Pſalmus
a Flumē dei re̓pletū ē aquis:d̓ paraſti cibū illorum: quōniāe ita ē p̨̄paratio eius. Riuoseius inebriā: multiplicar genimina eius: ī ſtillicidijs eif lętabit̉r germinās. Bn̄dice̓sArcoronę anni be̓nignitatꝭ tuę:
Ul̓. Fluuiusdei repletuseſt aquaAl̓. SuleosAl̓. IgenerationesAl̓. FſuisIAl̓. r cū exoriet̉Al̓. ⁊coronā
ico ꝙ locupletaſti: qd̓ apparet: qꝛ flumē dei .i. baptiſmꝰ: repletū eſt aqͥs .i. donis ſpūſſctī q̨̄ ibicōferunt̉: q̨̄ dicūt̉ aquę: qꝛ mūdāt ⁊ fęcūdāt corda hoīm. Nectm̄ aqͣs habēt: ſꝫ ⁊ panē. Un̄ addit: c¶ araſti cibū illoꝝ.ſ. corpꝰ tuū. d ¶ Qm̄ ita eſt p̨̄paratios eiꝰ: ſcꝫ cibi: ꝙ .ſ. ab ipſo dn̄o ⁊ de carne ꝓpria p̨̄paret̉. q. d. magna eſt dignitas ppl̓cōuerſi ad dn̄m: qui non indignū paſtorēos vel coquū habet: ſed ipſū dn̄m qͥ nō vilēne/ cibū vel inſulſū p̨̄parat: ſed ipſum corpuss ſuū. Ioh̓. vj. e. Panis quē ego dabo caromea eſt ꝓ mundi vita. Et qꝛ p̨̄dicta bonat p̨̄uidebat ꝓph̓a ꝑ apl̓os ꝓuentura: Ideoorat vt ipſos inebriet deus gr̄a ſua. Vndedicit: e ¶ Riuos eius .i. apl̓os ⁊ p̨̄dicatores eccl̓ię: vt alijs ex abundātia eructare poſſint verbum bonū: f ¶ Inebria donis ſpūſſancti. Etbn̄ dicunt̉ apl̓i riui: qꝛ de fōte chriſto manātes alijs aquā doctrinę ⁊ ſapiētię ſalutaris mīſtrabant. g MMultiplica genimīa eiꝰ/ flumīs .ſ. eccl̓ię: vt a credētibꝰ generent̉ alij credētes.Sed ad hoc ꝙ germē faciat fructū/ neceſſe habet irrigari. Un̄addit: h ¶ In ſtillicidijs eiꝰ .i. eccleſię. iLętabit̉ germinās .i. cathecuminꝰ ⁊ mamotrephꝰ. Stillicidia aūt ſunt guttędoctrinę. Et merito lętabit̉: qꝛ tu k ¶ Bn̄dices remittendopeccata in p̨̄ſenti: ⁊ in futuro coronādo. l ¶Coronę .i. multitudini credentiū circūſtanti ad modū coronę. Coronę dicom ¶ Anni .i. acqͥſitę in anno: n ¶ Benignitatis tuę .i. in tꝑegratię qd̓ fuit ex benignitate tua. Vl̓ ſic/ Bū̄dices coronęanni benignitatis tuę .i. bn̄dicendā ⁊ laudandā oſtendesvictoriā facta tꝑe gratię quo viciſti mundū diabolū/ mortē⁊ iudęū: ⁊ in quo tu facis nos victoriā habere de mūdo/ carne⁊ diabolo: qd̓ ex tua benignitate nō ex nr̄a virtute eſt. Thren̄.Mk iij. c. MiſericordięX vr̄os ⁊ educā vos de ſepulchris vr̄is ⁊cͣ. Et īebriaſti .i.inebriabis eā cęleſti dulcedine. Psͣ. Inebriabunt̉ ab vbertatedomus tuę. Multiplicaſti locupletare eā/ cęleſtibꝰ diuitijs. Eph̓. iij. c. Det vobis ẜm diuitias glorię ſuę. Ad gloriā autē nō peruenit̉ niſi ꝑ gratiā. Vnde de gratia ſubiungit̉:a ¶ Flumē derrepletū eſt aquis. Flumē dei pͥncipaliuseſt iordanis .i. humilis deſcenſio .ſ. humilitas quę aquis gratiarū implet̉. Prouer. xj. a. Ubi hūilitas ibi ſapientia. Et inhoc flumīe: c¶ Paraſti cibū illoꝝ .ſ. hūiliū: qꝛ ibi ſunt boni piſces ſquamigeri .