LXV
ſꝫ et campi tui re̓plebūt̉ vbertac te. Pingueſcētꝭ ſpecioſa deſerti: et exultatiōe colles accingent̉. Indu̓ti ſunt arie̓tesouiū: ⁊ valle̓s abūdabūt fruf mento: clamabūt etenī hymnū dicent.
¶ In finē canticū pſalmi reſurrectionis. LXV.Ubilate deo oīs terramIpſalmū dicite noī eiꝰ:h̓ da̓te gloriā laudi eiꝰ. Dicitedeorqͣꝫ tribilia ſt̓ o̓ꝑa tua dn̄e:t ī ml̓titudīer v̓tutꝭ tuę mētient̉
xiij. c. Miſericordię domini eſt: qꝛ nō ſumus cōſumpti. a Etcampi tui .i. iuſti qui ſuſcipiunt ſemē verbi dei ⁊ pluuia gratie: b ¶ Replebunt̉ vbertate bonorū operum. c¶ Pingue ſcent ſpecioſa deſerti: id gentiles: qui pͥmo deſerti agra dei: facti ſūt modo ſpecioſi decore virtutū: pingueſcētpinguedine charitatꝭ:de qͣ ſupra: Sic̄ adipeet pinguedine repleatur aīa mea. e ¶ Etcolles .i. martyres ſevſqꝫ ad mortis patibulū humiliātes/ d ¶ Exultatiōe accingetur ī agone martyrij.Ita em̄ bn̄ erāt accincti iſto gladio: ꝙ om̄iatyrānoꝝ tormēta vincebant. Vnde Dacianus nō p̨̄ualēs auferre exultationē a beato vincentio/ coactus eſt clamare: vincimur. Non tm̄ autemdoctrinā recęperūt ab apoſtolis: ſed ⁊ exemplū. Unde ſequit̉:¶ ¶ Induti ſunt/ ornamentis virtutū ⁊ pulchra cōuerſatiōeꝫg ¶ Ariętes ouium .i. apoſtoli ductores ⁊ doctores populi.h ¶ Et valles .i. humiles populi: i ¶ Abundabūt frumēto .i. fruge bonorū operum. k Clamabūt/ ad dominū: nōblaſphemantes: ſed deum laudantes: Etenim hymnumdicent.X Unde bn̄ ſequit̉: a ¶ Et camꝑi tui replebunt̉ vbertate. Campi ſunt libertas ⁊ latitudo cęleſtis. Psͣ. Et eduxitme in latitudinē. Et hi campi non erūt ſteriles: ſed replebunt̉vbertate. Illa em̄ terra fluit lacte ⁊ melle: ⁊ om̄i bono abūdat.Iudicꝭ. xviij. c. Uidimus terrā valde opulentā ⁊ vberem: eamus ⁊ poſſideamus eam. Vnde ſequit̉: c¶ Pingueſcentſpecioſa deſerti .i. cęli: qd̓ dicit̉ deſertū: Lucꝭ. xv. a. Relinquit nonagintanouē in deſerto. d ¶ Et exultatione colles accingent̉ .i. culti .ſ. ſancti. Psͣ. Exultabūt ſācti in gloria. f IInduti ſunt duplici ſtola. Prouer. xxxj. c. Omnesdomeſtici eiꝰ veſtiti ſunt duplicibus. g ¶ Ariętes ouium:p̨̄lati populoꝝ. h ¶ Et valles: hūiles ſubditi. i ¶ Abundabunt frumēto/ fruitiōis ęternę. Zach̓. ix. d. Quid bonūeius/ ⁊ qͥd pulchrū eiꝰ niſi frumentū electorū ⁊cͣ. k ¶ Clamabunt: nō ex dolore: ſed ex gaudio. Etenī hymnū dicent.Moraliter: c¶ Pingueſcēt ſpecioſa deſerti .i. clauſtri. q. d. religioſi qui pulchri ſunt exterius in habitu religioſo:pingues erūt interiꝰ ꝑ deuotionē ⁊ charitatē. Sed mō in multis verificat̉ ꝓphetia/ Eſa. xvij. a. In dię illa attenuabit̉ gloriaiacob: ⁊ pīguēdo carnis eiꝰ emarceſcet. Et. xl. f. Repēte flauitī eos ⁊ aruerūt ⁊cͣ. d ¶ Et exultatiōe colles accingent̉.Colles qui pendēt: ſunt