Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

LXIIII

a ruſalē. Exaudi orationemb meā: ad te om̄is caro veniS et. Uerbā iniquoꝝ p̨̄ualuē erunt ſuꝑ nos: impietātibꝰf nr̄is tu propitiaberꝭ. Beaſꝫ tus qu̓ē elegiſti et aſſumpſiiſti: inhabitabit ī ratrijs tuis.

ra Exaudi or̄onē meā: vt .ſ. fiat illa reuerſio: ego cumcis reuertar. Simile habemꝰ Daniel̓. ix. a. vbi dicit̉ ſic: Egopaniel ītellexi ī libris numerū annoꝝ ⁊cͣ. Et pꝰ addit: Et poſui faciē meā ad dn̄m deū meū rogare dep̄cari ⁊cͣ. Et oſtēdit vniuerſitatē redeūtiū ſubiūgit: b Ad te oīs caro veniet. Eſa. xl. b. Uidebit om̄is caroſalutare dei .i. de om̄i genere aliqͥ: vt ſit diſtributio generibꝰ ſinguloꝝ. q. d. qꝛ deom̄ibus generibus hoīm reuertent̉ ad te:oro vt ego eis habeā gratiā reuertendi. Ad litterā aūt ꝓphetat̉ hic reſurrectiomortuoꝝ/ dicit̉: Ad te oīs caro veniet. j. Corꝭ. xv. g. Oēs qͥdē reſurgemꝰ.Iob. xix. d. Rurſū circūdabor pelle mea ī carne mea videbo deū ſaluatorē meū.Gen̄. vj. b. Oīs caro corruperat viā ſuāſuꝑ terrā. Eph̓. v. f. Mēbra ſumꝰ corꝑiseiꝰ: de carne eiꝰ de oſſibꝰ eiꝰ. Et poſſet aliqͥs q̨̄tere: Un̄ veniet ad deū om̄is caro: qͥd habet neceſſe vt ad reuertat̉?Propt̓ bn̄ ſubdit: c Uerba iniqͦꝝ .ſ. dęmonis ſugg.rentis: euę ꝑſuadentis: adę ſe excuſantꝭ: d Pręualerūtſuꝑ nos .i. fuerūt cauſa qͣre exhęredati ſumꝰ/ ī hoc exiliopoſiti: vn̄ neceſſe habemꝰ exire ad patriā redire. Sed ſicutdicit̉: eſt ſpūs vadēs rediēs .i. ſe poteſt in pctm̄ ſemittere: ſed per ſe poteſt a pctō exire: ideo oſtendit exdei miſericordia ꝓcedit reditus iſte: ex nr̄a iuſticia. Un̄dicit: e Et impietatibꝰ nr̄is tu ꝓpitiaberꝭ/ dimittēdo pctā. Tu cuiꝰ ꝓpriū eſt ꝓpitiari. Ro. iij. d. Quē ꝓpoſuit deꝰ ꝓpitiatorē. Psͣ. Propt̓ nomē tuū dn̄e ꝓpitiaberispctō meo multū eſt em̄. Ideo pluralit̓ dicit hic: Impietatibꝰ nr̄is. Sicut em̄ triplex eſt pietas .ſ. in deū: in parētes:in ꝓximos: eſt infidelitas in deū: inobedientia/ in parentes:crudelitas/ in ꝓximū. Propitiaberis dico/ aſſumēs humanā naturā: in paſſus es: vt teipſū in hoſtiā ꝓpitiationis offerres. j. Ioh̓. ij. a. Aduocatū habemꝰ apud patrē ieſū chriſtū iuſtū: ipſe eſt ꝓpitiatio peccatꝭ nr̄is. noſtris tm̄ ſed etiā totiꝰ mūdi. Et ideo/ f Btūs: ſit:g Quē elegiſti .i. humana natura/ quā elegiſti ī vnitatēꝑſonę. Scd̓m eſt gr̄aꝝactio/ vl̓ aſſertio: Btūs eſt.quē elegiſti et aſſūpſiſti: Quia i Inhitabit ī atriis tuis .i. ī tuo ꝯſenſu. Vl̓ de hoīe quē deꝰ vocat dicit̉: Beatus/ quē elegiſti: in participationē gaudij cęleſtis.Aggei. ij. d. Ponā te qͣſi ſignaculum: qꝛ te elegi. Can̄. v. c.Dilectꝰ meꝰ cādidus rubicūdus/ electꝰ ex milibꝰ. h Etaſſūpſiſti. Hoc bn̄ ſequit̉: em̄ ꝓdeſſet electio/ niſi ſeq̄ret̉ aſſūptio. Iudas em̄ fuit electꝰ/ ſꝫ fuit aſſūptus: ẜm illud Ioh̓. vj. g. Nōne vos duodecim elegi: vnꝰ ex vob̓ diabolꝰ eſt? Matth̓. xxiiij. d. Duo erūt ī agro: vnꝰ aſſumet̉ alter relinquet̉. Talis electꝰ aſſūptꝰ i Inhabitabit inatrijs tuis .i. in eccl̓ia militāte: recedet/ ſicut iudas etmulti alij: qui ſic̄ dicit̉ Lucꝭ. viij. b. radices habent: qꝛ actp̄s credūt: in tꝑe tēptatiōiſ recedūt. Eccl̓ia aūt militās dr̄atriū: qꝛ qͣſi atriū ītrat̉ ad domū .ſ. ad pr̄iaꝫ. Psͣ. Stātes erāt pedes nr̄i: ī atrijs tuis hierl̓m. Et q̨̄ vtilitas ē īhītare ī atrijs eccl̓ię? Plenitudo oīm bonoꝝ expectat̉. Un̄ ſeqͥt̉:αλ ReplebimurX a Exaudi or̄onē meā: oro ꝯuerſione pctōrū:Al̓ orationē horaꝝ canonicaꝝ. Heā. vicariā. ij. Paral. xxxv. c. Ianitores portas ſingulas obſeruabāt: ita vtnec pūcto diſcederēt a miniſterio. Donec b Ad te oīscaro veniat. Hęc eſt lr̄a Hiero. ſed nr̄a dicit: Ueniet/ aſſertiue: vt notet ꝯfidentiā ſe exaudiri ſperat. Et recte dicitOis caro: qꝛ ẜm dicit̉ Gen̄. vj. b. om̄is caro corruꝑatvia ſua: Et ideo neceſſe eſt vt reſarciat pęnitentiā/ addeū redeat. Oīs caro/ dicit lapiſ: Qui em̄ hn̄t cor mole veniet ad ipſū: ſꝫ hn̄tes corda dura lapidea/ veniunt.De qͥbus Eccͣj. iij. d. Cor durū male habebit in nouiſſimo.Ecech̓. xj. d. Auferā a vob̓ cor lapideū/ dabo vob̓ cor carneū. Et merito venit caro ad v̓bū: qꝛ ipſū venit ad carnē. Un̄Ioh̓.. b. Uerbū caro factū eſt. Et ſolū ipſū v̓bū venit:

īmo eo āgeli nos adiuuāteſ. Ma tth̓. xxiiij. c. Ubicūqꝫ fuerit corpꝰ illuc ꝯgregabunt̉ aqͥ. Sꝫ qꝛ ſūt aliqͥ ita ſctīvel religioſi eis detrahāt male linguę: ideo ſubiūgit inꝑſona eoꝝ: c Uerba iniqͦꝝ: detractoria: d Pręualuerūt ſuꝑ nos. dicit in nob̓: ſed ſuꝑ nos. Suꝑ bonos em̄ p̨̄ualēt: qꝛ ꝓhibent̉ mali quineoſ detrahēdo ꝯculcēt: ſꝫ ī eis p̨̄ualēt/ qꝛcorda eoꝝ ad īpatiētiā vel odiū ꝓuocāt: qd̓ ſi fieret eſſet veꝝ qd̓ ſeqͥt̉: eEt īpietatibꝰ nr̄is tu ꝓpitiaberꝭ.Deꝰ em̄ ꝓpitiat̉ eis hn̄t odiū ī corde:ſꝫ eis īiurias dimittūt. Un̄ Eccͣj .xxviij.a. Relinq̄ ꝓximo tuo nocēti te: tūc dep̄cāti tibi pctā ſoluent̉. hoī ſeruat irā: a deo q̨̄rit medelā? Eſt ſēſus huiꝰ verſuſ: Uerba iniqͦꝝ p̨̄ualuer̄t ſuꝑ noſ īpietatibꝰ nr̄is tu ꝓpitiaberꝭ. q.d. maledicimur ab hoſtibꝰ: nos ecōtrario maledicimusnec male volumꝰ eis/ ſꝫ patient̉ ſuſtinemꝰ: ideo a te dn̄e bn̄dicimur: tu das nob̓ veniā pctōꝝ. Un̄ Matth̓. v. a. Btī eritis maledixerint vob̓ hoīes ⁊cͣ. Exemplū huiꝰ habemꝰ indauid: ſolū q̨̄ hic dicunt̉ dixit: ſꝫ fecit. ij. Regꝭ. xvj. c.Dimitte .ſ. ſemei vt maledicat mihi iuxta p̨̄cęptū dn̄i: ſiforte reſpiciat dn̄s afflictionē meā: reddat mihi bonū maledictiōe hac hodierna. Deūt̓. xxiij. a. Vertit dn̄s maledictionē eiꝰ .ſ. balaā/ in bn̄dictionē tuā. Balaā/ īterp̄tat̉ vanꝰ populꝰ .i. ppl̓s detractoꝝ. Dn̄s aūt miſericors qn̄qꝫ etiā de talibꝰ iniqͥs detractoribꝰ aliqͦs eligit/ vocat eos ad religio/ aſſumit ad officiū p̨̄dicatiōis. Un̄ ſequit̉: f Btūsquē elegiſti/ de mūdo .i. extra legiſti: ſic̄ liliū inter ſpinas:vl̓ aurū īter lapillos. Elegiſti/ dico: ad intrandū clauſtrū.Ioh̓ .xv. c. Quia ꝟo de mūdo eſtꝭ: ſꝫ ego elegi vos dedo: ꝓpterea odit vos mūdus. h Et aſſūpſiſti: ad miniſteriū p̨̄dicatiōis: ſicut Actꝭ. xiij. a. Segregate mihi paulū barnabā ī opꝰ ad qd̓ aſſūpſi eos. Et de electiōe pauli aſſūptiōe ſil̓ habet̉ Actꝭ. ix. c. Vade qm̄ vas electiōis eſt mihiiſte vt portet nomē meū corā gētibꝰ regibꝰ filijs iſrl̓. Sꝫnotādū dic̄: Btūs quē elegiſti: dic̄ pluralit̓: Btīqͦs elegiſti ⁊cͣ: vt notet qm̄ etſi multi