Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LXIII

a EEt exaltabit̉ deꝰ reſurgēdo. Ul̓ ſic. Scrutati ſūit inqtates: in chriſto/ volētes ī eo iniqͥtatē īuenire.Deecrūt ſcrutātes ſcrutinio: qꝛ īuenerūt: eo iniqͥtfecit: nec īuentꝰ eſt dolꝰ ī ore eiꝰ: Ęſa.P. ij. dō acoralire defecerūt: Quia accedet .i. acceſtẜm expoſitū eſt: volentes ī eo reperire iniqrate. Sꝫ et exalta/ f exaltabit̉ deꝰ. Sagittęrhit̉ deꝰ .i. ſctūs iu­ cuuloꝝ factę ſūt plagę eoꝝ:ſtus apparebit: qꝛ non 8 īfirmatę ſūt ꝯtra eos linguęīuener̄t iniqͥtatē ī eo.Ul̓ ſic: Accedetchriſtꝰ ad paſſionē ſpōtanee: Et cor altū ei fuit .i. ꝓfūdū incōp̄hēſibile ꝯſiliū: mori redēptiōe nr̄a volebat. Ettn̄ extinguet̉ nomē eiꝰ: ſed exaltabit̉ deꝰ/ ī reſurrectiōeq hūiliatꝰ fuit ī paſſiōe: ſic̄ dicit̉ Phil̓. ij. b. Hūiliauit ſemetipſū ⁊cͣ. ꝓpt̓ qd̓ deus exaltauit illū ⁊cͣ.x a Exaltabit̉ deꝰ. Ecc̄j. iij. c. Altiora te q̨̄ſierꝭ.Nūqͥd poſſumꝰ deū cogͦſcere? Nōne dic̄ Sap̄. xiij. b.A magnitudīe ſpeciei creat̉ę/ cogͦſcibilit̓ pot̓it creator hoꝝvideri? Sol̓. Poſſumꝰ qͥdē fide/ ſꝫ plena cognitiōe: ẜm illud Iob .xxxvj. d. Oēs hoīes vidēt: vnuſqͥſqꝫ ītuebit̉ꝓcul. Et. j. Corꝭ. xiij. d. Uidemꝰ nūc ſpeculū ī ęnigmate.Potētię. Psͣ. Scd̓m altitudinē tuā ml̓tiplicaſti filiDei Sapīę. Ro. xj. d. O altitudo diuitiaꝝ (os hoīm.Bonitatꝭ. Psͣ. Emitte manū (ſapiētię ſcīę dei.Nobilitas (tuā de alto/ eripe me/ libera me ⁊cͣ.ho / Uirtꝰ. Psͣ. (Eſa. xxxiiij. c. Nobiles eiꝰ erūt ibi.ſpūalis. Psͣ. Ego dixi dij eſtis: filij excelſi oēs.niniſQuis ſic̄ dn̄s deꝰ nr̄ in altꝭ habitat .i. ī ꝟtuoſis.boni Sapīa. Eccͣs. vij. c. Sapīa ꝯfortauit ſapiētē ſuꝑ de. 90. Fortitudo. Psͣ. Qui hitat ī ( pͥncipes ciuitatꝭ.adiutorio altiſſimi. Eſa. xxxiij. c. Munimēta ſaxoSuꝑbia. Eſa. xiiij. d. Suꝑ aſtra ( ſb̓limitas eiꝰ.Dia. Profūditas ꝯſilioꝝ eiꝰ. (cęli exaltabo ſoliū meū.boli Apoct̓. ij. g. Qui nouerūt altitudinē ſathanę.Proſꝑitas. Iob. xxx. c. Eleuaſti me qͣſi ſuꝑ. 55. ponēs eliſiſti me valide. Psͣ. Ab altitudinediei timebo. Iob. xxiiij. d. Eleuati ſūt ad moPertīacia vl̓ ꝓteruia. Pro/ (dicū/ ſb̓ſiſtēt.uer. xiiij. d. Qui īpatiēs ē/ exaltat ſtulticiā ſuā.Iob. xxxix. c. tp̄s fuerit/ ī altū alas erigit.Iactātia ſeu extollētia. Psͣ. Nolite extollere ī alAmbitio. Hiere. xlix. d. Arro ( cornu vr̄m.Cgātia decępit te hītas ī cauernis apprehēdehoPręſūptio ꝯtēpla­ (re niterꝭ altitudinē colliū.Dignitaſ empta. Exo. xx. d. aſcēdes gradtionis: vt hic: Accedet ad cor altū.ad altare meū .ſ. gradꝰ pecunię/ amicoꝝ/ obſeCopia diuitiaꝝ. Lucꝭ. xvj. d. Qd̓ hoībꝰ (qͥoꝝ.altū eſt/ abominabile eſt ante deū. Et qͥd mirū:Nobilitas carnalis. ( diuitię ſint ſtercora.Eſa. ij. c. Incuruabit̉ altitudo virorū.Om̄is pars ſuꝑbię. Psͣ. Alta a longe cognoſcit.Sagittę paruulorū. Secunda pars: vbi irridet proheta iudęos de duobus. Primo de hoc facto potuunt nocere efficacit̉ chriſto. Un̄ dicit: Sagittę paruu factę ſūt plagę eoꝝ .i. plagę eoꝝ qͣs chriſto ītuler̄t/d fuerūt niſi ſic feſtucę: Solēt em̄ paruuli facere arcꝰ traere feſtucas. Scd̓o de nec v̓bo potuerūt ei nocere: Un̄idit: d Et īfirmatę ſūt ꝯtra eos linguę eoꝝ: qꝛdn̄s ſurrexit: nihil potuer̄t dicere ꝯtra. Et hoc/ cōtras. l. ad ꝯfuſionē eoꝝ. Un̄ adhuc irridet eos eccl̓ia: q̨̄ in ſeimana paſchę cātat: Dicāt nūc iudęi: quō militeſ cuſtodiē ſepulchrū ꝑdiderūt ieſū. Et pꝰ: Aut ſepultū reddāt/ autſurgētē adorēt. Cōfuſis iudęis īfidelibꝰ/ exaltati ſūt fideleſ.rincipiū aūt exaltatiōis on̄dit pęnitētiā fuiſſe/ dicēs: ſoturbati ſūt: ad pęnitētiā: g Oēs videbāt eoſſęos videlicet ꝯfuſos. h Et timuit oīs. Accōmoeſt diſtributio: diſtribuit tm̄ bonis .ſ. pęnitētibꝰ. Ulendū ſit diſtributio generibꝰ ſingulo

