LXIIII
a ruſalē. Exaudi orationemb meā: ad te om̄is caro veniS et. Uerbā iniquoꝝ p̨̄ualuē erunt ſuꝑ nos: ⁊ impietātibꝰf nr̄is tu propitiaberꝭ. Beaſꝫ tus qu̓ē elegiſti et aſſumpſiiſti: inhabitabit ī ratrijs tuis.
ra ¶ Exaudi or̄onē meā: vt .ſ. fiat illa reuerſio: ⁊ ego cumcis reuertar. Simile habemꝰ Daniel̓. ix. a. vbi dicit̉ ſic: Egopaniel ītellexi ī libris numerū annoꝝ ⁊cͣ. Et pꝰ addit: Et poſui faciē meā ad dn̄m deū meū rogare ⁊ dep̄cari ⁊cͣ. Et oſtēdit vniuerſitatē redeūtiū cū ſubiūgit: b ¶ Ad te oīs caro veniet. Eſa. xl. b. Uidebit om̄is caroſalutare dei .i. de om̄i genere aliqͥ: vt ſit diſtributio ꝓ generibꝰ ſinguloꝝ. q. d. qꝛ deom̄ibus generibus hoīm reuertent̉ ad te:oro vt ego cū eis habeā gratiā reuertendi. Ad litterā aūt ꝓphetat̉ hic reſurrectiomortuoꝝ/ cū dicit̉: Ad te oīs caro veniet. j. Corꝭ. xv. g. Oēs qͥdē reſurgemꝰ.Iob. xix. d. Rurſū circūdabor pelle mea⁊ ī carne mea videbo deū ſaluatorē meū.Gen̄. vj. b. Oīs caro corruperat viā ſuāſuꝑ terrā. Eph̓. v. f. Mēbra ſumꝰ corꝑiseiꝰ: de carne eiꝰ ⁊ de oſſibꝰ eiꝰ. Et poſſet aliqͥs q̨̄tere: Un̄ veniet ad deū om̄is caro: ⁊ qͥd habet neceſſe vt ad eū reuertat̉?Propt̓ hͦ bn̄ ſubdit: c ¶ Uerba iniqͦꝝ .ſ. dęmonis ſugg.rentis: euę ꝑſuadentis: adę ſe excuſantꝭ: d ¶ Pręualerūtſuꝑ nos .i. fuerūt cauſa qͣre exhęredati ſumꝰ/ ⁊ ī hoc exiliopoſiti: vn̄ neceſſe habemꝰ exire ⁊ ad patriā redire. Sed ſicutdicit̉: Hō eſt ſpūs vadēs ⁊ nō rediēs .i. ꝑ ſe poteſt in pctm̄ ſemittere: ſed per ſe nō poteſt a pctō exire: ideo oſtendit ꝙ exdei miſericordia ꝓcedit reditus iſte: nō ex nr̄a iuſticia. Un̄dicit: e ¶ Et impietatibꝰ nr̄is tu ꝓpitiaberꝭ/ dimittēdo pctā. Tu cuiꝰ ꝓpriū eſt ꝓpitiari. Ro. iij. d. Quē ꝓpoſuit deꝰ ꝓpitiatorē. Psͣ. Propt̓ nomē tuū dn̄e ꝓpitiaberispctō meo multū eſt em̄. Ideo pluralit̓ dicit hic: Impietatibꝰ nr̄is. Sicut em̄ triplex eſt pietas .