Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a et factā eius intellexerunt.bLętabitur iuſtus ī domino? ſperabit in eo: lau̓dabūt̉t oͥmes f recti corde. In finē pſalmꝰ dauid/ticū hieremię aggei vl̓ ece-

chielis/ de v̓bo peregrinationis vel de ppl̓o tranſmigratiōis/ inciperēt ꝓficiſEde̓ LXIIII. (ci.tVcet hymnꝰ deꝰ ī ſion:tibi re̓ddet̉ votū ī hie­ 8

a Et facta eiꝰ ītellexerūt. Facta aūt p̨̄dicatiōe: tm̄ timuerūt mali/ ſꝫ iuſti lętati ſūt: p̨̄dicātes qͣꝫ alij. Un̄ bn̄ ſequit̉: b Lętabit̉ iuſtꝰ ī dn̄o: eis qͦs ꝯuerti viderūt adfidē. c Et ſꝑabit ī eo: det eis vitā ęt̓nā. Et tātū creſcereccl̓ia erubeſcēt euāgeliū: Sꝫ d Laudabunt̉/ etiāab oībꝰ: e Oēs: tm̄ apl̓i: f Recticorde: recta fidemhabēt. De his oībushabet̉ ſatꝭ Actꝭ. ij..vbi dr̄: ſumebāt ci ī exultatiōe ſimplicitate cordis: collaudātes deū habētes gr̄aꝫ ad oēm plę: dn̄s aūt augebat ſalui fierēt qͦtidie ī idipſū.X dicebas eos paruulos: quō ſciūt annūciare oꝑa dei?Propterea on̄dit eos eſſe paruulos ſenſibꝰ/ ſꝫ malitia: qꝛlicet ſint hūiles ſimplices: tn̄ ſūt ītelligētes prudēteſ. Un̄addit: a Et facta eiꝰ intellexer̄t. j. Corꝭ. xiiij. d. Malitia ꝑuuli eſtote: ſenſibꝰ aūt ꝑfecti eſtote. Matth̓. x. b. Eſtote prudētes ſic̄ ſerpētes: ſimplices ſic̄ colūbę. Et bn̄ ꝯcomitant̉ ī ꝟſu hęc duo ꝟba: Anūciauerūt et ītellexerūt:qꝛ qͥcūqꝫ vult ānūciare debet intelligēs: alioqͥn errat. Un̄j. Timoth̓. j. b. Quidā aberrāteſ ꝯuerſi ſūt ī vantloquiū/ volētes legꝭ doctores: ītelligētes: neqꝫ q̨̄ loquūt̉/ neqꝫ deqͥbꝰ affirmāt. Itē qͥcūqꝫ hꝫ donū ītelligētię: debet alijs annūciādo cōmunicare: Alioqͥn reprobat̉ a dn̄o: Matth̓. xxv. c.Seruū īutilē ꝓijcite ī tenebras exteriores. Et qͥd ampliꝰ annūciare debēt/ ſb̓dit: b ¶Lętabit̉ iuſtꝰ ī dn̄o: em̄ tm̄oꝑa faciēda debēt annūciare/ ſꝫ etiā debēt ad oꝑa allicerep̨̄mia/ q̨̄ erūt ī lęticia magna: licet oꝑa fiāt qn̄qꝫ ī cordis āguſtia. Vn̄ in Pͣsͣ. Eūtes ibāt flebāt/ mittētes ſemīa ſua: Ueniētes aūt veniēt exultatione/ portātes manipulos ſuos.Eſa. ix. a. Lętabunt̉ corā te ſic̄ lętant̉ ī meſſe: ſic̄ exultāt victores capta p̨̄da/ qn̄ diuidūt ſpolia. Eſa. lxj. a. Oleū gaudij luctu. Lętabit̉/ iuſtꝰ ī dn̄o: in vino pn̄tꝭ iocūditatis: in ione hedera .i. in tꝑalibꝰ. Ione. iiij. c. q̨̄ ſub vna nocte nata eſt: ī vna nocte perijt: Sꝫ in dn̄o .i. in lęticia ſēpiterna. Eſa. lj. d. Lętitia ſempiterna ſuꝑ capita eoꝝ. Ei ne interim ſit ſine ꝯſolatione/ adiungit: c Et ſperabit in eo.Ro. xij. c. Spe gaudentes. Ro. v. a. Spes non ꝯfundit. Etbtūs Bern̄. addit: ſꝫ infūdit. Et tandē d Laudabunt̉om̄es recti corde. j. Corꝭ. iiij. a. Tunc laus erit vnicuiqꝫa deo. Magna em̄ erit lauſ dicet illd̓ Matth̓. xxv. c. Eſuriui dediſtꝭ mihi māducare. f Recti corde torti.Recti corde/ ſūt: cor ad deū erigunt. Cantꝭ. j. b. Rectidiligūt te. Torti corde/ ſūt: cor ī his tꝑalibꝰ ponūt. Eccͣj.iij. d. Cor īgrediēs duas vias/ habebit ſucceſſus: prauūcor ſcādalięabit̉ ī illis. Duas vias īgredit̉/ vult regnarechriſto/ gaudere mundo. Expoſitio Psͣ. LXIIII.Edecet ⁊cͣ. Titulꝰ. In fine Psͣ. dauid cātit hieremię aggeī ecechielis/ de ꝟbo peregrinatiōis vl̓ de ppl̓o trāſmigratiōis/īciperet ꝓficiſci. In p̨̄cedēti pſalmo ęgit de paſſiōe dn̄i:Et qꝛ paſſionē dn̄i habemꝰ reditū captiuitate pctī corruptiōis ī lib̓tatē gr̄ę gl̓ię: agit ī pſalmo de lęticia redeuntiū: qd̓ innuit̉ ī titulo. Hieremias em̄ ad lr̄aꝫ p̨̄dixit reditū filioꝝ iſrl̓ de captiuitate babylonica: quā ſigͣt̉ reditꝰcaptiuitate pctī. aūt dic̄: Cāticū hieremię aggei:ſigͣt ſctī exultāt de reditu. Et dic̄: Hieremię aggei ezechielis: qꝛ hieremias fuit an̄ captiuitatē: ezechiel inip̄a captiuitate: aggeꝰ aūt ī reditu. Et ſigͣt p̨̄teritꝭ pn̄tibꝰ futurꝭ eſt gaudiū. Sic legēdꝰ ē titulꝰ. Psͣ. iſte dirigensnos: ī finē chriſtū/ vl̓ ī ꝯſūmationē: eſt dauid: et eſt/ticū hieremię aggei et ezechielis .i. exultatio ſctōꝝexultāntiū: de vbo ꝑegrinatiōis .i. de ppl̓o ꝑegrināte inhac valle miſerię ꝓpt̓ ꝟbū: vl̓ diaboli ſuggerētꝭ: Eritꝭ ſic̄ dij:vl̓ dn̄i emittētꝭ de paradiſo. Ul̓ ſic: Peregrināte a deopctm̄: ꝓpt̓ v̓bū p̨̄dictū diaboli vl̓ ſerpētꝭ. Ul̓ de pl̓o trāſmigratiōis: trāſmigrauit de cęlo ad terrā: de gr̄a ad cul