ſ. ſollicitudines ꝓprię ſalutis q̨̄ a deo parant̉. d Qm̄ ita .i. ex dei paratiōe eſt p̨̄paratio eiꝰ/ cibi:qͣſi nō alio mō parat̉ niſi a deo. Phil̓. ij. b. Deus eſt qͥ oꝑat̉ invobis velle ⁊ ꝑficere ꝓ bona volūtate ſua. q. d. nō alius oꝑarihoc pōt. Et hoc eſt cibus ſanctoꝝ. Ioh̓. iiij. e. Meus cibus ēvt faciā volūtatē eiꝰ qͥ miſit me. Sed qꝛ nō eſt plena refectio ſiſumat̉ cibꝰ ſine potu: ideo poſt cibū petit potū/ dicēs. e ¶ Riuos eius inebria. Sed quō pōt aqua īebriari? Sol̓o. Nōdicit aquā: ſed riuos. Riuus aūt nō eſt aqua: ſed alueus: Qd̓ꝓbat alia lr̄a q̨̄ habet: Sulcos eius īebria. Et Iohel̓. iij.d. Suꝑ om̄s riuos iuda ibunt aquę. Riui gͦ ſiue aluei aut ſulcihuiꝰ flumīs .ſ. hūilitatis: ſunt hūiles qͥ cōtinent hūilitatē: hosinebriat dn̄s vino cōſolatiōis ſuę: vt p̨̄dictū cibū ſuauiꝰ ⁊ delectabilius poſſint ſumere. Cantꝭ. v. a. Comedite amici ⁊ bibite⁊ inebriamini chariſſimi. g ¶ Multiplica genimīa eiꝰ.hūilitatis: vt in cordibꝰ hominū creſcat hūilitas. Vel/ Genimina eiꝰ/ ſunt bona ꝓpoſita: q̨̄ neceſſe eſt multiplicari vt adopus ꝑueniant. Sed iſta genimia parū multiplicant̉ .ſ. peccata vel peccatores: de quibꝰ Lucꝭ. iij. b. Genimīa viperarū qͥsoſtēdet vobis fugere a ventura ira? Oſee. viij. b. Culmꝰ ſtansnō eſt ī eis germe nō faciet farinā. Hoc ſignificatū eſt Iudicꝭvj. a. vbi dr̄: Cū ſeuiſſet iſrl̓ aſcēdebat madian ⁊ amalech ⁊ cęteri oriētaliū nationū/ ⁊ apud eos figētes tētoria: ſic̄ erāt ī hebis cūcta vaſtabāt. Ad hoc autē vt multiplicent̉/ neceſſaria eſtirrigatio diuinę gratię. Un̄ ſequit̉: h ¶ In ſtillicidijs eiꝰlętabit̉ germinās .i. in irrigatiōe gratię: quę eſt eius .i. hūilitatis: qꝛ deus hūilibꝰ dat gratiā. Si autem lętabit̉ germinās
multo magis letabit̉ colligēs meſſē: ẜm qd̓ dr̄ Eſa. lx. a. Letabūt̉ corā te ſic̄ qͥ lętant̉ ī meſſe. De qͣ meſſe ſeqͥt̉: k Bn̄dices o dn̄e. l Coronę anni benignitatꝭ tuę. Annꝰiſte ē vita ęt̓na: de qͦ Eſa. lxiij. b. Dies vltiōis in corde meo:annꝰ retributiōis meę venit. Hic annꝰ hꝫ coronā .i. intermīabilitatē ⁊ honorē. Prouer .xxvij. d. Coroa tribuet̉ tibi in generatiōe ⁊ generatioē. Huic coronę bn̄dicet dn̄s/ ſuꝑaddensgaudiū/ omnē fęlicitatē. Psͣ. Dn̄s bn̄cet ppl̓o ſuo ī pace. Sūt aūt ī hac coroī. xij. lapides p̄cioſi/ qͥ ſt̓ duodecim gaudia ꝑadiſi/ q̨̄ ſignificāt̉ ꝑ duodecim fructꝰarboris ꝑadiſi: de qͣ dr̄ Apocl̓. xxij. a. Exvtraqꝫ ꝑte flumīs erat lignū vitę afferensxij. fructꝰ ꝑ ſingulos mēſes. Sūt autē ſexilloꝝ de euaſiōe mali: ⁊ ſex de adeptiōe boni. Aīa em̄ qͣꝫdiu eſt in corꝑe/ ē quaſi vincta in carcere: ⁊ qn̄ egredit̉ a corꝑe/ tūc liberat̉ a carcere. Un̄pͥmū gaudiū eſt de carceris abſolutiōe. Un̄ clamat quidā decaptiuis: Educ de carcere animā. Et aliꝰ: Infęlix ego hō: qͥsme liberabit de corꝑe mortis huiꝰ? Ro. vij. d. Et alius: Memento mei cū bn̄ tibi fuerit/ vt ſuggeras pharaoni vt educatme de carcere iſto. Ideo ſctī: qꝛ reputāt corpꝰ ſuū carcerē eſſeſpūs: ipſum vigilijs/ ieiunijs/ diſciplinis affligere nō ceſſant:vt incarceratꝰ ſpiritꝰ liberet̉ ⁊ coronet̉. Sciūt em̄ ꝙ in ſuo exitu coronabit̉. Ecc̄s. iiij. d. Interdū quis de carcere cateniſqꝫegredit̉ ad regnū. Secūdū gaudiū eſt de vinculorū