ſ. in deū: in parētes:in ꝓximos: eſt infidelitas in deū: inobedientia/ in parentes:crudelitas/ in ꝓximū. Propitiaberis dico/ aſſumēs humanā naturā: ⁊ in qͣ paſſus es: vt teipſū in hoſtiā ꝓpitiationis offerres. j. Ioh̓. ij. a. Aduocatū habemꝰ apud patrē ieſū chriſtū iuſtū: ⁊ ipſe eſt ꝓpitiatio ꝓ peccatꝭ nr̄is. Nō noſtris tm̄ ſed etiā ꝓ totiꝰ mūdi. Et ideo/ f ¶ Btūs: ſit hō:g ¶ Quē elegiſti .i. humana natura/ quā elegiſti ī vnitatēꝑſonę. Scd̓m hͦ eſt h̓ gr̄aꝝactio/ vl̓ aſſertio: Btūs eſt hō.quē elegiſti et aſſūpſiſti: Quia i ¶ Inhitabit ī atriis tuis .i. ī tuo ꝯſenſu. Vl̓ de hoīe quē deꝰ vocat dicit̉: Beatus hō/ quē elegiſti: in participationē gaudij cęleſtis.Aggei. ij. d. Ponā te qͣſi ſignaculum: qꝛ te elegi. Can̄. v. c.Dilectꝰ meꝰ cādidus ⁊ rubicūdus/ electꝰ ex milibꝰ. h ¶ Etaſſūpſiſti. Hoc bn̄ ſequit̉: Nō em̄ ꝓdeſſet electio/ niſi ſeq̄ret̉ aſſūptio. Iudas em̄ fuit electꝰ/ ſꝫ nō fuit aſſūptus: ẜm illud Ioh̓. vj. g. Nōne vos duodecim elegi: ⁊ vnꝰ ex vob̓ diabolꝰ eſt? Matth̓. xxiiij. d. Duo erūt ī agro: vnꝰ aſſumet̉ ⁊ alter relinquet̉. Talis electꝰ ⁊ aſſūptꝰ i ¶ Inhabitabit inatrijs tuis .i. in eccl̓ia militāte: ⁊ nō recedet/ ſicut iudas etmulti alij: qui ſic̄ dicit̉ Lucꝭ. viij. b. radices nō habent: qꝛ actp̄s credūt: ⁊ in tꝑe tēptatiōiſ recedūt. Eccl̓ia aūt militās dr̄atriū: qꝛ ꝑ eā qͣſi ꝑ atriū ītrat̉ ad domū .ſ. ad pr̄iaꝫ. Psͣ. Stātes erāt pedes nr̄i: ī atrijs tuis hierl̓m. Et q̨̄ vtilitas ē īhītare ī atrijs eccl̓ię? Plenitudo oīm bonoꝝ expectat̉. Un̄ ſeqͥt̉:αλ ReplebimurX a ¶ Exaudi or̄onē meā: qͣ oro ꝓ ꝯuerſione pctōrū:Al̓ orationē horaꝝ canonicaꝝ. Heā. nō vicariā. ij. Paral. xxxv. c. Ianitores ꝑ portas ſingulas obſeruabāt: ita vtnec pūcto diſcederēt a miniſterio. Donec b ¶ Ad te oīscaro veniat. Hęc eſt lr̄a Hiero. ſed nr̄a dicit: Ueniet/ aſſertiue: vt notet ꝯfidentiā qͣ ſe exaudiri ſperat. Et recte dicitOis caro: qꝛ ẜm ꝙ dicit̉ Gen̄. vj. b. om̄is caro corruꝑatvia ſua: Et ideo neceſſe eſt vt eā reſarciat ꝑ pęnitentiā/ ⁊ addeū redeat. Oīs caro/ nō dicit lapiſ: Qui em̄ hn̄t cor mole veniet ad ipſū: ſꝫ hn̄tes corda dura ⁊ lapidea/ nō veniunt.De qͥbus Eccͣj. iij. d. Cor durū male habebit in nouiſſimo.Ecech̓. xj. d. Auferā a vob̓ cor lapideū/ ⁊ dabo vob̓ cor carneū. Et merito venit caro ad v̓bū: qꝛ ipſū venit ad carnē. Un̄Ioh̓. jͣ. b. Uerbū caro factū eſt. Et nō ſolū ipſū v̓bū venit:
īmo cū eo āgeli nos adiuuāteſ. Ma tth̓. xxiiij. c. Ubicūqꝫ fuerit corpꝰ illuc ꝯgregabunt̉ ⁊ aqͥ lę. Sꝫ qꝛ nō ſūt aliqͥ ita ſctīvel religioſi ꝙ eis nō detrahāt male linguę: ideo ſubiūgit inꝑſona eoꝝ: c ¶ Uerba iniqͦꝝ: detractoria: d ¶ Pręualuerūt ſuꝑ nos. Nō dicit in nob̓: ſed ſuꝑ nos. Suꝑ bonos em̄ p̨̄ualēt: qꝛ nō ꝓhibent̉ mali quineoſ detrahēdo ꝯculcēt: ſꝫ n̄ ī eis p̨̄ualēt/ qꝛcorda eoꝝ ad īpatiētiā vel odiū nō ꝓuocāt: qd̓ ſi fieret nō eſſet veꝝ qd̓ ſeqͥt̉: eEt īpietatibꝰ nr̄is tu ꝓpitiaberꝭ.Deꝰ em̄ n̄ ꝓpitiat̉ eis qͥ hn̄t odiū ī corde:ſꝫ eis qͥ īiurias dimittūt. Un̄ Eccͣj .xxviij.a. Relinq̄ ꝓximo tuo nocēti te: ⁊ tūc dep̄cāti tibi pctā ſoluent̉. Hō hoī ſeruat irā:⁊ a deo q̨̄rit medelā? Eſt gͦ ſēſus huiꝰ verſuſ: Uerba iniqͦꝝ p̨̄ualuer̄t ſuꝑ noſ⁊ īpietatibꝰ nr̄is tu ꝓpitiaberꝭ. q.d. maledicimur ab hoſtibꝰ: ⁊ nos ecōtrario nō maledicimusnec male volumꝰ eis/ ſꝫ patient̉ ſuſtinemꝰ: ideo a te dn̄e bn̄dicimur: ⁊ tu das nob̓ veniā pctōꝝ. Un̄ Matth̓. v. a. Btī eritis cū maledixerint vob̓ hoīes ⁊cͣ. Exemplū huiꝰ habemꝰ indauid: qͥ nō ſolū q̨̄ hic dicunt̉ dixit: ſꝫ ⁊ fecit. ij. Regꝭ. xvj. c.Dimitte eū .ſ. ſemei vt maledicat mihi iuxta p̨̄cęptū dn̄i: ſiforte reſpiciat dn̄s afflictionē meā: ⁊ reddat mihi bonū ꝓ maledictiōe hac hodierna. Deūt̓. xxiij. a. Vertit dn̄s maledictionē eiꝰ .ſ. balaā/ in bn̄dictionē tuā. Balaā/ īterp̄tat̉ vanꝰ populꝰ .i. ppl̓s detractoꝝ. Dn̄s aūt miſericors qn̄qꝫ etiā de talibꝰ iniqͥs ⁊ detractoribꝰ aliqͦs eligit/ ⁊ vocat eos ad religionē/ ⁊ aſſumit ad officiū p̨̄dicatiōis. Un̄ ſequit̉: f ¶ Btūsquē elegiſti/ de mūdo .i. extra legiſti: ſic̄ liliū inter ſpinas:vl̓ aurū īter lapillos. Elegiſti/ dico: ad intrandū clauſtrū.Ioh̓ .xv. c. Quia ꝟo de mūdo n̄ eſtꝭ: ſꝫ ego elegi vos de mūdo: ꝓpterea odit vos mūdus. h ¶ Et aſſūpſiſti: ad miniſteriū p̨̄dicatiōis: ſicut Actꝭ. xiij. a. Segregate mihi paulū⁊ barnabā ī opꝰ ad qd̓ aſſūpſi eos. Et de electiōe pauli ⁊ aſſūptiōe ſil̓ habet̉ Actꝭ. ix. c. Vade qm̄ vas electiōis eſt mihiiſte vt portet nomē meū corā gētibꝰ ⁊ regibꝰ ⁊ filijs iſrl̓. Sꝫnotādū ꝙ dic̄: Btūs quē elegiſti: ⁊ nō dic̄ pluralit̓: Btīqͦs elegiſti ⁊cͣ: vt notet qm̄ etſi multi ſūt