LXIII
a EEt exaltabit̉ deꝰ reſurgēdo. Ul̓ ſic. Scrutati ſūit inqtates: in chriſto/ volētes ī eo iniqͥtatē īuenire.Deecrūt ſcrutātes ſcrutinio: qꝛ nō īuenerūt: eo ꝙ iniqͥttēfecit: nec īuentꝰ eſt dolꝰ ī ore eiꝰ: Ęſa.Pt̓. ij. dō acoralire defecerūt: Quia accedet .i. acceſtẜm ꝙ expoſitū eſt: volentes ī eo reperire iniqrate. Sꝫ et exalta/ f ⁊ exaltabit̉ deꝰ. Sagittęr ꝑhit̉ deꝰ .i. ſctūs ⁊ iu cuuloꝝ factę ſūt plagę eoꝝ: ⁊ſtus apparebit: qꝛ non 8 īfirmatę ſūt ꝯtra eos linguęīuener̄t iniqͥtatē ī eo.Ul̓ ſic: Accedet hōchriſtꝰ ad paſſionē ſpōtanee: Et cor altū ei fuit .i. ꝓfūdū⁊ incōp̄hēſibile ꝯſiliū: qͦ mori ꝓ redēptiōe nr̄a volebat. Ettn̄ nō extinguet̉ nomē eiꝰ: ſed exaltabit̉ deꝰ/ ī reſurrectiōeq hūiliatꝰ fuit hō ī paſſiōe: ſic̄ dicit̉ Phil̓. ij. b. Hūiliauit ſemetipſū ⁊cͣ. ꝓpt̓ qd̓ ⁊ deus exaltauit illū ⁊cͣ.x a ¶ Exaltabit̉ deꝰ. Ecc̄j. iij. c. Altiora te nō q̨̄ſierꝭ.Nūqͥd gͦ nō poſſumꝰ deū cogͦſcere? Nōne dic̄ Sap̄. xiij. b.A magnitudīe ſpeciei ⁊ creat̉ę/ cogͦſcibilit̓ pot̓it creator hoꝝvideri? Sol̓. Poſſumꝰ qͥdē fide/ ſꝫ nō plena cognitiōe: ẜm illud Iob .xxxvj. d. Oēs hoīes vidēt eū: ⁊ vnuſqͥſqꝫ ītuebit̉ꝓcul. Et. j. Corꝭ. xiij. d. Uidemꝰ nūc ꝑ ſpeculū ī ęnigmate.Potētię. Psͣ. Scd̓m altitudinē tuā ml̓tiplicaſti filiDei Sapīę. Ro. xj. d. O altitudo diuitiaꝝ (os hoīm.Bonitatꝭ. Psͣ. Emitte manū (ſapiētię ⁊ ſcīę dei.Nobilitas (tuā de alto/ eripe me/ ⁊ libera me ⁊cͣ.ho / Uirtꝰ. Psͣ. (Eſa. xxxiiij. c. Nobiles eiꝰ n̄ erūt ibi.ſpūalis. Psͣ. Ego dixi dij eſtis: ⁊ filij excelſi oēs.niniſQuis ſic̄ dn̄s deꝰ nr̄ qͥ in altꝭ habitat .i. ī ꝟtuoſis.boni Sapīa. Eccͣs. vij. c. Sapīa ꝯfortauit ſapiētē ſuꝑ de. 90. Fortitudo. Psͣ. Qui hitat ī (cē pͥncipes ciuitatꝭ.adiutorio altiſſimi. Eſa. xxxiij. c. Munimēta ſaxoSuꝑbia. Eſa. xiiij. d. Suꝑ aſtra (rū ſb̓limitas eiꝰ.Dia. Profūditas ꝯſilioꝝ eiꝰ. (cęli exaltabo ſoliū meū.boli Apoct̓. ij. g. Qui nō nouerūt altitudinē ſathanę.Proſꝑitas. Iob. xxx. c. Eleuaſti me ⁊ qͣſi ſuꝑ vēsͣ. 