I. Exultātiū dico tūc pͥmo/ inciperēt ꝓficiſci .i. reuerti ad pęnitētiā/ ſiue ipſā pęnitētiā ad deū: em̄ gaudēt de ꝑegrinatiōe aut trāſmigratiōe: ſꝫ de ꝑegrinātiū reuerſiōe. Intētio ꝓph̓ę eſt/ cōſolari nos ī exilio ꝓmiſſionēreditꝰ. Modꝰ. Biꝑtitꝰ ē psͣ. Primo affirmat reditūcat̉. Scd̓o laudes de v̓tutes deſcribit: ibi.Spes oīm finiumterrę. Dic̄ ꝓph̓a īſona ppl̓i chriſtiani peregrinātꝭ ī mūdo: reuertētis ad patriam.g Te decet hymnꝰ deꝰ ī ſiō. q. d. redeundū ē babylone .i.e ꝯfuſiōe pctī/ de ꝯfuſiōe mūdi: Vt i In ſiō .i. ī eccl̓iareddat̉ laus deo debita: ad quā factꝰ ē. Eſa. xliij. c. Po-pulū iſtū creaui mihi: laudē meā narrabit. Et illi qͥbꝰ deꝰ de-dit gr̄aꝫ redeūdi/ de debēt ei gr̄as referre hymnos reddere. Primo ex titulo dat ītelligere/ a qͥbꝰ debet laudari deꝰ.ſ. ab his exier̄t pctō: Quia ē ſpecioſa laus ī ore peccatorꝭ: Eccͣj .xv. c. Psͣ. Quō cātabimꝰ cāticū dn̄i: ī t̓ra aliena?1iOſtendit etiā qͥs ſit laudandꝰ/ dic̄: Deꝰ. Quō dicitymnꝰ. Ubi/ dic̄: In ſiō. Dic̄: Te/ vnū .ſ. pr̄eꝫ. Ul̓Te/ veꝝ .ſ. filiū. Ul̓ Te bonū .ſ. ſpm̄ſctm̄. Itē Te creatoſi: Te redēptorē: Te ducē: Te/ cuſtodē: Te/ ſaluatorem:viTe/ adiutorē: Te/ remūeratorē: Te/ glorificatorē/ decet1iihymnꝰ. Un̄ pꝰ pſalmos cātat eccl̓ia: Gl̓ia pr̄i filio ſpūiſctō: Sic̄ erat ī pͥncipio ⁊cͣ .ſ. ſolꝰ erat. Et vere / te decetijhymnꝰ: qꝛ tu es dignꝰ iuſtꝰ/ ęquus bonꝰ. Qd̓ īnuit eccl̓iaqn̄ cātat: Vere dignū iuſtū ē/ ęquū ſalutare. Dignitas em̄inpr̄is ē reuerēda: iuſticia ęqͥtas filij ē metuēda: ſalꝰ a benigniire debemꝰ dn̄m .ſ. exultatiōe ſpūali. Hymnꝰ em̄ ē laus dei Quid ſit jtate ſpūſſctī ē ſperāda. h HHymnꝰ. Hic notat̉ quō lauda cātico. Cāticū aūt eſt exultatio mentꝭ hīta de ęt̓nis/ ī vo nꝰ et qͥd q. ꝓrūpēs. Eſt ſenſus: Decēs ē vt deū laudemꝰ hilarit̓ ęternis. Psͣ. Deo nr̄o ſit iocūda decoraqꝫ laudatio. Per Psͣ. 