ruptiōe:quę ſunt ſeptē corporis neceſſitates .i. fames/ ſitis/ frigus/ calor/ laſſitudo infirmitas/ ⁊ ad vltimū mors/ ſiue neceſſitas moriēdi. His ſeptē vinculis ligauit deꝰ hoīem miſericordit̉ poſtpeccatū qͣſi inſanū: ne in ſe ipſū ⁊ ī alios deſeuiret. Sꝫ hō qͣſiinſanus ꝓ poſſe ſuo hęc vincula conat̉ rumpere. Un̄ Hiere.ij. d. A ſęculo cōfręgerūt iugū/ ruper̄t vincula. Famē ⁊ ſitimꝑ crapulā ⁊ ebrietatē: frugus ꝑ veſtiū multiplicitatē: calorē ꝑveſtiū ſubtilitatē: laborē laſſitudinis ꝑ ociū ⁊ quietē: infirmitatē ꝑ medicinā ⁊ electuaria: mortē oīno diſſoluere nō poſſūt:ſed faciūt qd̓ poſſunt. Sancti ꝟo hęc vincula nō volūt rūpere quouſqꝫ ipſe dn̄s qui ligauit eos in morte dirūpat ea. Un̄sͣ. Dirūpiſti dn̄e vincula mea ⁊cͣ. Tertiū gaudiū ē de exilij terminatiōe .i. mūdi egreſſiōe: in qͦ ſancti ſunt qͣſi in exilio.Un̄ vnꝰ: Incola ego ſum in terra ⁊cͣ. Et bn̄ mūdus dr̄ exiliū:quia eſt penurioſus ſolitarius et horridus. Deutꝭ. xxxij. b.Inuenit eum in terra deſerta plena horroris ⁊ vaſtę ſolitudinis. Ecōtrario: patria eſt locus fęcūdꝰ amęnus/ ſecurꝰ. Eſa.xxxij. d. Sedebit populꝰ meus in pulchritudine pacis in tabernaculis fiducię ⁊ in requie opulēta. Quartū eſt de hoſtiū:id eſt dęmonū euaſione. Psͣ. Benedictus deus qui nō deditnos in captionē dentibus eorū: laqueus cōtritus eſt ⁊ nos liberati ſumꝰ. Et nō ſolū gaudiū erit de eoꝝ euaſiōe/ īmo d̓ eorum exterminatiōe. Psͣ. Lętabit̉ iuſtus cum viderit vindicta⁊cͣ. Apocꝭ. xviij .ſ. Exultate ſuper eam cęlū ⁊ ſācti apoſtoli etꝓphetę: qm̄ iudicauit deus iudiciū veſtrum de illa. Quintūgaudiū eſt d̓ tenebrarū exterminatiōe. Ꝙͣdiu em̄ ſpiritꝰ fuit īcarcere carnis/ fuit in tenebris ignorantię. Ignorat enim fineſuum. Eccͣs. ix. a. Neſcit homo vtrum amore vel odio dignꝰſit. Itē neſcit qͥd ſit ipſe ſpiritꝰ: ⁊ quō ſit deꝰ trinꝰ et vnus: ⁊huiuſmodi/ quę clare ſciet poſt exitum a corpore. j. Corinth.xiij. d. Uidemus nūc per ſpeculū in ęnigmate: tunc autē faciead faciem. .j. Ioh̓. iij. a. Chariſſimi nūc filij dei ſumus ⁊ nondum apparuit nobis quid erimus: Scimus enim quonia cumapparuerit nobis ſimiles ei erimus/ quoniā videbimus eumſicuti eſt. Ideo ſancti in iſtis tenebris ignorātię dolent ⁊ gemunt: quia lumen cęli videre non poſſunt. Vnde Tob. v. b.Quale gaudiū erit mihi qui in tenebris ſedeo ⁊ lumen cęli nōvideo? Sextum gaudiū eſt de amicorū ornatione ⁊ aggratulatione. Cōſuetudo em̄ ē ꝙ peregino reuertēti occurrūt amiciggratulantes eius aduentui: Sic angeli occurrūt ſanctis intorte aggratulantes eis: Matth̓. xxiiij. c. Mittet angelosos ⁊ cōgregabit electos eiꝰ a quattuor ventis terrę. Et quimodo ſunt in arta via: tūc erūt in latitudine magna campoꝝUnde bn̄ ſequit̉:
A
Al̓. Fluuiusdei repletuseſt aquaAl̓. SuleosAl̓. IgenerationesAl̓. rſuisAl̓. rcū exorie
Ps. .3.Coronadecim gain patria
Ps. 141.Gen̄. 40. c. l
MoxaliterUsͣ .35.
Psͣ .115.
Psͣ. .118.
Psͣ. .125.
Psͣ. .57.
i. Pel. 5. b.