5.
Psͣ .51.
Al̓. IpſallatAl̓. FaltiſſimeAl̓. Idn̄iPsͣ. 17. 4
Al̓. riocundabimur
īPsͣ .80.
Psͣ .8.Psͣ. 36.
Psͣ. 61.
sͣ. 4.6.
Psͣ. .53.
Dorulrai
Secundapars
pi. ij.Psͣ. .106.
Psͣ .118.