ſūt vocati: pauci tn̄ electi: pauciſſimi ſūt aſſūpti: vt dr̄ Matth̓. xx. b. Et. j. Corꝭ.ix. d. Oēs ī ſtadio currūt: oēs qͥdē currūt: ſꝫ vnꝰ accipit brauiū. Itē dic̄: Quā elegiſti: ſed quē ī maſculino: em̄eligit effęminatos. Un̄ Numeri .j. qn̄ nūerant̉ ꝓceſſuri adbella dn̄i: cōputant̉ ꝑuuli muleres. Exo. xvij. c. Eligetibi viroſ pugnatores ꝯͣ amalech. Sꝫ qꝛ ſūt etiā aliqͥ qn̄qꝫ ītrāt clauſtrū: tn̄ ꝑſeuerāt: Et ſūt alij dicūt libent̉ītrarēt/ ſi ſe ꝑſeueraturos putarēt: Ideo ꝯͣ vtroſqꝫ ſeqͥt̉: i Inhītabit ī atrijs tuis .i. ꝑſeuerabit ille .ſ. electus eſt adeo ī religiōe: q̨̄ ē qͣſi atriū ītroitꝰ tēpli ſctī. p̨̄ſumat p̨̄mio electoꝝ/ a deo ē electꝰ finalit̓ vl̓ aſſūptꝰ: nec timeat de intrādo cogitat: qꝛ ſi electꝰ eſt a deo / ꝑſeuerabit: Etinhītabit ī atrijs dn̄i .i. ī religiōibꝰ: Atriū em̄ eccl̓ię/ ēmiteriū locꝰ mortuoꝝ: ſic religio eoꝝ mortui ſūt mūdo.Et ſic̄ qͣttuor atria reperiunt̉ circa tēplū: vnū ꝟo tm̄ circa tabernaculū: ita pꝰ tꝑa pͥmę religionis apl̓oꝝ / ml̓tiplicatę ſūtobſeruātię religionū diſtinctiue: q̨̄dā ſūt iteriꝰ/ q̨̄dā erteriꝰ.Ul̓ ne videamur dicere ſit aliꝰ ītroitꝰ ad tēplū cęleſte qͣꝫreligio clauſtri: qͣttuor atria qͣttuor ſtatꝰ poſſumꝰ ītelligere.Per atriū pͥmū: qd̓ erat tēplo ꝓximiꝰ/ vn̄ vocabat̉ atriū interius: ſigͣt̉ religio: De quo dr̄. iij. Regꝭ. vj. d. Operuit oīalaminis aureis oꝑe qͣdro ad regulā: ędificauit atriū īteriustribꝰ ordinibꝰ lapidū politoꝝ/ vno ordīe lignoꝝ cedri. Lapides/ ſūt clauſtraleſ: ꝓpt̓ duritiā ordīs quā portāt. Triplexaūt ordo ē: orātiū/ meditātiū ſiue ſtudētiū/ mīſtrātiū. Porro lapides dāt nec emittūt odorē: ideo addit̉ cedrꝰ redolēs .i. ordo p̨̄dicatoꝝ. ij. Corꝭ. ij. d. Odorē noticię ſuę manifeſtat nos ī loco. In īteriori etiā atrio erat altare mare luteres. Tria ꝟo exteriora atria ſigͣnt: Primo qͥdē clericos: Scd̓o laicos coniugatos: Tertio pęnitētes. Illud em̄atriū qd̓ erat quartū erat immundoꝝ purificandoꝝ .i. pęnitentiā in

.5.4.

dl̓is

Ps. T.

Ipsͣ. .24.

Psͣ. 121.

Doraliter

Quattuor atriacirca rēplū: qͣttuor ſtatꝰ hoīmſignificant.