cōtemplatiui. Iob. vij. c. Suſpendiūelegit anima mea. f Induti ſunt ariętes ouiū .i. pręlatiindumēto virtutū. Psͣ. Sacerdotes tui induant̉ iuſticiā. Col̓.iij. b. Induite vos ſic̄ electi dei viſcera miſericordię/ benignitatē hūilitatē ⁊cͣ. Sed mō nō induūt ſe p̨̄lati talibꝰ indumētis:ſed lanis ouiū ſuaꝝ. Ezech̓. xxxiiij. a. Lanis operiebamī: ⁊ qd̓craſſum erat occidebatis: h ¶ Et vallęs .i. humiles clauſtrales: i ¶ Abūdabūt frumēto .i. bonis oꝑibꝰ. k ¶ Clamabūt: in pſalmodia: Et hoc cū deuotiōe: l ¶ Eteni hymnūdicet. Psͣ. Beati qͥ habitant in domo tua dn̄e: in ſęcuia ſęculorū laudabūt te.¶ Expoſitio Psͣ. LXV.Ubilate deo ⁊cͣ. Titulꝰ. In finē canticū pſaltmi reſurrectiōis. Supra ęgit ꝓpheta de trāſmigratione a pctō in libertatē filiorū: Hic aūt agit de tranſmigratione ppl̓i dei in ſuꝑnā hierl̓m: q̨̄ iā in capite chriſto factaeſt in ſua reſurrectiōe: ⁊ in nob̓ faciēda eſt ī generali reſurrectibn̄e. Itē ī p̨̄cedēti pſalmo ęgit de generali reſurrectiōe: vbi dixit: Ad te oīs caro veniet: In iſto agit de cauſa reſurrectiōis:ſcꝫ de chriſti reſurrectiōe. Et ideo ps iſte intitulat̉ a reſurrectibſſe: ⁊ monet nos vt de reſurrectiōe chriſti gaudeamꝰ: et in eaſpem noſtrę reſurrectiōis ponamus. Eſt ergo ſenſus tituli talis: Canticū iſtud dirigens nos: in finem/ chriſtū: vel in cōſumationē vitę ęternę ē reſurrectiōis: qꝛ hic agit̉ de exulta
tiōe habita ꝓ reſurrectiōe/ tā capitis q̨̄ p̨̄ceſſit/ qͣꝫ mēbroꝝ quęſequet̉. Et ē pſalmi: qꝛ monet ad bn̄ oꝑādū ꝓ reſurrectiōe.Ex his patet ītētio ꝓph̓ę: q̨̄ ē monere nos ad iubilū ⁊ pſalmū.i. ad exultationem ⁊ oꝑationem ꝓ ſpe reſurrectiōis. Modꝰ.Quadripertitꝰ eſt pſalmꝰ. Primo monet oēs de reſurrectiōechriſti gaudere/ q̨̄ oībꝰdat vita. Secūdo inuitat incipientes vt oꝑadei cōſiderēt: vt quosvnuꝫ p̨̄miū expectat:vna fides iungat: ibi:Uenite et videteoꝑa dei. Tertio monet gentes benediceredeū: qͥ licꝫ tribulatiōibus ꝓbet ſuos: ꝓbatos tn̄ perducit ad regnū: ibi: Bn̄dicite gentes. Quarto ꝑfectiores ⁊ magisdeuotos monet exemplo ſuę liberatiōis amplius cōfidere indomino: ibi: Uenite audite. Primo ergo monet nos gaudere ⁊ laudare deū actu cordis/ cū dicit: miubilate deooīs terra .i. habitātes in ea. Vel/ oīs terra .i. omīs eccleſia.Zach̓. ix. b. Iubila filia hierl̓m. Psͣ. Iubilemꝰ deo ſalutarinr̄o. Eſa. xliiij. d. Iubilate extrema t̓rę. Secundo/ actu oꝑis/cū dicit: n ¶ Pſalmū: ad litterā: o Dicite noī eiꝰ. Psͣ.Pſallā nomī tuo altiſſime. Tertio actu manus/ cū ſubiūgit:p PDate ⁊cͣ. Dare em̄ ē actus manꝰ. Dicit gͦ: Date gloriālaudi eiꝰ .i. gratꝭ facite bona oꝑa: vn̄ deus gl̓ificet̉ ⁊ laudet̉.Matth̓. v. b. Sic luceat lux vr̄a corā hoībꝰ vt videāt oꝑa vr̄abona: ⁊ gl̓ificēt patrē vr̄m qͥ in cęlis eſt. Iubilat eccl̓ia