vocati: pauci tn̄ electi: ⁊ pauciſſimi ſūt aſſūpti: vt dr̄ Matth̓. xx. b. Et. j. Corꝭ.ix. d. Oēs qͥ ī ſtadio currūt: oēs qͥdē currūt: ſꝫ vnꝰ accipit brauiū. Itē n̄ dic̄: Quā elegiſti: ſed quē ī maſculino: nō em̄eligit effęminatos. Un̄ Numeri .j. qn̄ nūerant̉ ꝓceſſuri adbella dn̄i: nō cōputant̉ ꝑuuli ⁊ muleres. Exo. xvij. c. Eligetibi viroſ ⁊ pugnatores ꝯͣ amalech. Sꝫ qꝛ ſūt etiā aliqͥ qͥ qn̄qꝫ ītrāt clauſtrū: nō tn̄ ꝑſeuerāt: Et ſūt alij qͥ dicūt ꝙ libent̉ītrarēt/ ſi ſe ꝑſeueraturos putarēt: Ideo ꝯͣ vtroſqꝫ ſeqͥt̉: i¶ Inhītabit ī atrijs tuis .i. ꝑſeuerabit ille .ſ. qͥ electus eſt adeo ī religiōe: q̨̄ ē qͣſi atriū ⁊ ītroitꝰ tēpli ſctī. Nō gͦ p̨̄ſumatd̓ p̨̄mio electoꝝ/ qͥ a deo nō ē electꝰ finalit̓ vl̓ aſſūptꝰ: nec timeat qͥ de intrādo cogitat: qꝛ ſi electꝰ eſt a deo / ꝑſeuerabit: Etinhītabit ī atrijs dn̄i .i. ī religiōibꝰ: Atriū em̄ eccl̓ię/ ē cęmiteriū ⁊ locꝰ mortuoꝝ: ſic religio eoꝝ qͥ mortui ſūt mūdo.Et ſic̄ qͣttuor atria reperiunt̉ circa tēplū: vnū ꝟo tm̄ circa tabernaculū: ita pꝰ tꝑa pͥmę religionis apl̓oꝝ / ml̓tiplicatę ſūtobſeruātię religionū diſtinctiue: ⁊ q̨̄dā ſūt iteriꝰ/ q̨̄dā erteriꝰ.Ul̓ ne videamur dicere ꝙ n̄ ſit aliꝰ ītroitꝰ ad tēplū cęleſte qͣꝫreligio clauſtri: ꝑ qͣttuor atria qͣttuor ſtatꝰ poſſumꝰ ītelligere.Per atriū pͥmū: qd̓ erat tēplo ꝓximiꝰ/ vn̄ vocabat̉ atriū interius: ſigͣt̉ religio: De quo dr̄. iij. Regꝭ. vj. d. Operuit oīalaminis aureis oꝑe qͣdro ad regulā: ⁊ ędificauit atriū īteriustribꝰ ordinibꝰ lapidū politoꝝ/ ⁊ vno ordīe lignoꝝ cedri. Lapides/ ſūt clauſtraleſ: ꝓpt̓ duritiā ordīs quā portāt. Triplexaūt ordo ē: orātiū/ meditātiū ſiue ſtudētiū/ ⁊ mīſtrātiū. Porro lapides nō dāt nec emittūt odorē: ideo addit̉ cedrꝰ redolēs .i. ordo p̨̄dicatoꝝ. ij. Corꝭ. ij. d. Odorē noticię ſuę manifeſtat ꝑ nos ī oī loco. In īteriori etiā atrio erat altare ⁊ mare ⁊ luteres. Tria ꝟo exteriora atria ſigͣnt: Primo qͥdē clericos: Scd̓o laicos coniugatos: Tertio pęnitētes. Illud em̄atriū qd̓ erat quartū erat immundoꝝ purificandoꝝ .i. pęnitentiā in
.5.4.
dl̓is
Ps. T.
Ipsͣ. .24.
Psͣ. 121.
Doraliter
Quattuor atriacirca rēplū: qͣttuor ſtatꝰ hoīmſignificant.