55.tū ponēs eliſiſti me valide. Psͣ. Ab altitudinediei timebo. Iob. xxiiij. d. Eleuati ſūt ad moPertīacia vl̓ ꝓteruia. Pro/ (dicū/ ⁊ nō ſb̓ſiſtēt.uer. xiiij. d. Qui īpatiēs ē/ exaltat ſtulticiā ſuā.Iob. xxxix. c. Cū tp̄s fuerit/ ī altū alas erigit.Iactātia ſeu extollētia. Psͣ. Nolite extollere ī alAmbitio. Hiere. xlix. d. Arro (tū cornu vr̄m.Cgātia decępit te qͥ hītas ī cauernis ⁊ apprehēdehoPręſūptio ꝯtēpla (re niterꝭ altitudinē colliū.Dignitaſ empta. Exo. xx. d. Nō aſcēdes ꝑ gradtionis: vt hic: Accedet hō ad cor altū.ad altare meū .ſ. ꝑ gradꝰ pecunię/ amicoꝝ/ obſeCopia diuitiaꝝ. Lucꝭ. xvj. d. Qd̓ hoībꝰ (qͥoꝝ.altū eſt/ abominabile eſt ante deū. Et qͥd mirū:Nobilitas carnalis. (cū diuitię ſint ſtercora.Eſa. ij. c. Incuruabit̉ altitudo virorū.Om̄is pars ſuꝑbię. Psͣ. Alta a longe cognoſcit.Sagittę paruulorū. Secunda pars: vbi irridet proheta iudęos de duobus. Primo de hoc ꝙ facto nō potuunt nocere efficacit̉ chriſto. Un̄ dicit: Sagittę paruuꝘ factę ſūt plagę eoꝝ .i. plagę eoꝝ qͣs chriſto ītuler̄t/d fuerūt niſi ſic feſtucę: Solēt em̄ paruuli facere arcꝰ ⁊ traere feſtucas. Scd̓o de hͦ ꝙ nec v̓bo potuerūt ei nocere: Un̄idit: d Et īfirmatę ſūt ꝯtra eos linguę eoꝝ: qꝛ cūdn̄s ſurrexit: nihil potuer̄t dicere ꝯtra eū. Et hoc/ cōtras. l. ad ꝯfuſionē eoꝝ. Un̄ adhuc irridet eos eccl̓ia: q̨̄ in ſeimana paſchę cātat: Dicāt nūc iudęi: quō militeſ cuſtodiēsͣ ſepulchrū ꝑdiderūt ieſū. Et pꝰ: Aut ſepultū reddāt/ autſurgētē adorēt. Cōfuſis iudęis īfidelibꝰ/ exaltati ſūt fideleſ.rincipiū aūt exaltatiōis on̄dit pęnitētiā fuiſſe/ dicēs: ſoturbati ſūt: ad pęnitētiā: g ¶ Oēs qͥ videbāt eoſſęos videlicet ꝯfuſos. h ¶ Et timuit oīs hō. Accōmoeſt diſtributio: ⁊ diſtribuit tm̄ ꝓ bonis .ſ. ꝓ pęnitētibꝰ. Ulendū ꝙ ſit diſtributio ꝓ generibꝰ ſingulo
ſꝫ eoꝝ. Conturbati ſūt om̄ēsh qͥ videbāt eos: ⁊ timu̓it oīshō. Annūciauer̄t oꝑa dei:
ſcꝫ diuites ⁊ pauꝑes: nobiles ⁊ ignobiles: gręci ⁊ latini. Dehac ꝯturbatiōe ⁊ timore ſatꝭ aꝑte habet̉ Actꝭ. ij. f. His auditis cōpūcti ſūt corde: ⁊ dixerūt ad petrū ⁊ ad reliqͦs apl̓os:Quid faciemꝰ viri frēs? Et qꝛ ex p̨̄dicatiōe ſeqͥt̉ iſta ꝑturbatio ⁊ timor: bn̄ p̨̄mittit/ q̄ .ſ. p̨̄dicauerat petrꝰ. Un̄ ⁊ h̓ ſeqͥt̉:i ¶ Annūciauerūt/ſcꝫ apl̓i: k ¶ Operadei: p̨̄dicādo. Trespͥmi euāgeliſtę annūciauerūt opera dei .ſ.īcarnationē ⁊ alia: Iohānes ꝟo annūciauiteſſētiā ⁊ ꝑſonaſ dicēſ: In pͥncipio erat ꝟbū ⁊cͣ. Volauit em̄ īſublime/ vt aqͥla: Prędicatio aūt ē exītelligētia: Un̄ addit:☞ Et facta eiusb ¶ Sagittę ꝑuuloꝝ ⁊cͣ. Moralit̓ p̄t exponi ꝟſus iſte d̓īuidis: ſic: Sagittę ꝑuuloꝝ .i. īuidoꝝ: c. ¶ FFactę ſt̓ plagę eoꝝ .ſ. ipſoꝝ īuidoꝝ: qꝛ cū alios ſagittāt ⁊ eis detrahūt/ex īuidia ſeipſos pͥus vulnerāt dolore parit̓ ⁊ pctō. De qͥbꝰdicit̉ Iob. v. a. Paruulū occidit īuidia. Poeta: Iuſtiꝰ īuidia nihil eſt/ q̨̄ ꝓtinꝰ ipſū: Actorē rodit/ excruciatqꝫ ſuū. Un̄bn̄ ſb̓dit: d ¶ Et īfirmatę ſt̄ cōtra eos linguę eoꝝ .i.linguę eoꝝ ſibi īfirmitatē īferūt. Ul̓ de qͥbuſdā p̄dicatoribꝰ:qͥ dicūt ⁊ nō faciūt: pōt exponi ſic: c ¶ Plagę eoꝝ: q̨̄ incordibꝰ pctōꝝ faciūt: Sūt qͣſi b ¶ Sagittę paruuloꝝ .i.nō multū penetrāt: eo ꝙ nō ſūt forteſ manibꝰ: nec arcū ſacręſcpͥturę pn̄t tēdere manibꝰ .ſ. oꝑando. Iſti debiles ſūt ſagittarij/ ⁊ cutꝭ diaboli dura eſt ⁊ ſpiſſa: vn̄ ſagittę p̨̄dicatiōis qͣstales emittūt/ n̄ pn̄t eā ꝑforare. Iob. xlj. a. Corpꝰ eiꝰ qͣſi ſcuta fuſilia ⁊ cōpactū ſquamis ſe ſe p̄mētibꝰ: vna vni ꝯiungit̉/vt nec ſpiraculū īcedat ꝑ eas. Et parū pꝰ: Nō fugabit eū virſagittariꝰ: ī ſtipulā ꝟſi ſūt ei lapides fūdę: quaſi ſtipulā ęſtimabit malleū ⁊ deridebit. Et qͥd faceret fortes manꝰ ſagittarioꝝ? Mūditia. Iob. xvij. c. Mūdis manibꝰ addet fortitudinē. Si aūt haberēt ī manibus fortitudinē/ tūc penetrarētcorpꝰ diaboli: qꝛ ſagittę potētꝭ acutę. Sꝫ qꝛ debiles nos videt diabolꝰ: ideo nō timet nos. Un̄ dr̄ de eo Iob .xlj. d. Deridebit vibrantē haſtā. d ¶ Et infirmatę ſūt cōtra eoslinguę eoꝝ: ꝯtra .