146 jexultationē ē iocūda: Per deſideriū ęt̓noꝝ decora. i Inſion: Ecce vbi laudādꝰ eſt: qꝛ ī eccl̓ia militāti: Quę dr̄ ſion Eccl̓ia mi.i. ſpecula/ ꝓpt̓ tria. Primū ē: qꝛ ab ea gl̓iaꝫ dn̄i a lōge ſpecu dicit̉ ſpeclamur. ij. Corꝭ. iij. d. Nos ꝟo om̄es reuelata facie gl̓iaꝫ dn̄iſpeculātes: ī eādē imaginē trāſformamur a claritate ī clarita/ tāqͣꝫ a dn̄i ſpū. Secūdū eſt/ ab ea īſultꝰ hoſtiū p̨̄uidereiidebemꝰ. Eſa. xxj. c. Suꝑ ſpeculā dn̄i ego ſū ſtās iugit̉ diē: ſuꝑ cuſtodiā meā ego ſū ſtās totꝭ noctibꝰ .i. ī ꝓſꝑitate ī aduerſitate. Tertiū ē/ qꝛ amicꝰ .i. chriſtꝰ a lōge veniēs ab ea ſpeculat̉. Baruch. v. b. Exurge hieruſalē ſta ī excelſo: circuſpice ad oriētē. Itē dr̄/ ſion .i. ſpeculū: qꝛ ī ea pōt videremaculas ſuas: ꝯſiderādo .ſ. bonos ſūt ī eccl̓ia. Iob xxxiij.d. Reſpiciet hoīes/ dicet: peccaui: ꝟe deliqͥ. Ezech̓. xliij.c. Fili hoīſ/ on̄de domui iſrl̓ tēplū .i. eccl̓iaꝫ: ꝯfūdāt̉ ab īiqtatibꝰ ſuis. k Et/ ab his te laudabūt/ Tibi reddetvotū .i. corpꝰ aīa/ q̨̄ deo vouemꝰ ī baptiſmo. o In hieruſalē .i. ī ęt̓na btītudīe/ vbi erit viſio pacꝭ. Ul̓ In hierl̓m.i. ī eccl̓ia militāte/ vbi debet pax ꝯcordia. Tibi ſſoli mūdo vl̓ diabolo: m Reddet̉/ qͣſi mutuo acceptū. nUotū .i. ꝯceptio meliorꝭ boni. Eſa. xix. d. Ęgyptij vota vouebūt dn̄o ſoluēt. Poſtqͣꝫ de reuerſiōe tetigit: orat ſe et eccleſia: vt ipſe eiſdē reuertentibꝰ cōputet̉: Un̄ additExandi or̄onē Moralit̓. g Te decet hymnꝰ deꝰ ī ſion .i. ī ſpecula ꝑlatiōis. h Hymnꝰ dic̄/ vētilatio cāꝝ: allegatiodecretaliū. Ecc̄j. xlv. c. Dedit ei .i. aīę: fūgi ſacerdotio l noniurgio: hr̄e laudē/ atteſtatiōes: in noīe ipſius/ iuſtiniani. k Et tibi reddet̉ votū ī hierl̓m .i. ī ꝯtēplatiōe religiōis. m Reddet̉ votū/ illd̓ triplex ꝯtinētię/ obediētiępauꝑtatꝭ: vl̓ ſine ꝓprio viuere/ auferet̉ vl̓ diſſipabit̉ dilpenſationē. Itē/ Reddet̉ tibi/ hominibꝰ ꝓpter laudemtvel timorē: ſed Tibi/ ꝓpter amorē. o In hieruſalē .i. in pace: murmure. Qd̓ vidēs religioſus/ debetalios ſecū trahere: violentiā/ ſed per orationē/ dicens:Exaudi or̄onē mea

a

Partitiopſalmi

Al̓. ⁊qͥ recti ſūt

De cōſe iijc. hi duo

Mozaliter

Ps. .1j6.

Psͣ .125.

n Eccl̓ia miiij dicit̉ ſpes

Aguli

Gen̄. 3. a. et. d.