ī alleluia/ ⁊ neumatibus ⁊ hymnis. Pſalmū dicit/ ad litterā in pſalmodia. Dat gl̓iā/ cū poſt pſalmū īclinātes filij eiꝰ dicūt: Gl̓iapatri ⁊ filio ⁊ ſpūiſancto. Et dicit ſingularit̓/ gloriā: qꝛ vna ēgl̓ia triū ꝑſonaꝝ. Quōdā ter dici ſolebat: Gloria pr̄i: gl̓ia filio: gl̓ia ſpūiſancto: ſed ꝓpter arrianos mutatū ē: vt ẜm hancpphetiā ſemel dicat̉. Ul̓ diſtinguat̉: Iubilate/ ī officio eccleſię: pſalmū dicite/ in bona oꝑatiōe: date gloriā in p̨̄dicatiōe. Nō vob̓: ſed laudi eiꝰ/ veſtrā inſcitiā on̄dendo. Psͣ.Ex ore infantiū ⁊ lactētiū ꝑfeciſti laudē. Itē voſipſos mūdādo: qꝛ nō ē ſpecioſa laus ī ore pctōris: Ecc̄i .xv. c. Et Apocꝭ.xiiij. a. Nemo poterat dicere canticū niſi illa centū qͣdragītaqͣttuor milia qͥ empti ſunt de terra: Hi ſunt qͥ cū mulieribꝰ nōſunt coinqͥnati ⁊cͣ. Sed cū dicit: Iubilate deo oīs terra:quare nō dicit ſil̓r cęlū: cū ſic d̓ſcat̉ Eſa. xlix. d. Laudate cęli⁊ exulta terra: iubilate mōtes laudē? Solutio. Hic dr̄ terra etnō cęlū: qꝛ in cęlo eſt cōtinuꝰ iubilꝰ: in terra aūt lamentū fuit:Sed a tꝑe gratię iubilādū ē ibi. Iob. xxxviij. a. Ubi eras cūme laudarent aſtra matutina ⁊ iubilarēt oēs filij dei? Et p̨̄terſupra dicta: qDicitę deo/ ſic: r ¶ Ꝙterribilia ſunt .i.valde t̓ribilia: s Oꝑa tua/ o dn̄e. Quę oꝑa? Incarnatiopaſſio/ ⁊ opus diei iudicij: ī quo timebūt angeli: ſicut dr̄ Iobxlj. c. Sed cū ſint terribilia: quō iubilandū eſt? Solutio duplex. Amabilia ⁊ ſuauia ſunt iuſtis: terribilia aūt iniuſtis ⁊ reprobis: Un̄ ⁊ angelꝰ in veſte candida ⁊ vultū fulgureo apparuit mulieribꝰ: Matth̓. xxviij. a. Vel ſic: Ex vna ꝑte debemꝰgaudere ꝑ ſpē: ex alia terreri ꝑ timorē. Psͣ. Exultate ei cū tremore. Et iō hic poſtqͣꝫ p̨̄miſit de iubilo lętātiū/ ſtatim ſubiūgit de terrore timētiū/ dicēs: Dicite deo ꝙͣterribilia ſūtoꝑa tua dn̄e. Sꝫ vt qͥd dicēdū ē deo cū ipſe oīa ſciat? Solutio. Quia cōfeſſio laudis dei vtilis ē nob̓. Tob̓. xij. b. Oꝑadei reuelare ⁊ ꝯfiteri honorificū ē. Et qͥd dabit deo qͥ ei ſaltēꝟba nō offert? Oſee vlti. a. Tollite vobiſcū v̓ba ⁊ cōuertimīad dn̄m: dicite ei: oēꝫ aufer iniqͥtatē: Sic̄ Iob. x. a. Dicā deonoli me cōdēnare. Terribilia gͦ ſūt oꝑa dei: ſꝫ oꝑa hoīm vana:ẜm qd̓ dic̄ Hiere. x. c. Vana ſt̓ ⁊ opus riſu dignū. Et licꝫ ſintt̓ribilia/ nō terrēt pctōres: Un̄ ſeqͥt̉: t ¶ In ml̓titudine virtutis tuę mētient̉ tibi inimici tui .ſ. pctōres .i. licꝫ te ſciātvirtuoſū ⁊ fortē ad iudicādū: tn̄ nō ceſſabūt peccare: qd̓ ē mētiri deo: cui ꝓmiſerūt ī baptiſmo ſe nō peccaturos abrenūciātes ſathanę ⁊ oībꝰ pōpis eiꝰ. Vel In ml̓titudine v̓tutis2
Partitiopſalmi
ps. 61.ii
nes l̓
lles
Al̓. IpſalliteautemAl̓. ⁊qͣꝫtimēdaAl̓. Ppotentie
Psͣ .94.
Psͣ .9.
literPs .17.
Psͣ. 149.
Psͣ .8.
lr.
Psͣ. .131.
Psͣ. 83.
Psͣ .2.