ſ. ſemetipſos: qꝛ alios rep̄hendūt de vitijs/ ī qͥbꝰ ipſimet laborāt. Ro. ij. a. Inexcuſabilis es o hōoīs qͥ iudicas: in qͦ em̄ iudicas alterū/ teipſū ꝯdēnas: eademem̄ agis q̨̄ iudicas. Ul̓ Cōtra eos: qͥbꝰ ipſi p̨̄dicāt. q. d. nōpn̄t eos a vitio retrahere: qꝛ debilis eſt lingua quā manꝰ nōadiuuat. Un̄ Gregꝰ. Loquētꝭ auctoriraſ ꝑdit̉: cū vox operenō adiuuat̉. Itē de bonis ⁊ humilibꝰ p̨̄dicatoribꝰ exponit̉:a ¶ Sagittę paruuloꝝ .i. p̨̄dicatio hūiliū ⁊ ꝯtēptibiliū inhͦ mūdo: c FFactę ſūt ꝑlagę eoꝝ .ſ. maloꝝ .i. vulnerāteos ſalubrit̓: Tales em̄ p̨̄dicatores cōmouēt pctōres ad pęnitētiā. j. Cor(. j. d. Infirma mūdi elegit deꝰ/ vt ꝯfūdat fortia ⁊cͣ. iij. Regꝭ. xx. c. Certe vidiſti oēm multitudinē hāc nimiā: ecce tradā eā ī manu tua hodie: vt ſcias qꝛ ego ſū dn̄s.Et dixit achab: Per quē? Dixitqꝫ ei: Hęc dic̄ dn̄s: ꝑ pediſſeqͦs pͥncipū ꝓuinciaꝝ. d EEt infirmatę ſūt cōtra eosi. ꝯtra tales p̨̄dicatores: e ¶ Linguę eoꝝ .i. detractoꝝ. j.Pet̓. ij. c. Sic eſt volūtas dei vt bn̄faciētes obmuteſcere faciatꝭ īprudētiū hoīm ignorātiā. Propter bona em̄ q̨̄ in eisvidēt: ⁊ qꝛ mala ī eis nō vidēt obmuteſcūt: ⁊ qn̄qꝫ cōuertūt̉ad pęnitētiā. Un̄ ſequit̉: f ¶ Cōturbati ſūt: ad pęnitētiā:g Oēs qͥ vidēbat eos: Nō dic̄: qͥ audiebāt: Exemplūem̄ plꝰ mouet qͣꝫ ꝟbū. Abacuk. ij. a. Scribe viſū. Apocal̓.j. c. Cōuerſus ſū vt viderē vocē. h ¶ Et timuit oīs ho:Cū em̄ rōnalis hō videt ſctōꝝ ꝯuerſationē/ ⁊ ſuā lōge eē diſſimilē: timet ſibi. Un̄ Ezech̓. xliij. c. Fili hoīs on̄de domuiiſrl̓ tēplū: ⁊ ꝯfūdant̉ ab iniqͥtatibꝰ ſuis. Tēplū/ eſt corpꝰ ſctīviri: cuiꝰ pęnitētiā dū vidēt pctōres/ timēt. Eſa. xix. c. Eritt̓ra iuda ī pauorē ęgypto. Nec tm̄ exēplo ędificāt/ ſꝫ ⁊ ſanadoctrīa. Vn̄ ſeqͥt̉: i Et annūciauer̄t oꝑa dei: nō fabulas. sͣ. Prędicās p̨̄cęptū eius. Itē/ Opera eiꝰ: non eſſentiā eiꝰ: qꝛ nemo poteſt eā intelligere. Vt quid igit̉ annūciarent eā? Quia ſicut dicit Gregꝰ. pro qualitate audiētiū/ formari debet ſermo doctoꝝ. Et poſſet aliqͥs dicere: Mododicebas eos
28
Al̓. Et
Ioh̓ .1. a.
Moraliterde inuidis
er
Alit̓ de p̄di catoribꝰ dicētibꝰ⁊ nō faciētibꝰ
ibil̓) HominiſboniPrͣ. 90.
Ma /li hoīs
Alit̓ de hūilibꝰpredicatoribus
aliuo
Psͣ. .2.