ſꝫ eoꝝ. Conturbati ſūt om̄ēsh videbāt eos: timu̓it oīs. Annūciauer̄t oꝑa dei:

ſcꝫ diuites pauꝑes: nobiles ignobiles: gręci latini. Dehac ꝯturbatiōe timore ſatꝭ aꝑte habet̉ Actꝭ. ij. f. His auditis cōpūcti ſūt corde: dixerūt ad petrū ad reliqͦs apl̓os:Quid faciemꝰ viri frēs? Et qꝛ ex p̨̄dicatiōe ſeqͥt̉ iſta ꝑturbatio timor: bn̄ p̨̄mittit/ .ſ. p̨̄dicauerat petrꝰ. Un̄ ſeqͥt̉:i Annūciauerūt/ſcꝫ apl̓i: k Operadei: p̨̄dicādo. Trespͥmi euāgeliſtę annūciauerūt opera dei .ſ.īcarnationē alia: Iohānes ꝟo annūciauiteſſētiā ꝑſonaſ dicēſ: In pͥncipio erat ꝟbū ⁊cͣ. Volauit em̄ īſublime/ vt aqͥla: Prędicatio aūt ē exītelligētia: Un̄ addit: Et facta eiusb Sagittę ꝑuuloꝝ ⁊cͣ. Moralit̓ p̄t exponi ꝟſus iſteīuidis: ſic: Sagittę ꝑuuloꝝ .i. īuidoꝝ: c. FFactę ſt̓ pla eoꝝ .ſ. ipſoꝝ īuidoꝝ: qꝛ alios ſagittāt eis detrahūt/ex īuidia ſeipſos pͥus vulnerāt dolore parit̓ pctō. De qͥbꝰdicit̉ Iob. v. a. Paruulū occidit īuidia. Poeta: Iuſtiꝰ īuidia nihil eſt/ q̨̄ ꝓtinꝰ ipſū: Actorē rodit/ excruciatqꝫ ſuū. Un̄bn̄ ſb̓dit: d Et īfirmatę ſt̄ cōtra eos linguę eoꝝ .i.linguę eoꝝ ſibi īfirmitatē īferūt. Ul̓ de qͥbuſdā p̄dicatoribꝰ: dicūt faciūt: pōt exponi ſic: c Plagę eoꝝ: q̨̄ incordibꝰ pctōꝝ faciūt: Sūt qͣſi b Sagittę paruuloꝝ .i. multū penetrāt: eo ſūt forteſ manibꝰ: nec arcū ſacręſcpͥturę pn̄t tēdere manibꝰ .ſ. oꝑando. Iſti debiles ſūt ſagittarij/ cutꝭ diaboli dura eſt ſpiſſa: vn̄ ſagittę p̨̄dicatiōis qͣstales emittūt/ pn̄t ꝑforare. Iob. xlj. a. Corpꝰ eiꝰ qͣſi ſcuta fuſilia cōpactū ſquamis ſe ſe p̄mētibꝰ: vna vni ꝯiungit̉/vt nec ſpiraculū īcedat eas. Et parū pꝰ: fugabit virſagittariꝰ: ī ſtipulā ꝟſi ſūt ei lapides fūdę: quaſi ſtipulā ęſtimabit malleū deridebit. Et qͥd faceret fortes manꝰ ſagittarioꝝ? Mūditia. Iob. xvij. c. Mūdis manibꝰ addet fortitudinē. Si aūt haberēt ī manibus fortitudinē/ tūc penetrarētcorpꝰ diaboli: qꝛ ſagittę potētꝭ acutę. Sꝫ qꝛ debiles nos videt diabolꝰ: ideo timet nos. Un̄ dr̄ de eo Iob .xlj. d. Deridebit vibrantē haſtā. d Et infirmatę ſūt cōtra eoslinguę eoꝝ: ꝯtra .ſ. ſemetipſos: qꝛ alios rep̄hendūt de vitijs/ ī qͥbꝰ ipſimet laborāt. Ro. ij. a. Inexcuſabilis es ooīs iudicas: in em̄ iudicas alterū/ teipſū ꝯdēnas: eademem̄ agis q̨̄ iudicas. Ul̓ Cōtra eos: qͥbꝰ ipſi p̨̄dicāt. q. d.pn̄t eos a vitio retrahere: qꝛ debilis eſt lingua quā manꝰadiuuat. Un̄ Gregꝰ. Loquētꝭ auctoriraſ ꝑdit̉: vox opere adiuuat̉. Itē de bonis humilibꝰ p̨̄dicatoribꝰ exponit̉:a Sagittę paruuloꝝ .i. p̨̄dicatio hūiliū ꝯtēptibiliū in mūdo: c FFactę ſūt ꝑlagę eoꝝ .ſ. maloꝝ .i. vulnerāteos ſalubrit̓: Tales em̄ p̨̄dicatores cōmouēt pctōres adnitētiā. j. Cor(. j. d. Infirma mūdi elegit deꝰ/ vt ꝯfūdat fortia ⁊cͣ. iij. Regꝭ. xx. c. Certe vidiſti oēm multitudinē hāc nimiā: ecce tradā ī manu tua hodie: vt ſcias qꝛ ego ſū dn̄s.Et dixit achab: Per quē? Dixitqꝫ ei: Hęc dic̄ dn̄s: pediſſeqͦs pͥncipū ꝓuinciaꝝ. d EEt infirmatę ſūt cōtra eosi. ꝯtra tales p̨̄dicatores: e Linguę eoꝝ .i. detractoꝝ. j.Pet̓. ij. c. Sic eſt volūtas dei vt bn̄faciētes obmuteſcere faciatꝭ īprudētiū hoīm ignorātiā. Propter bona em̄ q̨̄ in eisvidēt: qꝛ mala ī eis vidēt obmuteſcūt: qn̄qꝫ cōuertūt̉ad pęnitētiā. Un̄ ſequit̉: f Cōturbati ſūt: ad pęnitētiā:g Oēs vidēbat eos: dic̄: audiebāt: Exemplūem̄ plꝰ mouet qͣꝫ ꝟbū. Abacuk. ij. a. Scribe viſū. Apocal̓.j. c. Cōuerſus ſū vt viderē vocē. h Et timuit oīs ho: em̄ rōnalis videt ſctōꝝ ꝯuerſationē/ ſuā lōge diſſimilē: timet ſibi. Un̄ Ezech̓. xliij. c. Fili hoīs on̄de domuiiſrl̓ tēplū: ꝯfūdant̉ ab iniqͥtatibꝰ ſuis. Tēplū/ eſt corpꝰ ſctīviri: cuiꝰ pęnitētiā vidēt pctōres/ timēt. Eſa. xix. c. Eritt̓ra iuda ī pauorē ęgypto. Nec tm̄ exēplo ędificāt/ ſꝫ ſanadoctrīa. Vn̄ ſeqͥt̉: i Et annūciauer̄t oꝑa dei: fabulas.. Prędicās p̨̄cęptū eius. Itē/ Opera eiꝰ: non eſſentiā eiꝰ: qꝛ nemo poteſt intelligere. Vt quid igit̉ annūciarent? Quia ſicut dicit Gregꝰ. pro qualitate audiētiū/ formari debet ſermo doctoꝝ. Et poſſet aliqͥs dicere: Mododicebas eos

28

Al̓. Et

Ioh̓ .1. a.

Moraliterde inuidis

er

Alit̓ de p̄di catoribꝰ dicētibꝰ faciētibꝰ

ibil̓) HominiſboniPrͣ. 90.

Ma /li hoīs

Alit̓ de hūilibꝰpredicatoribus

aliuo

Psͣ. .2.